มัดธาย บทที่ 27

มธ. 27:1 ก ข้อ 1-2: มก.15:1; ลก.23:1; ยฮ.18:28

มธ. 27:1 ข มธ.26:4

มธ. 27:2 ก กจ.3:13; ลก.13:1

มธ. 27:2 1ก ปีลาตเป็นเจ้าเมืองที่ได้รับการแต่งตั้งจากโรมัน ในระหว่างปี ค.ศ.26 จนถึง ค.ศ.35 ให้เป็นตัวแทนของซีซาร์ทิเบริอัส (Tiberius)ปกครองแผ่นดินยูดาย (ปาเลสไตน์). หลังจากที่ปีลาตได้มอบพระเยซูให้นำไปตรึงบนกางเขนอย่างไม่ยุติธรรมได้ไม่นาน การปกครองของเขาก็จบสิ้นลงอย่างกะทันหัน. เขาถูกเนรเทศแล้วก็ได้ฆ่าตัวตาย ผู้ถือศาสนายูดายได้ใช้อุบายทำให้นักการเมืองชาวต่างชาติ ร่วมมือกับพวกเขามาช่วยกันฆ่าพระเยซู.

มธ. 27:3 ก มธ.26:14-16

มธ. 27:3 1 หรือ กลับใจ.

มธ. 27:3 ข มธ.26:15

มธ. 27:4 ก มธ.23:35

มธ. 27:5 ก เทียบ 2ซมอ.17:23

มธ. 27:6 1 พวกเขาไม่ยอมเอาค่าโลหิต. แท้จริงแล้วสิ่งที่พวกเขาได้กระทำบนตัวพระเยซูนั้นชั่วร้ายยิ่งกว่าที่ยูดาได้กระทำเสียอีก (ข้อ 1).

มธ. 27:6 ก มก.12:41, 43; ยฮ.8:20

มธ. 27:6 2ก เป็นหีบหรือที่ๆ สำหรับเก็บของที่ได้มอบถวายให้แก่พระเจ้า.

มธ. 27:8 ก กจ.1:19

มธ. 27:9 1 คำที่ได้อ้างอิงในข้อ 9-10 เป็นคำพูดของยิระมะยา แต่มีบันทึกอยู่ในหนังสือซะคาระยา (ซคย.11:12-13). มีพวกยูดายบางคนเห็นว่าซะคาระยามีวิญญาณของยิระมะยา.

มธ. 27:9 ก ซคย.11:12-13

มธ. 27:11 ก ข้อ 11-14: มก.15:2-5; ลก.23:2-3; ยฮ.18:29-38

มธ. 27:11 ข มธ.27:29, 37; 2:2

มธ. 27:11 ค มธ.26:25

มธ. 27:12 ก มธ.26:63

มธ. 27:12 1ก องค์พระผู้เป็นเจ้าไม่ยอมแก้ต่างให้แก่ตัวของพระองค์เอง.

มธ. 27:13 ก มธ.26:62

มธ. 27:14 ก มธ.27:12

มธ. 27:14 1ก ดูข้อ 12 คำอธิบาย 1.

มธ. 27:15 ก ข้อ 15-26: มก.15:6-15; ลก.23:17-25; ยฮ.18:39-19:16

มธ. 27:17 1 เป็นความไม่ยุติธรรมของปีลาตที่ถามคำถามเช่นนี้ เพราะเขารู้ว่าองค์พระผู้เป็นเจ้าไม่มีความผิดบาป (ข้อ 18) ส่วนบาระบานั้นมีความผิดบาป.

มธ. 27:19 ก มธ.27:24; ลก.23:47

มธ. 27:19 ข มธ.1:20

มธ. 27:19 1ข นี่เป็นอำนาจสิทธิ์ขาดจากพระเจ้า.

มธ. 27:20 ก กจ.3:14

มธ. 27:23 ก ลก.23:41

มธ. 27:24 ก มธ.26:5

มธ. 27:24 ข พบญ.21:6-8; บพส.26:6; 73:13

มธ. 27:24 1ข นี่เพื่อการระงับความไม่เป็นสุขในมโนธรรมของปีลาต.

มธ. 27:24 ค มธ.27:19

มธ. 27:24 2ค สำเนาต้นฉบับบางเล่มเพิ่มคำว่าชอบธรรม.

มธ. 27:24 3 นี่เป็นการถอยหนีที่ขี้ขลาดและขาดความรับผิดชอบ

มธ. 27:25 ก มธ.23:35-36; กจ.5:28

มธ. 27:26 ก ยซย.53:5; มธ.20:19; 1ปต.2:24

มธ. 27:26 1ก นี่เป็นการเปิดโปงถึงการเมืองที่มืดมนและไม่ยุติธรรมจนหมดเปลือก (ไม่มีเหลือ). การทำโทษที่ไร้ความยุติธรรมนี้ได้สำเร็จพระคำซึ่งกล่าวไว้ใน ยซย.53:5, 8.

