ลูกา บทที่ 17

ลก. 17:1 ก มธ.18:7

ลก. 17:1 ข ลก.22:22

ลก. 17:1 ค มธ.13:41

ลก. 17:2 ก มธ.18:6; มก.9:42

ลก. 17:3 ก ลก.8:18

ลก. 17:3 ข มธ.18:15

ลก. 17:3 ค ลวต.19:17

ลก. 17:3 ง มธ.6:14; 18:35; อฟ.4:32

ลก. 17:4 ก มธ.18:21-22

ลก. 17:5 ก เทียบ มก.9:24

ลก. 17:5 1ก หรือ เพิ่มเติมความเชื่อให้ข้าพเจ้าทั้งหลาย.

ลก. 17:6 ก มธ.17:20; 21:21; มก.11:23-24

ลก. 17:6 ข มธ.13:31

ลก. 17:6 ค ลก.19:4

ลก. 17:8 ก ลก.12:35, 37

ลก. 17:10 ก เทียบ มธ.25:30

ลก. 17:11 ก ลก.9:51, 53; 13:22

ลก. 17:11 ข ลก.9:52; ยฮ.4:4

ลก. 17:11 ค มธ.19:1; ยฮ.4:3; ลก.4:14

ลก. 17:12 ก ลวต.13: 45-46; อฤธ.5:2

ลก. 17:12 1ก ดู มก.1:40 คำอธิบาย 1.

ลก. 17:14 ก ลวต.14:2-9; ลก.5:14; มธ.8:4

ลก. 17:14 1 นี่คือการเชื่อและน้อมฟัง ฉะนั้นเขาทั้งหลายจึงหายสะอาด.

ลก. 17:15 ก ลก.7:16; 18:43

ลก. 17:16 ก ลก.5:12; อฤธ.16:22; 1กธ.14:25

ลก. 17:16 ข มธ.10:5; ยฮ.4:9

ลก. 17:18 ก ยฮ.9:24

ลก. 17:19 ก ลก.8:48; 7:50; 18:42; มก.5:34

ลก. 17:20 ก ลก.5:21; 6:2; 7:30, 39; 11:38, 53; 13:31; 14:1; 15:2; 16:14; 19:39

ลก. 17:20 ข ลก.8:10; 9:27; 10:9, 11; 11:2, 20; 13:18-20; 16:16; 19:11-12, 15; 21:31; 22:16, 18; 23:42; รม.14:17

ลก. 17:20 ค เทียบ กจ.1:6

ลก. 17:20 1 ดู 4:43 คำอธิบาย 2.

ลก. 17:20 2 บ่งบอกว่า อาณาจักรของพระเจ้าไม่ได้เป็นของฝ่ายวัตถุแต่เป็นของฝ่ายวิญญาณ. อาณาจักรของพระเจ้าก็คือตัวขององค์พระผู้ช่วยที่อยู่ในการเสด็จมาครั้งแรกของพระองค์ (ข้อ 21-22), ในการเสด็จมาครั้งที่สองของพระองค์ (ข้อ 23-30), ในการรับผู้มีชัยชนะของพระองค์ขึ้นไป (ข้อ 31-36), และในการที่พระองค์ทรงทำลายผู้ต่อต้านพระคริสต์ (ข้อ 37) เพื่อจะฟื้นฟูทั่วแผ่นดินให้พระคริสต์มาครอบครอง (วว.11:15).

ลก. 17:21 ก มธ.24:23; มก.13:21

ลก. 17:21 1 ข้อ 22-24 เป็นข้อยืนยันว่า อาณาจักรของพระเจ้าก็คือตัวขององค์พระผู้ช่วยเอง ซึ่งก็อยู่ท่ามกลางพวกฟาริซายในขณะที่พวกเขากำลังทูลถามอยู่นั้น. ไม่ว่า องค์พระผู้ช่วยจะทรงอยู่ที่ไหน อาณาจักรของพระเจ้าก็อยู่ที่นั่น. อาณาจักรของพระเจ้าก็อยู่กับพระองค์ และพระองค์ได้ทรงนำอาณาจักรของพระเจ้ามาให้กับบรรดาสาวก (ข้อ 22). พระองค์ทรงเป็นเมล็ดพันธุ์ของอาณาจักรที่จะถูกหว่านเข้าไปสู่ภายในของผู้ที่พระองค์ทรงเลือกสรรและจะวัฒนาขึ้นจนกลายเป็นขอบเขตแห่งการปกครองของพระเจ้า (ดู 4:43 คำอธิบาย 2). หลังจากที่พระองค์ทรงเป็นขึ้น พระองค์ก็ทรงอยู่ภายในเหล่าสาวกมาโดยตลอด (ยฮ.14:20; รม.8:10). ดังนั้นวันนี้อาณาจักรของพระเจ้าก็อยู่ในคริสตจักร (รม.14:17).

