มาระโก บทที่ 10

มก. 10:1 ก ข้อ 1-12: มธ.19:1-9

มก. 10:1 1 องค์ผู้ทาสพระผู้ช่วยทรงใช้เวลามากกว่าสามปี เพื่อดำเนินการปรนนิบัติด้านกิตติคุณของพระองค์ในดินแดนฆาลิลายที่ถูกเหยียดหยาม (ดู1:14 คำอธิบาย 2 ย่อหน้า 2) ซึ่งอยู่ห่างไกลจากพระวิหารและเมืองบริสุทธิ์ เป็นสถานที่ซึ่งพระองค์ต้องสิ้นพระชนม์เพื่อสำเร็จแผนการที่นิรันดร์ของพระเจ้า. ในฐานะที่ทรงเป็นพระเมษโปดกของพระเจ้า (ยฮ.1:29) พระองค์ต้องถูกถวายแด่พระเจ้าที่ภูเขาโมรียาอันเป็นสถานที่ซึ่งอับราฮามได้ถวายยิศฮาคและได้รับสุขการที่พระเจ้าทรงจัดเตรียมลูกแกะไว้แทนที่บุตรชายของเขา (ยนซ.22:2, 9-14). พระวิหารในกรุงเยรูซาเล็มก็ถูกสร้างขึ้นบนภูเขาโมรียา (2คนก.3:1). ตามมติที่ตรีเอกภาพแห่งฐานันดรความเป็นพระเจ้าได้ทรงกำหนด (กจ.2:23) พระองค์จะต้องถูกมอบไว้แก่พวกผู้นำชาวยูดาย (9:31; 10:33) และถูกพวกเขาซึ่งเป็นนายช่างก่อสร้างของพระเจ้าปฏิเสธ (8:31; กจ.4:11). พระองค์ยังจะต้องถูกตรึงกางเขนตามวิธีการลงโทษด้วยการประหารของพวกโรมัน ณ ที่แห่งนี้อีกด้วย (ยฮ.18:31-32 และคำอธิบาย; 19:6, 14-15) เพื่อให้สำเร็จตามคำพยากรณ์เกี่ยวกับการตายของพระองค์ (อฤธ.21:8-9; ยฮ.3:14). นอกจากนั้น ตามคำพยากรณ์ของดานิเอล (ดนอ.9:24-26) ปีนั้นก็เป็นปีที่พระมาซีฮา (พระคริสต์) จะต้องถูกตัดออก (ถูกประหาร). ยิ่งไปกว่านี้ในฐานะที่ทรงเป็นแกะปัศคา (1กธ.5:7) พระองค์จะต้องถูกฆ่าในเดือนปัศคา (อซด.12:1-11). ดังนั้นพระองค์จำต้องเสด็จไปถึงกรุงเยรูซาเล็ม (ข้อ 33; 11:1, 11, 15, 27; ยฮ.12:12) ก่อนเทศกาลปัศคา (ยฮ.12:1; มก.14:1) เพื่อพระองค์จะได้สิ้นพระชนม์ที่นั่นในวันปัศคา (14:12-17; ยฮ.18:28) ตามสถานที่และเวลาที่พระเจ้าได้ทรงกำหนดไว้ล่วงหน้า.

มก. 10:1 ข มธ.4:25

มก. 10:1 2 ดู 1:21 คำอธิบาย 2.

มก. 10:2 1 ข้อ 2-12 ให้ดูคำอธิบายใน มธ.19:3-9

มก. 10:2 2 ดู 2:6 คำอธิบาย 1.

มก. 10:2 3 แปลตามตรงคือ ปลดปล่อย. ในข้ออื่นๆก็เช่นกัน.

มก. 10:2 ก มก.8:11; 12:15

มก. 10:4 ก พบญ.24:1, 3; มธ.5:31

มก. 10:5 ก มก.3:5; 16:14; ฮร.3:8

มก. 10:6 ก มก.13:19; 2ปต.3:4

มก. 10:6 ข ยนซ.1:27; 5:2

มก. 10:7 1 สำเนาต้นฉบับบางฉบับไม่มีข้อความว่า “ไปเข้าสนิทอยู่กับภรรยาของตน”.

