ลูกา บทที่ 20
4. ทรงผ่านการตรวจสอบครั้งสุดท้าย
20:1— 21:4
20:1— 21:4
(1) การตรวจสอบของพวกหัวหน้าปุโรหิต, ธรรมาจารย์, และผู้อาวุโส
20:1-19
20:1-19
ลก.
20:1 วันหนึ่งขณะที่1พระองค์กำลังกสั่งสอนคนทั้งปวงในขพระวิหารและประกาศกิตติคุณอยู่นั้น พวกหัวหน้าปุโรหิต, ธรรมาจารย์, และผู้อาวุโสก็คเข้ามา [พบพระองค์]
ลก.
20:2 และเอ่ยปากทูลพระองค์ว่า "จงบอกพวกเราเถิด ท่านกระทำการเหล่านี้โดยกอำนาจอะไร หรือผู้ใดให้อำนาจเช่นนี้แก่ท่าน?"
ลก.
20:3 พระองค์ทรงตอบเขาว่า "เราจะถามท่านทั้งหลายสักข้อหนึ่งด้วย จงบอกเราเถิด
ลก.
20:4 กบัพติศมาของโยฮันมาจากขสวรรค์หรือมาจากมนุษย์?"
ลก.
20:5 เขาจึงหารือกันว่า "ถ้าเราจะว่า 'มาจากสวรรค์' ท่านก็จะว่า 'เหตุไฉนจึงกไม่เชื่อโยฮันเล่า?'
ลก.
20:6 ถ้าเราจะว่า 'มาจากมนุษย์' คนทั้งปวงก็จะเอาหินขว้างเราให้ตาย เพราะเขาทั้งหลายเชื่อกันว่าโยฮันเป็นกผู้เผยพระวจนะ."
ลก.
20:7 พวกเขาจึงตอบว่า "ไม่ทราบว่ามาจากไหน."
ลก.
20:8 พระเยซูจึงตรัสแก่เขาว่า "1เราก็จะไม่บอกท่านทั้งหลายเหมือนกันว่า เรากระทำการเหล่านี้โดยอำนาจอะไร."
ลก.
20:9 1ฝ่ายพระองค์ตรัสกคำอุปมาให้คนทั้งหลายฟังดังต่อไปนี้ว่า "มีชายคนหนึ่งได้ขปลูกคสวนองุ่นและให้งพวกผู้ดูแลสวนเช่าและไปจเมืองอื่นเสียช้านาน.
ลก.
20:10 เมื่อถึงเวลาแล้วจึงกส่งทาสคนหนึ่งไปหาผู้ดูแลสวนเหล่านั้น เพื่อเขาจะได้มอบผลแห่งสวนองุ่นให้แก่ทาสนั้นบ้าง แต่พวกผู้ดูแลสวนนั้นกลับขโบยตีทาสคนนั้นและไล่ให้กลับไปมือเปล่า.
ลก.
20:11 เจ้าของสวนจึงส่งทาสไปอีกคนหนึ่ง แต่พวกเขาก็ได้โบยตีทาสนั้นด้วย และยังทำการน่าอัปยศต่างๆ แล้วไล่ให้กลับไปมือเปล่า.
ลก.
20:12 เจ้าของสวนจึงใช้คนที่สามไป แต่พวกเขาก็ทำร้ายทาสนั้นจนบาดเจ็บ แล้วผลักไสออกไป.
ลก.
20:13 ฝ่ายเจ้าของสวนองุ่นจึงว่า 'เราจะทำอย่างไรดี? เราจะส่งบุตรผู้เป็นกที่รักของเราไป เขา1คงจะเคารพบุตรนั้น.'
ลก.
20:14 แต่เมื่อพวกผู้ดูแลสวนเห็นบุตรนั้นก็หารือกันว่า 'นี่แหละเป็นกทายาท ให้เราฆ่าเขาเสียเถอะ เพื่อมรดกจะตกเป็นของเรา.'
ลก.
20:15 แล้วเขาก็ผลักบุตรนั้นออกไปกนอกสวนแล้วขฆ่าเสีย. เหตุฉะนั้นเจ้าของสวนจะจัดการอย่างไรกับเขาเหล่านั้น?
