การงานบรรณกิจของห้องสมุดกิตติคุณแห่งประเทศไทย
หากท่านต้องการมีส่วนในการงานบรรณกิจของห้องสมุดกิตติคุณแห่งประเทศไทย
ท่านสามารถมอบถวายทรัพย์โดยโอนเงินเข้าบัญชีของห้องสมุด:
ธนาคารกสิกรไทย สาขาพาราไดซ์ พาร์ค
ชื่อบัญชี: นายปิยะ ตั้งเสรีมั่นคง และ
นางสุมิตรา อดุลประวิตรชัย และ
นางสาวทานาธิบดี ชูมณี
เลขที่บัญชี: 218-3-99941-1

รบกวนส่งสลิปการโอนมาที่ Line ID: @gospelbookroom

ลูกา บทที่ 19

(36) ทรงช่วยซักคาย
19:1-10
ลก. 19:1 ฝ่ายพระเยซูได้เสด็จเข้าไปใน1กเมืองยะริโฮและกำลังจะเสด็จผ่านไป.
ลก. 19:2 ดูเถิด มีชายคนหนึ่งชื่อ ซักคาย เป็นหัวหน้า1พวกเก็บภาษีและเป็นคนมั่งมี.
ลก. 19:3 ซักคายพยายามจะกดูให้เห็นพระเยซูว่าพระองค์เป็นผู้ใด แต่ไม่[เห็น]เพราะคนมาก ด้วยเขาเป็นคนเตี้ย.
ลก. 19:4 เขาจึงวิ่งไปข้างหน้าปีนขึ้น1กต้นซุกะโมรเพื่อจะได้เห็นพระองค์ เพราะว่าพระองค์จะเสด็จผ่านทางนั้น.
ลก. 19:5 เมื่อพระเยซูเสด็จมาถึงที่นั่น พระองค์ทรงแหงนพระพักตร์ดู แล้วตรัสแก่เขาว่า "ซักคายเอ๋ย จงรีบลงมา เพราะว่าวันนี้เราจะต้องพักในเรือนของท่าน."
ลก. 19:6 แล้วเขาก็รีบลงมาต้อนรับพระองค์ด้วยความยินดี.
ลก. 19:7 เมื่อคนทั้งหลายเห็นแล้วก็พากันกวิพากษ์วิจารณ์บ่นว่า "พระองค์เข้าไปพักอาศัยอยู่กับคนบาป."
ลก. 19:8 ฝ่ายซักคายยืนทูลองค์พระผู้เป็นเจ้าว่า "ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้า ดูเถิด ข้าพเจ้าขอยก1ทรัพย์สินครึ่งหนึ่งให้แก่กคนจน และถ้าข้าพเจ้าได้2ฉ้อโกง[ทรัพย์สิน]ของผู้ใดข้าพเจ้าจะใช้คืนเขาถึง3สี่เท่า."
ลก. 19:9 พระเยซูตรัสแก่เขาว่า "วันนี้กความรอดมาถึงครอบครัวนี้แล้ว เพราะคนนี้1ก็เป็นบุตรหลานของขอับราฮามด้วย.
ลก. 19:10 เพราะว่าบุตรมนุษย์ได้มาเพื่อจะ1กเสาะหาและช่วยผู้ที่ขหลงหายไปนั้นให้รอด."
(37) ทรงสอนเกี่ยวกับความสัตย์ซื่อ
19:11-27
ลก. 19:11 ขณะที่เขาทั้งหลายกำลังฟังถ้อยคำเหล่านี้อยู่ พระองค์ได้ตรัสคำ1อุปมาอีกข้อหนึ่งให้เขาฟัง เพราะพระองค์เสด็จมาใกล้กกรุงเยรูซาเล็มแล้ว และเพราะเขาทั้งหลายคิดว่าขอาณาจักรของพระเจ้าจะ2ปรากฏโดยเร็วพลัน.