มก. 10:7 ก ยนซ.2:24; อฟ.5:31

มก. 10:8 ก 1กธ.6:16

มก. 10:9 ก 2กธ.6:14

มก. 10:9 1ก แปลตามตรงคือ ให้เทียมแอกกันแล้ว

มก. 10:9 ข 1กธ.7:10

มก. 10:11 ก มลค.2:16

มก. 10:11 ข มธ.5:32; ลก.16:18

มก. 10:12 ก 1กธ.7:10-13; รม.7:3

มก. 10:13 ก ข้อ 13-16: มธ.19:13-15; ลก.18:15-17

มก. 10:13 ข มก.10:48

มก. 10:14 1 สิ่งนี้แสดงออกถึงความจริงใจในสภาพมนุษย์ขององค์ผู้ทาสพระผู้ช่วย. ดู 3:5 คำอธิบาย 1.

มก. 10:14 2 การที่องค์ผู้ทาสพระผู้ช่วยไม่ดูหมิ่นหรือละเลยเด็กเล็กๆ ก็สำแดงสภาพมนุษย์ของพระองค์. ดูข้อ 21 คำอธิบาย 1 และ 9:36 คำอธิบาย1.

มก. 10:14 ก มก.9:36

มก. 10:14 ข มก.9:39

มก. 10:14 ค มก.1:15; 10:23

มก. 10:14 3 ดู มธ.19:14 คำอธิบาย 1.

มก. 10:15 ก ยฮ.3:3, 5

มก. 10:15 ข มธ.18:3; 1กธ.14:20; 1ปต.2:2

มก. 10:16 ก มก.9:36

มก. 10:16 ข มก.5:23

มก. 10:17 1 ข้อ 17-31 ให้ดูคำอธิบาย มธ.19:16-30.

มก. 10:17 ก มก.1:40

มก. 10:17 ข ข้อ 17-30: มธ.19:16-29; 18:18-30; เทียบ ลก.10:25-28

มก. 10:17 ค มก.10:30

มก. 10:18 ก รม.3:12

มก. 10:18 ข บพส.119:68

มก. 10:19 ก อซด.20:12-16; พบญ.5:16-20; มธ.5:21, 27; รม.13:9

มก. 10:21 ก มก.10:27; ยฮ.1:42; ลก.22:61

มก. 10:21 ข ยฮ.11:5; 13:23

มก. 10:21 1ข สิ่งนี้ก็แสดงถึงสภาพมนุษย์ขององค์ผู้ทาสพระผู้ช่วยเช่นกัน. ดูข้อ 14 คำอธิบาย 2 และข้อ 49 คำอธิบาย 1.

มก. 10:21 ค กจ.2:45; 4:34

มก. 10:21 ง มธ.6:20; ลก.12:33

มก. 10:21 จ มก.10:28; 1:18

มก. 10:21 2จ สำเนาต้นฉบับบางฉบับเป็น แบกกางเขนของตนตามเรามา.

มก. 10:22 ก เทียบ ยอค.33:31

มก. 10:23 ก มก.3:5

มก. 10:23 ข มก.4:19; 1ตธ.6:9-10, 17; โยบ 31:24-25

มก. 10:23 ค มก.9:47; 10:14-15; 1กธ.6:10; อฟ.5:5

มก. 10:24 ก มก.10:32; 1:27; 2:12

มก. 10:24 ข มก.2:5; ยฮ.21:5

มก. 10:24 1 สำเนาต้นฉบับบางฉบับไม่มีข้อความที่ว่า “คนที่พึ่งพิงทรัพย์สมบัติ.”

มก. 10:24 ค มก.9:47

มก. 10:26 ก มก.7:37

มก. 10:26 1 สำเนาต้นฉบับบางฉบับเป็น “กับพระองค์”.

มก. 10:27 ก มก.10:21

มก. 10:27 ข มก.14:36; โยบ 42:2

มก. 10:28 ก มก.10:21

มก. 10:29 ก มก.8:35

มก. 10:30 ก เทียบ โยบ 42:10

มก. 10:30 ข ยฮ.15:20; 2ธซ.1:4

มก. 10:30 ค มธ.12:32; อฟ.1:21

มก. 10:30 1 ดู 9:43 คำอธิบาย 3.

