ลูกา บทที่ 24
VI. การเป็นขึ้นขององค์มนุษย์พระผู้ช่วย
24:1-49
24:1-49
1. ทรงถูกพบเห็นโดยพวกผู้หญิง
ข้อ 1-11
ข้อ 1-11
ลก.
24:1 เช้ามืดกในวัน1ต้นสัปดาห์ 2ผู้หญิงเหล่านั้นจึงนำขเครื่องหอมที่เขาได้จัดเตรียมไว้3มายังอุโมงค์.
ลก.
24:2 พวกเธอเห็นกศิลากลิ้งออกไปจากปากอุโมงค์แล้ว
ลก.
24:3 และเมื่อเข้าไปหาก็กไม่พบพระวรกายขององค์พระเยซูเจ้า.
ลก.
24:4 เมื่อพวกเธอกำลังคิดฉงนด้วยเหตุการณ์นั้น ดูเถิด มีกชายขสองคนยืนอยู่ข้างพวกเธอ สวมเครื่องนุ่งห่มที่1คเป็นประกายวาววับ.
ลก.
24:5 ฝ่ายผู้หญิงเหล่านั้นกกลัวและซบหน้าลงถึงดิน ชายสองคนนั้นจึงพูดกับพวกเธอว่า "พวกท่านเสาะหาขคนเป็นในท่ามกลางคนตายทำไมเล่า?
ลก.
24:6 พระองค์ไม่อยู่ที่นี่ แต่ทรง1เป็นขึ้นมาแล้ว. จงระลึกถึง[คำ]ที่พระองค์ได้กตรัสกับท่านทั้งหลายเมื่อพระองค์ยังอยู่ในขมณฑลฆาลิลาย ซึ่งว่า
ลก.
24:7 'บุตรมนุษย์จะต้องถูกมอบไว้ในมือคนบาป และต้องถูกตรึงไว้ที่กางเขน และกวันที่สามจะเป็นขึ้นมาใหม่.' "
ลก.
24:8 เขาจึงกหวนระลึกถึงพระคำของพระองค์ขึ้นได้.
ลก.
24:9 เมื่อกลับมาจากอุโมงค์แล้ว พวกเธอก็กแจ้งเหตุการณ์ทั้งปวงนั้นแก่[อัครทูต]สิบเอ็ดคนและคนอื่นๆ ทั้งหลายด้วย.
ลก.
24:10 ผู้ที่ได้บอกเหตุการณ์นั้นแก่พวกอัครทูตคือ กมาเรียชาวมัฆดาลา, ขโยฮันนา, 1มาเรีย[ผู้เป็นมารดา]ของยาโกโบ, และหญิงคนอื่นๆ ที่อยู่กับพวกเธอ.
ลก.
24:11 ฝ่าย1อัครทูตเห็นว่าเป็น2คำเหลวไหลจึงกไม่เชื่อ.
2. ทรงรับการตรวจสอบและยืนยันโดยเปโตร
ข้อ 12
ข้อ 12
ลก.
24:12 แต่กเปโตรลุกขึ้นวิ่งไปถึงอุโมงค์ และเมื่อก้มลงมองดูก็เห็นแต่ขผ้าป่านเท่านั้นแล้วเขาก็กลับไปยัง[เรือน]ของตนด้วยความอัศจรรย์ใจถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นนั้น.
3. ทรงปรากฏแก่สาวกสองคน
ข้อ 13-35
ข้อ 13-35
ลก.
24:13 ดูเถิด ในวันนั้นเองมีสาวกกสองคนไปยังหมู่บ้านชื่อเอ็มมาอู ซึ่งอยู่ห่างจากกรุงเยรูซาเล็มประมาณสิบเอ็ดกิโลเมตร.
ลก.
24:14 พวกเขาสนทนาถึงเหตุการณ์ทั้งสิ้นที่เกิดขึ้นนั้น.
ลก.
24:15 และเมื่อเขากำลังสนทนาไถ่ถามกันอยู่นั่นเอง พระเยซูก็เสด็จเข้ามาใกล้ และ1ร่วมดำเนินไปกับเขา.
ลก.
24:16 แต่นัยน์ตาของพวกเขาถูกกปิดบังไว้จึงจำพระองค์ไม่ได้.
ลก.
24:17 พระองค์ตรัสแก่เขาว่า "ขณะที่ท่านเดินมา ท่านสนทนากันถึงเรื่องอะไร?" เขาก็หยุดยืนอยู่หน้าตาโศกเศร้า.