ลก.
20:16 ท่านจะมากล้างผลาญพวกผู้ดูแลสวนเหล่านั้นเสีย แล้วจะมอบสวนองุ่นนั้นไว้ให้ขคนอื่น[เช่า]." เมื่อคนทั้งปวงได้ยินดังนั้นจึงว่า "อย่าให้เป็นอย่างนั้นเลย!"
ลก.
20:17 ฝ่ายพระองค์ทรงเพ่งดูเขาและตรัสว่า "เหตุฉะนั้น[พระคำ]ซึ่งเขียนไว้ว่า 'กศิลาที่ช่างก่อได้ทอดทิ้งเสีย ยังได้กลายเป็นศิลาหัวมุมก้อนแรกแล้ว' [หมายความ] ว่าอย่างไร.
ลก.
20:18 ผู้ใดล้มทับกศิลานั้น ผู้นั้นจะต้องแหลกละเอียดไป แต่ศิลานั้นจะตกทับผู้ใดผู้นั้นจะถูกกระแทกเป็นธุลีและปลิวว่อนไปดังขแกลบ."
ลก.
20:19 ฝ่ายพวกธรรมาจารย์และหัวหน้าปุโรหิตก็รู้ว่า คำอุปมานี้พระองค์ตรัสเล็งถึงพวกเขา จึงอยากจะลงมือจับพระองค์ในโมงนั้น แต่เขากลัวประชาชน.
(2) การตรวจสอบของพวกฟาริซายและพวกเฮโรด
20:20-26
20:20-26
ลก.
20:20 1พวกเขาจึงกคอยจับตาดู [พระองค์] และขใช้คนสอดแนมให้คปลอมเป็นเหมือนคนชอบธรรม หวังจะจับผิดในงถ้อยคำของพระองค์ เพื่อจะจมอบพระองค์ไว้ภายใต้การปกครองและอำนาจของฉผู้ว่าราชการ.
ลก.
20:21 คนสอดแนมนั้นจึงทูลถามพระองค์ว่า "อาจารย์เจ้าข้า พวกข้าพเจ้ารู้อยู่ว่า [ทุกสิ่งที่] ท่านได้กล่าวและสั่งสอนนั้นล้วนแต่ถูกต้อง และมิได้ไว้1กหน้าผู้ใด แต่ได้สั่งสอนขทางของพระเจ้าโดยสัตย์จริง.
ลก.
20:22 การที่เราส่งกส่วยให้ขซีซาร์นั้นผิดกฎบัญญัติหรือไม่?"
ลก.
20:23 ฝ่ายพระองค์ทรงหยั่งรู้ถึงกอุบายของเขา จึงตรัสแก่เขาว่า
ลก.
20:24 "จงให้เราดูเงินหนึ่งเหรียญกเดนาริอันเถิด. เหรียญนี้มีรูปและคำจารึกของใคร?"เขาทูลตอบว่า "ของซีซาร์."
ลก.
20:25 พระองค์จึงตรัสแก่เขาว่า "ของของซีซาร์ก็จงกส่งมอบให้แก่ซีซาร์ และของของพระเจ้าก็จงถวายแด่พระเจ้า."
ลก.
20:26 คนเหล่านั้นจับผิดในกถ้อยคำของพระองค์ต่อหน้าประชาชนไม่ได้ และอัศจรรย์ใจในคำตอบของพระองค์จึงนิ่งไป.
(3) การตรวจสอบของพวกซาดูกาย
20:27-38
20:27-38
ลก.
20:27 1ยังมีกพวกซาดูกายบางคนมาหาพระองค์ พวกนี้ถือว่าไม่มีขการเป็นขึ้น เขาคทูลถามพระองค์ว่า
ลก.
20:28 "อาจารย์เจ้าข้า โมเซได้เขียน[สั่ง]ข้าพเจ้าทั้งหลายว่า 'ถ้าพี่ชายของผู้ใดมีกภรรยาแล้ว [ตนเอง] ตายเสียก่อนโดยที่ยังไม่มีบุตร ก็ให้น้องชายรับภรรยานั้นไว้สืบตระกูลให้พี่ชาย.'
ลก.
