ลูกา บทที่ 4
(5) การทดสอบของพระองค์
4:1-13
4:1-13
ลก.
4:1 1พระเยซูเต็มด้วย2กพระวิญญาณบริสุทธิ์ได้กลับจากขแม่น้ำจอร์แดนและ3ได้รับการนำพาโดยคพระวิญญาณอยู่ในงป่ากันดารถึงสี่สิบวันเพื่อรับการล่อลวงจากมาร.
ลก.
4:2 ในวันเหล่านั้นพระองค์มิได้เสวยอะไรเลย และเมื่อสิ้นสี่สิบวันแล้ว พระองค์ทรงหิวพระกระยาหาร.
ลก.
4:3 มารจึงกล่าวแก่พระองค์ว่า "ถ้าท่านเป็นพระบุตรของพระเจ้า จงสั่งหินก้อนนี้ให้กลายเป็นขนมปังเถิด."
ลก.
4:4 ฝ่ายพระเยซูตรัสตอบมารว่า "มี[คำ]เขียนไว้ว่า 'กมนุษย์จะมีชีวิตเป็นอยู่ด้วย1อาหารสิ่งเดียวก็หามิได้2.' "
ลก.
4:5 แล้วมารจึงนำพระองค์ขึ้นไป[ยังที่สูง] และได้ชี้ให้พระองค์เห็นบรรดาอาณาจักร1ทั่วโลกในชั่วขณะเดียวนั้น.
ลก.
4:6 มารจึงทูลพระองค์ว่า "กอำนาจและสง่าราศีทั้งหมดนั้นข้าพเจ้าจะยกให้แก่ท่านเพราะว่าสิ่งเหล่านี้ถูก1มอบไว้แก่ข้าพเจ้าแล้ว และข้าพเจ้าปรารถนาจะให้แก่ผู้ใดก็จะให้แก่ผู้นั้น.
ลก.
4:7 เหตุฉะนั้น ถ้าท่านจะกราบไหว้เรา สรรพสิ่งนั้นจะเป็นของท่านทั้งหมด."
ลก.
4:8 ฝ่ายพระเยซูทรงตอบมารว่า "1มี[คำ]เขียนไว้ว่า 'กจงนมัสการองค์พระผู้เป็นเจ้า
ผู้เป็นพระเจ้าของท่านและ2ปรนนิบัติพระองค์ผู้เดียว.' "
ลก.
4:9 แล้วมารจึงนำพระองค์ไปยังกรุงเยรูซาเล็ม และให้พระองค์ทรงยืนอยู่บน1ปีกของพระวิหารและทูลพระองค์ว่า "ถ้าท่านเป็นพระบุตรของพระเจ้า จงกระโจนลงไปจากที่นี่เถิด
ลก.
4:10 เพราะมี[คำ]เขียนไว้ว่า 'กองค์พระผู้เป็นเจ้าจะรับสั่งให้เหล่าทูตของพระองค์ป้องกันรักษาท่านไว้
ลก.
4:11 และเหล่าทูตจะใช้มือประคองท่านไว้ เกรงว่าเท้าของท่านจะกระทบหิน.' "
ลก.
4:12 ฝ่ายพระเยซูทรงตอบมารว่า "มี[คำ]เขียนไว้ว่า 'กท่านอย่า1ทดลององค์พระผู้เป็นเจ้าผู้เป็นพระเจ้าของท่าน.' "
ลก.
4:13 เมื่อมารทำการล่อลวงทุกอย่างหมดสิ้นแล้ว จึงละพระองค์ไป1จนกว่าจะถึงโอกาสเหมาะ.
III. การปฏิบัติขององค์มนุษย์พระผู้ช่วยในคุณธรรมแห่งสภาพมนุษย์
ร่วมด้วยคุณลักษณะอันศักดิ์สิทธิ์ของพระองค์
4:14 — 19:27
ร่วมด้วยคุณลักษณะอันศักดิ์สิทธิ์ของพระองค์
4:14 — 19:27
1. ในฆาลิลาย
4:14 — 9:50
4:14 — 9:50
(1) ทรงประกาศปียินดีแห่งพระคุณ
4:14-30
4:14-30
ลก.