ลก.
24:18 คนหนึ่งชื่อเกลวปา จึงทูลตอบพระองค์ว่า "ท่านเป็นแขกแปลกหน้าเพียงคนเดียวที่อาศัยอยู่ในกรุงเยรูซาเล็มหรือ จึงไม่รู้เหตุการณ์ทั้งปวงซึ่งเกิดขึ้นในวันเหล่านี้?"
ลก.
24:19 พระองค์ตรัสแก่เขาทั้งหลายว่า "เหตุการณ์อะไร?" เขาจึง1ทูลต่อพระองค์ว่า "เหตุการณ์เกี่ยวกับพระเยซูกชาวนาซาเร็ธ พระองค์ทรงเป็น2ขมนุษย์และเป็นผู้เผยพระวจนะซึ่งประกอบด้วยคฤทธิ์เดชในการงานและในถ้อยคำ ทั้งต่อเบื้องพระพักตร์พระเจ้าและต่อหน้าบรรดาประชาชน
ลก.
24:20 และพวกหัวหน้าปุโรหิตกับกผู้ปกครองทั้งหลายของเราได้ขมอบท่านให้รับคโทษถึงตาย และงตรึงท่านไว้ที่กางเขน.
ลก.
24:21 แต่เราทั้งหลายหวังใจว่าท่านจะเป็นผู้นั้นซึ่งจะกไถ่พวกอิสราเอล. ยิ่งกว่านั้นวันนี้ก็เป็นวันที่สามตั้งแต่เหตุการณ์นั้นเกิดขึ้นแล้ว.
ลก.
24:22 ยังมีกผู้หญิงบางคนในพวกเราที่ได้ไปยังอุโมงค์เมื่อเวลาเช้ามืด ได้ทำให้เราประหลาดใจ
ลก.
24:23 เมื่อพวกเธอกไม่พบพระวรกายของพระองค์ พวกเธอก็มาเล่าด้วยว่า ได้เห็นขทูตสวรรค์[มา]ปรากฏ และทูตนั้นบอกว่า พระองค์คทรงพระชนม์อยู่.
ลก.
24:24 บางคนที่อยู่กับเราก็ไปยังกอุโมงค์และได้พบเหมือนดังที่พวกผู้หญิงเหล่านั้นได้บอก แต่เขาหาได้เห็นพระองค์ไม่."
ลก.
24:25 พระองค์ตรัสแก่เขาว่า "โอ 1กคนโง่เขลาและมีใจเฉื่อยชาในการเชื่อบรรดาคำซึ่งพวกผู้เผยพระวจนะได้กล่าวไว้นั้น!
ลก.
24:26 จำเป็นซึ่งพระคริสต์จะต้องกทนทุกข์ด้วยสิ่งเหล่านี้ แล้ว1เข้าสู่ขสง่าราศีของพระองค์มิใช่หรือ?"
ลก.
24:27 พระองค์จึงทรงอธิบาย1กพระคัมภีร์ทั้งหมดที่เล็งถึงขพระองค์ให้เขา[ฟัง]อย่างแจ่มแจ้ง เริ่มตั้งแต่คโมเซและบรรดางผู้เผยพระวจนะ.
ลก.
24:28 เมื่อเขาทั้งหลายมาใกล้หมู่บ้านที่จะไปนั้น พระองค์ทรงกระทำคล้ายกับจะทรงดำเนินเลยไป.
ลก.
24:29 เขาพูดหน่วงเหนี่ยวพระองค์ไว้ว่า "เชิญท่านหยุดพักกับเรา เพราะว่าจวนจะเย็น และตะวันก็ใกล้จะลับฟ้าแล้ว." พระองค์จึงเสด็จเข้าไปกพักอยู่กับเขา.
ลก.
24:30 ขณะที่พระองค์ทรงเอนพระกาย[รับประทาน]กับเขาอยู่นั้น พระองค์ทรงหยิบขนมปังกอวยพระพรแล้วหักส่งให้เขา.
ลก.
24:31 ตาของเขาก็ถูก1เปิดออก และเขาก็จำพระองค์ได้ แล้ว2พระองค์ก็อันตรธานไปจากเขา.
ลก.
24:32 เขาทั้งหลายจึงพูดกันว่า "ในใจเราเร่าร้อน เมื่อพระองค์ตรัสกับเรากลางทาง และเมื่อพระองค์เปิดกพระคัมภีร์อธิบายแก่เรามิใช่หรือ?"