20:29 ยังมีพี่น้องผู้ชายเจ็ดคน พี่หัวปีมีภรรยาแล้วตายโดยที่ยังไม่มีบุตร
ลก.
20:30 แล้วน้องคนที่สอง1
ลก.
20:31 คนที่สามนั้นก็รับหญิงนั้นเป็นภรรยา ทั้งเจ็ดคนก็เช่นเดียวกัน ตายโดยที่ยังไม่มีบุตร.
ลก.
20:32 ในที่สุดแล้วผู้หญิงนั้นก็ตายด้วย.
ลก.
20:33 เหตุฉะนั้นในเวลาที่เป็นขึ้น หญิงนั้นจะเป็นภรรยาของใคร? ด้วยเขาทั้งเจ็ดล้วนได้นางเป็นภรรยาแล้ว."
ลก.
20:34 พระเยซูตรัสแก่เขาว่า "กลูกของยุคสมัยนี้มีขการสมรสกันและยกให้เป็นสามีภรรยากัน.
ลก.
20:35 แต่คนเหล่านั้นที่นับว่ากคู่ควรจะได้รับ1ยุคสมัยนั้น และคู่ควรจะได้รับการเป็นขึ้นมาจากท่ามกลางคนตาย เขาทั้งหลายไม่มีการสมรสกันและยกให้เป็นสามีภรรยากัน
ลก.
20:36 เพราะว่าเขาจะกตายอีกไม่ได้ เพราะเขาเป็นเหมือนขทูตสวรรค์และเป็นคบุตรของพระเจ้า และเป็นบุตรแห่งงการเป็นขึ้น.
ลก.
20:37 ส่วนเรื่องคนตายจะเป็นขึ้นใหม่นั้น แม้โมเซก็ยังได้เปิดเผยอย่างแจ่มแจ้ง[ในตอนที่]ว่าด้วยกพุ่มไม้หนาม เมื่อเขาได้เรียกองค์พระผู้เป็นเจ้าว่า พระเจ้าของขอับราฮามและพระเจ้าของยิศฮาค และพระเจ้าของยาโคบ.
ลก.
20:38 เพราะว่าพระองค์มิได้เป็นพระเจ้าของคนตาย แต่เป็นพระเจ้าของคนเป็น เพราะสำหรับพระองค์แล้ว คนทั้งปวงล้วนกเป็นอยู่."
(4) ทรงปิดปากของบรรดาผู้ตรวจสอบ
20:39-44
20:39-44
ลก.
20:39 พวกธรรมาจารย์บางคนจึงทูลพระองค์ว่า "อาจารย์เจ้าข้า ท่านพูดกดีแล้ว."
ลก.
20:40 ตั้งแต่นั้นมา พวกเขาก็1กไม่กล้าทูลถามพระองค์ในเรื่องใดอีก.
ลก.
20:41 1พระองค์จึงกตรัสแก่เขาว่า "เหตุใดคนทั้งหลายจึงว่า พระคริสต์เป็นขบุตรหลานของดาวิด?
ลก.
20:42 ด้วยว่าดาวิดเองกล่าวในคัมภีร์บทเพลงสรรเสริญว่า 'กองค์พระผู้เป็นเจ้าได้ตรัสแก่องค์พระผู้เป็นเจ้าของข้าพเจ้าว่า จงขนั่งที่ข้างขวาพระหัตถ์ของเรา
ลก.
20:43 จนกว่าเราจะปราบบรรดาศัตรูของท่านให้เป็นที่รองพระบาทของท่าน.'
ลก.
20:44 ดาวิดยังเรียกท่านว่า องค์พระผู้เป็นเจ้า แล้วท่านจะเป็น1บุตรหลานกของดาวิดได้อย่างไรเล่า?"
(5) ทรงเตือนให้ระวังพวกธรรมาจารย์
20:45-47
20:45-47
ลก.
20:45 ขณะที่คนทั้งหลายกำลังฟังอยู่ พระองค์จึงกตรัสแก่เหล่าสาวกของพระองค์ว่า
ลก.
20:46 "จง1ระวังพวกธรรมาจารย์ให้ดี เขาใส่เสื้อยาวเดินไปมา [ชอบให้คน]กทักทายตนที่ขกลางตลาดและชอบที่นั่งอันสำคัญในธรรมศาลา และคที่นั่งอันมีเกียรติในงานเลี้ยง
ลก.
