ลูกา บทที่ 12
(10) ทรงเตือนให้ระวังความหน้าซื่อใจคดของพวกฟาริซาย
และทรงเตือนเกี่ยวกับการปฏิเสธองค์มนุษย์พระผู้ช่วย
12:1-12
และทรงเตือนเกี่ยวกับการปฏิเสธองค์มนุษย์พระผู้ช่วย
12:1-12
ลก.
12:1 1ในเวลานั้น ฝูงชนเป็นอันมากนับเป็นพันๆ คนได้ชุมนุมกันจนเบียดเสียดเหยียบย่ำกัน พระองค์จึงตั้งต้นตรัสแก่เหล่าสาวกของพระองค์ก่อนว่า "จงระวังกเชื้อของพวกฟาริซายซึ่งเป็นขคนหน้าซื่อใจคด.
ลก.
12:2 แต่ไม่มีสิ่งใดกที่ปิดบังไว้ซึ่งจะไม่ถูกเปิดเผยออก หรือที่ขซ่อนไว้ซึ่งจะไม่ถูกล่วงรู้.
ลก.
12:3 เหตุฉะนั้นสิ่งสารพัดซึ่งท่านทั้งหลายได้กล่าวในที่มืดจะได้ยินในที่แจ้ง และซึ่งท่านได้กระซิบที่หูใน1ห้องส่วนตัวจะต้องประกาศบนกดาดฟ้าหลังคาตึก.
ลก.
12:4 กมิตรสหายของเราเอ๋ย เราบอกท่านทั้งหลายว่า อย่าขกลัวผู้ที่ฆ่าได้แต่กาย และภายหลังจากนั้นก็ทำอะไรไม่ได้อีก.
ลก.
12:5 แต่เราจะ1สำแดงให้ท่านรู้ว่าควรจะกลัวผู้ใด จงกลัว2พระองค์ผู้ทรงฆ่าแล้วภายหลังก็ยังมีอำนาจที่จะกทิ้งลงใน3เกเฮนนะได้ เราบอกท่านตามจริงว่า จงกลัวพระองค์นั้นแหละ.
ลก.
12:6 นกกระจอกห้าตัวเขาขายสอง1อัสซาริอันมิใช่หรือ? และนกนั้นแม้สักตัวเดียวก็มิได้ทรงลืมเลยต่อเบื้องพระพักตร์พระองค์.
ลก.
12:7 แม้แต่กผมบนศีรษะของท่านทั้งหลายก็ทรงนับไว้แล้วทุกเส้น. อย่ากลัวเลย ท่านทั้งหลายมีขค่ามากกว่าคนกกระจอกหลายตัว.
ลก.
12:8 และเราบอกท่านทั้งหลายว่า ทุกคนที่กยอมรับ1ในเราต่อหน้ามนุษย์ ขบุตรมนุษย์ก็จะคยอมรับ2ในเขาต่อหน้างเหล่าทูตของพระเจ้า
ลก.
12:9 แต่ผู้ใดกปฏิเสธเราต่อหน้ามนุษย์ บุตรมนุษย์จะ1ขปฏิเสธผู้นั้นต่อหน้าเหล่าทูตของพระเจ้า.
ลก.
12:10 ผู้ใดกล่าวถ้อยคำต่อต้านกบุตรมนุษย์ ผู้นั้นยังอาจรับการอภัยได้ แต่ถ้าผู้ใด1กล่าวหมิ่นประมาทต่อขพระวิญญาณบริสุทธิ์ ผู้นั้นจะไม่อาจได้รับการอภัย.
ลก.
12:11 เมื่อเขาพาพวกท่านไปอยู่เบื้องหน้ากธรรมศาลาและขผู้ปกครองและผู้มีอำนาจอย่าคคิดวิตกว่าจะแก้ต่างอย่างไร หรือจะแก้ต่างอะไร หรือจะกล่าวอะไร
ลก.
12:12 เพราะว่า1พระวิญญาณบริสุทธิ์จะทรงสอนท่านว่าควรจะพูดอะไรในเวลาโมงนั้นเอง"
(11) ทรงเตือนไม่ให้โลภ
12:13-34
12:13-34
ลก.