ลก. 19:12 เหตุฉะนั้นพระองค์จึงตรัสว่า "1ชายคนหนึ่งเกิดมาในตระกูลที่สูงศักดิ์ ท่านได้เดินทาง2ไปยังเมืองไกล เพื่อจะรับอาณาจักรของตนแล้วจะ3กลับมา.
ลก. 19:13 ท่านจึงเรียกทาสของท่าน1กมาสิบคนมอบเงินไว้แก่เขาสิบ2มินา สั่งว่า '3จงเอาไปลงทุนค้าขายจนกว่าเราจะ[กลับ]มา.
ลก. 19:14 แต่1กพลเมืองของท่านเกลียดชังท่าน จึงส่งทูตตามไปบอกท่านว่า '2เราไม่ต้องการให้ผู้นี้มาเป็นกษัตริย์ของเรา.'
ลก. 19:15 เมื่อท่านได้รับอาณาจักรกลับมาแล้ว ท่านจึงสั่งให้เรียกทาสทั้งหลายที่ท่านได้ให้เงินไว้นั้นมา เพื่อจะได้รู้ว่าเขาทุกคนได้กำไรเท่าไร.
ลก. 19:16 ฝ่ายคนแรกมาทูลว่า 'นายเจ้าข้า เงินหนึ่งมินาของท่านได้กำไรมาสิบมินา.'
ลก. 19:17 นายจึงพูดกับเขาว่า 'ดีแล้ว เจ้าเป็นทาสที่ดี. เพราะเจ้ากสัตย์ซื่อในของเล็กน้อยที่สุด จง1มีอำนาจขครอบครองสิบเมืองเถิด.'
ลก. 19:18 คนที่สองมาทูลว่า 'นายเจ้าข้า เงินหนึ่งมินาของท่านได้กำไรมาห้ามินา.'
ลก. 19:19 นายจึงพูดกับเขาเหมือนกันว่า 'เจ้าก็ครอบครอง1ห้าเมืองเถิด.'
ลก. 19:20 1อีกคนหนึ่งมาทูลว่า 'นายเจ้าข้า ดูเถิด เงินหนึ่งมินาของท่าน 2ข้าพเจ้าได้เอากผ้าห่อเก็บไว้
ลก. 19:21 เพราะข้าพเจ้ากลัวท่าน ด้วยว่าท่านเป็นคน1เข้มงวด ท่านเก็บซึ่งท่านมิได้สะสมและเกี่ยวที่ท่านกมิได้หว่าน.'
ลก. 19:22 นายจึงตอบเขาว่า 'กอ้ายทาสชั่ว เราจะ1พิพากษาเจ้าตามคำของเจ้าเอง. เจ้ารู้อยู่ว่าเราเป็นคนเข้มงวด เก็บซึ่งเรามิได้สะสม และเกี่ยวที่เรามิได้หว่าน.
ลก. 19:23 แล้วเหตุใดเจ้าจึงไม่ฝากเงินของเรา1ไว้ที่ธนาคารเล่า เมื่อเรามา เราจะได้รับเงินต้นกับดอกเบี้ยด้วย?'
ลก. 19:24 แล้วนายจึงกล่าวแก่บรรดาคนที่ยืนอยู่ข้างๆ ว่า 'จงเอาเงินหนึ่งมินานั้นไปจากเขาแล้วให้แก่คนที่มีสิบมินา.'
ลก. 19:25 คนเหล่านั้นทูลว่า 'นายเจ้าข้า เขามีสิบมินาแล้ว.'
ลก. 19:26 [นายจึงกล่าวว่า] 'เราบอกท่านทั้งหลายว่า ทุกคนที่กมีอยู่แล้วจะเพิ่มเติมให้เขาอีก แต่ผู้ที่ไม่มีแม้ว่าซึ่งเขามีอยู่นั้น จะต้องเอาไปจากเขา.