4:14 พระเยซูได้เสด็จกลับมาในฤทธิ์เดชแห่ง1กพระวิญญาณนั้นยังขมณฑลฆาลิลายและคกิตติศัพท์ของพระองค์เลื่องลือไปทั่วแถบนั้น.
ลก.
4:15 พระองค์1กทรงสั่งสอนใน2ขธรรมศาลาของเขาและได้รับการถวาย3สง่าราศีจากคนทั้งปวง.
ลก.
4:16 แล้วพระองค์กเสด็จมาถึงเมืองขนาซาเร็ธที่ซึ่งพระองค์ทรงเจริญเติบโตขึ้นพระองค์เสด็จเข้าไปในคธรรมศาลาในงวันซะบาโตตามจธรรมเนียม และทรงยืนขึ้นเพื่อจะฉอ่าน[พระคัมภีร์].
ลก.
4:17 [เขา]จึงยื่นหนังสือกยะซายาผู้เผยพระวจนะให้แก่พระองค์. เมื่อพระองค์ทรงคลี่หนังสือม้วนนั้นออกก็พบข้อที่เขียนไว้ว่า
ลก.
4:18 "1กพระวิญญาณของของค์พระผู้เป็นเจ้าสถิตอยู่ 2บนข้าพเจ้า เพราะว่าพระองค์ได้ทรงคชโลมข้าพเจ้าไว้ให้3งประกาศกิตติคุณแก่ 4จคนยากจน พระองค์ได้ทรงใช้ข้าพเจ้าให้ประกาศแก่ 5พวกเชลยว่า เขาจะได้ฉรับการปลดปล่อย และแก่ 6ชคนตาบอดว่าจะ7กลับมองเห็นอีก และให้8ซคนที่ถูกกดขี่ข่มเหงได้เป็นอิสระ
ลก.
4:19 ให้ประกาศ1ปี[แห่งความยินดี]ที่องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงโปรดปรานนั้น."
ลก.
4:20 แล้วเมื่อพระองค์ทรงม้วนหนังสือคืนให้แก่เจ้าหน้าที่แล้ว ก็ทรงนั่งลง และตาของคนทั้งปวงในธรรมศาลาก็เพ่งดูพระองค์.
ลก.
4:21 พระองค์จึงตรัสแก่เขาว่า "วันนี้พระคัมภีร์ตอนนี้ที่ท่านทั้งหลายได้ยิน ก็กสำเร็จเป็นจริงแล้ว."
ลก.
4:22 คนทั้งปวงก็1สรรเสริญพระองค์ และกประหลาดใจด้วย2ถ้อยคำแห่งขพระคุณซึ่งออกมาจากพระโอษฐ์ของพระองค์และว่า "คนนี้เป็น3คบุตรของโยเซฟมิใช่หรือ?"
ลก.
4:23 พระองค์จึงตรัสแก่เขาว่า "ท่านทั้งหลายคงจะกล่าวสุภาษิตข้อนี้แก่เราเป็นแน่คือว่า 'หมอเอ๋ย จงรักษากตัวเองเถิด! บรรดาการซึ่งเราได้ยินว่าท่านได้กระทำในขเมืองกัปเรนาอูม จงกระทำในเมืองของตนนี้ด้วย.' "
ลก.
4:24 พระองค์ตรัสว่า "เราบอกแก่ท่านทั้งหลายตามจริงว่า ไม่มีผู้เผยพระวจนะคนใดเป็นที่ยอมรับในเมืองของตน.
ลก.
