ลูกา บทที่ 15

ลก. 15:1 ก ลก.7:34; มธ.9:10

ลก. 15:2 ก ลก.5:30; มก.2:16

ลก. 15:2 ข ลก.19:7

ลก. 15:2 ค ลก.7:39

ลก. 15:2 ง เทียบ กจ.11:3; ฆต.2:12; 1กธ.5:11

ลก. 15:3 1 พวกฟาริซายและพวกธรรมาจารย์ที่ถือว่าตัวเองเป็นผู้ชอบธรรมได้ปรับโทษองค์พระผู้ช่วยว่าทรงร่วมรับประทานอาหารกับคนบาป พระองค์จึงได้โต้ตอบเขาด้วยคำอุปมาสามประการ ซึ่งได้เปิดเผยและบรรยายว่า ตรีเอกภาพอันศักดิ์สิทธิ์ได้นำคนบาปมาถึงพระพักตร์พระบิดาโดยพระบุตรและการงานแห่งพระวิญญาณนั้นได้อย่างไร. พระบุตรอยู่ในสภาพมนุษย์ของพระองค์ทรงเป็นผู้เลี้ยงเพื่อเสาะหาคนบาปเหมือนดั่งเสาะหาแกะที่หลงหายและได้นำเขากลับบ้าน (ข้อ 4-7). พระวิญญาณนั้นได้แสวงหาคนบาปก็เหมือนผู้หญิงที่กำลังค้นหาเงินเหรียญที่ตกหายไปอย่างละเอียดถี่ถ้วนจนหาพบ (ข้อ 8-10). พระบิดาต้อนรับคนบาปที่กลับใจและได้กลับมาเหมือนกับ "ชายผู้หนึ่ง" ได้ต้อนรับบุตรพเนจรของเขากลับบ้าน (ข้อ 11-32). ตรีเอกภาพอันศักดิ์สิทธิ์นี้ทรงมีความล้ำค่าต่อคนบาปและได้ร่วมกันนำคนบาปกลับมาหาพระเจ้า. อุปมาทั้งสามประการนี้ล้วนได้เน้นถึงความรักแห่งตรีเอกภาพอันศักดิ์สิทธิ์มากกว่าที่จะเน้นถึงสภาพการณ์ที่ตกต่ำและการกลับใจของคนบาป. ความรักอันศักดิ์สิทธิ์นี้ได้สำแดงออก อย่างครบถ้วนในการที่พระบุตรทรงดูแลคนบาปอย่างใกล้ชิดเหมือนกับผู้เลี้ยงอันดี, การที่พระวิญญาณทรงเสาะหาอย่างละเอียดเหมือนกับคนที่รักทรัพย์ล้ำค่า, และการต้อนรับของพระบิดาเหมือนกับบิดาที่ได้ต้อนรับบุตรด้วยความอบอุ่น.

ลก. 15:4 ก ข้อ4-7: มธ.18:12-14

ลก. 15:4 ข อซด.3:1; 1ซมอ.17:28

ลก. 15:4 1ข ป่าเล็งถึงโลก. นี่เป็นการแสดงว่าพระบุตรได้เสด็จมายังโลกนี้และได้ร่วมอยู่กับมนุษย์ (ยฮ.1:14).

ลก. 15:4 ค ลก.19:10; มธ.10:6; 15:24

ลก. 15:4 ง ยอค.34:11-12, 16

ลก. 15:5 1 กรณีนี้แสดงถึงความรักและฤทธิ์เดชแห่งการช่วยให้รอดขององค์พระผู้ช่วย.

ลก. 15:5 ก เทียบ ยซย.49:22

ลก. 15:6 ก 1ปต.2:25; ยซย.53:6

ลก. 15:7 ก 1ตธ.1:15

ลก. 15:7 ข ลก.5:32

ลก. 15:8 1 เงินหนึ่งเหรียญมีค่าเท่ากับค่าแรงหนึ่งวัน (ข้อ 9 ก็เช่นเดียวกัน).