ลก. 19:27 ฝ่ายพวกศัตรูของเราที่ไม่ต้องการให้เรามาเป็นกษัตริย์ของเขานั้น จงนำพวกเขามาที่นี่และ1กฆ่าเสียต่อหน้าเรา.' "
IV. องค์มนุษย์พระผู้ช่วยทรงมอบตัวพระองค์เอง
สู่ความตายเพื่อสำเร็จการไถ่
19:28 — 22:46
1. เสด็จเข้าสู่กรุงเยรูซาเล็มอย่างมีชัยชนะ
19:28-40
ลก. 19:28 เมื่อพระองค์ตรัสคำเหล่านั้นแล้ว พระองค์ทรงดำเนินไปข้างหน้า จะ1ขึ้นไปยังกกรุงเยรูซาเล็ม.
ลก. 19:29 1ครั้นพระองค์เสด็จมาใกล้กหมู่บ้านเบธฟาเฆและขหมู่บ้านเบธาเนีย ถึงภูเขาที่เรียกว่าคมะกอกเทศ พระองค์งทรงใช้สาวกสองคนของพระองค์ไป กล่าวว่า
ลก. 19:30 "จงเข้าไปในหมู่บ้านที่อยู่ตรงหน้าท่าน ขณะท่านเข้าไปจะพบลูกลาตัวหนึ่งผูกอยู่โดยที่ยังกไม่มีใครเคยขึ้นขี่มาก่อนเลย จงแก้มันจูงมาเถิด.
ลก. 19:31 ถ้ามีผู้ใดถามว่า 'ท่านแก้มันทำไม?' จงบอกเขาดังนี้ว่า 'เพราะองค์พระผู้เป็นเจ้าต้องการลูกลานี้.' "
ลก. 19:32 และผู้ที่ถูกใช้ไปนั้นได้กพบเหมือนดังที่พระองค์ตรัสแก่เขานั้น.
ลก. 19:33 เมื่อเขากำลังแก้กลูกลานั้น พวกเจ้าของก็ถามเขาว่า "ท่านแก้ลูกลาทำไม?"
ลก. 19:34 ฝ่ายเขาตอบว่า "เพราะองค์พระผู้เป็นเจ้าต้องการลูกลานี้."
ลก. 19:35 แล้วเขาก็จูงลูกลามาถึงพระเยซู. และเอาเสื้อผ้าของตนปูลงบนหลังลา และเชิญพระเยซูขึ้นทรงลานั้น.
ลก. 19:36 เมื่อพระองค์เสด็จไป คนทั้งหลายก็เอากเสื้อผ้าของตน1ปูลงตามถนนหนทาง.
ลก. 19:37 เมื่อพระองค์เสด็จมาใกล้[กรุงเยรูซาเล็ม] ถึงที่ซึ่งจะลงไปจากภูเขามะกอกเทศแล้ว เหล่าสาวกทั้งปวงก็เริ่มมีความยินดีและกสรรเสริญพระเจ้าเสียงดัง เพราะบรรดาการอิทธิฤทธิ์ซึ่งเขาได้ขเห็นนั้นว่า
ลก. 19:38 "ขอให้คำสรรเสริญจงมีแด่กพระมหากษัตริย์ผู้เสด็จมาในขพระนามขององค์พระผู้เป็นเจ้า! ขอให้มีสันติสุขในสวรรค์และมีสง่าราศีในคที่สูงสุด!"
ลก. 19:39 ฝ่ายพวกฟาริซายบางคนในหมู่ฝูงชนนั้นกทูลพระองค์ว่า "อาจารย์เจ้าข้า โปรดติเตียนเหล่าสาวกของท่าน."
ลก. 19:40 พระองค์ตรัสตอบว่า "เราบอกท่านทั้งหลายว่า ถึงคนเหล่านี้จะนิ่งเสีย กศิลาทั้งหลายก็ยังจะส่งเสียงร้อง."