20:47 เขามักริบเอาเรือนของหญิงม่าย และ1แสร้งอธิษฐานเสียยืดยาว. คนเหล่านี้จะต้องถูก2ลงโทษกหนักยิ่งขึ้น."
คำอธิบาย ลูกา บทที่ 20
ลก.
20:1 1 ดู มก.11:15 คำอธิบาย 1.
ลก.
20:1 ก ลก.19:47
ลก.
20:1 ข ข้อ 1-8: มธ.21:23-27; มก.11:27-33
ลก.
20:1 ค กจ.4:1; 6:12
ลก.
20:2 ก เทียบ กจ.4:7
ลก.
20:4 ก ลก.3:3
ลก.
20:4 ข ลก.15:18, 21; ยฮ.3:27
ลก.
20:5 ก มธ.21:32
ลก.
20:6 ก มธ.11:9; 14:5
ลก.
20:8 1 ดู มธ.21:27 คำอธิบาย 2.
ลก.
20:9 1 ข้อ 9-19 ให้ดูคำอธิบายใน มธ.21:33-46 และ มก.12:1-12.
ลก.
20:9 ก ข้อ 9-19: มธ.21:33-46; มก.12:1-12
ลก.
20:9 ข บพส.80:8
ลก.
20:9 ค ยซย.5:1-2; มธ.21:28
ลก.
20:9 ง เทียบ พพร.8:11-12
ลก.
20:9 จ มธ.25:14-15
ลก.
20:10 ก 2คนก.24:19; 36:15-16
ลก.
20:10 ข ยรม.37:15
ลก.
20:13 ก มธ.3:17
ลก.
20:13 1 เป็นคำที่แสดงถึงความหวัง ซึ่งสมเหตุสมผลของมนุษย์.
ลก.
20:14 ก ฮร.1:2
ลก.
20:15 ก ฮร.13:12
ลก.
20:15 ข กจ.2:23; 3:15; 1ธซ.2:15
ลก.
20:16 ก เทียบ ลก.19:44
ลก.
20:16 ข กจ.13:46
ลก.
20:17 ก บพส.118:22; กจ.4:11
ลก.
20:18 ก ยซย.8:14-15; รม.9:32-33; 1ปต.2:8
ลก.
20:18 ข ดนอ.2:34-35
ลก.
20:20 1 ข้อ 20-26 ให้ดูคำอธิบายใน มธ.22:15-22.
ลก.
20:20 ก ลก.14:1; มก.3:2
ลก.
20:20 ข ข้อ 20-26: มธ.22:15-22; มก.12:13-17
ลก.
20:20 ค เทียบ 1พกษ.14:6
ลก.
20:20 ง ลก.20:26; 11:54
ลก.
20:20 จ ลก.18:32; กจ.2:23
ลก.
20:20 ฉ มธ.27:2, 11; 28:14
ลก.
20:21 ก บพญ.1:17; 16:19; ยก.2:1
ลก.
20:21 1ก แปลตามตรงคือ ใบหน้า.
ลก.
20:21 ข กจ.13:10; 18:25-26
ลก.
20:22 ก มธ.17:25
ลก.
20:22 ข ลก.2:1; 3:1
ลก.
20:23 ก 2กธ.11:3
ลก.
20:24 ก มธ.18:28
ลก.
20:25 ก รม.13:7
ลก.
20:26 ก ลก.20:20
ลก.
20:27 1 ข้อ 27-38 ให้ดูคำอธิบายใน มธ.22:23-32.
ลก.
20:27 ก มธ.3:7; 16:1; 22:34; กจ.4:1; 5:17
ลก.
20:27 ข กจ.23:8; 4:1-2
ลก.
20:27 ค ข้อ 27-38: มธ.22:23-32; มก.12:18-27
ลก.
20:28 ก พบญ.25:5
ลก.
20:30 1 สำเนาต้นฉบับบางฉบับเพิ่มคำว่า ก็รับนางเป็นภรรยา แล้วเขาก็ตายโดยที่ยังไม่มีบุตร.
ลก.