4:25 แต่เราบอกแก่ท่านทั้งหลายตามจริงว่า มีหญิงม่ายหลายคนในพวกอิสราเอลเมื่อคราวกเอลียานั้น ขณะท้องฟ้าปิดอยู่ถึงสามปีกับหกเดือน ซึ่งเกิดกันดารอาหารมากทั่วแผ่นดิน
ลก.
4:26 และเอลียามิได้ถูกใช้ให้ไปหาผู้ใด เว้นแต่1หญิงม่ายคนหนึ่งในบ้านกซาเร็บตาแขวงขเมืองซีโดน.
ลก.
4:27 และมีกคนโรคเรื้อนหลายคนในพวกอิสราเอล เมื่อคราวอะลีซาผู้เผยพระวจนะนั้น แต่ไม่มีผู้ใดถูกรักษาให้หายโรคนั้นเลย เว้นแต่ขนามานชาวซีเรีย."
ลก.
4:28 เมื่อคนทั้งปวงในธรรมศาลาได้ยินดังนั้นก็กโกรธยิ่งนัก
ลก.
4:29 จึงลุกขึ้นกไล่พระองค์ออกจากเมือง พาไปบนภูเขาอันเป็นที่ตั้งของเมืองนั้นหวังจะผลักพระองค์ลงหน้าผา.
ลก.
4:30 แต่พระองค์กทรงดำเนิน1ผ่านท่ามกลางเขาพ้นไปได้.
(2) ทรงปฏิบัติการในหน้าที่สี่ชั้น — สั่งสอน, ขับผี, รักษาโรค, และป่าวประกาศ
4:31-44
4:31-44
ลก.
4:31 และพระองค์ได้กเสด็จลงไปถึงเมืองขกัปเรนาอูมมณฑลฆาลิลาย. และได้คสอนเขาทั้งหลายในงวันซะบาโต.
ลก.
4:32 คนทั้งปวงก็กประหลาดใจด้วยคำสอนของพระองค์ เพราะถ้อยคำของพระองค์ประกอบด้วย1ขอำนาจ.
ลก.
4:33 มีชายคนหนึ่งในธรรมศาลามี1กวิญญาณของผีโสโครกเข้าสิงอยู่ เขาร้องเสียงดังว่า
ลก.
4:34 "1เอ้า! พระเยซูกชาวนาซาเร็ธ2ขพวกเรากับท่านมีอะไรเกี่ยวข้องกัน? ท่านมาทำลายพวกเราหรือ? เราครู้ว่าท่านเป็นผู้ใด [ท่านเป็น]ผู้งบริสุทธิ์ของพระเจ้า."
ลก.
4:35 พระเยซูจึงตรัสติเตียนมันว่า "จงกนิ่งเสียและออกมาจากเขาเถิด!" เมื่อผีนั้นได้กระทำให้เขาล้มลงท่ามกลางประชาชนแล้ว ก็ออกมาจากเขา มิได้ทำอันตรายเขาเลย.
ลก.
4:36 คนทั้งปวงก็ประหลาดใจนักพูดกันว่า "คำนี้เป็นอย่างไรหนอ? เพราะว่าท่านได้สั่งวิญญาณโสโครกด้วย1กอำนาจและด้วยขฤทธิ์เดช แล้วพวกมันก็ออกมา."
ลก.
4:37 1กกิตติศัพท์ของพระองค์จึงได้เลื่องลือไปทั่วแถบนั้น.
ลก.
4:38 ฝ่ายพระองค์ทรงลุกขึ้นออกจากธรรมศาลากเสด็จเข้าไปในเรือนของซีโมน. 1แม่ยายซีโมน2ป่วยเป็น3ไข้หนัก เขาทั้งหลายจึงอ้อนวอนพระองค์ให้[ช่วย]หญิงนั้น.
ลก.
4:39 พระองค์ทรงยืนอยู่ข้างหญิงนั้น ทรงกติเตียนไข้ ไข้ก็หายเป็นปกติ และเธอก็ลุกขึ้นปรนนิบัติเขาทั้งหลายในทันที.