ลก. 15:8 2 เล็งถึงพระคำของพระเจ้า (บพส.119:105, 130) ซึ่งถูกพระวิญญาณนั้นใช้ส่องสว่างและเปิดโปงฐานะและสภาพการณ์ของคนบาป เพื่อให้เขาได้กลับใจเสียใหม่.

ลก. 15:8 3 เสาะหาและปัดกวาดภายในของคนบาป.

ลก. 15:8 4 ในข้อ 4 การเสาะหาของพระบุตรนั้นเป็นสิ่งที่เกิดขึ้นภายนอกของคนบาป และได้สำเร็จโดยการตายแห่งการไถ่ของพระองค์บนกางเขนแต่ในที่นี้การเสาะหาของพระวิญญาณนั้นเป็นสิ่งที่อยู่ภายในและได้ดำเนินการโดยการงานของพระองค์ที่อยู่ภายในของคนบาปที่กลับใจ.

ลก. 15:10 ก ลก.12:8

ลก. 15:12 1 เล็งถึงทรัพย์สมบัติที่เขามีอยู่ตั้งแต่เกิดมา.

ลก. 15:12 ก พบญ.21:16

ลก. 15:12 2 หมายถึงปัจจัยที่บิดาต้องพึ่งพิงในการครองชีพ, ทรัพย์สินหรือทุนทรัพย์ที่บิดาใช้ดำรงชีวิต (ข้อ 30). คำว่า "ทรัพย์สมบัติ" ในภาษากรีกหมายถึงชีวิต ซึ่งก็คือสภาพที่ดำรงอยู่ในปัจจุบันเหมือนกับ 8:14 (ชีวิตนี้) มีความหมายเป็นนัยถึงปัจจัยแห่งการครองชีพ ซึ่งเหมือนกับข้อนี้ และในมก.12:44 (สิ่งที่ใช้เลี้ยงชีวิต).

ลก. 15:13 1 เครื่องหมายเล็งถึงโลกของซาตาน.

ลก. 15:13 2 แปลตามตรงคือ สุรุ่ยสุร่าย บ่งบอกถึงการดำเนินชีวิตตามตัณหาอย่างผิดศีลธรรม.

ลก. 15:15 1 หมูเป็นสัตว์ที่สกปรก (ลวต.11:7). การเลี้ยงหมูเป็นการงานที่มลทินซึ่งเป็นเครื่องหมายเล็งถึงอาชีพที่สกปรกในโลกของซาตาน.

ลก. 15:16 ก ลก.16:21

ลก. 15:16 1 ฝักถั่วในที่นี้เป็นผลิตผลจากพืชสีเขียวซึ่งออกผลเป็นฝัก. ฝักของมันสามารถใช้เป็นอาหารสัตว์และอาหารสำหรับคนยากจน. มีบทบันทึกที่น่าสนใจของพวกรับบีกล่าวว่า "ชาวอิสราเอลต้องตกอับจนถึงขั้นกินฝักถั่วแล้วจึงจะกลับใจ." และมีคำเล่าลือว่าโยฮันผู้ให้รับบัพติศมาได้เลี้ยงชีพด้วยฝักถั่วในป่ากันดาร ฉะนั้นจึงมีชื่อเรียกอีกว่า "ขนมปังของเซนต์จอห์น."

ลก. 15:17 ก เทียบ กจ.12:11

ลก. 15:17 1 สิ่งนี้เป็นเพราะการส่องสว่าง และตรวจตราของพระวิญญาณนั้นที่อยู่ภายในของเขา (ข้อ 8).

ลก. 15:17 2 แปลตามตรงคือ ขนมปัง.

ลก. 15:18 1 นี่เป็นผลลัพธ์จากการเสาะหาของพระวิญญาณนั้นในข้อ 8.