มก. 10:30 ง มก.10:17

มก. 10:31 ก มธ.20:16; ลก.13:30

มก. 10:32 ก ข้อ 32-34: มธ.20:17-19; ลก.18:31-33

มก. 10:32 ข มก.11:1; ลก.9:51; 19:28

มก. 10:32 ค มก.10:24; 16:5

มก. 10:33 ก มธ.16:21

มก. 10:33 1 องค์ผู้ทาสพระผู้ช่วยได้พยากรณ์ถึงการตายและการเป็นขึ้นของพระองค์มาสองครั้งแล้ว (8:31;9:31). เมื่อเวลาที่พระองค์จะต้องวายพระชนม์มาใกล้แล้ว (ดูข้อ 1 คำอธิบาย 1) พระองค์ก็เสด็จไปยังกรุงเยรูซาเล็มอย่างเต็มพระทัย อีกทั้งยังเสด็จนำหน้าผู้ติดตามพระองค์อย่างรวดเร็วด้วยความกล้าหาญจนทำให้พวกเขาต้องประหลาดใจ (ข้อ 32). นี่ก็คือการที่พระองค์ทรงเชื่อฟังพระเจ้า จนกระทั่งถึงความมรณา (ฟป.2:8) ตามพระดำริของพระเจ้า (กจ.2:23) เพื่อสำเร็จโครงการแห่งการไถ่ของพระเจ้า (ยซย.53:10). พระองค์ทรงทราบว่าโดยความตายนี้ พระองค์จะได้รับสง่าราศีในการเป็นขึ้น (ลก.24:25-26) และทราบว่าชีวิตอันศักดิ์สิทธิ์ของพระองค์จะถูกปลดปล่อยออกมา เพื่อก่อกำเนิดพี่น้องมากมายมาสำแดงพระองค์ (ยฮ.12:23-24; รม.8:29). เพื่อความยินดีที่ได้เตรียมไว้ต่อเบื้องพระพักตร์พระองค์นั้น พระองค์จึงทรงถือว่า ความละอายไม่เป็นสิ่งสำคัญอะไร (ฮร.12:2) ยินดีถูกมอบไว้ต่อผู้นำชาวยูดายซึ่งอยู่ใต้อำนาจของซาตาน และยอมให้เขาปรับโทษถึงตาย. เพราะเหตุนี้พระเจ้าจึงทรงยกชูพระองค์ขึ้นสู่สวรรค์, ให้พระองค์ประทับอยู่ ณ เบื้องขวาพระหัตถ์ (16:19; กจ.2:33-35), ประทานพระนามอันใหญ่ยิ่งเหนือนามชื่อทั้งปวงให้แก่พระองค์ (ฟป.2:9-10), ทรงตั้งพระองค์ให้เป็นองค์พระผู้เป็นเจ้าและเป็นพระคริสต์ (กจ.2:36), ทั้งได้ทรงประทานมงกุฎแห่งสง่าราศีและยศศักดิ์แก่พระองค์ (ฮร.2:9).

มก. 10:33 2 ดู 2:6 คำอธิบาย 1.

มก. 10:33 ข มธ.26:66; ยฮ.19:7

มก. 10:33 3ข ดู มธ.20:18 คำอธิบาย 1

มก. 10:34 ก มก.15:20, 31

มก. 10:34 ข มก.14:65; 15:19

มก. 10:34 ค มก.15:15

มก. 10:34 ง มก.8:31; 9:31

มก. 10:35 1 ข้อ 35-45 ให้ดูคำอธิบายใน มธ.20:20-28.

