มาระโก บทที่ 11

มก. 11:1 1 ข้อ 1-11 ให้ดูคำอธิบายใน มธ.21:1-10.

มก. 11:1 ก มก.10:32-33; 11:11

มก. 11:1 ข ข้อ 1-10: มธ.21:1-9; ลก.19:29-38

มก. 11:1 ค มก.11:11; มธ.21:17; ยฮ.11:18; ลก.24:50

มก. 11:1 ง มธ.24:3; 26:30; ยฮ.8:1; กจ.1:12; ซคย.14:4

มก. 11:1 จ มก.14:13

มก. 11:2 ก มก.10:52; 14:43

มก. 11:2 1 การที่องค์ผู้ทาสพระผู้ช่วยทรงรอบรู้ทุกสิ่งทุกอย่างแสดงให้เห็นถึงสภาพพระเจ้าของพระองค์. ดู 2:8 คำอธิบาย 1.

มก. 11:2 ข เทียบ ลก.23:53

มก. 11:7 ก ซคย.9:9; ยฮ.12:14-15

มก. 11:7 1ก เป็นเครื่องหมายเล็งถึง ความต่ำต้อยและความอ่อนสุภาพ (มธ.21:5 และคำอธิบาย 2).

มก. 11:7 ข 2พกษ.9:13

มก. 11:7 2ข เป็นเครื่องหมายเล็งถึงความประพฤติของผู้คนและคุณธรรมที่ได้สำแดงออกในความประพฤติของผู้คน (ดู ยซย.64:6; วว.19:8). การที่เหล่าสาวกปูเสื้อผ้าของตนบนหลังลูกลาให้พระองค์ประทับ และมีคนมากมายเอาเสื้อผ้าของตนปูลงตามถนนให้พระองค์เสด็จผ่านไปนี้ (ข้อ 8) ในด้านหนึ่งเป็นเครื่องหมายเล็งว่า พวกเขาเคารพยำเกรงพระองค์. ในอีกด้านหนึ่งยังเป็นเครื่องหมายเล็งว่า ความประพฤติของพวกเขาซึ่งเป็นที่ให้คุณธรรมแห่งสภาพมนุษย์ของพวกเขาได้สำแดงออกนั้นเป็นที่ให้พระองค์ประทับนั่งและเป็นทางที่ให้พระองค์เสด็จผ่านไป (ดู มธ.21:7 และคำอธิบาย 1). การกระทำและความประพฤติของเรานั้นควรจะต้องปูทางให้พระองค์ และเป็นที่ประทับนั่งให้พระองค์พักสงบ.

มก. 11:8 1 คำศัพท์ในภาษากรีกมีนัยถึง ใบไม้, แขนง,ไม้อ้อ, หรือใบหญ้า ที่นำมาซ้อนกันเป็นชั้นๆ เพื่อให้ผู้คนเดินหรือนอนบนนั้น ดังนั้นเมื่อขยายความจึงมีความหมายว่า กิ่งไม้ที่เต็มด้วยใบอ่อน. ในที่นี้ฝูงชนได้นำกิ่งไม้ชนิดนี้มาปูซ้อนเป็นชั้นๆ เป็นเหมือนพรมบนท้องถนน เพื่อให้องค์ผู้ทาสพระผู้ช่วยที่พวกเขารักและเคารพได้เสด็จดำเนินไปในขณะที่พระองค์เข้าเมืองหลวง.

มก. 11:8 2 เป็นเครื่องหมายเล็งถึง ความบริบูรณ์และความสดใหม่แห่งชีวิตมนุษย์ เป็นสิ่งที่ตรงข้ามกับใบไม้ที่เหี่ยวเฉา, และเหี่ยวแห้ง (บพส.1:3).

มก. 11:8 3 สิ่งนี้ไม่เพียงแสดงว่า มีกิ่งไม้มากมายถูกซ้อนไว้อย่างหนาแน่น แต่ยังบ่งชี้ด้วยว่า ผู้คนสามารถเดินบนกิ่งไม้เหล่านี้ได้อย่างปลอดภัย.