ลก. 15:18 ก เทียบ 1พกษ.8:47-48; ยรม.31:18-19; ฮซอ.2:7; 14:1-3

ลก. 15:18 2 แปลตามตรงคือ ข้าพเจ้าได้ทำบาปต่อสวรรค์และได้ทำบาปต่อหน้าท่าน. ข้อถัดไปก็เช่นเดียวกัน. คำอุปมาขององค์พระผู้เป็นเจ้าเรื่องนี้เปิดเผยเป็นนัยว่า เมื่อคนบาปทำบาปนั้นเขาได้ทำผิดต่อสวรรค์และต่อพระพักตร์ของพระบิดาผู้ทรงสถิตในสวรรค์. เพราะฉะนั้นจึงได้ผิดต่อสวรรค์และผิดต่อพระบิดาที่อยู่บนสวรรค์ด้วย.

ลก. 15:18 ข 1พกษ.8:27; มธ.6:9; 21:25; ยฮ.3:27

ลก. 15:18 ค บพส.51:4

ลก. 15:19 1 บุตรพเนจรไม่รู้ถึงความรักของบิดา.

ลก. 15:19 2 เมื่อคนบาปที่ตกต่ำได้กลับใจแล้ว ก็มักคิดที่จะมาทำงานหรือปรนนิบัติพระเจ้าเพื่อให้พระเจ้าพอพระทัย หารู้ไม่ว่าความคิดเช่นนี้ขัดแย้งกับความรักและพระคุณของพระเจ้า และเป็นการดูหมิ่นพระทัยและความปรารถนาของพระเจ้า.

ลก. 15:20 ก อฟ.2:13

ลก. 15:20 1 นี่ไม่ใช่เรื่องที่เกิดขึ้นโดยบังเอิญ แต่บิดาได้ออกจากบ้านไปเฝ้าคอยบุตรพเนจรกลับมา.

ลก. 15:20 2 พระบิดาทรงวิ่งออกไปต้อนรับคนบาปที่กลับมา แสดงว่าพระองค์ทรงร้อนพระทัยยิ่งนัก!

ลก. 15:20 ข ยนซ.33:4; 45:14; 46:29; กจ.20:37

ลก. 15:20 3ข เป็นการต้อนรับด้วยความรักที่อบอุ่น. การที่บุตรพเนจรกลับมาหาบิดานั้นเนื่องมาจากการเสาะหาของพระวิญญาณนั้น (ข้อ 8) ส่วนการที่พระบิดาได้ต้อนรับการกลับมาของบุตรพเนจรนั้นก็ตั้งอยู่บนพื้นฐานแห่งการเสาะหาของพระบุตรในการไถ่ของพระองค์ (ข้อ 4).

ลก. 15:22 1 คำว่า "แต่" คำนี้เต็มด้วยความรักและพระคุณ! สิ่งนี้ตรงข้ามกับความคิดของบุตรพเนจรและได้หยุดคำพูดที่เหลวไหลของเขา.

ลก. 15:22 2 สอดคล้องกับวลีที่ว่า "บิดาได้วิ่งออกไป" (ข้อ 20).

ลก. 15:22 3 เป็นเครื่องหมายเล็งถึงพระคริสต์ผู้เป็นพระบุตรเป็นความชอบธรรมที่ทำให้พระเจ้าพอพระทัยเพื่อมาปกปิดคนบาปที่กลับใจ (ยรม.23:6; 1กธ.1:30; เทียบ ยซย.61:10; ซคย.3:4). เสื้อคลุมที่ดีที่สุด ซึ่งก็คือเสื้อคลุมตัวแรกนี้ได้แทนที่เสื้อผ้าที่สกปรกของบุตรพเนจรที่กลับบ้านนั้น (ยซย.64:6).

ลก. 15:22 4 แปลตามตรงคือ ตัวที่หนึ่ง.

ลก. 15:22 5 คำว่า "นั้น" ชี้บ่งว่าเป็นเสื้อคลุมตัวที่พิเศษซึ่งได้ตระเตรียมไว้พร้อมสำหรับเวลาและวัตถุประสงค์ที่พิเศษนี้.

ลก. 15:22 6 เป็นเครื่องหมายเล็งถึงพระวิญญาณผู้ประทับตราซึ่งเป็นตราที่พระเจ้าประทานไว้บนตัวผู้เชื่อที่ได้รับการยอมรับจากพระเจ้า (อฟ.1:13; เทียบ ยนซ.24:47; 41:42).