ลก.
24:33 แล้วเขาทั้งสองก็ลุกขึ้นในโมงนั้นเอง กลับไปยัง1กรุงเยรูซาเล็ม และได้พบพวก[อัครทูต]กสิบเอ็ดคนชุมนุมกันอยู่พร้อมกับคนเหล่านั้นที่อยู่กับพวกเขา จึงกล่าวว่า
ลก.
24:34 "พระองค์ทรงเป็นขึ้นแล้วจริงๆ และได้กปรากฏแก่ซีโมนแล้ว."
ลก.
24:35 ฝ่ายสองคนนั้นจึงเล่าเรื่อง[ซึ่งเกิดขึ้น]ที่กลางทาง และการที่พวกเขากรู้ว่าเป็นพระองค์ในขณะหักขนมปังนั้น.
4. ทรงปรากฏแก่อัครทูตและแก่บรรดาคนที่อยู่กับเขา
และทรงมีคำบัญชาให้แก่พวกเขา
ข้อ 36-49
และทรงมีคำบัญชาให้แก่พวกเขา
ข้อ 36-49
ลก.
24:36 เมื่อเขาทั้งสองกำลังเล่าเหตุการณ์เหล่านี้อยู่ พระองค์เองก็ทรงยืนอยู่ท่ามกลางเขาตรัสว่า "ขอให้ท่านทั้งหลายจงมีกสันติสุขเถิด."
ลก.
24:37 ฝ่ายเขาทั้งหลายกสะดุ้งตกใจกลัวคิดว่าได้เห็น1วิญญาณ.
ลก.
24:38 พระองค์จึงตรัสแก่พวกเขาว่า "ท่านทั้งหลายสะดุ้งกลัวไปทำไม? เหตุไฉนจึงเกิดความสงสัยขึ้นในใจของท่านทั้งหลาย?
ลก.
24:39 จงดูกมือของเราและเท้าของเราว่าเป็นเราเอง. จงขคลำตัวเราดู เพราะว่าวิญญาณไม่มี1เนื้อและกระดูกเหมือนท่านเห็นเรามีอยู่นั้น."
ลก.
24:40 เมื่อตรัสอย่างนั้นแล้ว พระองค์ทรงกสำแดงพระหัตถ์และพระบาทให้เขาเห็น.
ลก.
24:41 เมื่อเขาทั้งหลายกำลังกยินดีจน1ไม่[กล้า]เชื่อ และกำลังประหลาดใจอยู่นั้น พระองค์ก็ตรัสแก่เขาว่า "ที่นี่พวกท่านมีอะไรขกินบ้างหรือไม่?"
ลก.
24:42 เขาก็ยื่นกปลาย่างชิ้นหนึ่งให้กับพระองค์
ลก.
24:43 พระองค์ก็ทรงรับมากรับประทานต่อหน้าเขาทั้งหลาย.
ลก.
24:44 พระองค์ตรัสแก่เขาว่า "นี่เป็นถ้อยคำของเราซึ่งเราได้กกล่าวแก่ท่านทั้งหลาย เมื่อครั้งเรายังอยู่กับท่านว่า บรรดาคำที่เขียนไว้ใน1กฎบัญญัติของขโมเซ และ[ในคัมภีร์ของ]เหล่าผู้เผยพระวจนะและ[ในคัมภีร์]บทเพลงสรรเสริญซึ่งกล่าวเล็งถึงเรานั้นจำต้องสำเร็จเป็นจริง."
ลก.
24:45 แล้วพระองค์ทรง1กเปิดความคิดของเขาออกเพื่อจะได้เข้าใจพระคัมภีร์
ลก.
24:46 พระองค์ตรัสแก่เขาอีกว่า "มีกคำเขียนไว้ดังนี้ว่า พระคริสต์จะต้องขทนทุกข์และเป็นขึ้นมาจากท่ามกลางคนตายในควันที่สาม
ลก.
24:47 และเรื่องการกลับใจเพื่อ1ความบาปจะได้รับ2กการอภัยจะต้องถูกประกาศในขพระนามของพระองค์ไปสู่คนานาประเทศ เริ่มตั้งแต่งกรุงเยรูซาเล็ม.
ลก.
24:48 ท่านทั้งหลายก็คือกพยานบุคคลของเรื่องราวเหล่านี้.
ลก.