12:13 มีผู้หนึ่งในหมู่ฝูงชนทูลพระองค์ว่า "อาจารย์เจ้าข้า ขอบอกพี่ชายของข้าพเจ้าให้แบ่งมรดกให้กับข้าพเจ้า."
ลก.
12:14 แต่พระองค์ตรัสแก่เขาว่า "บุรุษเอ๋ย กใครได้ตั้งเราให้เป็นผู้พิพากษาหรือเป็นผู้แบ่ง[มรดก]ให้ท่าน?"
ลก.
12:15 แล้วพระองค์ตรัสแก่เขาทั้งหลายว่า "กจงระวังและรักษาตัวให้พ้นจากขการโลภทั้งปวง เพราะว่าชีวิตของบุคคลใดๆ มิได้อยู่ที่ความบริบูรณ์ของทรัพย์สิน."
ลก.
12:16 พระองค์จึงตรัสคำอุปมาเรื่องหนึ่งให้เขาฟังว่า "ไร่นาของกเศรษฐีคนหนึ่งเกิดผลบริบูรณ์เป็นอันมาก.
ลก.
12:17 เศรษฐีคนนั้นจึงคิดใน[ใจ]ว่า ข้าพเจ้าจะทำอย่างไรดี เพราะว่าข้าพเจ้าไม่มีที่เก็บ1พืชผลของข้าพเจ้า?
ลก.
12:18 เขาจึงกล่าวว่า 'ข้าพเจ้าจะทำอย่างนี้ คือจะรื้อยุ้งฉางของข้าพเจ้าเสีย และจะสร้างใหม่ให้ใหญ่ขึ้น แล้วข้าพเจ้าจะรวบรวมข้าวสาลีและสมบัติทั้งหมดของข้าพเจ้าไว้ที่นั่น.
ลก.
12:19 แล้วข้าพเจ้าจะว่าแก่จิตของข้าพเจ้าว่า จิตเอ๋ย เจ้ามีสมบัติมากมายเก็บไว้[พอใช้]หลายกปี จงพักผ่อนขกินดื่มและยินดีเถิด.'
ลก.
12:20 แต่พระเจ้าตรัสแก่เขาว่า 'โอ กคนโง่ ในคืนวันนี้1จำต้องเรียกเอาขจิตไปจากเจ้าแล้ว ของซึ่งเจ้าได้คตระเตรียมไว้นั้นจะเป็นงของใครเล่า?'
ลก.
12:21 คนที่ส่ำสมกทรัพย์สมบัติไว้สำหรับตัว และมิได้1ขมั่งมีจำเพาะพระเจ้าก็เป็นเช่นนั้นแหละ."
ลก.
12:22 1และพระองค์ตรัสแก่เหล่าสาวกของพระองค์ว่า "เหตุฉะนั้นเราบอกท่านทั้งหลายว่า อย่ากกระวนกระวายถึง2ชีวิตของตนว่าจะเอาอะไรกิน หรืออย่ากระวนกระวายถึงร่างกายของตนว่าจะเอาอะไรนุ่งห่ม
ลก.
12:23 เพราะว่าชีวิตสำคัญยิ่งกว่าอาหาร และร่างกายสำคัญยิ่งกว่าเครื่องนุ่งห่ม.
ลก.
12:24 จงพิจารณาดูกฝูงกา. มันมิได้หว่าน มิได้เกี่ยว และมิได้มียุ้งหรือฉาง แต่พระเจ้าก็ยังทรงเลี้ยงมันไว้. ท่านทั้งหลายมีค่าขยิ่งกว่าฝูงนกมากเท่าใด!
ลก.
12:25 มีใครในพวกท่านที่กระวนกระวายแล้ว อาจต่อสัดส่วนของร่างกายให้ยาวออกไปอีกศอกหนึ่งได้?
ลก.
12:26 เหตุฉะนั้นถ้าสิ่งเล็กน้อยที่สุดยังทำไม่ได้เลย ท่านยังจะกระวนกระวายถึงสิ่งอื่นทำไมอีกเล่า?
ลก.
