มัดธาย บทที่ 21

มธ. 21:1 ก ข้อ 1-9: มก.11:1-10; ลก.19:29-38

มธ. 21:1 1 ใน 19:1 พวกเขาเริ่มเดินทางจากฆาลิลาย, ใน 20:17 นั้น พวกเขายังอยู่ในระหว่างทางและใน 20:29 นั้น พวกเขาก็ได้ผ่านเมืองยะริโฮแล้ว. ขณะนี้พวกเขาได้มาถึงเชิงภูเขามะกอกเทศใกล้กรุงเยรูซาเล็ม.

มธ. 21:1 ข มธ.24:3; 26:30; กจ.1:12; ซคย.14:4

มธ. 21:2 1 สิ่งนี้แสดงให้เห็นว่าองค์พระผู้เป็นเจ้าทรงรู้ทุกสิ่งทุกอย่าง.

มธ. 21:3 1 สิ่งนี้แสดงให้เห็นว่าพระคริสต์ทรงเป็นเจ้าของแห่งสรรพสิ่ง.

มธ. 21:3 2 วลีนี้ต่างกับวลีที่กล่าวใน มก.11:3ข.

มธ. 21:4 ก ข้อ 4-9: ยฮ.12:12-15

มธ. 21:4 ข มธ.1:22

มธ. 21:5 ก ยซย.62:11; ซคย.9:9; ยฮ.12:15

มธ. 21:5 1 หมายถึงเหล่าประชาชนแห่งกรุงเยรูซาเล็ม (เทียบ บพส.137:8; 45:12).

มธ. 21:5 ข มธ.11:29

มธ. 21:5 2 นี่เป็นเครื่องหมายซึ่งเล็งถึงสภาพที่ถ่อมตนและต่ำต้อย ซึ่งกษัตริย์แห่งอาณาจักรสวรรค์ก็ทรงยินดีรับเอา.

มธ. 21:7 1 เสื้อผ้าเป็นเครื่องหมายเล็งถึงคุณธรรมแห่งสภาพมนุษย์ในการประพฤติของมนุษย์ เหล่าสาวกได้เทิดทูนกษัตริย์ผู้ต่ำต้อยนี้โดยนำเอาเสื้อผ้าของตนปูบนหลังแม่ลาและลูกของมันแล้วให้พระองค์ได้ทรงลานั้น ส่วนประชาชนเป็นอันมากก็เทิดทูนพระองค์ด้วยการปูเสื้อผ้าตามถนนเพื่อให้พระองค์เสด็จผ่านไป (ข้อ 8).

มธ. 21:8 ก เทียบ 2พกษ.9:13

มธ. 21:8 ข ลวต.23:40; วว.7:9

มธ. 21:8 1ข นี่คือกิ่งของต้นปาล์ม หรือทางปาล์ม (ยฮ.12:13) เป็นเครื่องหมายเล็งถึงชีวิตแห่งชัยชนะ (วว.7:9) และความอิ่มหนำจากการรับสุขผลิตผลอันอุดมของชีวิตนี้ ซึ่งมีเทศกาลตั้งทับอาศัยเป็นแบบเล็ง (ลวต.23:40; นฮย.8:15). ฝูงชนได้ใช้ทั้งเสื้อผ้าของตนและกิ่งต้นปาล์มมาเฉลิมฉลองการเสด็จมาของกษัตริย์ผู้ต่ำต้อย.

มธ. 21:9 1 ภาษาเฮ็บราย มีความหมายว่าขอโปรดช่วยให้รอด (บพส.118:25).

มธ. 21:9 ก มธ.1:1

มธ. 21:9 2ก เป็นนามที่ทรงเกียรติของกษัตริย์ผู้ต่ำต้อย.

มธ. 21:9 ข บพส.118:26; มธ.23:39

มธ. 21:9 ค บพส.148:1; ลก.2:14

มธ. 21:10 ก มธ.1:1

มธ. 21:11 ก มธ.21:46; ลก.7:16; ยฮ.6:14; 7:40; 9:17; พบญ.18:15, 18; กจ.3:22-23

มธ. 21:11 ข มธ.2:23

มธ. 21:12 ก ข้อ 12-16: มก.11:15-18; ลก. 19:45-47; เทียบ ยฮ.2:14-17

มธ. 21:12 ข พบญ.14:25-26

มธ. 21:12 ค ลวต.1:14; 5:7; 12:8

มธ. 21:13 ก ยซย.56:7

มธ. 21:13 1ก แปลตามตรงคือ บ้าน, พระนิเวศน์.

มธ. 21:13 ข พบญ.14:25-26

มธ. 21:14 ก มธ.11:5; 15:30-31

มธ. 21:15 ก มธ.21:9

มธ. 21:15 1 แม้ว่าพวกหัวหน้าปุโรหิตกับบรรดาธรรมาจารย์ที่ดื้อรั้นได้เห็นการอัศจรรย์ที่กษัตริย์ผู้ต่ำต้อยทรงกระทำแล้ว ก็ยังคงพากันโกรธยิ่งนัก. ความโกรธยิ่งนักของพวกเขามาจากความเย่อหยิ่งและจากความริษยาของพวกเขาเอง ซึ่งได้ทำให้เขามองไม่เห็นนิมิตเกี่ยวกับกษัตริย์.