24:49 และดูเถิด เราจะประทาน1กคำสัญญาแห่งพระบิดาของเรา2ลงมาเหนือท่านทั้งหลาย แต่ท่านจง3คอยอยู่ในกรุงเยรูซาเล็มกว่าท่านจะได้4สวมขฤทธิ์เดชที่มาจากคเบื้องบน."
VII. การเสด็จสู่สวรรค์ขององค์มนุษย์พระผู้ช่วย
24:50-53
24:50-53
ลก.
24:50 พระองค์จึงนำเขาทั้งหลายออกไปจนถึง1กหมู่บ้านเบธาเนีย แล้วยกพระหัตถ์ทรงอวยพรให้เขา.
ลก.
24:51 ขณะที่พระองค์ทรงอวยพรอยู่นั้น พระองค์ก็เสด็จจากพวกเขาไป และถูก1รับขึ้นไปสู่กสวรรค์.
ลก.
24:52 เขาทั้งหลายจึงกนมัสการพระองค์ และกลับขกรุงเยรูซาเล็มด้วยคความยินดีเป็นอันมาก
ลก.
24:53 เขาทั้งหลายอยู่ในกพระวิหารเสมอ ขสรรเสริญพระเจ้า.1
คำอธิบาย ลูกา บทที่ 24
ลก.
24:1 ก ข้อ 1-10: มธ.28:1-8; มก.16:1-8; ยฮ.20:1
ลก.
24:1 1 ดู มัดธาย 28:1 คำอธิบาย 2 และ โยฮัน 20:1 คำอธิบาย 1.
ลก.
24:1 2 เล็งถึงผู้หญิงในข้อ 10 และใน 23:55.
ลก.
24:1 ข ลก.23:56
ลก.
24:1 3 ดู โยฮัน 20:1 คำอธิบาย 2.
ลก.
24:2 ก มธ.27:60; มก.15:46; เทียบ ยฮ.11:38
ลก.
24:3 ก ลก.24:23
ลก.
24:4 ก ลก.24:23
ลก.
24:4 ข ยฮ.20:12; เทียบ กจ.1:10
ลก.
24:4 ค กจ.10:30
ลก.
24:4 1ค หรือ ส่องแสงเจิดจ้า.
ลก.
24:5 ก ลก.24:37
ลก.
24:5 ข ลก.24:23; วว.1:18; ฮร.7:8
ลก.
24:6 1 ดู มก.16:6 คำอธิบาย 1.
ลก.
24:6 ก ลก.24:44
ลก.
24:6 ข มธ.17:22-23; มก.9:30-31
ลก.
24:7 ก ลก.9:22; มธ.20:19
ลก.
24:8 ก ยฮ.2:22; 12:16
ลก.
24:9 ก มก.16:10; ยฮ.20:18
ลก.
24:10 ก มธ.27:56; มก.15:40
ลก.
24:10 ข ลก.8:3
ลก.
24:10 1 มารดาขององค์มนุษย์พระผู้ช่วย.
ลก.
24:11 1 แปลตามตรงคือ ในสายตาของพวกอัครทูตแล้วกลับเห็นถ้อยคำเหล่านี้เป็นเรื่องเหลวไหลพวกเขาจึงไม่เชื่อ.
ลก.
24:11 2 เป็นศัพท์ทางแพทย์ใช้บ่งบอกถึงการพูดของคนที่มีอาการเพ้อคลั่ง.
ลก.
24:11 ก มก.16:11
ลก.
24:12 ก ยฮ.20:3-7
ลก.
24:12 ข ยฮ.19:40
ลก.
24:13 ก มก.16:12-13
ลก.
24:15 1 บัดนี้องค์มนุษย์พระผู้ช่วยได้ร่วมดำเนินไปกับสาวกทั้งสองในการเป็นขึ้น. กรณีนี้ต่างกับการร่วมดำเนินกับเหล่าสาวกก่อนการตายของพระองค์ (19:28).
ลก.
24:16 ก เทียบ ยฮ.20:14; 21:4
ลก.
24:19 1 ด้วยความตาบอดของเขา เขาจึงคิดไปว่าตัวเองรู้มากกว่าองค์พระผู้ช่วยที่ได้เป็นขึ้นมานั้น.
ลก.
24:19 ก มธ.2:23; มก.1:24; กจ.2:22
ลก.
24:19 ข มธ.21:11; ลก.7:16; ยฮ.4:19; 6:14; พบญ.18:15
ลก.