ลก. 15:22 7 เป็นเครื่องหมายเล็งถึงฤทธิ์เดชแห่งการช่วยให้รอดของพระเจ้าเพื่อแบ่งแยกผู้เชื่อออกจากแผ่นดินที่มลทิน. ทั้งแหวนและรองเท้าล้วนเป็นเครื่องหมายของคนที่มีเสรีภาพ. เครื่องตกแต่งตัวอันประกอบด้วย เสื้อคลุมบนตัว, แหวนที่นิ้วมือ, และรองเท้าที่เท้า ทำให้บุตรพเนจรที่น่าสงสารคนนี้ คู่ควรกับบิดาผู้อุดมสมบูรณ์และทำให้เขามีคุณสมบัติเพียงพอที่จะเข้าไปในบ้านบิดา และได้ร่วมงานเลี้ยงกับบิดา. ความรอดของพระเจ้านั้นได้ตกแต่งเราด้วยพระคริสต์กับพระวิญญาณนั้น เพื่อให้เราสามารถรับสุขความอุดมสมบูรณ์ในบ้านของพระองค์.

ลก. 15:23 ก 1ซมอ.28:24

ลก. 15:23 1ก เป็นเครื่องหมายเล็งถึง พระคริสต์ที่อุดมสมบูรณ์ (อฟ.3:8) ซึ่งถูกฆ่าบนกางเขนแล้วเพื่อกลายเป็นการรับสุขของผู้เชื่อ. ความรอดของพระเจ้านั้นมีสองด้านคือ ด้านทัศนะภายนอกซึ่งมีเสื้อคลุมที่ดีที่สุดเป็นเครื่องหมาย และด้านทัศนะภายในซึ่งมีลูกโคอ้วนพีเป็นเครื่องหมาย. พระคริสต์ผู้เป็นความชอบธรรมของเรานั้นเป็นความรอดทางภายนอกของเรา ส่วนพระคริสต์ผู้เป็นชีวิต ของเราเพื่อการรับสุขของเรานั้น เป็นความรอดทางภายในของเรา. เสื้อคลุมที่ดีที่สุดทำให้บุตรพเนจรสามารถตอบสนองข้อเรียกร้องของบิดาและทำให้บิดาพอใจ ส่วนลูกโคอ้วนพีทำให้เขาได้รับความอิ่มหนำ ไม่หิวโหยอีกต่อไป. ดังนั้นทั้งบิดาและบุตรจึงสามารถร่วมรื่นเริงยินดีด้วยกัน.

ลก. 15:23 2 หรือ ได้สละชีวิต (ข้อ 27, 30 ก็เช่นเดียวกัน).

ลก. 15:24 1 บรรดาคนบาปที่หลงหายไปล้วนเป็นคนตายแล้วในสายพระเนตรของพระเจ้า (อฟ.2:1, 5). หลังจากที่ได้รับความรอดแล้ว เขาก็ได้ถูกชุบให้มีชีวิตเป็นขึ้นใหม่ (ยฮ.5:24-25; กซ.2:13).

ลก. 15:24 ก รม.6:13; 11:15

ลก. 15:25 1 เล็งถึงพวกฟาริซายและพวกธรรมาจารย์ (ข้อ 2) ซึ่งเป็นตัวแทนของชาวยูดายที่ไม่เชื่อได้อาศัยการประพฤติของเขาเอง (ซึ่งมีคำว่า "อยู่ในทุ่งนา" เป็นเครื่องหมาย) มาแสวงหาความชอบธรรมแห่งกฎบัญญัติ (รม.9:31-32).

ลก. 15:27 1 แปลตามตรงคือ มีสุขภาพดี หรือมีพลานามัย.

ลก. 15:29 1 เป็นเครื่องหมายเล็งถึง การเป็นทาสอยู่ใต้กฎบัญญัติ (ฆต.5:1).

ลก. 15:29 2 หรือ ละเลย.

ลก. 15:30 1 ดูข้อ 12 คำอธิบาย 2.

ลก. 15:30 ก สภษ.29:3

ลก. 15:32 1 ดูข้อ 24 คำอธิบาย 1.