ลก.
4:40 ครั้นเวลาตะวันตก ใครมีคนป่วยเป็นโรคต่างๆ ก็พามาหาพระองค์ พระองค์ก็ทรงกวางพระหัตถ์บนตัวเขาทุกคน รักษาให้เขาหายโรค.
ลก.
4:41 ผีก็ออกมาจากคนหลายคนและกร้องว่า "ท่านเป็นขพระบุตรของพระเจ้า!" ฝ่ายพระองค์ก็ทรงติเตียนพวกมัน และคห้ามมิให้พวกมันพูด เพราะพวกมันรู้ว่า พระองค์เป็นงพระคริสต์นั้น.
ลก.
4:42 เมื่อกฟ้าสาง พระองค์ก็เสด็จออกไปยังขป่าสงัด. ฝูงชนก็เที่ยวคเสาะหาพระองค์ครั้นพบแล้วก็หน่วงเหนี่ยวพระองค์ไว้ไม่ให้ไปจากเขา.
ลก.
4:43 แต่พระองค์ตรัสแก่เขาว่า "เราต้อง1กประกาศกิตติคุณแห่ง2อาณาจักรของพระเจ้าแก่เมืองอื่นด้วย เพราะเราถูกใช้มาด้วย3เหตุนี้เอง."
ลก.
4:44 พระองค์1ป่าวประกาศพระคำในกธรรมศาลาต่างๆ ใน2แผ่นดินยูดาย.
คำอธิบาย ลูกา บทที่ 4
ลก.
4:1 1 ข้อ 1-13 ให้ดูคำอธิบายใน มธ.4:1-11.
ลก.
4:1 ก ลก.4:14, 18
ลก.
4:1 2ก ดู 3:22 คำอธิบาย 1.
ลก.
4:1 ข มธ.3:13
ลก.
4:1 3 หรือ ถูกนำพาในพระวิญญาณนั้น.
ลก.
4:1 ค ยอค.11:1; กจ.8:39
ลก.
4:1 ง ข้อ 1-13: มธ.4:1-11; มก.1:12-13
ลก.
4:4 ก พบญ.8:3
ลก.
4:4 1 แปลตามตรงคือ ขนมปัง.
ลก.
4:4 2 สำเนาต้นฉบับบางเล่มเพิ่มข้อความ แต่ด้วยพระคำทุกคำของพระเจ้า.
ลก.
4:5 1 แปลตามตรงคือ ทั่วทุกแห่งที่มีผู้คนอาศัยอยู่.
ลก.
4:6 ก วว.13:2, 7
ลก.
4:6 1 สิ่งนี้ต้องเกิดขึ้นในยุคก่อนอาดาม. ถ้อยคำของมารในที่นี้แสดงให้เห็นว่า เมื่อพระเจ้าแต่งตั้งให้หัวหน้าทูตสวรรค์เป็นประมุขของยุคก่อนอาดามนั้น (ยอค.28:13-14) อำนาจและสง่าราศีของอาณาจักรแห่งแผ่นดินโลกก็ถูกมอบให้แก่มันแล้ว. พระคำขององค์พระผู้เป็นเจ้าใน ยฮ.12:31 ยืนยันในเรื่องนี้. หลังจากที่มันกบฏต่อพระเจ้าและมันได้กลายเป็นศัตรูของพระเจ้าซึ่งก็คือซาตานแล้วมันก็ถูกพระเจ้าพิพากษา (ยซย.14:12-15) แต่การปฏิบัติให้เป็นไปตามคำพิพากษาของพระเจ้าที่มีต่อซาตานนั้นจะสำเร็จสมบูรณ์เมื่อสิ้นสุดอาณาจักรพันปี (วว.20:7-10). ดังนั้นก่อนถึงเวลานั้นมันก็ยังคงมีอำนาจเหนืออาณาจักรแห่งแผ่นดิน
โลก. มันมาล่อลวงองค์พระเยซูโดยเสนออำนาจและสง่าราศีทั้งหลายให้แก่พระองค์. องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงปฏิเสธข้อเสนออันชั่วร้ายนี้ แต่ผู้ต่อต้านพระคริสต์ซึ่งก็คือผู้ล่วงกฎบัญญัตินั้นจะยอมรับข้อเสนอนี้ (2ธซ.2:3-4) ในเวลาสิ้นยุคนี้ (วว.13:4) เพื่อกระทำตามกลอุบายชั่วของมันซึ่งต่อสู้กับพระเจ้า. มีเพียงพึ่งพิงพระคริสต์ที่เป็นอยู่ในเราเท่านั้น จึงจะสามารถปฏิเสธการล่อลวงที่ชั่วร้ายนี้ได้.