24:19 2ข สาวกสองคนนี้รู้จักแต่องค์พระผู้ช่วยที่อยู่ในเนื้อหนัง (2กธ.5:16) แต่ไม่รู้จักองค์พระผู้ช่วยที่อยู่ในการเป็นขึ้น. เขารู้ถึงฤทธิ์เดชในการงานและถ้อยคำ แต่ไม่รู้ถึงฤทธิ์เดชแห่งการเป็นขึ้น (ฟป.3:10).
ลก.
24:19 ค เทียบ กจ.7:22
ลก.
24:20 ก ลก.23:13, 35
ลก.
24:20 ข ลก.23:1
ลก.
24:20 ค กจ.13:27
ลก.
24:20 ง ลก.23:33; กจ.2:23
ลก.
24:21 ก ลก.1:68; 2:38
ลก.
24:22 ก ลก.24:10
ลก.
24:23 ก ลก.24:3
ลก.
24:23 ข ลก.24:4
ลก.
24:23 ค ลก.24:5
ลก.
24:24 ก ลก.24:12
ลก.
24:25 ก ลก.12:20
ลก.
24:25 1ก ในภาษากรีกหมายถึงการรับรู้ที่เฉื่อยชา.
ลก.
24:26 ก ลก.24:46; กจ.3:18; 17:3
ลก.
24:26 1 หมายถึงการเป็นขึ้นของพระองค์ (ข้อ 46) ซึ่งได้นำพระองค์เข้าสู่สง่าราศี (1กธ.15:43ก; กจ.3:13ก, 15ก).
ลก.
24:26 ข ยฮ.7:39; ฟป.3:21
ลก.
24:27 ก ลก.24:32, 45; กจ.8:35
ลก.
24:27 1ก ครอบคลุมถึงกฎบัญญัติของโมเซ, หนังสือผู้เผยพระวจนะ, และบทเพลงสรรเสริญ (ข้อ 44) คือพันธสัญญาเดิมทั้งหมด.
ลก.
24:27 ข ยนซ.3:15; 49:10; อฤธ.24:17; พบญ.18:15; บพส.2:1-2, 6; 22:1, 16, 18; 110:1; 118:22-24, 26; 132:11; ยซย.7:14; 9:6; 50:6; 53:1-12; ยรม.33:14-15; ดนอ.7:13-14; มคา.5:2; ซคย.9:9; 13:7; มลค.3:1
ลก.
24:27 ค ลก.24:44; ยฮ.1:45; 5:46
ลก.
24:27 ง กจ.13:27
ลก.
24:29 ก เทียบ ยนซ.19:2-3; กจ.16:15
ลก.
24:30 ก มธ.26:26
ลก.
24:31 1 องค์พระผู้ช่วยทรงร่วมดำเนินกับเขา (ข้อ 15) และทรงพักอยู่กับเขา (ข้อ 29) แต่ต้องรอให้พวกสาวกถวายขนมปังแด่พระองค์และพระองค์ทรงหักขนมปังออก เวลานั้นตาของเขาจึงถูกเปิดออกและจำพระองค์ได้. พวกเขาต้องการให้องค์พระผู้ช่วยร่วมดำเนินและพักอยู่กับเขา แต่พระองค์ต้องการให้เหล่าสาวกถวายขนมปังแด่พระองค์เพื่อพระองค์จะได้หักออกและเพื่อพระองค์จะทรงเปิดตาของเขาให้มองเห็นพระองค์ได้.
ลก.
24:31 2 แปลตามตรงคือ เขาก็กลับมองไม่เห็นพระองค์. องค์พระผู้ช่วยยังคงอยู่กับเขา ไม่ได้จากเขาไป เพียงแต่เขามองไม่เห็นเท่านั้น.
ลก.
24:32 ก ลก.24:27, 45
ลก.
24:33 1 กรุงเยรูซาเล็มเป็นสถานที่ซึ่งองค์พระผู้ช่วยทรงเป็นขึ้นต้องการให้บรรดาสาวกคอยท่าอยู่ที่นั่นก่อนวันเทศกาลเพ็นเทคอส (ข้อ 49; กจ.1:4).
ลก.
24:33 ก มก.16:14
ลก.
24:34 ก 1กธ.15:5
ลก.
24:35 ก ลก.24:31
ลก.
24:36 ก ยฮ.20:19
ลก.
24:37 ก ลก.24:5
ลก.