12:27 จงพิจารณาถึงดอกลิลลี่ มันงอกขึ้นอย่างไร มันไม่ต้องตรากตรำ มันไม่ต้องปั่นด้าย แต่เราบอกท่านทั้งหลายว่า เมื่อกษัตริย์กซะโลโมบริบูรณ์ด้วยสง่าราศีก็มิได้ทรงเครื่องงามเท่าดอกไม้นี้ดอกหนึ่ง.
ลก.
12:28 แม้ว่าพระเจ้าทรงตกแต่งหญ้าที่ทุ่งนาอย่างนั้น ซึ่งเป็นอยู่วันนี้และรุ่งขึ้นต้องทิ้งในเตาไฟ โอกผู้ที่มีความเชื่อน้อย พระองค์จะทรงตกแต่งพวกท่านมากยิ่งกว่านั้นสักเท่าใด!
ลก.
12:29 ท่านทั้งหลายอย่าเสาะหาว่า จะกินอะไรดี หรือจะดื่มอะไรดี และอย่ามี1กใจกังวลเลย.
ลก.
12:30 เพราะว่าพวกต่างชาติทั่วโลกขวนขวายหาบรรดาสิ่งเหล่านี้ แต่พระบิดาของท่านทั้งหลายทรงทราบแล้วว่า ท่านกต้องการสิ่งเหล่านี้.
ลก.
12:31 แต่ท่านทั้งหลายจงแสวงหากอาณาจักรของพระองค์ แล้วพระองค์จะทรงขเพิ่มเติมสิ่งทั้งปวงเหล่านี้ให้.
ลก.
12:32 กฝูงแกะเล็กน้อยเอ๋ย อย่าขกลัวเลย เพราะว่าพระบิดาของท่านทรงคชอบพระทัยจะประทาน1งอาณาจักรนั้นให้แก่ท่าน
ลก.
12:33 ท่านทั้งหลายกจงขายทรัพย์สินที่ท่านมีอยู่และขทำทาน จงกระทำถุงใส่เงินซึ่งไม่รู้จักเก่าไว้สำหรับตน คือให้มี1ทรัพย์สมบัติซึ่งใช้ไม่หมดสิ้นไว้ในสวรรค์ทั้งหลายที่ขโมยมิอาจเข้ามาใกล้และที่ตัวมอดไม่อาจไชทำลายเสีย
ลก.
12:34 เพราะว่าทรัพย์สมบัติของท่านอยู่ที่ไหน 1กใจของท่านก็อยู่ที่นั่นด้วย.
(12) ทรงสอนให้เฝ้าระวังและสัตย์ซื่อ
12:35-48
12:35-48
ลก.
12:35 ท่านทั้งหลายจงกคาดเอวของท่านไว้ และให้ขตะเกียงของท่านจุดอยู่
ลก.
12:36 พวกท่านเองจงเหมือนคนที่คอยรับนายของตนซึ่งกลับมาจากงานเลี้ยงสมรสเพื่อเมื่อนายมากเคาะประตูแล้วก็จะเปิดให้นายได้ทันที.
ลก.
12:37 ทาสซึ่งนายมาพบว่ากำลังคอยกเฝ้าระวังอยู่ก็เป็นสุข. เราบอกท่านทั้งหลายตามจริงว่า นายนั้นจะขคาดเอวไว้ และให้ทาสเหล่านั้นคเอนกาย[รับประทานอาหาร]และท่านจะ1มางปรนนิบัติพวกเขา.
ลก.
12:38 ถ้านายมาเวลาสองยามหรือสามยามและพบ[พวกเขาอยู่]อย่างนั้น ทาสเหล่านั้นก็จะเป็นสุข.
ลก.
12:39 1แต่ท่านทั้งหลายจง2รับรู้สิ่งนี้เถิดว่า ถ้ากเจ้าของบ้าน2ล่วงรู้ได้ว่า ขขโมยจะมายามไหน เขาจะ3ไม่ยอมให้คทะลวงเรือนของเขาได้.
ลก.
12:40 เหตุฉะนั้นท่านทั้งหลายจงกเตรียมตัวไว้ให้พร้อมด้วย เพราะบุตรมนุษย์จะขเสด็จมาในโมงที่ท่านไม่คาดคิด."