มธ. 21:16 ก มธ.12:3

มธ. 21:16 ข บพส.8:2

มธ. 21:16 ค มธ.11:25

มธ. 21:17 ก มก.11:19; ลก.21:37

มธ. 21:17 ข มก. 11:1, 11; ลก.24:50; ยฮ.11:1, 18; 12:1

มธ. 21:17 1ข เมื่อองค์พระผู้เป็นเจ้าเสด็จขึ้นไปยังกรุงเยรูซาเล็มในครั้งสุดท้าย พระองค์ทรงอยู่ในเมืองเพื่อทำหน้าที่ในการปฏิบัติเฉพาะเวลากลางวันเท่านั้น. เมื่อตกเย็นทุกครั้งพระองค์ก็เสด็จออกจากกรุง ไปประทับที่เชิงเขาด้านตะวันออกของภูเขามะกอกเทศในหมู่บ้านเบธาเนีย (มก.11:19; ลก.21:37) ซึ่งมีบ้านของนางมาเรีย, มาธา, และลาซะโร รวมทั้งบ้านของซีโมนก็อยู่ที่นั่นด้วย (ยฮ.11:1; มธ.26:6). ที่กรุงเยรูซาเล็มนั้นองค์พระผู้เป็นเจ้าถูกผู้นำศาสนายูดายละทิ้งแต่ ณ หมู่บ้านเบธาเนีย พระองค์ได้รับการต้อนรับจากบรรดาผู้ที่รักพระองค์.

มธ. 21:18 ก ข้อ 18-22: มก. 11:12-14, 20-24

มธ. 21:18 ข มธ.4:2

มธ. 21:18 1ข นี่เป็นเครื่องหมายเล็งว่า องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงหิวกระหายผลผลิตที่จะได้รับจากพลไพร่อิสราเอลเพื่อให้พระเจ้าอิ่มหนำ.

มธ. 21:19 ก ลก.13:6-9

มธ. 21:19 1ก ต้นมะเดื่อเทศในที่นี้เป็นสัญลักษณ์เล็งถึงประเทศอิสราเอล (ยรม.24:2, 5, 8). ต้นมะเดื่อเทศต้นนี้มีใบดกแต่ไม่มีผล เป็นเครื่องหมายเล็งถึงประเทศอิสราเอลในขณะนั้นมีการแสดงทางภายนอกมากมายแต่ไม่มีอะไรให้พระเจ้าอิ่มหนำได้เลย.

มธ. 21:19 2 นี่เป็นเครื่องหมายเล็งถึง การสาปแช่งที่มาถึงประเทศอิสราเอล.

มธ. 21:19 3 ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา ประเทศอิสราเอลก็ได้เหี่ยวแห้งไปจริงๆ.

มธ. 21:21 ก มธ.17:20

มธ. 21:21 ข รม.4:20; ยก.1:6

มธ. 21:21 ค 1กธ.13:2

มธ. 21:22 ก มธ.7:7; มก.11:24; 1ยฮ.3:22; 5:14-15

มธ. 21:23 ก ข้อ 23-27: มก.11:27-33; ลก.20:1-8

มธ. 21:23 ข มธ.26:55

มธ. 21:23 ค เทียบ อซด.2:14; กจ.4:7

มธ. 21:25 ก ยฮ.3:27

มธ. 21:26 ก มธ.11:9; 14:5

มธ. 21:27 1 นี่เป็นคำโกหก.

มธ. 21:27 2 สิ่งนี้ได้บ่งบอกว่าองค์พระผู้เป็นเจ้าทรงทราบอยู่แล้วว่า ผู้นำชาวยูดายจะไม่ตอบพระองค์ในสิ่งที่พวกเขารู้ ดังนั้นองค์พระผู้เป็นเจ้าจึงไม่ตอบคำถามของพวกเขาด้วยเช่นกัน. เขาโกหกองค์พระผู้เป็นเจ้าว่า “พวกข้าพเจ้าไม่ทราบ.” แต่องค์พระผู้เป็นเจ้าก็ทรงใช้สติปัญญาตรัสความจริงกับพวกเขา ก็ได้เปิดโปงคำมุสาของพวกเขาอีกทั้งยังได้เลี่ยงคำถามของพวกเขาอีกด้วย.