มก. 11:9 ก บพส.118:26; มธ.23:39; ยฮ.5:43

มก. 11:10 ก 2ซมอ.7:16; กจ.1:6

มก. 11:10 ข ยอค.37:24-25; ลก.1:32; กจ.2:29-30

มก. 11:10 ค ลก.2:14; บพส.148:1

มก. 11:11 ก มก.11:1; มธ.21:10

มก. 11:11 ข มก.11:19

มก. 11:11 ค มก.11:1; มธ.21:17

มก. 11:12 1 ข้อ 12-14 ดูคำอธิบายใน มธ.21:18-19.

มก. 11:12 ก ข้อ 12-14: มธ.21:18-19

มก. 11:12 ข มธ.4:2

มก. 11:13 ก มก.11:20; ลก.13:6-9

มก. 11:13 ข มก.13:28

มก. 11:14 1 ในข้อ 12-26 เรื่องที่องค์ผู้ทาสพระผู้ช่วยทรงสาปแช่งต้นมะเดื่อเทศและทรงชำระพระวิหารนั้นถูกบันทึกต่อเนื่องไว้ด้วยกัน บ่งชี้ถึงการที่พระองค์ทรงจัดการกับชนชาติอิสราเอลที่เสื่อมเสียและกบฏ ในด้านที่ต่างกันในเวลาเดียวกัน. ต้นมะเดื่อเทศเป็นสัญลักษณ์ของประเทศอิสราเอล (ยรม.24:2, 5, 8) และพระวิหารก็เป็นศูนย์กลางในด้านความสัมพันธ์ของชาวอิสราเอลกับพระเจ้า. ในฐานะที่เป็นต้นมะเดื่อเทศที่พระเจ้าทรงปลูกไว้ ประเทศอิสราเอลไม่บังเกิดผลให้กับพระองค์. ในฐานะที่เป็นศูนย์กลางในด้านความสัมพันธ์กับพระเจ้า พระวิหารก็เต็มไปด้วยความเสื่อมเสีย. ดังนั้นองค์ผู้ทาสพระผู้ช่วยจึงทรงสาปแช่งต้นมะเดื่อเทศที่ไม่มีผลและทรงชำระพระวิหารที่แปดเปื้อนมลทิน. การจัดการเช่นนี้อาจถือเป็นสัญญาณล่วงหน้าถึงการทำลายซึ่งได้พยากรณ์ไว้ใน 12:9 และ 13:2.

มก. 11:15 ก ข้อ 15-18: มธ.21:12-16; ลก.19:45-48; เทียบ ยฮ.2:13-17

มก. 11:15 1 การปฏิบัติ เพื่อเผยแพร่กิตติคุณของพระองค์ที่ฆาลิลายใน 1:14-10:52 นั้น การงานขององค์ผู้ทาสพระผู้ช่วยคือ ประกาศกิตติคุณ, สอนหลักความจริง, ขับผี, และรักษาคนป่วย. ในการงานเหล่านั้น คุณธรรมแห่งสภาพมนุษย์และคุณลักษณะอันศักดิ์สิทธิ์ของพระองค์ก็ได้สำแดงออกเป็นคุณสมบัติและความงดงามในการปรนนิบัติอันศักดิ์สิทธิ์ที่พระองค์ทรงมอบให้แก่คนบาปเพื่อพระเจ้า. ส่วนการจัดเตรียมเพื่อการไถ่ของพระองค์ในกรุงเยรูซาเล็มนั้น (11:15-14:42) งานหลักของพระองค์คือ การเผชิญหน้ากับผู้นำชาวยูดายซึ่งขัดขวางพระองค์ซึ่งผู้นำชาวยูดายเหล่านั้น ควรจะเป็นช่างก่อสร้างของพระเจ้า (12:9-10) แต่ในความเป็นจริงแล้วกลับถูกศัตรูของพระเจ้าคือซาตานครอบงำและยั่วยุให้วางแผนฆ่าพระองค์. ในการเผชิญหน้าภายใต้การสอบสวน, การทดสอบ, และการตรวจสอบอันชั่วร้ายและเต็มด้วยเล่ห์เหลี่ยมของพวกเขานั้น ความสง่างามแห่งสภาพมนุษย์ของพระองค์ก็ได้ปรากฏในความจริงแห่งสภาพมนุษย์ของพระองค์ (ข้อ 15-18) ส่วนพระปัญญาและอำนาจอันศักดิ์สิทธิ์ของพระองค์ก็ได้ปรากฏในความประพฤติและความสมบูรณ์ฝ่ายมนุษย์ ของพระองค์ (11:27-12:37). จนกระทั่งในที่สุด ผู้ที่จับผิดพระองค์ก็กลับกลายเป็นผู้พิสูจน์คุณสมบัติของพระองค์. นี่เป็นการปูหนทางไปสู่การแสดงให้ผู้ต่อต้านที่ตาบอดเหล่านี้เห็นว่าพระองค์ผู้เป็นพระคริสต์บุตรของดาวิดทรงเป็นองค์พระผู้เป็นเจ้าของดาวิดและทรงเป็นพระเจ้า (12:35-37) เพื่อให้พวกเขารู้ถึงสภาพพระเจ้าในสภาพมนุษย์ของพระองค์ว่า พระองค์ก็คือพระเจ้าอาศัยอยู่ในมนุษย์.