2. ทรงร่ำไห้อาลัยแก่กรุงเยรูซาเล็ม
19:41-44
ลก. 19:41 ครั้นพระองค์เสด็จมาใกล้ เมื่อเห็นเมืองแล้วก็ทรงกร้องไห้[สงสาร]เมืองนั้น
ลก. 19:42 ว่า "ถ้าแม้ในวันนี้ เจ้าได้รู้ถึง กสิ่งที่เกี่ยวกับ1สันติสุข! ของเจ้า แต่เดี๋ยวนี้ สิ่งนั้นปิดซ่อนไว้จากตาของเจ้าแล้ว.
ลก. 19:43 ด้วยว่าวันนั้นจะมาถึง เมื่อศัตรูของเจ้าจะก่อกป้อมปราการขึ้นตีโอบ และจะขล้อมเจ้าไว้ทุกด้าน
ลก. 19:44 แล้วจะปราบเจ้าลงให้1ราบเสมอพื้นดิน กับทั้งลูกทั้งหลายของเจ้าซึ่งอยู่ในเจ้าและเขาจะไม่ปล่อยให้กศิลาที่เหลือวางทับกันไว้ภายในเจ้าเลย เพราะเจ้าไม่ได้รู้ถึงเวลาที่พระองค์เสด็จมา2ขดูแลเจ้า."
3. ทรงชำระพระวิหารและทรงสั่งสอนในพระวิหาร
19:45-48
ลก. 19:45 เมื่อพระองค์กเสด็จเข้าไปในพระวิหาร ก็ทรงขับไล่คนทั้งหลายที่ค้าขายอยู่นั้น
ลก. 19:46 และตรัสแก่เขาว่า "มีคำเขียนไว้ว่า '1เขาจะเรียกพระวิหารของเราว่าเป็น1พระวิหารสำหรับกการอธิษฐาน' แต่เจ้าทั้งหลายมากระทำให้เป็น รังของขพวกโจร.' "
ลก. 19:47 พระองค์ทรงกสั่งสอนในพระวิหารทุกวัน. แต่พวกหัวหน้าปุโรหิต, พวกธรรมาจารย์, และผู้นำของพลเมืองได้หาช่องทางที่จะขกำจัดพระองค์เสีย
ลก. 19:48 แต่เขาไม่พบช่องทางที่จะทำอะไรได้ เพราะว่าคนทั้งปวงคอยล้อมรอบพระองค์อย่างใกล้ชิด เพื่อฟังพระองค์.

คำอธิบาย ลูกา บทที่ 19

ลก. 19:1 ก ลก.18:35; มธ.20:29
ลก. 19:1 1ก ดู 10:30 คำอธิบาย 3.
ลก. 19:2 1 ดู มธ.5:46 คำอธิบาย 2.
ลก. 19:3 ก เทียบ ยฮ.12:21
ลก. 19:4 ก 1พกษ.10:27; 1คนก.27:28; บพส.78:47; เทียบ ลก.17:6
ลก. 19:4 1ก หรือ ต้นมะเดื่อเทศ-หม่อน. ใบเหมือนใบหม่อน แต่ผลเหมือนผลมะเดื่อเทศ.
ลก. 19:7 ก ลก.15:2
ลก. 19:8 1 เมื่อคนบาปได้ต้อนรับองค์พระผู้ช่วยแล้วผลลัพธ์ของความรอดอันทรงฤทธิ์นี้ ก็จะทำให้เขาจัดการกับทรัพย์สินและสะสางชีวิตแห่งความบาปที่ผ่านมานั้น.