มก. 10:35 ก มก.1:19

มก. 10:35 ข ข้อ 35-45: มธ.20:20-28

มก. 10:36 ก มก.10:51

มก. 10:37 ก มธ.19:28

มก. 10:37 ข มธ.25:31; ลก.9:26

มก. 10:38 ก ลก.9:33

มก. 10:38 ข มก.14:36

มก. 10:38 1ข ทั้งจอกและบัพติศมานั้นหมายถึง ความตายขององค์ผู้ทาสพระผู้ช่วย (ยฮ.18:11; ลก.12:50).จอกเล็งว่า ความตายของพระองค์เป็นส่วนที่พระเจ้าทรงมอบให้พระองค์ เป็นส่วนที่พระองค์ทรงรับไว้เพื่อไถ่คนบาปทั้งปวงให้กับพระเจ้า. บัพติศมาชี้แจงว่าความตายของพระองค์นั้นเป็นวิถีทางที่พระเจ้าทรงกำหนดไว้ให้พระองค์ต้องเดินผ่านเพื่อสำเร็จการไถ่ที่พระเจ้าตระเตรียมไว้สำหรับคนบาป.

มก. 10:42 ก ข้อ 42-45: ลก.22:24-27

มก. 10:43 ก มธ.23:11

มก. 10:44 ก 2กธ.4:5

มก. 10:45 1 นี่เป็นคำพูดที่หนักแน่นที่สุดที่แสดงให้เห็นว่า องค์ผู้ทาสพระผู้ช่วยซึ่งเป็นบุตรมนุษย์ที่อยู่ในสภาพมนุษย์ของพระองค์ทรงเป็นผู้ทาสของพระเจ้าเพื่อมาปรนนิบัติคนบาป แม้กระทั่งได้สละชีวิตของพระองค์.

มก. 10:45 ก ฟป.2:7; เทียบ ยฮ.13:4-5

มก. 10:45 ข ยฮ.10:15; 1ยฮ.3:16

มก. 10:45 2 หรือ จิต.

มก. 10:45 ค ยซย.53:10; 1ตธ.2:6

มก. 10:45 3ค นี่แสดงว่าแม้แต่การไถ่บาปขององค์ผู้ทาสพระผู้ช่วยก็ยังเป็นการปรนนิบัติที่พระองค์มอบให้แก่คนบาปเพื่อโครงการของพระเจ้า.

มก. 10:45 ง มก.14:24; ฮร.9:28; ยซย.53:11-12

มก. 10:46 ก ข้อ 46-52: มธ.20:29-34; ลก.18:35-43

มก. 10:46 ข ลก.10:30; ยฮซ.6:26

มก. 10:46 ค ยฮ.9:1

มก. 10:46 1ค ดู 8:22 คำอธิบาย 1.

มก. 10:47 ก มก.1:24; 14:67

มก. 10:47 ข มธ.15:22

มก. 10:47 1ข ดู มธ.20:30 คำอธิบาย 1.

มก. 10:47 ค มธ.9:13

มก. 10:48 ก มก.10:13

มก. 10:49 1 แม้หลายคนจะติเตียนคนตาบอดที่ขอทานซึ่งเป็นคนน่าสงสารผู้นี้ แต่องค์ผู้ทาสพระผู้ช่วยก็ได้สั่งให้พวกเขาเรียกชายตาบอดที่น่าสงสารมา. นี่เป็นอีกครั้งที่สภาพมนุษย์ของพระองค์ถูกสำแดงออกในความเมตตา, และความเห็นอกเห็นใจที่พระองค์ทรงมีต่อผู้ทุกข์ยาก. ดูข้อ 51 คำอธิบาย 1 และข้อ 21 คำอธิบาย 1.

มก. 10:49 2 แปลตามตรงคือ จงมีใจกล้า.

มก. 10:51 1 ความรักซึ่งพระองค์มีต่อผู้ที่มีความต้องการนั้นช่างกว้างใหญ่ยิ่งนัก! ความรักนี้ได้สำแดงสภาพมนุษย์ขององค์ผู้ทาสพระผู้ช่วยจนไม่อาจจินตนาการได้อย่างถี่ถ้วน. ดูข้อ 49 คำอธิบาย 1.

มก. 10:51 ก มก.10:36

มก. 10:51 ข ยฮ.20:16

มก. 10:52 ก มก.5:34; มธ.9:22; ลก.7:50; 8:48

มก. 10:52 1 ดู 1:31 คำอธิบาย 1 และ 5:28 คำอธิบาย 1.

มก. 10:52 ข มก.9:24; 11:2, 3