24:37 1 หมายถึงผีหรือปีศาจ.
ลก.
24:39 ก ยฮ.20:27
ลก.
24:39 ข 1ยฮ.1:1
ลก.
24:39 1 นี่คือร่างกายที่เป็นขึ้นขององค์มนุษย์พระผู้ช่วย ซึ่งเป็นของฝ่ายวิญญาณ (1กธ.15:44) และเป็นร่างกายอันสง่าราศี (ฟป.3:21 คำอธิบาย 3).
ลก.
24:40 ก ยฮ.20:20
ลก.
24:41 ก ลก.24:52; ยฮ.16:22
ลก.
24:41 1 แปลตามตรงคือ ไม่เชื่อ.
ลก.
24:41 ข ยฮ.21:5
ลก.
24:42 ก ยฮ.21:9, 13
ลก.
24:43 ก กจ.10:41
ลก.
24:44 ก ลก.24:6
ลก.
24:44 1 กฎบัญญัติของโมเซ, คัมภีร์ของผู้เผยพระวจนะ, และคัมภีร์บทเพลงสรรเสริญ คือสามหมวดที่อยู่ในพันธสัญญาเดิมซึ่งก็คือ "พระคัมภีร์ทั้งหมด" (ข้อ 27). พระคำขององค์พระผู้ช่วยในที่นี้ได้เปิดเผยว่า พันธสัญญาเดิมทั้งหมดล้วนเป็นการเปิดเผยถึงพระองค์ และยังเปิดเผยว่าพระองค์ทรงเป็นศูนย์กลางและเนื้อหาของพระคัมภีร์เดิม.
ลก.
24:44 ข ลก.24:27
ลก.
24:45 ก บพส.119:18; กจ.16:14
ลก.
24:45 1ก นี่ชี้แจงว่า การเข้าใจพระคัมภีร์จำต้องอาศัยการส่องสว่างแห่งพระวิญญาณองค์พระผู้เป็นเจ้า (อฟ.1:18) เพื่อเปิดความคิดของเรา.
ลก.
24:46 ก ลก.1:75; 2:25; ยนซ.7:1
ลก.
24:46 ข ลก.24:26
ลก.
24:46 ค ลก.24:7; 9:22
ลก.
24:47 1 ภาษากรีกเป็นพหูพจน์
ลก.
24:47 ก ยรม.31:34; กจ.2:38; กจ.5:31; 13:38; 1ยฮ.2:12
ลก.
24:47 2ก มีเพียงหลังจากที่องค์มนุษย์พระผู้ช่วยได้กระทำสำเร็จซึ่งการตายแทนความบาปของบรรดาคนบาป และได้รับการยืนยันโดยการเป็นขึ้นของพระองค์แล้วเท่านั้น (ข้อ 46; เทียบ รม.4:25) กิตติคุณแห่งการอภัยบาปนี้จึงถูกประกาศออกไปได้. กิตติคุณโยฮันซึ่งเป็นกิตติคุณของพระเจ้าพระผู้ช่วยนั้นได้เน้นถึงชีวิตเพื่อการบังเกิดผล (ยฮ.15:5). กิตติคุณลูกาซึ่งเป็นกิตติคุณขององค์มนุษย์พระผู้ช่วยนั้นได้เน้นถึงเรื่องการอภัยบาปเพื่อการป่าวประกาศ. การที่จะบังเกิดผลในชีวิตนั้น เราต้องมีพระวิญญาณแห่งชีวิตในด้านธาตุแท้ ซึ่งได้รับมาโดยการระบายลมปราณของพระวิญญาณนั้น (ยฮ.20:22). การที่จะประกาศถึงเรื่องการอภัยบาป เราต้องมีพระวิญญาณแห่งฤทธิ์เดชในด้านแผนการบริหารซึ่งได้รับมาโดยบัพติศมาในพระวิญญาณนั้น (กจ.1:5, 8).การบังเกิดผลนั้นเป็นเรื่องของชีวิต ส่วนการประกาศเรื่องการอภัยบาปนั้นเป็นเรื่องของฤทธิ์เดช.
ลก.
24:47 ข มลค.1:11; มธ.28:19; กจ.4:12
ลก.
24:47 ค ยนซ.12:3; บพส.22:27; ฆต.3:8
ลก.
24:47 ง กจ.1:8
ลก.
24:48 ก ยฮ.15:27; กจ.1:8; 3:15; 5:32; 10:39, 41; 13:31; 1กธ.15:15; 1ปต.5:1
ลก.