ลก. 19:8 ก ลก.18:22
ลก. 19:8 2 ในภาษากรีกเป็นคำเดียวกับใน 3:14. "ฉ้อโกง" เป็นวิธีพูดที่ละมุนละไมของคำว่า "ขูดรีด." คนเก็บภาษีจะประเมินมูลค่าทรัพย์สินหรือรายได้ของผู้อื่นให้สูงกว่าความเป็นจริง หรือเพิ่มมูลค่าภาษีให้คนที่จ่ายไม่ไหวและจะขูดรีดด้วยการเรียกเก็บดอกเบี้ยสูงๆ.
ลก. 19:8 3 นี่เป็นการชดใช้คืนตามกฎบัญญัติ (อซด.22:1; 2ซมอ.12:6).
ลก. 19:9 ก ลก.1:69, 77; 2:30; 3:6
ลก. 19:9 1 ไม่ว่าคนเก็บภาษีนี้จะชั่วร้ายเพียงใด เขาก็ยังเป็นบุตรของอับราฮามผู้เป็นทายาทที่ได้รับการเลือกสรรให้รับมรดกที่พระเจ้าทรงสัญญาจะให้นั้น (ฆต.3:7, 29).
ลก. 19:9 ข ลก.3:8; 13:16; 16:24; ฆต.3:7, 29
ลก. 19:10 ก ลก.15:4; ยอค.34:4, 11-12, 16
ลก. 19:10 1ก แสดงว่าการที่องค์พระผู้ช่วยเสด็จมาในเมืองยะริโฮนั้นไม่ได้เป็นเรื่องบังเอิญ แต่เป็นการมาโดยมีเจตนาที่จะแสวงหาคนบาปที่หลงหายคนนี้เหมือนกับที่พระองค์ทรงเสาะหาผู้หญิงที่ทำบาปในซะมาเรียนั้น (ยฮ.4:4).
ลก. 19:10 ข มธ.10:6; 15:24
ลก. 19:11 1 ถ้าว่าตามฝ่ายวิญญาณแล้วคำอุปมาที่ก้าวหน้าไปอีกขั้นหนึ่งนี้เป็นการสืบเนื่องของการรับความรอดที่กล่าวถึงก่อนหน้านี้ เพื่อบรรยายว่าผู้ที่ได้รับความรอดควรจะปรนนิบัติองค์พระผู้ช่วยอย่างไรจึงจะได้รับอาณาจักรของพระเจ้าเป็นมรดก.
ลก. 19:11 ก ลก.17:11; 18:31; 19:28
ลก. 19:11 ข ลก.17:20; มก.1:15
ลก. 19:11 2 หรือ ถูกสำแดงออกมา, ถูกทำให้ปรากฏออกมา.
ลก. 19:12 1 เป็นเครื่องหมายเล็งถึง องค์พระผู้ช่วยซึ่งมีสถานภาพอันสูงสุด คือมนุษย์พระเจ้าผู้มีทั้งเกียรติยศแห่งสภาพพระเจ้าและความสูงศักดิ์แห่งสภาพมนุษย์.
ลก. 19:12 2 เป็นเครื่องหมายเล็งถึง การที่องค์พระผู้ช่วยได้เสด็จสู่สวรรค์หลังการตายและการเป็นขึ้น (24:51; 1ปต.3:22).
ลก. 19:12 3 เป็นเครื่องหมายเล็งถึง การที่องค์พระผู้ช่วยจะเสด็จกลับมาพร้อมด้วยอาณาจักร (ดนอ.7:13-14; วว.11:15; 2ตธ.4:1).
ลก. 19:13 ก มธ.25:1
ลก. 19:13 1ก คำอุปมาใน มธ.25:14-30 ทาสแต่ละคนได้รับเงินตะลันต์จำนวนแตกต่างกันตามความสามารถของแต่ละคน แต่คำอุปมาในที่นี้เน้นให้เห็นว่าทาสทุกคนได้รับส่วนเท่าๆ กันบนพื้นฐานแห่งความรอด. แต่ว่าประเด็นสำคัญของคำอุปมาทั้งสองนี้ล้วนเหมือนกันคือ ความสัตย์ซื่อของทาสนั้นจะเป็นเครื่องตัดสินถึงส่วนที่เขาจะได้รับเป็นบำเหน็จในอาณาจักรที่จะมาถึง.