มก. 11:15 ข อซด.30:13; พบญ.14:25-26

มก. 11:15 ค ลวต.1:14; 5:7; 12:8; ลก.2:24

มก. 11:17 1 ดู 1:21 คำอธิบาย 2.

มก. 11:17 2 แปลตามตรงคือ บ้าน, พระนิเวศน์.

มก. 11:17 ก ยซย.56:7

มก. 11:17 ข ยรม.7:11

มก. 11:18 1 ดู 2:6 คำอธิบาย 1. ข้อ 27 ก็เช่นกัน.

มก. 11:18 ก มก.12:12; มธ.21:46

มก. 11:18 ข มก.1:22; มธ.7:28; ลก.4:32

มก. 11:19 ก มก.11:11; ลก.21:37

มก. 11:20 ก มก.11:13

มก. 11:20 ข ข้อ 20-24: มธ.21:20-22

มก. 11:21 ก ยฮ.1:38

มก. 11:22 ก ยฮ.14:1

มก. 11:23 ก มธ.17:20; 1กธ.13:2

มก. 11:23 ข ลก.17:6

มก. 11:23 ค รม.4:20; ยก.1:6

มก. 11:24 ก มธ.7:7; ลก.11:9; ยฮ.14:13; 15:7; 16:24; ยก.1:5

มก. 11:25 ก มธ.6:5; ลก.18:11

มก. 11:25 1 เนื่องมาจากการที่ผู้อื่นล่วงละเมิดต่อเรา.

มก. 11:25 ข มธ.5:23

มก. 11:25 ค มธ.6:14; กซ.3:13

มก. 11:25 2ค การอภัยความผิดของคนอื่นนั้นเป็นพื้นฐานที่จะให้พระบิดาฝ่ายสวรรค์อภัยแก่เราทั้งหลาย. โดยเฉพาะในขณะที่เราอธิษฐานก็ยิ่งเป็นเช่นนี้. หากจะกล่าวอย่างเคร่งครัดแล้ว เราจะไม่สามารถอธิษฐานได้ ถ้าใจเรายังขัดเคืองกับผู้อื่น หรือมีความรู้สึกว่าผู้อื่นผิดต่อเรา หรือไม่ยอมอภัยความผิดของผู้อื่น.

มก. 11:25 ง มธ.7:11

มก. 11:26 1 สำเนาต้นฉบับบางฉบับละข้อนี้ไว้.

มก. 11:27 ก ข้อ 27-33: มธ.21:23-27; ลก.20:1-8

มก. 11:28 ก กจ.4:7

มก. 11:30 ก มก.1:4

มก. 11:30 ข ยฮ.3:27; ลก.15:18, 21

มก. 11:31 ก มธ.21:32

มก. 11:32 ก มก.12:12

มก. 11:32 ข มก.6:20; มธ.3:5; ยฮ.5:35

มก. 11:32 ค มธ.11:9; 14:5; 21:46

มก. 11:33 1 นี่เป็นการโกหก.

มก. 11:33 2 ดู มธ.21:27 คำอธิบาย 2.