ลก. 17:21 2 หมายถึงพวกฟาริซายที่ตั้งคำถามนั้น (ข้อ20). องค์พระผู้ช่วยผู้เป็นอาณาจักรของพระเจ้าไม่ได้อยู่ภายในเขา แต่อยู่ท่ามกลางพวกเขา.

ลก. 17:22 ก ลก.5:35

ลก. 17:22 ข ยฮ.8:56

ลก. 17:22 1 นี่เป็นการระบุถึงการจากไปขององค์พระผู้ช่วย. ในระหว่างที่พระองค์จากไป มนุษย์โลกซึ่งได้ปฏิเสธพระองค์ก็ได้กลายเป็นคนในยุคสมัยแห่งความชั่วร้ายโดยได้ดำเนินชีวิตปล่อยตัวไปในราคะตัณหาของเนื้อหนัง (ข้อ 23-30) และยังเป็นผู้ต่อต้านคนที่ติดตามพระองค์ โดยจะข่มเหงเขาเพราะเขาเป็นพยานขององค์พระผู้เป็นเจ้า (18:1-8). ฉะนั้นผู้ที่ติดตามพระองค์จำต้อง สูญสียชีวิตฝ่ายจิตในยุคนี้ เพื่อเขาจะได้มีชัยชนะเหนือผลกระทบอันทำให้การดำเนินชีวิตเกิดอาการมึนชาจนปล่อยตัวไปตามโลก (ข้อ 31-33). เขายังจำต้องอดทนนานและอธิษฐานอย่างมั่นคงแน่วแน่ในความเชื่อ เพื่อมาตอบสนองกับการข่มเหงของมนุษย์โลกเหล่านั้น (18:7-8) เพื่อเขาจะได้ถูกรับขึ้นไปกลายเป็นผู้มีชัยชนะ และได้เข้าสู่การรับสุขแห่งอาณาจักรของพระเจ้าเมื่อองค์พระผู้ช่วยจะเสด็จกลับมา (ข้อ 34-37).

ลก. 17:24 1 ดู มธ.24:27 คำอธิบาย 1.

ลก. 17:24 2 แปลตามตรงคือ ใต้ฟ้า.

ลก. 17:24 ก 1กธ.1:8

ลก. 17:25 ก ลก.9:22

ลก. 17:26 ก ข้อ 26-27: มธ.24:37-39

ลก. 17:26 1ก ข้อ 26-27 ให้ดูคำอธิบายใน มธ.24:37-39.

ลก. 17:26 ข ยนซ.6:5-9

ลก. 17:26 2ข สภาพการณ์แห่งการดำเนินชีวิตอันชั่วร้ายที่ได้ทำให้คนในช่วงก่อนน้ำท่วมในยุคสมัยของโนฮาและก่อนการทำลายเมืองซะโดมในยุคสมัยของโลตเกิดอาการมึนชาไปก็ได้บรรยายถึงสภาพการณ์อันตรายของมนุษย์ก่อนพารุสเซีย (parousia: การสถิตอยู่, การเสด็จมา) ขององค์พระผู้เป็นเจ้าและก่อนภัยพิบัติใหญ่ (มธ.24:3, 21). หากเราต้องการมีส่วนในการถูกรับขึ้นไปของผู้มีชัยชนะ เพื่อจะรับสุขพารุสเซียขององค์พระผู้เป็นเจ้า และพ้นจากภัยพิบัติใหญ่เราก็จำต้องชนะต่อผลกระทบอันทำให้เกิดอาการมึนชาแห่งการดำเนินชีวิตของมนุษย์โลกในวันนี้.

ลก. 17:26 ค 1ธซ.5:2-3

ลก. 17:27 ก ยนซ.7:7; ฮร.11:7; 1ปต.3:20

ลก. 17:27 ข ยนซ.7:10; 2ปต.2:5

ลก. 17:28 ก ยนซ.19:1-14

ลก. 17:28 ข ยนซ.19:15-16, 23; 2ปต.2:7

ลก. 17:29 ก ยนซ. 19:24-25, 28; 2ปต.2:6; ยด.7

ลก. 17:29 ข บพส.11:6; ยซย.30:33; วว.14:10

ลก. 17:30 ก 1กธ.1:7; 2ธซ.1:7; 1ปต.1:7, 13; 4:13

ลก. 17:31 ก มธ.24:17-18

ลก. 17:31 1 การอาลัยอาวรณ์สิ่งของวัตถุฝ่ายโลกสามารถทำให้เราพลาดการถูกรับขึ้นไปของผู้มีชัยชนะที่เปิดเผยในข้อ 34-36.