ลก.
12:41 ฝ่ายเปโตรทูลพระองค์ว่า "ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้า พระองค์ได้ตรัสคำอุปมานั้นแก่พวกข้าพเจ้าหรือตรัสแก่กคนทั้งปวง?"
ลก.
12:42 องค์พระผู้เป็นเจ้าจึงตรัสว่า "ใครเป็นกคนต้นเรือนที่ขสัตย์ซื่อและคฉลาดที่นายได้ตั้งไว้เป็นผู้ดูแลทาสทั้งหลายสำหรับแจกอาหารตามเวลา?
ลก.
12:43 เมื่อนายมาพบเขากระทำอยู่อย่างนั้น ทาสคนนั้นก็จะกเป็นสุข.
ลก.
12:44 เราบอกท่านทั้งหลายตามจริงว่า 'นายจะกตั้งเขาไว้ให้ดูแลบรรดาทรัพย์สินทั้งสิ้นของท่าน.'
ลก.
12:45 แต่ถ้าทาสนั้นคิดในใจว่า 'นายของข้ามากช้า' แล้วตั้งต้นโบยตีเพื่อนทาสชายหญิงและกินดื่มจนขเมามายไป
ลก.
12:46 เมื่อนายของทาสผู้นั้นจะมาในกวันที่เขาไม่ทันคิด ในโมงที่เขาไม่ทันรู้ก็จะตัดขาดกับเขา ให้เขาได้รับโทษร่วมกันกับคนที่ไม่เชื่อ.
ลก.
12:47 ทาสนั้นที่ได้รู้ความประสงค์ของนาย แต่มิได้เตรียมตัวไว้ หรือมิได้กระทำตามความประสงค์ของนาย จะต้องถูกกเฆี่ยนมาก
ลก.
12:48 แต่ผู้ที่กมิได้รู้ แล้วได้กระทำสิ่งซึ่งควรจะถูกเฆี่ยน ก็จะถูกเฆี่ยนน้อย. ผู้ใดได้รับขมากจะต้องเรียกเอาจากผู้นั้นมาก และผู้ใดได้รับ1มอบหมายไว้มากก็จะต้องขอเอาจากผู้นั้นมาก.
(13) ทรงเฝ้าหวังที่จะได้รับการปลดปล่อยโดยการตายนั้น
12:49-53
12:49-53
ลก.
12:49 เรามาเพื่อจะ1กทิ้งไฟลงบนแผ่นดินโลก 2ถ้าไฟได้ติดขึ้นแล้ว นั่นก็เป็นสิ่งที่เราปรารถนา!
ลก.
12:50 แต่เราต้องรับ1บัพติศมาอย่างหนึ่ง เราเป็น2ทุกข์ยิ่งนัก จนกว่าบัพติศมานั้นจะสำเร็จครบถ้วน!
ลก.
12:51 ท่านทั้งหลายคิดว่า เรากมาเพื่อจะให้เกิดสันติสุขที่แผ่นดินโลกหรือ? เราบอกท่านว่า มิใช่ แต่จะให้1ขแตกแยกกันต่างหาก.
ลก.
12:52 ด้วยว่าตั้งแต่นี้ไป ในเรือนที่มีห้าคนก็จะแตกแยกกัน สามคนต่อต้านสองคน และสองคนต่อต้านสามคน.
ลก.
12:53 พวกเขาจะแตกแยกกัน พ่อจะต่อต้านลูกชายและกลูกชายจะต่อต้านพ่อ แม่จะต่อต้านลูกสาวและลูกสาวจะต่อต้านแม่ แม่ผัวจะต่อต้านลูกสะใภ้และลูกสะใภ้จะต่อต้านแม่ผัว."
(14) ทรงสอนให้รู้จักสังเกตกาลเวลา
12:54-59
12:54-59
ลก.
12:54 พระองค์ตรัสแก่ฝูงชนอีกว่า "เมื่อท่านทั้งหลายเห็นเมฆเกิดขึ้นในทิศตะวันตกท่านก็กล่าวทันทีว่า 'กฝนกำลังมา' และก็เป็นอย่างนั้นจริง.