ลก.
4:8 1 สำเนาต้นฉบับบางฉบับเพิ่มข้อความ อ้ายซาตาน จงถอยไป.
ลก.
4:8 ก พบญ.6:13
ลก.
4:8 2 แปลตามตรงคือ ปรนนิบัติอย่างปุโรหิต.
ลก.
4:9 1 ดู มธ.4:5 คำอธิบาย 1.
ลก.
4:10 ก บพส.91:11-12
ลก.
4:12 ก พบญ.6:16; ยซย.7:12
ลก.
4:12 1 ดู มธ.4:7 คำอธิบาย 2.
ลก.
4:13 1 แสดงว่ามารจะหาโอกาสอื่นอีก เพื่อจะกลับมาล่อลวงพระองค์ครั้งแล้วครั้งเล่าตามที่มันเห็นว่าเป็นโอกาสอันเหมาะ (มธ.16:22-23; ยฮ.8:40; ลก.22:53; ยฮ.6:70-71).
ลก.
4:14 ก ลก.4:1, 18
ลก.
4:14 1ก ดู 3:22 คำอธิบาย 1.
ลก.
4:14 ข มธ.4:12; ยฮ.4:43; กจ.10:37
ลก.
4:14 ค ลก.4:37
ลก.
4:15 ก ลก.4:31
ลก.
4:15 1ก ดู มก.1:21 คำอธิบาย 2. ข้อ 31 ก็เช่นกัน.
ลก.
4:15 ข มธ.4:23; 9:35; ยฮ.18:20
ลก.
4:15 2ข ดู มก.1:21 คำอธิบาย 1 และ ยก.2:2 คำอธิบาย 1.
ลก.
4:15 3 ซึ่งก็คือ สรรเสริญ, ยกย่อง.
ลก.
4:16 ก ข้อ 16-24: มธ.13:54-58; มก.6:1-6
ลก.
4:16 ข มธ.2:23; ลก.2:39, 51
ลก.
4:16 ค กจ.13:14
ลก.
4:16 ง ลก.4:31
ลก.
4:16 จ กจ.17:2
ลก.
4:16 ฉ กจ.13:27; 15:21
ลก.
4:17 ก ลก.3:4
ลก.
4:18 ก ลก.4:1, 14; ยซย.42:1
ลก.
4:18 1ก ดู 3:22 คำอธิบาย 1.
ลก.
4:18 ข ยซย.61:1-2
ลก.
4:18 2 แปลตามตรงคือ ข้างบน.
ลก.
4:18 ค ดนอ. 9:26; เทียบ ลวต.8:12; 1ซมอ.16:12-13
ลก.
4:18 ง ลก.3:18; 4:43
ลก.
4:18 3ง ดูข้อ 43 คำอธิบาย 1. การประกาศกิตติคุณนี้เป็นภาระประการแรกซึ่งองค์พระผู้ช่วยในฐานะที่เป็นผู้รับการชโลมของพระเจ้า (พระมาซีฮา) ได้รับมา.
ลก.
4:18 จ มธ.11:5; ลก.6:20
ลก.