ลก. 17:32 1 ภรรยาของโลตได้กลายเป็นเสาเกลือต้นหนึ่งเพราะเธอหันกลับไปมองเมืองซะโดมอย่างอาลัยอาวรณ์ ซึ่งแสดงว่าเธอมีความโลภและมีความล้ำค่าต่อโลกที่ชั่วร้ายซึ่งพระเจ้ากำลังจะพิพากษาและทำลายให้สิ้นซาก. แม้ว่าเธอจะถูกช่วยออกจากซะโดมแล้ว แต่เธอก็ยังไปไม่ถึงสถานที่อันปลอดภัยที่โลตได้ไปถึงนั้น (ยนซ.19:15-30). แม้เธอจะไม่พินาศแต่ก็ไม่ได้รับความรอดอย่างสมบูรณ์. เธอก็เหมือนกับเกลือที่หมดรสเค็มไปแล้ว (14:34-35 และข้อ 34 คำอธิบาย 2) และถูกทิ้งไว้ในสถานที่ซึ่งต้องรับความอัปยศ. นี่เป็นคำเตือนที่เคร่งเครียดสำหรับวิสุทธิชนที่รักโลก.

ลก. 17:33 1 ดู มธ.10:39 คำอธิบาย 1. การรักษาชีวิตฝ่ายจิตของตนนั้นมีความเกี่ยวข้องกับการอาลัยอาวรณ์สิ่งของวัตถุฝ่ายโลก (ข้อ 31). เราอาลัยอาวรณ์สิ่งของฝ่ายโลกก็เพราะเราคำนึงถึงการรับสุขฝ่ายจิตของเราในยุคนี้. สิ่งนี้จะทำให้เราสูญเสียจิต นั่นคือเราจะสูญเสียการรับสุขแห่งจิตในยุคอาณาจักรที่จะมาถึง.

ลก. 17:33 ก ลก.9:24

ลก. 17:34 1 ข้อ 34-36 ให้ดูคำอธิบายในมัดธาย 24:40-41. ข้อพระคัมภีร์เหล่านี้ได้เปิดเผยถึงการถูกรับขึ้นไปของผู้มีชัยชนะ. เรื่องนี้เกิดขึ้นอย่างลับๆโดยไม่ทันคาดคิด คือในเวลากลางคืนสำหรับวิสุทธิชนที่กำลังหลับอยู่ และในเวลากลางวันสำหรับพี่น้องหญิงที่กำลังโม่แป้งอยู่ในเรือนและพี่น้องชายที่กำลังทำงานอยู่ในนา. เขาเหล่านี้เป็นผู้ที่ถูกเลือกสรรเพราะเขามีชัยชนะต่อผลกระทบอันทำให้เกิดอาการมึนชาต่อโลกในยุคนี้. ในบทที่ 14:25-35 องค์พระผู้ช่วยทรงกำชับเราให้จ่ายราคาจนสุดความสามารถเพื่อ ที่จะติดตามพระองค์. ในบทที่ 16:1-13 พระองค์ทรงกำชับเราให้มีชัยชนะเหนือเงินทองเพื่อที่จะเป็นคนต้นเรือนที่สัตย์ซื่อซึ่งปรนนิบัติพระองค์ด้วยความฉลาด. ในข้อ 22-37 ของบทนี้พระองค์ทรงกำชับเราให้มีชัยชนะต่อผลกระทบอันทำให้เกิดอาการมึนชาแห่งการดำเนินชีวิตที่ปล่อยตัวเพื่อที่จะถูกรับเข้าสู่การรับสุขพารุสเซีย (parousia: การสถิตอยู่, การเสด็จมา)ของพระองค์. คำกำชับเหล่านี้ล้วนมีความเกี่ยวข้องกับการมีชัยชนะในการดำเนินชีวิตจริงของวิสุทธิชน.

ลก. 17:34 ก ข้อ 34-36: มธ.24:40-41

ลก. 17:34 ข 1ธซ.4:17

ลก. 17:34 2ข นี่คือการถูกรับขึ้นไปของผู้มีชัยชนะ (ดู 21:36 คำอธิบาย 2) ซึ่งไม่โลภสิ่งของฝ่ายโลกในวันนี้ (ข้อ 26-32), และไม่รักษาชีวิตฝ่ายจิตของตน.

ลก. 17:34 3 แปลตามตรงคือ อีกคนหนึ่งถูกละไว้. ข้อต่อไปก็เช่นเดียวกัน.

ลก. 17:35 ก อซด.11:5; ยซย.47:2

ลก. 17:36 1 สำเนาต้นฉบับบางฉบับไม่มีข้อนี้.

ลก. 17:37 1 แปลตามตรงคือ ร่างกาย. ดู มธ.24:28 คำอธิบาย 1.

ลก. 17:37 ก เทียบ โยบ 39:26-30