ลก.
12:55 และเมื่อมีลมพัดมาแต่กทิศใต้ ท่านก็ว่า 'จะร้อนจัด' และก็เป็นอย่างนั้นจริง.
ลก.
12:56 โอ1กคนหน้าซื่อใจคด เจ้าทั้งหลายรู้จัก2ขแยกแยะ3สภาพดินฟ้าอากาศ. แต่4เหตุไฉนจึงไม่รู้จัก5แยกแยะกาลเวลานี้เล่า?
ลก.
12:57 เหตุไฉนเจ้าทั้งหลายไม่กตัดสินเอา1เองว่าสิ่งใดเป็นสิ่งที่ชอบธรรม?
ลก.
12:58 1เพราะเมื่อเจ้ากับกคู่ความพากันไปหาเจ้าพนักงานปกครอง จง2พยายามหาข้อยุติกับเขาเมื่อยังอยู่กลางทาง เกรงว่า เขาจะฉุดลากเจ้าเข้าไปพบผู้พิพากษา และผู้พิพากษาจะมอบเจ้าไว้กับเจ้าหน้าที่ และเจ้าหน้าที่จะขังเจ้าไว้ในเรือนจำ.
ลก.
12:59 เราบอกเจ้าว่า เจ้าจะออกจากที่นั่นไม่ได้ กว่าจะได้ชำระหนี้1กเลฟตันสุดท้าย."
คำอธิบาย ลูกา บทที่ 12
ลก.
12:1 1 หรือ ในสภาพการณ์ต่างๆ เหล่านี้.
ลก.
12:1 ก มธ.16:6, 11; มก.8:15; 1กธ.5:6-8; ฆต.5:9
ลก.
12:1 ข ลก.12:56; มธ.23:28; มก.12:15
ลก.
12:2 ก ข้อ 2-9: มธ.10:26-33
ลก.
12:2 ข มก.4:22; 1ตธ.5:25
ลก.
12:3 1 แปลตามตรงคือ ห้องลับ.
ลก.
12:3 ก มธ.24:17
ลก.
12:4 ก ยฮ.15:14
ลก.
12:4 ข ยซย.51:12-13; 1ปต.3:14
ลก.
12:5 1 แปลตามตรงคือ สำแดงในที่ลับ.
ลก.
12:5 2 ดู มธ.10:28 คำอธิบาย 1.
ลก.
12:5 ก วว.20:10, 14-15
ลก.
12:5 3 ดู มธ.5:22 คำอธิบาย 9.
ลก.
12:6 1 ภาษากรีกคือ assaria (อัสสาเรีย) เป็นเหรียญที่มีค่าต่ำสุดในหมู่เหรียญกษาปณ์ของกรีกโรมันที่ใช้ในปาเลสไตน์.
ลก.
12:7 ก เทียบ 1ซมอ.14:45
ลก.
12:7 ข ลก.12:24; มธ.6:26; 10:31; 12:12
ลก.
12:7 ค บพส.84:3
ลก.
12:8 ก รม.10:9-10
ลก.
12:8 1 มีความหมายเป็นนัยถึงการที่เขาเข้าสนิทกับองค์พระผู้เป็นเจ้า.
ลก.
12:8 ข ลก.19:10
ลก.
12:8 ค เทียบ วว.3:5
ลก.
12:8 2 มีความหมายเป็นนัยถึงการที่องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงเข้าสนิทกับเขา.
ลก.
12:8 ง ลก.15:10; 1ตธ.5:21
ลก.
12:9 ก 2ตธ.2:12; 1ยฮ.2:23
ลก.
12:9 ข ลก.13:25
ลก.
12:9 1ข ศัพท์คำนี้ในภาษากรีกมีความรุนแรงมากกว่าคำแรกที่แปลว่า "ปฏิเสธ" ในข้อนี้. ดู มธ.10:33 คำอธิบาย 1.
ลก.
12:10 ก มธ.12:32; เทียบ มธ.11:19
ลก.
12:10 1 ดู มธ.12:31 คำอธิบาย 1 และ ข้อ 32 คำอธิบาย 1.
ลก.