4:18 4จ ยากจนในสิ่งของฝ่ายสวรรค์, ฝ่ายวิญญาณ, และฝ่ายที่ศักดิ์สิทธิ์ (12:21; วว.3:17; เทียบ มธ.5:3).
ลก.
4:18 5 หรือเชลยศึก เป็นผู้ที่พลัดถิ่นและเป็นนักโทษอยู่ใต้การครอบงำของซาตาน (ยซย.42:7).
ลก.
4:18 ฉ บพส.146:7-8; ซคย.9:11-12; รม.6:18, 22
ลก.
4:18 ช กจ.26:18
ลก.
4:18 6ช ตาบอดทั้งฝ่ายกายภาพและฝ่ายวิญญาณ (ซฟย.1:17; ยฮ.9:39-41; 1ยฮ.2:11; วว.3:17).
ลก.
4:18 7 การได้รับสายตากลับคืนมานั้นเกี่ยวข้องกับการได้รับการปลดปล่อยจากอำนาจของซาตาน (กจ.26:18).
ลก.
4:18 ซ ยซย.58:6
ลก.
4:18 8ซ เป็นคำกริยาในภาษากรีก ที่มีความหมายว่า แตกเป็นเสี่ยงๆ (มธ.12:20). ในที่นี้มีนัยถึงการถูกกดขี่ข่มเหงอยู่ภายใต้ซาตานในความเจ็บป่วยหรือ ในความบาป (13:11-13; ยฮ.8:34).
ลก.
4:19 1 ยุคพันธสัญญาใหม่ ซึ่งมีปีแห่งความยินดีเป็นแบบเล็ง (ลวต.25:8-17). ยุคพันธสัญญาใหม่นั้นจะเป็นเวลาที่พระเจ้าจะทรงยอมรับเชลยแห่งความบาปที่กลับมา (ยซย.49:8; 2กธ.6:2) และยังเป็นเวลาที่ผู้ถูกกดขี่ภายใต้พันธนาการของความบาปจะรับสุขการปลดปล่อยแห่งความรอดของพระเจ้า และร่วมฉลองปีแห่งความยินดี.
ลก.
4:21 ก มธ.1:22
ลก.
4:22 1 แปลตามตรงคือ เป็นพยานให้กับพระองค์.
ลก.
4:22 ก ลก.4:32; มธ.7:28; มก.6:2
ลก.
4:22 2 เล็งถึงถ้อยคำในข้อ 21 และรวมถึงถ้อยคำแห่งกิตติคุณในข้อ 18-19.
ลก.
4:22 ข บพส.45:2
ลก.
4:22 ค ลก.3:23
ลก.
4:22 3ค เขารู้จักองค์พระผู้ช่วยตามเนื้อหนังของพระองค์ (2กธ.5:16) ไม่ใช่ตามพระวิญญาณ (รม.1:4).
ลก.
4:23 ก มธ.27:42; ลก.23:39
ลก.
4:23 ข ลก.4:31; มธ.4:13; 11:23
ลก.
4:25 ก 1พกษ.17:1; 18:1; ยก.5:17
ลก.
4:26 1 กรณีนี้เป็นเรื่องราวของการเลี้ยงดู ซึ่งเป็น เครื่องหมายเล็งถึงการที่องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงเลี้ยงดูผู้หิวกระหาย (ยฮ.6:33, 35). ส่วนกรณีของนามานในข้อต่อไปเป็นเรื่องของการชำระ ซึ่งเป็นเครื่องหมายเล็งถึงการที่องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงชำระคนบาป (1กธ.6:11). การที่องค์พระผู้ช่วยกล่าวถึงสองกรณีนี้เปิดเผยเป็นนัยว่า กิตติคุณของพระองค์จะหันไปสู่ชาวต่างชาติ กจ.13:45-
48; ดู มธ.15:21 คำอธิบาย 1; และ 15:22 คำอธิบาย 1) ซึ่งมิได้เป็นเพราะมาตรฐานศีลธรรมของพระองค์ไม่สามารถจะโอบอุ้มพวกชาวยูดายไว้ได้ ทว่าเป็นเพราะพวกเขาปฏิเสธพระองค์ด้วยใจแข็ง.