24:49 ก กจ.2:33; อฟ.1:13
ลก.
24:49 1ก คือคำสัญญาใน ยอล.2:28-29 ซึ่งได้สำเร็จเป็นจริงในวันเพ็นเทคอส (กจ.1:4-5, 8; 2:1-4, 16-18). ซึ่งเกี่ยวกับการชโลมลงมาของพระวิญญาณเป็นฤทธิ์เดชที่มาจากเบื้องบนเพื่อการปฏิบัติของผู้เชื่อในด้านแผนการบริหาร. กรณีนี้ต่างกับพระวิญญาณแห่งชีวิตซึ่งองค์พระผู้ช่วยผู้ทรงเป็นขึ้นได้ระบายเข้าสู่ภายในเหล่าสาวกในวันที่พระองค์ได้เป็นขึ้น (ยฮ.20:22 คำอธิบาย 1 ย่อหน้าแรก) เพื่อพระองค์จะได้อาศัยอยู่ภายในเป็นชีวิตของเขาเหล่านั้นในด้านธาตุแท้.
ลก.
24:49 2 แปลตามตรง คือใช้มา.
ลก.
24:49 3 แปลตามตรงคือ นั่ง.
ลก.
24:49 4 สำหรับพระวิญญาณแห่งชีวิตนั้น เราต้องสูดรับเข้ามาเหมือนลมปราณ (ยฮ.20:22) แต่สำหรับพระวิญญาณแห่งฤทธิ์เดชนั้น เราต้องสวมใส่พระองค์เหมือนสวมใส่เครื่องแบบ ซึ่งมีเสื้อคลุม ของเอลียาเป็นแบบเล็ง (2พกษ.2:9; 13:15). สำหรับกรณีแรกซึ่งเหมือนกับน้ำแห่งชีวิตนั้น เราต้องมาดื่ม (ยฮ.7:37-39) แต่สำหรับกรณีหลังซึ่งเหมือนน้ำแห่งบัพติศมานั้น เราต้องถูกจุ่มลงไป (กจ.1:5). นี่ก็คือสองด้านของพระวิญญาณองค์ เดียวกันที่มีไว้ให้เราประสบการณ์ (1กธ.12:13). พระวิญญาณแห่งชีวิตซึ่งอาศัยอยู่ภายในเป็นเรื่องของธาตุแท้มีเพื่อชีวิตและการดำเนินชีวิตของเรา ส่วนการชโลมลงมาของพระวิญญาณแห่งฤทธิ์เดชเป็นเรื่องของแผนการบริหาร มีเพื่อการปฏิบัติและการงาน.
ลก.
24:49 ข กจ.1:8
ลก.
24:49 ค ยก.1:17; 3:17
ลก.
24:50 ก ยฮ.11:18; มธ.21:17
ลก.
24:50 1ก ที่ภูเขามะกอกเทศ (กจ.1:12).
ลก.
24:51 1 ในหนังสือเล่มนี้ ลูกาได้ชี้แถลงและนำเสนอถึงองค์มนุษย์พระผู้ช่วยในด้านที่มีความสำคัญยิ่งยวดและดีเลิศถึงห้าด้านด้วยกันคือ การกำเนิด, การปฏิบัติ การตาย การเป็นขึ้น และการเสด็จสู่สวรรค์.
(1) การกำเนิดของพระองค์ในด้านธาตุแท้นั้นเป็นมาจากพระวิญญาณของพระเจ้าและมาพร้อมกับพระวิญญาณของพระเจ้า ทำให้พระองค์กลายเป็นมนุษย์พระเจ้า เพื่อจะได้เป็นองค์มนุษย์พระผู้ช่วย (1:35).
(2) การปฏิบัติของพระองค์ในด้านแผนการบริหารนั้นเป็นไปโดยพระวิญญาณของพระเจ้า และผ่านทางพระวิญญาณของพระเจ้า เพื่อสำเร็จแผนการบริหารของพระเจ้าในปีแห่งความยินดีของพระองค์ (4:18-19).
(3) การตายของพระองค์ เป็นไปโดยการที่พระองค์ทรงเป็นมนุษย์พระเจ้ามาสำเร็จการไถ่เพื่อมนุษย์ (23:42-43) และปลดปล่อยพระองค์เองเข้าสู่ภายในมนุษย์เป็นไฟแห่งชีวิตที่จะลุกโชนอยู่บนแผ่นดินโลก (12:49-50).