12:10 ข มธ.12:31-32; มก.3:28-29
ลก.
12:11 ก มธ.23:24
ลก.
12:11 ข ตต.3:1
ลก.
12:11 ค มธ.10:19-20; มก.13:11
ลก.
12:12 1 ดู มธ.10:20 คำอธิบาย 1.
ลก.
12:14 ก เทียบ อซด.2:14
ลก.
12:15 ก ลก.8:18
ลก.
12:15 ข 1ตธ.6:10; ฮร.13:5
ลก.
12:16 ก เทียบ บพส.49:16-20
ลก.
12:17 1 หรือ ผลไม้.
ลก.
12:19 ก เทียบ สภษ.27:1; ยก.4:13-14
ลก.
12:19 ข ผปก.2:24; ยซย.22:13; 1กธ.15:32
ลก.
12:20 ก ลก.11:40
ลก.
12:20 1 ในเมื่อไม่ได้เจาะจงประธานของคำกริยานี้จึงอาจหมายถึงทูตสวรรค์, ทูตของพระเจ้า.
ลก.
12:20 ข โยบ 27:8; มธ.10:28
ลก.
12:20 ค โยบ 27:16-17
ลก.
12:20 ง บพส.39:6
ลก.
12:21 ก บพส.52:7; มธ.6:19-20; ยก.5:3
ลก.
12:21 ข ยก.2:5-6
ลก.
12:21 1ข การมั่งมีจำเพาะพระเจ้านั้นช่างล้ำค่าจริง! เราจำต้องไม่ส่ำสมทรัพย์สมบัติไว้สำหรับตัวเพื่อสิ่งนี้.
ลก.
12:22 1 ข้อ 22-31 ให้ดูคำอธิบายใน มธ.6:25-33.
ลก.
12:22 ก ข้อ 22-31: มธ.6:25-33
ลก.
12:22 2 แปลตามตรงคือ จิต. ชี้ถึง ชีวิตฝ่ายจิต. ข้อถัดไปก็เช่นเดียวกัน.
ลก.
12:24 ก โยบ 38:41; บพส.147:9
ลก.
12:24 ข ลก.12:7
ลก.
12:27 ก 1พกษ.10:4-7, 23
ลก.
12:28 ก มธ.8:26; 14:31; 16:8
ลก.
12:29 ก เทียบ ฟป.4:6
ลก.
12:29 1ก หรือ ใจไม่สงบ.
ลก.
12:30 ก มธ.6:8
ลก.
12:31 ก ลก.11:2
ลก.
12:31 ข เทียบ 1พกษ.3:11-13
ลก.
12:32 ก ยฮ.10:16; กจ.20:28-29; 1ปต.5:2-3; ยซย.40:11
ลก.
12:32 ข ลก.12:7; ยซย.41:10, 13
ลก.
12:32 ค เทียบ ลก.10:21; อฟ.1:5, 9; ฟป.2:13
ลก.
12:32 ง ลก.22:29; วว.1:9
ลก.
12:32 1ง ดู 4:43 คำอธิบาย 2.
ลก.
12:33 ก ลก.18:22; มธ.19:21; กจ.2:45
ลก.
12:33 ข 2กธ.9:9; กจ.9:36; 10:2, 4
ลก.
12:33 1 ดู มธ.6:20 คำอธิบาย 1.
ลก.
12:34 ก มธ.6:21
ลก.
12:34 1ก ใจของเราผูกพันอยู่กับทรัพย์สมบัติของเรา. ถ้าเราสะสมทรัพย์สมบัติสำหรับตนเองไว้ในโลกก็เป็นการยากที่ใจของเราจะอยู่ในสวรรค์และยากที่จะอยู่ในองค์พระผู้เป็นเจ้าที่เรารักและอยู่ในผลประโยชน์ของพระองค์.
ลก.
12:35 ก อซด.12:11; 1พกษ.18:46; 2พกษ.4:29, 9:1; โยบ 38:3; ยรม.1:17; อฟ.6:14; 1ปต.1:13
ลก.
12:35 ข มธ.25:7
ลก.
12:36 ก วว.3:20
ลก.
12:37 ก มธ.24:42-46
ลก.