ลก. 19:13 2 หนึ่งมินา (mina) เท่ากับ 100 ดรัคมา (drachmas) ซึ่งมีมูลค่าเท่ากับค่าแรงหนึ่งร้อยวัน.
ลก. 19:13 3 แปลตามตรงคือ ในเวลาที่เรากำลังมา จงเอาไปลงทุนค้าขาย.
ลก. 19:14 ก เทียบ ยฮ.1:11
ลก. 19:14 1ก เป็นเครื่องหมายเล็งถึงชาวยูดายที่ไม่เชื่อ.
ลก. 19:14 2 สิ่งนี้ได้สำเร็จเป็นจริงในหนังสือกิจการบทที่ 2—9.
ลก. 19:17 ก มธ.25:21, 23; ลก.16:10; 1กธ.4:2
ลก. 19:17 1 เป็นเครื่องหมายเล็งถึงการที่ผู้มีชัยชนะครอบครองนานาประเทศ (วว.2:26; 20:4, 6).
ลก. 19:17 ข เทียบ มธ.24:47
ลก. 19:19 1 เล็งถึงบำเหน็จของวิสุทธิชนที่มีชัยชนะ ก็คือการครอบครองในอาณาจักรที่จะมาถึงนั้น แต่ขอบเขตของการครอบครองจะมากหรือน้อยย่อมต่างกันไป.
ลก. 19:20 1 ข้อ 20-26 ให้ดูคำอธิบายใน มธ.25:24-29.
ลก. 19:20 2 เป็นเครื่องหมายเล็งถึงว่า วิสุทธิชนที่ไม่สัตย์ซื่อได้แต่รักษาความรอดนั้นไว้ด้วยความเกียจคร้านแทนที่จะนำไปใช้ให้เกิดผล. การห่อเก็บความรอดขององค์พระผู้เป็นเจ้าไว้ก็คือการไม่นำเอาความรอดขององค์พระผู้เป็นเจ้าไปใช้งาน. การเกียจคร้านต่อองค์พระผู้เป็นเจ้าเช่นนี้จะทำให้บรรดาผู้เชื่อที่ไม่สัตย์ซื่อต้องถูกปรับโทษและได้รับความเสียหาย.
ลก. 19:20 ก ยฮ.11:44; กจ.19:12
ลก. 19:21 1 เรียกร้องอย่างเข้มงวด แต่มิได้รุนแรงไปกว่า ใจแข็ง ในมัดธาย 25:24 (ดูคำอธิบาย 3 ในข้อนั้น).
ลก. 19:21 ก มธ.25:24
ลก. 19:22 ก มธ.18:32
ลก. 19:22 1 หรือ ปรับโทษ.
ลก. 19:23 1 แปลตามตรงคือ ไว้บนโต๊ะ (ของคนแลกเปลี่ยนเงินตรา).
ลก. 19:26 ก ลก.8:18; มธ.13:12; 25:29; มก.4:25
ลก. 19:27 ก เทียบ ลก.20:16; มธ.22:7
ลก. 19:27 1ก เป็นเครื่องหมายเล็งถึงว่า ชาวยูดายทุกคนที่ไม่เชื่อและปฏิเสธพระองค์ล้วนต้องพินาศ.
ลก. 19:28 1 ในข้อก่อนนั้นองค์พระผู้ช่วยได้สำเร็จการปฏิบัติของพระองค์. บัดนี้ถึงเวลาแล้วที่พระองค์จำต้องเสด็จขึ้นไปยังกรุงเยรูซาเล็มและมอบตัวเองแก่ความตายซึ่งพระเจ้าได้กำหนดไว้เพื่อสำเร็จการไถ่ที่นิรันดร์ของพระเจ้า (ดู มก.10:1 คำอธิบาย 1 และ 33 คำอธิบาย 1). แม้พระองค์ทรงทราบว่าบรรดาพวกผู้นำในศาสนายูดายกำลังหาโอกาสที่จะฆ่าพระองค์ พระองค์ก็ยังคงเสด็จมุ่งหน้าไปอย่างห้าวหาญ.
