ลูกา บทที่ 13

ลก. 13:1 1 ขณะนั้น บ่งบอกว่า ข้อ 1-9 นี้ต่อเนื่องจากตอนจบของบทที่ 12 โดยจะกล่าวถึงการกลับใจให้ก้าวหน้าไปอีกขั้นหนึ่ง. ในข้อ 1-5 องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงใช้เรื่องราวสองประการมาเตือนสติชาวยูดายว่า บัดนี้ก็เป็นเวลาที่เขาจะต้องกลับใจถ้าไม่เช่นนั้นแล้วพวกเขาคงจะต้องพินาศเหมือนกับผู้ถูกทำร้ายในเรื่องราวทั้งสองนั้น.

ลก. 13:1 ก กจ.5:37

ลก. 13:1 ข ลก.3:1

ลก. 13:3 ก ลก.3:3, 8; 5:32

ลก. 13:3 ข ยฮ.3:16

ลก. 13:4 ก นฮย.3:15; ยซย.8:6; ยฮ.9:7, 11

ลก. 13:6 1 คำว่า "และ" บ่งบอกว่า ข้อ 6-9 นี้ต่อเนื่องจากข้อที่กล่าวถึงการกลับใจในตอนต้นนั้น.

ลก. 13:6 2 คำอุปมานี้ชี้แจงว่าพระเจ้าผู้เป็นเจ้าของสวนได้เสด็จมาในพระบุตรเพื่อหาผลท่ามกลางชาวยูดาย ซึ่งก็คือต้นมะเดื่อเทศต้นนั้น (ดู มธ.21:19 คำอธิบาย 1) ที่ถูกปลูกไว้ในสวนองุ่นซึ่งก็คือแผ่นดินที่พระเจ้าทรงสัญญา (เทียบ มธ.21:33 คำอธิบาย 1). พระองค์ทรงมาเสาะหาผลที่ต้นมะเดื่อเทศนั้นมานานถึงสามปีแล้ว (ข้อ 7) ยังไม่พบอะไรเลยจึงประสงค์จะตัดมันทิ้งเสีย แต่พระบุตรของพระเจ้าซึ่งเป็นผู้ดูแลสวนได้อธิษฐานเผื่อเขาให้พระบิดาทรงอดทนต่อพวกเขาจนกว่าพระองค์จะทรงมาตายเพื่อเขา (พรวนดินรอบต้นมะเดื่อเทศ) และให้สารอาหารแก่เขา (เอาปุ๋ยใส่) โดยทรงหวังว่า เมื่อถึงเวลานั้นพวกเขาจะกลับใจเสียใหม่และบังเกิดผล ถ้าไม่เช่นนั้นแล้วพวกเขาก็จะถูกตัดทิ้ง. ใน 11:29-32 และ 42-52 ซึ่งเปิดเผยว่าพวกยูดายเป็นยุคสมัยที่ชั่วร้ายจึงยืนยันถึงการตีความเช่นนี้.

ลก. 13:6 ก มธ.21:19

ลก. 13:6 ข ยซย.5:1-2

ลก. 13:7 ก ลก.3:9; มธ.7:19

ลก. 13:7 1 ซึ่งก็คือทำให้สิ้นเปลืองดิน, แย่งแสงแดด, และรกเนื้อที่ (Bengel: เบงเกล).

ลก. 13:10 ก มธ.4:23; มก.6:2

ลก. 13:11 ก กจ.16:16

ลก. 13:11 1ก ดู มก.1:23 คำอธิบาย 1.

ลก. 13:11 2 แปลตามตรงคือ งอเข้าหากัน. ซึ่งเล็งถึงการที่ผีมารได้กดขี่มนุษย์จนถึงที่สุดจนทำให้มนุษย์ ตัวงอก้มลงสู่โลกของซาตานได้เพียงอย่างเดียว โดยไม่อาจยืนตรงมองดูฟ้าสวรรค์.