12:37 ข ยฮ.13:4-5
ลก.
12:37 ค ลก.22:27
ลก.
12:37 1 หรือ มาข้างๆ.
ลก.
12:37 ง มธ.20:28
ลก.
12:39 1 ข้อ 39-46 ให้ดูคำอธิบายใน มธ.24:43-51.
ลก.
12:39 2 ในภาษากรีกคำว่า "รับรู้" ในที่นี้เหมือนคำว่า "รู้จัก" ตัวแรกใน ฮร.8:11; ส่วนคำว่า "ล่วงรู้" เหมือน คำว่า "รู้จัก" ตัวที่สองใน ฮร.8:11. ดู ฮร.8:11 คำ อธิบาย 1.
ลก.
12:39 ก ข้อ 39-46: มธ.24:43-51
ลก.
12:39 ข 1ธซ.5:2; 2ปต.3:10; วว.3:3; 16:15
ลก.
12:39 3 สำเนาต้นฉบับบางเล่มเพิ่มข้อความ จำต้องเฝ้าระวัง.
ลก.
12:39 ค มธ.6:19
ลก.
12:40 ก ลก.12:47; มธ.25:10
ลก.
12:40 ข มธ.24:42
ลก.
12:41 ก มก.13:37
ลก.
12:42 ก ลก.16:1; 1ปต.4:10
ลก.
12:42 ข ลก.16:10-12; มธ.25:21, 23; 1กธ.4:2; 2ตธ.2:2; ฮร.3:5
ลก.
12:42 ค ลก.16:8
ลก.
12:43 ก ยฮ.13:17; วว.16:15
ลก.
12:44 ก มธ.25:21, 23
ลก.
12:45 ก มธ.25:5; ฮร.10:37
ลก.
12:45 ข 1ธซ.5:7
ลก.
12:46 ก 2ปต.3:12
ลก.
12:47 ก พบญ.25:2
ลก.
12:48 ก ลวต.5:17
ลก.
12:48 ข เทียบ มธ.25:29
ลก.
12:48 1 หรือ ฝากไว้, มอบหมายไว้.
ลก.
12:49 ก เทียบ รม.12:11; วว.1:14; 4:5
ลก.
12:49 1ก ชี้ถึงแรงกระตุ้นแห่งชีวิตฝ่ายวิญญาณ ซึ่งมาจากชีวิตอันศักดิ์สิทธิ์ที่องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงปลดปล่อย (ดูข้อ 50 คำอธิบาย 2) ซึ่งเป็นเหตุให้เกิดการแตกแยกในข้อ 51-53.
ลก.
12:49 2 หรือ เราปรารถนาอย่างยิ่งว่าไฟนั้นได้ติดขึ้นแล้ว?
ลก.
12:50 1 ดู มก.10:38 คำอธิบาย 1.
ลก.
12:50 2 หรือ ถูกจำกัด. องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงถูกจำกัดไว้ในเนื้อหนังของพระองค์ซึ่งพระองค์ทรงสวมใส่ในขณะที่พระองค์ทรงกลายเป็นเนื้อหนัง. พระองค์จำต้องตายฝ่ายเนื้อหนังและจำต้องรับบัพติศมาเพื่อสิ่งทรงเป็นที่ศักดิ์สิทธิ์อันไร้ขอบเขต พร้อมด้วยชีวิตอันศักดิ์สิทธิ์ของพระองค์จะถูกปลดปล่อยออกจากเนื้อหนังของพระองค์. หลังจากชีวิตอันศักดิ์สิทธิ์ของพระองค์ได้ถูก
ปลดปล่อยโดยความตายฝ่ายเนื้อหนังแล้วก็ได้กลายเป็นแรงกระตุ้นแห่งชีวิตฝ่ายวิญญาณของผู้ที่เชื่อพระองค์ในการเป็นขึ้นของพระองค์.
ลก.
12:51 ก ข้อ 51-53: มธ.10:34-36
ลก.
12:51 ข ยฮ.7:43; 10:19; กจ.14:4; 23:7
ลก.