มธ. 27:26 2 การประหารชีวิตของชาวยูดาย คือการเอาหินขว้างให้ตาย (ลวต.20:2, 27; 24:14; พบญ.13:10; 17:5). ส่วนการตรึงกางเขนเป็นการทำโทษของชาวต่างชาติ (อษร.6:11) และชาวโรมันได้นำมาใช้สำเร็จโทษต่อพวกทาส และพวกอาชญากรที่โหดเหี้ยมเท่านั้น. การนำพระเยซูตรึงกางเขนไม่เพียงแต่สำเร็จคำพยากรณ์ในพันธสัญญาเดิมเท่านั้น (พบญ.21:23; ฆต.3:13; อฤธ.21:8-9) แต่ยังได้สำเร็จตามพระคำขององค์พระผู้เป็นเจ้าซึ่งได้ตรัสว่าพระองค์ต้องสิ้นพระชนม์อย่างไรด้วย(ยฮ.3:14; 8:28; 12:32). ถ้าหากพระองค์ถูกหินขว้างให้สิ้นพระชนม์ คำเหล่านั้นก็ไม่มีทางที่จะสำเร็จได้เลย. ดู ยฮ.18:32 คำอธิบาย 1.

มธ. 27:27 ก ข้อ 27-31: มก.15:16-20; ยฮ.19:2-3

มธ. 27:27 ข ยฮ.18:28, 33; 19:9; กจ.23:35

มธ. 27:27 1ข นั่นก็คือจวนของผู้ว่าราชการมณฑล.

มธ. 27:29 ก ยนซ.3:18

มธ. 27:29 1ก หนามนั้นเป็นสัญลักษณ์ของการสาปแช่ง (ยนซ.3:17-18). องค์พระเยซูเจ้าทรงถูกสาปแช่งบนกางเขนเพื่อเรา (ฆต.3:13).

มธ. 27:29 ข มธ.20:19; ลก.23:11

มธ. 27:29 2 เป็นการทำความเคารพหรือเป็นคำอวยพรที่เยาะเย้ย. ตามภาษากรีกเป็นคำเดียวกันกับที่บันทึกใน 26:49.

มธ. 27:30 ก มธ.26:67

มธ. 27:31 1 ในที่นี้องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงเป็นเหมือนแกะแห่งเทศกาลปัศคา และก็เป็นเครื่องบูชาเพื่อ ความบาปของเราทั้งหลาย, ถูกนำไปฆ่าเหมือนดั่งแกะ ได้สำเร็จพระคำใน ยซย.53:7-8.

มธ. 27:32 ก ข้อ 32-33: มก.15:21-22; ลก.23:26; ยฮ.19:17

มธ. 27:32 ข กจ.2:10; 6:9; 11:20; 13:1

มธ. 27:32 1ข กุเรเนเป็นเมืองหลวงของกุเรไนกา (Cyre-naica) ในแอฟริกาเหนือ ซึ่งเป็นอาณานิคมของกรีกมาก่อน. ดูเหมือนว่าซีโมนจะเป็นชาวยูดายแห่งกุเรเน.

มธ. 27:33 1 โฆละโฆธาเป็นชื่อเรียกภาษาเฮ็บราย (ยฮ.19:17) ซึ่งหมายถึงกะโหลกศีรษะ (มก.15:22) เท่ากับคำว่า “Calvaria” (คัลวาเรีย) ในภาษาละตินและแปลงมาเป็นคำว่า “Calvary” (คัลวารี) ในภาษาอังกฤษ (ลก.23:33, ฉบับคิงเจมส์) ซึ่งไม่ได้หมายถึงสถานที่กองกะโหลกศีรษะของมนุษย์ แต่เป็นการพูดอย่างง่ายๆ ชี้ถึงกะโหลกศีรษะ.

มธ. 27:34 ก ข้อ 34-35: มก.15:23-24; ลก.23:36; ยฮ.19:23-24

มธ. 27:34 1 เหล้าองุ่นระคนกับดี (ซึ่งระคนกับมดยอบด้วย — มก.15:23) ใช้ทำเป็นเครื่องดื่มที่ทำให้มึนชา.

มธ. 27:34 ข บพส.69:21

มธ. 27:34 2 องค์พระผู้เป็นเจ้าไม่ยอมรับการทำให้มึนชา พระองค์ต้องการจะเสวยจอกขมจนหมด.