ลก. 19:28 ก ลก.9:51; ลก.17:11; 18:31; 19:11; มก.10:32
ลก. 19:29 1 ข้อ 29-38 ให้ดูคำอธิบายในมัดธาย 21:1-9.
ลก. 19:29 ก ข้อ 29-38: มธ.21:1-9; มก.11:1-10
ลก. 19:29 ข มธ.21:17; ลก.24:50; ยฮ.11:18
ลก. 19:29 ค ซคย.14:4; มธ.24:3; 26:30; ยฮ.8:1; กจ.1:12
ลก. 19:29 ง เทียบ ลก.22:8
ลก. 19:30 ก เทียบ ลก.23:53
ลก. 19:32 ก ลก.22:13
ลก. 19:33 ก ซคย.9:9; ยฮ.12:14-15
ลก. 19:36 ก เทียบ 2พกษ.9:13
ลก. 19:36 1 แปลตามตรงคือ แผ่คลี่อยู่ข้างล่าง.
ลก. 19:37 ก ลก.18:43
ลก. 19:37 ข เทียบ ยฮ.12:17-18
ลก. 19:38 ก มธ.25:34; ยฮ.1:49
ลก. 19:38 ข ลก.13:35; บพส.118:26
ลก. 19:38 ค ลก.2:14; บพส.148:1
ลก. 19:39 ก เทียบ มธ.21:15-16
ลก. 19:40 ก เทียบ ฮบฆ.2:11
ลก. 19:41 ก ยฮ.11:35; ฮร.5:7
ลก. 19:42 ก เทียบ พบญ.32:29
ลก. 19:42 1 สิ่งนี้จะเกิดขึ้น ในการฟื้นสภาพของอิสราเอล (กจ.1:6) ภายหลังการเสด็จกลับมาขององค์พระผู้ช่วย.
ลก. 19:43 ก เทียบ ยซย.29:3; ยรม.6:6; ยอค.4:2
ลก. 19:43 ข ลก.21:20
ลก. 19:44 1 สิ่งนี้ได้สำเร็จลงใน ค.ศ.70 โดยติตัสผู้เป็นมกุฎราชกุมารโรมันและกองทัพของเขา.
ลก. 19:44 ก ลก.21:6; มธ.24:2; มก.13:2
ลก. 19:44 ข ลก.1:68; 7:16; อซด.3:16
ลก. 19:44 2ข เล็งถึงการเสด็จมาครั้งแรกขององค์พระผู้ช่วยในปีแห่งความยินดีที่พระเจ้าทรงโปรดปรานซึ่งเป็นการที่พระองค์ได้เสด็จมาดูแลเขาในพระคุณ (2:10-14; 4:18-22). หากพลาดจากการเสด็จมาดูแลในพระคุณขององค์พระผู้เป็นเจ้าจะทำให้สูญเสียไปซึ่งโอกาสที่จะกลับใจและได้รับความรอดนั้นจะทำให้คนนั้นต้องถูกพิพากษาและต้องเสียใจไปนิรันดร์.
ลก. 19:45 ก ข้อ 45-48: มธ.21:12-16; มก.11:15-18; เทียบ ยฮ.2:14-17
ลก. 19:46 1 แปลตามตรงคือ บ้าน.
ลก. 19:46 ก ยซย.56:7
ลก. 19:46 ข ยรม.7:11
ลก. 19:47 ก ลก.20:1
ลก. 19:47 ข ลก.22:2; ยฮ.7:19; 8:37
สารบัญ