ลก.
4:26 ก 1พกษ.17:9
ลก.
4:26 ข มธ.15:21 และ คำอธิบาย
ลก.
4:27 ก 2พกษ.7:3
ลก.
4:27 ข 2พกษ.5:1-5
ลก.
4:28 ก ลก.6:11; ยฮ.7:23; เทียบ กจ.7:54
ลก.
4:29 ก กจ.7:58; เทียบ อฤธ.15:35
ลก.
4:30 ก ยฮ.8:59; 10:39
ลก.
4:30 1 แสดงให้เห็นถึงความมั่นคงไม่หวั่นไหวภายใต้การคุกคามของเหล่าผู้ต่อต้านพระองค์.
ลก.
4:31 ก ข้อ 31-37: มก.1:21-28
ลก.
4:31 ข ลก.4:23; 7:1; มธ.4:13; มก.1:21
ลก.
4:31 ค มธ.4:23; มก.6:2
ลก.
4:31 ง ลก.4:16
ลก.
4:32 ก ลก.4:22
ลก.
4:32 ข มธ.7:28-29; มก.1:22
ลก.
4:32 1ข ดู มก.1:22 คำอธิบาย 1.
ลก.
4:33 ก ลก.6:18
ลก.
4:33 1ก ดู มก.1:23 คำอธิบาย 1.
ลก.
4:34 1 คำอุทานที่แสดงถึงความโกรธหรือความตกใจ. คำศัพท์ในภาษากรีกอาจแปลได้ว่า อย่ามายุ่งกับพวกเรา.
ลก.
4:34 ก ลก.4:16; ยฮ.1:45
ลก.
4:34 ข มธ.8:29
ลก.
4:34 2ข แปลตามตรงคือ นั่นเกี่ยวข้องอะไรกับพวกเราและกับท่านเล่า (สำนวนภาษาเฮ็บราย).
ลก.
4:34 ค กจ.19:15
ลก.
4:34 ง บพส.16:10; ลก.1:35
ลก.
4:35 ก ลก.4:41
ลก.
4:36 ก ลก.4:32; เทียบ มธ.8:27
ลก.
4:36 1ก ดู มก.1:27 คำอธิบาย 1.
ลก.
4:36 ข ลก.6:19
ลก.
4:37 ก ลก.4:14
ลก.
4:37 1ก หรือ ข่าวเกี่ยวกับพระองค์.
ลก.
4:38 ก ข้อ 38-41: มธ.8:14-17; มก.1:29-34
ลก.
4:38 1 ใน 4:38-41; 5:12-14; และ 7:1-10 ลำดับในการบรรยายเหตุการณ์ต่างๆ นั้นเป็นไปตามลำดับของศีลธรรมซึ่งต่างกับลำดับใน มธ.8:2-16 และมก.1:29-2:1. ดู มธ.8:16 คำอธิบาย 1 ย่อหน้า 2.
ลก.
4:38 2 ดู มก.1:30 คำอธิบาย 1 และข้อ 31 คำอธิบาย 1.
ลก.
4:38 3 แปลตามตรงคือ ถูกบีบคั้นด้วยไข้หนัก.
ลก.
4:39 ก ลก.4:41; 8:24; 9:42
ลก.
4:40 ก มก.5:23; 16:18
ลก.
4:41 ก มก.3:11-12; กจ.16:17-18
ลก.
4:41 ข มธ.14:33
ลก.
4:41 ค ลก.4:35; มก.1:25
ลก.
4:41 ง ลก.2:11, 26
ลก.
4:42 ก มก.1:35
ลก.
4:42 ข ลก.5:16
ลก.