ลก. 13:13 ก ลก.4:40; มก.5:23; 16:18

ลก. 13:13 ข ลก.5:25; ลก.7:16; 17:15; 18:43

ลก. 13:14 ก ลก.8:41

ลก. 13:14 1 ซาตานไม่เพียงแต่ใช้วิญญาณชั่วมาสิงในผู้หญิงแต่ยังใช้นายธรรมศาลาที่มีใจร้อนรนต่อศาสนามาต่อต้านการที่องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงปลดปล่อยหญิงนั้น. ศาสนามักจะถูกผู้ครอบงำหลอกใช้มากักกันให้พลไพร่ที่พระเจ้าทรงเลือกสรรต้องอยู่ภายใต้การกดขี่ของมันอยู่เสมอ.

ลก. 13:14 ข อซด.20:9; ยอค.46:1

ลก. 13:14 ค มธ.12:2

ลก. 13:15 ก ลก.12:56

ลก. 13:15 1ก ดู มธ.6:2 คำอธิบาย 2.

ลก. 13:15 ข ลก.14:5; มธ.12:11

ลก. 13:16 1 แปลตามตรงคือ บุตรี. เธอเป็นหนึ่งในเหล่าผู้ที่พระเจ้าทรงเลือกสรร.

ลก. 13:16 ก ลก.3:8; 19:9

ลก. 13:16 ข 1กธ.5:5; กจ.10:38

ลก. 13:16 2ข การที่ผีสิงในคน นั่นก็คือซาตานได้ผูกมัดคนไว้. ฉะนั้นการขับผีก็คือการทำให้ซาตานพ่ายแพ้ (มธ.12:29 คำอธิบาย 4).

ลก. 13:16 3 วันซะบาโตเป็นวันที่พระเจ้าทรงกำหนดให้มนุษย์ได้พักสงบ (ยนซ.2:3) ไม่ใช่ให้มนุษย์ถูกจำจอง.

ลก. 13:17 ก 1ปต.3:16

ลก. 13:17 ข ลก.13:13

ลก. 13:18 1 ข้อ 18-21 ให้ดูคำอธิบายใน มธ.13:31-33.

ลก. 13:18 ก ลก.4:43; 17:20-21

ลก. 13:19 ก มธ.13:31-32; 17:20; ลก.17:6

ลก. 13:21 ก มธ.13:33

ลก. 13:21 ข ยนซ.18:6

ลก. 13:21 ค 1กธ.5:6; ฆต.5:9

ลก. 13:22 ก มธ.9:35; มก.6:6

ลก. 13:22 ข ลก.13:33; 9:51; มก.10:32-33

ลก. 13:23 ก กจ.2:47; 1กธ.1:18; 2กธ.2:15

ลก. 13:24 ก มธ.11:12; ฮร.4:11

ลก. 13:24 ข มธ.7:13-14

ลก. 13:24 1ข ดู มธ.7:14 คำอธิบาย 1.

ลก. 13:24 2 หรือ ไม่มีกำลังเพียงพอที่จะเข้าได้.

ลก. 13:25 ก เทียบ มธ.25:10-12

ลก. 13:25 ข มธ.7:22-23; ลก.6:46

ลก. 13:26 ก เทียบ อซด.24:1

ลก. 13:27 ก มธ.7:23; 25:41

ลก. 13:28 1 ดู 4:43 คำอธิบาย 2. ชาวยูดายถามปัญหาเกี่ยวกับการได้รับความรอด (ข้อ 23). แต่องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงตอบเกี่ยวกับการมีส่วนในอาณาจักรของพระเจ้าในยุคของอาณาจักรพันปี (ดู มธ.8:11 คำอธิบาย 2) ซึ่งเป็นส่วนที่รับสุขมากที่สุดในความรอดที่ครบสมบูรณ์ของพระเจ้าก่อนการรับสุขแห่งกรุงเยรูซาเล็มใหม่ในฟ้าสวรรค์ใหม่และแผ่นดินโลกใหม่ (วว.21:1-3ก, 5-7; 22:1-5).