(4) การเป็นขึ้นของพระองค์นั้นเป็น (ก) พระเจ้าได้โปรดให้ชอบธรรมในตัวของพระองค์และการงานของพระองค์ (ข) ความสำเร็จของพระองค์ในทุกสิ่งที่พระองค์ทรงบรรลุถึง และ (ค) ชัยชนะของพระองค์เหนือศัตรูของพระเจ้าในจักรวาล.
(5) การเสด็จสู่สวรรค์ของพระองค์เป็นการที่พระเจ้าได้ทรงยกชูพระองค์ คือได้ทรงตั้งพระองค์เป็นพระคริสต์และองค์พระผู้เป็นเจ้าแห่งสิ่งสารพัด (กจ.2:36) เพื่อพระองค์สามารถสำเร็จการปฏิบัติฝ่ายสวรรค์บนแผ่นดินโลก ในฐานะที่ทรงเป็นพระวิญญาณผู้ประทานชีวิตที่ได้ชโลมลงมาจากสวรรค์ทั้งหลายสู่พระกายของพระองค์ซึ่งก่อรูปขึ้นจากบรรดาผู้เชื่อ (กจ.2:4, 17-18) ตามที่ลูกาได้บันทึกก้าวหน้าไปอีกขั้นหนึ่งในหนังสือกิจการ.
(1) การกำเนิดของพระองค์ในด้านธาตุแท้นั้นเป็นมาจากพระวิญญาณของพระเจ้าและมาพร้อมกับพระวิญญาณของพระเจ้า ทำให้พระองค์กลายเป็นมนุษย์พระเจ้า เพื่อจะได้เป็นองค์มนุษย์พระผู้ช่วย (1:35).
(2) การปฏิบัติของพระองค์ในด้านแผนการบริหารนั้นเป็นไปโดยพระวิญญาณของพระเจ้า และผ่านทางพระวิญญาณของพระเจ้า เพื่อสำเร็จแผนการบริหารของพระเจ้าในปีแห่งความยินดีของพระองค์ (4:18-19).
(3) การตายของพระองค์ เป็นไปโดยการที่พระองค์ทรงเป็นมนุษย์พระเจ้ามาสำเร็จการไถ่เพื่อมนุษย์ (23:42-43) และปลดปล่อยพระองค์เองเข้าสู่ภายในมนุษย์เป็นไฟแห่งชีวิตที่จะลุกโชนอยู่บนแผ่นดินโลก (12:49-50).
(4) การเป็นขึ้นของพระองค์นั้นเป็น (ก) พระเจ้าได้โปรดให้ชอบธรรมในตัวของพระองค์และการงานของพระองค์ (ข) ความสำเร็จของพระองค์ในทุกสิ่งที่พระองค์ทรงบรรลุถึง และ (ค) ชัยชนะของพระองค์เหนือศัตรูของพระเจ้าในจักรวาล.
(5) การเสด็จสู่สวรรค์ของพระองค์เป็นการที่พระเจ้าได้ทรงยกชูพระองค์ คือได้ทรงตั้งพระองค์เป็นพระคริสต์และองค์พระผู้เป็นเจ้าแห่งสิ่งสารพัด (กจ.2:36) เพื่อพระองค์สามารถสำเร็จการปฏิบัติฝ่ายสวรรค์บนแผ่นดินโลก ในฐานะที่ทรงเป็นพระวิญญาณผู้ประทานชีวิตที่ได้ชโลมลงมาจากสวรรค์ทั้งหลายสู่พระกายของพระองค์ซึ่งก่อรูปขึ้นจากบรรดาผู้เชื่อ (กจ.2:4, 17-18) ตามที่ลูกาได้บันทึกก้าวหน้าไปอีกขั้นหนึ่งในหนังสือกิจการ.
ลก.
24:51 ก มก.16:19; 1ปต.3:22; ฮร.9:24; 1พกษ.8:27; 2กธ.12:2
ลก.
24:52 ก มธ.28:9, 17
ลก.
24:52 ข กจ.1:12; ลก.24:49
ลก.
24:52 ค ลก.24:41
ลก.
24:53 ก กจ.2:46; 3:1; 5:21, 42
ลก.
24:53 ข ลก.1:64; 2:28
ลก.
24:53 1 สำเนาต้นฉบับบางฉบับเพิ่มคำว่า อาเมน.