4:42 ค มก.1:36, 37
ลก.
4:43 ก ลก.2:10; 3:18; 8:1; 16:16; มธ.4:23; 24:14; กจ.8:12
ลก.
4:43 1ก ภาษากรีกคือ ประกาศข่าวดี, แจ้ง (นำมาซึ่ง) ข่าวแห่งความยินดี, ป่าวประกาศ (กิตติคุณ). ฉะนั้นการประกาศกิตติคุณแห่งอาณาจักรของพระเจ้าก็คือการประกาศอาณาจักรของพระเจ้าเป็นกิตติคุณ, เป็นข่าวดี.
ลก.
4:43 2 อาณาจักรของพระเจ้าก็คือองค์พระผู้ช่วย (ดู 17:21 คำอธิบาย 1) ผู้เป็นเมล็ดพันธุ์แห่งชีวิตที่ถูกหว่านเข้าสู่ผู้เชื่อของพระองค์ คือพลไพร่ที่พระเจ้าทรงเลือกสรร (มก.4:3, 26) และวัฒนาขึ้นเป็นขอบเขตซึ่งพระเจ้าปกครองเป็นอาณาจักรในชีวิตอันศักดิ์สิทธิ์ของพระองค์. ทางเข้าสู่อาณาจักรนี้ก็คือการบังเกิดใหม่ (ยฮ.3:5) และการวัฒนาขึ้นของอาณาจักรก็คือการเติบโตในชีวิตอันศักดิ์สิทธิ์ของผู้เชื่อ (2ปต.1:3-11). อาณาจักรของพระเจ้าในวันนี้ก็คือชีวิตคริสตจักร ซึ่งมีผู้เชื่อที่สัตย์ซื่อดำรงชีวิตอยู่ในท่ามกลางนั้น (รม.14:17) และจะวัฒนาขึ้นเป็นอาณาจักรที่จะมาถึงอันเป็นบำเหน็จที่ให้วิสุทธิชนผู้มีชัยชนะในอาณาจักรพันปี (วว.20:4-6) รับเป็นมรดก (ฆต.5:21; อฟ.5:5). ในที่สุดก็จะสำเร็จสุดยอดที่กรุงเยรูซาเล็มใหม่ซึ่งเป็นอาณาจักรนิรันดร์ของพระเจ้า เป็นขอบเขตนิรันดร์ของพระพรนิรันดร์แห่งชีวิตนิรันดร์ของพระเจ้าซึ่งทุกคนที่พระเจ้าได้ทรงไถ่ไว้จะได้รับสุขในฟ้า
สวรรค์ใหม่และแผ่นดินโลกใหม่ชั่วนิรันดร์—วว.21:1-4; 22:1-5, 14 (ดู มก.1:15 คำอธิบาย 1; 4:3 คำอธิบาย 1 และ 2; 4:26 คำอธิบาย 1 และ 3). อาณาจักรที่มาจากชีวิตของพระเจ้านี้เป็นสิ่งที่องค์พระผู้ช่วยประกาศเป็นกิตติคุณเป็นข่าวดีให้กับ
บรรดาผู้ที่ได้ตัดขาดออกจากชีวิตของพระเจ้าอยู่ ณ ที่นี่ (อฟ.4:18).
ลก.
4:43 3 ดู มก.1:38 คำอธิบาย 2.
ลก.
4:44 1 ดู มก.1:14 คำอธิบาย 2.
ลก.
4:44 ก มธ.4:23; มก.1:39
ลก.
4:44 2 สำเนาต้นฉบับบางเล่มเป็น ฆาลิลาย ซึ่งสอดคล้องกับ มก.1:39 และ มธ.4:23. ฆาลิลายนี้เป็นส่วนหนึ่งของแผ่นดินของชาว ยูดาย ซึ่งเรียกกันทั่วไปว่า "ยูดาย" (ดู 7:17 คำอธิบาย 1 และ 23:5 คำอธิบาย 1).