มธ. 27:35 ก บพส.22:18

มธ. 27:35 1ก องค์พระผู้เป็นเจ้าถูกคนบาปปล้นจนหมดสิ้น ก็ได้สำเร็จซึ่งพระคำใน บพส.22:18. ได้เปิดโปงถึงความมืดมนแห่งการเมืองของโรมันด้วย.

มธ. 27:36 ก มธ.27:54

มธ. 27:37 ก มก.15:26; ลก.23:38; ยฮ.19:19-22

มธ. 27:38 1 กรณีนี้เพื่อสำเร็จพระคำใน ยซย.53:9ก.

มธ. 27:38 ก มก.15:27; ลก.23:32-33, 39; ยฮ.19:18; ยซย.53:12

มธ. 27:39 ก มก.15:29; บพส.22:7; 109:25

มธ. 27:40 ก มธ.26:61; เทียบ ยฮ.2:19

มธ. 27:40 ข ลก.23:35

มธ. 27:40 ค มธ.26:63

มธ. 27:40 1ค นี่เป็นการกระทำซ้ำแห่งการล่อลวงของมารในป่ากันดาร (4:6).

มธ. 27:41 ก มธ.26:61; เทียบ ยฮ.2:19

มธ. 27:42 1 ถ้าหากว่าพระองค์ทรงช่วยตัวของพระองค์เอง ก็จะไม่สามารถช่วยพวกเราได้.

มธ. 27:42 ก ยฮ.1:49

มธ. 27:43 ก บพส.22:8

มธ. 27:44 ก มก.15:32; ลก.23:39

มธ. 27:45 ก ข้อ 45-56: มก.15:33-41; ลก.23:44-49

มธ. 27:45 1ก เวลาเที่ยง แปลตามตรงคือชั่วโมงที่ 6. เวลาสามนาฬิกาหลังเที่ยง แปลตามตรงคือชั่วโมงที่ 9. องค์พระผู้เป็นเจ้าถูกตรึงเมื่อชั่วโมงที่ 3 คือเวลา 9 นาฬิกาก่อนเที่ยง (มก.15:25) จนถึงเวลาชั่วโมงที่ 9 ซึ่งเป็นเวลา 3 นาฬิกาหลังเที่ยง. พระองค์ทรงทนทุกข์บนกางเขนเป็นเวลาหกชั่วโมง. ในสามชั่วโมงแรกพระองค์ทรงถูกข่มเหงจากมนุษย์ เพื่อปฏิบัติตามพระประสงค์ของพระเจ้า สามชั่วโมงหลังพระองค์ทรงถูกพิพากษาจากพระเจ้าเพื่อสำเร็จการช่วยไถ่เรา. ในช่วงเวลานี้พระเจ้าทรงนับว่าพระองค์กลายเป็นบาปเพราะพวกเรา ทรงรับความเจ็บปวดทรมานแทนเรา (ยซย.53:10). ดังนั้นจึงบังเกิดมืดมัวทั่วแผ่นดิน (ข้อ 45) เนื่องจากบาปแห่งนิสัย, บาปแห่งการประพฤติ, และสิ่งของเรื่องราวด้านลบทั้งหมดของเราก็ได้ถูกขจัดอยู่ตรงนั้น พระเจ้าจึงได้ทรงทอดทิ้งพระองค์เสียเพราะเหตุความบาปของเราทั้งหลาย (ข้อ 46).

มธ. 27:46 1 ดูข้อ 45 คำอธิบาย 1.

มธ. 27:46 ก บพส.22:1

มธ. 27:46 2 พระเจ้าทรงทอดทิ้งพระคริสต์ที่อยู่บนกางเขน เพราะพระองค์ทรงรับเอาฐานะของคนบาป (1ปต.3:18) แบกความบาปของเรา (1ปต.2:24; ยซย.53:6) และกลายเป็นความบาปเพราะเห็นแก่เรา (2กธ.5:21).

มธ. 27:48 ก บพส.69:21; ลก.23:36; ยฮ.19:29

มธ. 27:48 1ก นี่เป็นการแก้กระหาย (ยฮ.19:28-30 และ ข้อ 30 คำอธิบาย 1) เป็นการกระทำต่อองค์พระผู้เป็นเจ้าด้วยวิธีที่เยาะเย้ย (ลก.23:36).

มธ. 27:50 ก ยฮ.19:30

มธ. 27:50 1ก นี่เป็นการมอบวิญญาณของพระองค์ (ยฮ.19:30) ซึ่งได้แสดงให้เห็นว่าองค์พระผู้เป็นเจ้าทรงยอมที่จะมอบชีวิตของพระองค์ด้วยความสมัครใจ (มก.15:37; ลก.23:46).