12:51 1ข สิ่งนี้ก็เนื่องมาจากชีวิตของซาตานในผู้ที่ไม่เชื่อได้ต่อสู้กับชีวิตอันศักดิ์สิทธิ์ที่อยู่ในผู้เชื่อ—นี่คือความขัดแย้งระหว่างอาณาจักรของซาตานและอาณาจักรของพระเจ้า. ดู มธ.10:34 คำอธิบาย 1.
ลก.
12:53 ก มคา.7:6; มธ.10:21
ลก.
12:54 ก 1พกษ.18:44-45
ลก.
12:55 ก โยบ 37:17
ลก.
12:56 ก ลก.12:1; 13:15
ลก.
12:56 1ก ดู มธ. 6:2 คำอธิบาย 2.
ลก.
12:56 ข มธ.16:3
ลก.
12:56 2ข หรือ พิสูจน์โดยการทดสอบ.
ลก.
12:56 3 แปลตามตรงคือ หน้าตา.
ลก.
12:56 4 สำเนาต้นฉบับบางฉบับเป็น แต่พวกเจ้ากลับไม่รู้จักสังเกตยุคสมัยนี้.
ลก.
12:56 5 ซึ่งก็คือ สังเกตเครื่องหมายแห่งยุคสมัย (มธ.16:3). เครื่องหมายนี้ได้แก่ (1) โยฮันผู้ให้บัพติศมาได้มาประกาศการเสด็จมาของพระมาซีฮาดังที่มีคำพยากรณ์ไว้ (3:2-6, 15-17) และ (2) พระมาซีฮาอยู่ที่นี่เพื่อนำพระองค์เองมา
หล่อเลี้ยง เพื่อให้มนุษย์สามารถต้อนรับพระองค์และได้รับความรอด.
ลก.
12:57 ก 1กธ.11:13
ลก.
12:57 1 นั่นคือถึงแม้จะปราศจากคำสอนขององค์พระผู้เป็นเจ้า แต่พวกยูดายก็มีเครื่องหมายพอเพียงที่จะตัดสินเอาเองถึงทางที่ควรจะเดินและสิ่งที่ควรจะทำ นั่นก็คือต้อนรับองค์พระผู้เป็นเจ้าและติดตามพระองค์.
ลก.
12:58 1 คำว่า "เพราะ" แสดงว่า ข้อ 58-59 ได้สืบเนื่องมาจากข้อ 57. ซึ่งองค์มนุษย์พระผู้ช่วยได้สั่งพวกยูดายว่า ในขณะที่พวกเขาอยู่ภายใต้กฎบัญญัติ (คู่ความของเขา—ยฮ.5:45) อยู่ในระหว่างทางที่จะไปพบพระเจ้า (เจ้าพนักงานปกครอง)และจะถูกตัดสินโดยพระคริสต์นั้น (ผู้พิพากษา—ยฮ.5:22; กจ.17:31) พวกเขาควรจะพยายามปรองดองกันเพื่อจะได้รับการปลดปล่อยไม่ต้อง
ถูกพระคริสต์พิพากษาและถูกทิ้งลงในบึงไฟ (คุก—วว.20:11-15) โดยทูตสวรรค์ (ผู้คุม—เทียบ มธ.13:41). หากเกิดเหตุการณ์เช่นนั้นขึ้นแล้วพวกเขาจะไม่มีทางได้ออกมาจากที่นั่นอีกเลยตลอดกาล (ข้อ 59). พระคำในสองข้อนี้ได้ตรัสแก่ฝูงชน (ข้อ 54) เพื่อให้พวกเขากลับใจและรับความรอด. แต่สำหรับใน มธ.5:25-26 นั้นได้ถูกปรับใช้กับเหล่าสาวกเพื่อให้พวกเขามี
การดำเนินชีวิตของอาณาจักร. (ดูคำอธิบายในข้อนั้น).
ลก.
12:58 ก มธ.5:25-26
ลก.
12:58 2 หรือ อุตส่าห์ลงแรง.
ลก.
12:59 ก ลก.21:2
ลก.
12:59 1ก เป็นเหรียญมีค่าน้อยที่สุด ในบรรดาเหรียญกษาปณ์ของกรีก-โรมันที่ใช้ในปาเลสไตน์.