ลก. 13:28 ก ลก.14:35

ลก. 13:28 ข มธ.24:51; 13:42, 50

ลก. 13:28 2ข ดู มธ.8:12 คำอธิบาย 4.

ลก. 13:29 ก ลก.14:15; 22:16, 30

ลก. 13:30 1 เล็งถึงชาวต่างชาติที่ได้รับความรอด เขาจะได้ต้อนรับองค์พระผู้ช่วยก่อนที่ชาวยูดายบางส่วนจะได้รับความรอด และเขาจะมีส่วนในอาณาจักรของพระเจ้าในอาณาจักรพันปี (ข้อ 29).

ลก. 13:30 2 เล็งถึงชาวยูดายที่เชื่อองค์พระผู้เป็นเจ้าหลัง จากที่ชาวต่างชาติได้เชื่อ (รม.11:25-26). ถ้อยคำนี้ถูกปรับใช้ในอีกนัยหนึ่งของ มธ.19:30; 20:16; มก.10:31 (ดู มธ.20:16 คำอธิบาย 1).

ลก. 13:31 ก มธ.19:3

ลก. 13:31 ข ลก.3:1; 9:7, 9; มธ.14:1-13

ลก. 13:31 1 นี่คือคำข่มขู่ของผู้ต่อต้าน.

ลก. 13:32 1 สิ่งนี้ชี้บ่งว่าองค์พระผู้เป็นเจ้าทรงมีตารางเวลาที่แน่นอนในการสำเร็จการปฏิบัติของพระองค์, ในการเดินจนสุดทางของพระองค์, และในการบรรลุถึงเป้าหมายของพระองค์โดยอาศัยการตายและเป็นขึ้นของพระองค์ซึ่งไม่มีผู้ใด แม้แต่เฮโรด ก็ไม่สามารถขัดขวางการสำเร็จของเรื่องนี้.

ลก. 13:32 ก เทียบ ฮซอ.6:2; ลก.9:22; 24:7

ลก. 13:32 2 หรือ เราจะเดินจนสุดทางของเรา, เราก็จะบรรลุถึงเป้าหมายของเรา.

ลก. 13:32 ข ฮร.7:27-28; เทียบ ยฮ.17:4

ลก. 13:33 1 พระองค์ไม่ได้ถูกขัดขวางเพราะเหตุการข่มขู่ (ข้อ 31) จนไม่เสด็จไปที่กรุงเยรูซาเล็มเพื่อสำเร็จการตายแห่งการไถ่ แต่พระองค์ทรงเดินไปด้วยใจกล้า (มก.10:33) จนบรรลุถึงเป้าหมายแห่งการปฏิบัติทั้งหมดของพระองค์.

ลก. 13:33 ก มธ.21:11

ลก. 13:33 ข ลก.13:22

ลก. 13:34 ก ข้อ 34-35: มธ.23:37-39

ลก. 13:34 1 ข้อ 34-35 ให้ดูคำอธิบายใน มธ.23:37-39.

ลก. 13:34 ข มธ.21:35; กจ.7:59

ลก. 13:34 ค บพส.147:2 เทียบ มธ.24:31

ลก. 13:34 ง พบญ. 32:11; นรธ.2:12; บพส.17:8; 91:4; เทียบ อซด.19:4

ลก. 13:34 จ ยฮ.5:40

ลก. 13:35 1 เรือนนี้ก็คือบ้านของพระเจ้า, พระวิหารของพระเจ้า. เพราะเหตุชาวยูดายได้ปฏิเสธองค์พระผู้เป็นเจ้าผู้ทรงเป็นพระเจ้าที่ได้เสด็จมาในพระบุตรองค์พระผู้เป็นเจ้าจึงได้ปฏิเสธพระวิหาร โดยถือว่านั่นเป็นเรือนของพวกยูดายเองและทิ้งเรือนนั่น ไว้ให้พวกเขา และปล่อยให้เรือนต้องเผชิญกับการถูกทำลายและกลายเป็นที่ร้างเปล่าไป.

ลก. 13:35 ก บพส.118:26; เทียบ ลก.19:38