20:34 ก ลก.16:8
ลก.
20:34 ข ลก.17:27
ลก.
20:35 ก กจ.5:41; 2ธซ.1:5
ลก.
20:35 1 ยุคแห่งอาณาจักรที่จะมาถึง (13:28-29; 22:18) และการเป็นขึ้นแห่งชีวิตนั้น (ยฮ.5:29; ลก.14:14; วว.20:4, 6) เป็นพระพรนิรันดร์และเป็นการรับสุขในชีวิตนิรันดร์สำหรับวิสุทธิชนที่ถูกนับว่าคู่ควร (18:29-30; มธ.19:28-29).
ลก.
20:36 ก ยฮ.11:25-26; 1กธ.15:54-55
ลก.
20:36 ข เทียบ ฮร.2:7, 9
ลก.
20:36 ค รม.8:14; เทียบ บพส.82:6
ลก.
20:36 ง 1กธ.15:42, 52; 1ธซ.4:16
ลก.
20:37 ก อซด.3:2-4
ลก.
20:37 ข อซด.3:6, 15-16
ลก.
20:38 ก รม.6:11
ลก.
20:39 ก มก.12:28
ลก.
20:40 ก มธ.22:46; มก.12:34
ลก.
20:40 1ก ปัญหาที่แฝงด้วยเล่ห์เหลี่ยมของผู้ต่อต้านที่มาจับผิดพระองค์เหล่านี้ล้วนได้เปิดโปงถึงความชั่วร้าย, เล่ห์เหลี่ยม, และความต่ำช้า ซึ่งตรงข้ามกับความครบถ้วนสมบูรณ์, สติปัญญา, และความสูงศักดิ์ขององค์มนุษย์พระผู้ช่วยอย่างสิ้นเชิง. สิ่งนี้ได้พิสูจน์ถึงความครบถ้วนสมบูรณ์ในสภาพมนุษย์อันประกอบด้วยแสงรัศมีอันศักดิ์สิทธิ์ของพระองค์ และทำให้ผู้วางแผนการอัน
น่าเกลียดและผู้ที่ถูกซาตานกระตุ้นให้คิดแผนชั่วเหล่านี้ต้องปิดปากเงียบ (ดู มธ.22:46 คำอธิบาย 1). พวกเขาพยายามที่จะจับผิดองค์มนุษย์พระผู้ช่วยแต่ในที่สุดก็ถูกสยบโดยพระองค์ผู้ครบสมบูรณ์ไร้ตำหนิผู้นี้.
ลก.
20:41 1 ข้อ 41-44 ให้ดูคำอธิบายใน มธ.22:41-45.
ลก.
20:41 ก ข้อ 41-44: มธ.22:41-45; มก.12:35-37
ลก.
20:41 ข มธ.1:1; ยฮ.7:42
ลก.
20:42 ก บพส.110:1
ลก.
20:42 ข ฮร.10:12-13
ลก.
20:44 1 ดู มก.12:37 คำอธิบาย 1.
ลก.
20:44 ก รม.1:3
ลก.
20:45 ก ข้อ 45-47: มธ.23:1-7, 14; มก.12:38-40
ลก.
20:46 1 หลังจากที่ผู้ต่อต้านทุกคนถูกปิดปากไปแล้ว องค์พระผู้เป็นเจ้าก็ได้เตือนเหล่าสาวกให้ระวังความหน้าซื่อใจคดและความชั่วร้ายของพวกธรรมาจารย์ ซึ่งแสดงให้เห็นว่าพวกธรรมาจารย์ถูกปรับโทษโดยพระองค์ผู้ที่เขาพยายามจะจับผิดนั้น.
ลก.
20:46 ก ลก.11:43
ลก.
20:46 ข ลก.7:32; มก.6:56
ลก.
20:46 ค ลก.14:7-8
ลก.
20:47 1 ตั้งแต่โบราณกาลเป็นต้นมานั้น มนุษย์อธิษฐานอย่างเสแสร้งและใช้การอธิษฐานเป็นเครื่องมือแสวงหาผลประโยชน์.
ลก.
20:47 2 หรือ การพิพากษา, การปรับโทษ.
ลก.
20:47 ก ยก.3:1