มธ. 27:51 ก อซด.26:31-35; 2คนก.3:14; ฮร.9:3; 10:20

มธ. 27:51 1ก นี่เป็นเครื่องหมายเล็งถึงสิ่งที่กีดกั้นอยู่ระหว่างพระเจ้ากับมนุษย์ได้ถูกทำลายไปแล้วเป็นเพราะพระคริสต์ได้ทรงมารับสภาพในรูปกายเนื้อหนังแห่งความบาป (รม.8:3) (เนื้อหนังมีเครื่องหมายเล็งโดยม่าน) ได้ถูกตรึงบนกางเขนแล้ว (ฮร.10:20 คำอธิบาย 2).

มธ. 27:51 2 วลีที่ว่า “ตั้งแต่บนตลอดล่าง” แสดงให้เห็นว่าการที่ม่านขาดออกเป็นการกระทำของพระเจ้าจากเบื้องบน.

มธ. 27:51 3 นี่เป็นเครื่องหมายเล็งถึงรากฐานแห่งการกบฏของซาตานได้สั่นคลอนแล้ว.

มธ. 27:51 4 นี่เป็นเครื่องหมายเล็งถึงฐานที่มั่นแห่งอาณาจักรฝ่ายโลกของซาตานได้พังทลายแล้ว.

มธ. 27:52 1 นี่เป็นเครื่องหมายเล็งถึงฤทธิ์เดชแห่งความตายและแดนมรณาได้ถูกปราบและถูกสยบแล้ว.

มธ. 27:52 2 นี่เป็นเครื่องหมายเล็งถึงฤทธิ์เดชแห่งการปลดปล่อยแห่งการตายของพระคริสต์.

มธ. 27:52 ก 1กธ.15:6, 20; 1ธซ.4:13-15; 2ปต.3:4

มธ. 27:53 1 ในแบบเล็งนั้นข้าวที่เกี่ยวไว้ก่อน (ลวต.23:10-11) ไม่ใช่รวงข้าวรวงหนึ่ง แต่เป็นฟ่อนข้าวมัดหนึ่ง ซึ่งไม่เพียงเป็นแบบเล็งถึงพระคริสต์ที่เป็นขึ้นมาเท่านั้น แต่ยังเป็นแบบเล็งถึงวิสุทธิชนที่เป็นขึ้นมาจากความตาย หลังจากที่พระองค์เป็นขึ้นมาแล้วด้วย ดังที่ได้เปิดเผยไว้ ณ ที่นี่ เรื่องราวทั้งหมดที่ยกมาใน 27:51-53 เป็นด้านต่างๆที่มีประสิทธิภาพสูงสุดแห่งการตายขององค์พระผู้เป็นเจ้านั่นเอง.

มธ. 27:53 2 จากนั้นพวกเขาไปยังที่ใด เราก็ไม่มีทางที่จะติดตามสืบค้นได้อีก.

มธ. 27:54 ก มธ.27:36

มธ. 27:54 ข มธ.16:16

มธ. 27:55 ก ลก.8:2-3

มธ. 27:56 ก ลก.8:2; ยฮ.19:25; 20:1, 18

มธ. 27:56 1 ก็คือมารดาของพระเยซู (13:55).

มธ. 27:56 ข มธ.20:20

มธ. 27:57 ก ข้อ 57-61: มก.15:42-47; ลก.23:50-56; ยฮ.19:38-42

มธ. 27:57 1ก ให้ดู ยฮ.19:38 คำอธิบาย 1.

มธ. 27:60 1 นี่ก็เพื่อสำเร็จพระคำใน ยซย.53:9ข.

มธ. 27:60 ก ยซย.53:9

มธ. 27:60 ข เทียบ ยซย.22:16

มธ. 27:60 ค มก.16:4

มธ. 27:61 ก มธ.28:1

มธ. 27:62 1 วันตระเตรียมอยู่ในวันศุกร์ เป็นเวลาที่ทำการตระเตรียมงานเลี้ยงเทศกาลปัศคา (26:19; ยฮ.19:14).

มธ. 27:63 ก ยฮ.7:12

มธ. 27:63 ข มธ.16:21; 20:19

มธ. 27:64 ก มธ.28:13

มธ. 27:65 ก มธ.28:11

มธ. 27:66 ก เทียบ ดนอ.6:17

มธ. 27:66 1ก คงจะใช้เชือก แล้วประทับตราที่ปลายทั้งสองข้าง (ดู ดนอ.6:17.) การประทับตราปิดนี้เป็นการป้องกันทางด้านลบที่ผู้นำชาวยูดายซึ่งต่อต้านองค์พระผู้เป็นเจ้าได้คิดขึ้น แต่สิ่งนี้ก็หันเปลี่ยนกลายเป็นพยานด้านบวกที่มีน้ำหนักชัดเจนแห่งการเป็นขึ้นขององค์พระผู้เป็นเจ้า.