มธ. 21:28 ก มธ.21:33; 20:1

มธ. 21:31 1 ใน ลก.15:1-2, 11-32 องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงเปรียบผู้นำแห่งศาสนายูดายเหมือนกับบุตรคนโตและเปรียบพวกเก็บภาษีและคนบาปเหมือนกับบุตรคนเล็ก. แต่ในที่นี้องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงเปรียบพวกเขาสลับกัน ซึ่งบ่งบอกว่าชาวยูดายเคยเป็นบุตรหัวปีของพระเจ้า (อซด.4:22) มีสิทธิบุตรหัวปี แต่เนื่องจากพวกเขาไม่เชื่อจึงทำให้สิทธิบุตรหัวปีของพระเจ้าได้หันเปลี่ยนไปสู่คริสตจักร ซึ่งกลายมาเป็นบุตรหัวปีของพระเจ้า (ฮร.12:23).

มธ. 21:31 ก ลก.3:12; 7:29

มธ. 21:31 ข เทียบ ลก.7:37; ยฮ.4:17-18

มธ. 21:31 ค มธ.12:28

มธ. 21:32 ก สภษ.8:20; 2ปต.2:21

มธ. 21:32 1 หนังสือกิตติคุณมัดธายซึ่งกล่าวถึงอาณาจักรได้เน้นในเรื่องความชอบธรรม เพราะการดำเนินชีวิตแห่งอาณาจักรนั้นเป็นการดำเนินชีวิตแห่งความชอบธรรมที่เข้มงวด ซึ่งเป็นความชอบธรรมที่เราจะต้องแสวงหาเอา (5:20, 6; 6:33). โยฮันผู้ให้บัพติศมาได้มาโดยทางชอบธรรมเช่นนี้พระเยซูจึงได้ยินยอมรับบัพติศมาจากโยฮันเพื่อที่จะสำเร็จความชอบธรรมประเภทนี้ (3:15).

มธ. 21:33 ก ข้อ 33-46: มก.12:1-12; ลก.20:9-19

มธ. 21:33 1 ผู้ที่เป็นเจ้าของสวนคือพระเจ้า, สวนองุ่นคือกรุงเยรูซาเล็ม (ยซย.5:1), และผู้ดูแลสวนก็คือผู้นำของชาวอิสราเอล (ข้อ 45).

มธ. 21:33 ข มธ.21:28; ยซย.5:1; ยรม.2:21

มธ. 21:33 ค บพส.80:12

มธ. 21:33 ง ยซย.5:2

มธ. 21:33 จ มธ.25:14

มธ. 21:34 ก 2คนก.24:19; 36:15

มธ. 21:34 1 พวกทาสเหล่านี้ก็คือเหล่าผู้เผยพระวจนะที่พระเจ้าส่งไป (2คนก.24:19; 36:15).

มธ. 21:35 ก ยรม.37:15

มธ. 21:35 1ก นี่ก็คือการข่มเหงที่ผู้เผยพระวจนะในพันธสัญญาเดิมได้รับ (ยรม.37:15; นฮย.9:26; 2คนก.24:21).

มธ. 21:35 ข นฮย.9:26; กจ.7:52; เทียบ มธ.22:6; 1ธซ.2:15

มธ. 21:35 ค 2คนก.24:21; มธ.23:37; เทียบ ยฮ.10:31-33; กจ.7:59

มธ. 21:37 ก ยฮ.3:17; 1ยฮ.4:14

มธ. 21:37 1ก นี่ก็คือ พระคริสต์.

มธ. 21:38 1 ถ้อยคำนี้บ่งบอกว่า พวกผู้นำแห่งศาสนายูดายอิจฉาสิทธิที่พระคริสต์มีนั้น และคิดจะรักษาตำแหน่งที่จอมปลอมของพวกเขาไว้.

มธ. 21:38 ก ฮร.1:2; บพส.2:8

มธ. 21:38 ข มธ.26:4; ยฮ.11:53

มธ. 21:39 ก มธ.26:50

มธ. 21:39 1 พระคริสต์ถูกฆ่านอกเมืองเยรูซาเล็ม (ฮร.13:12).

มธ. 21:39 ข ฮร.13:12

มธ. 21:39 ค กจ.2:23; 3:15

มธ. 21:41 ก มธ.22:7

มธ. 21:41 1ก เหตุการณ์นี้ได้สำเร็จเมื่อ ค.ศ.70 คือขณะที่ติตัสซึ่งเป็นมกุฎราชกุมารแห่งโรมันได้ยกทัพมาทำลายกรุงเยรูซาเล็ม.

มธ. 21:41 2 คนเหล่านั้นก็คือเหล่าอัครทูต.

มธ. 21:41 ข มธ.21:43

มธ. 21:42 ก มธ.12:3

มธ. 21:42 ข บพส.118:22-23; กจ.4:11; 1ปต.2:7

มธ. 21:42 1ข ศิลานี้ก็คือพระคริสต์ที่มีเพื่อการก่อสร้างของพระเจ้า (ยซย.28:16; ซคย.3:9; 1ปต.2:4), ช่างก่อคือผู้นำชาวยูดาย ซึ่งจริงๆ แล้วเขาทั้งหลายควรจะทำการงานเพื่อการก่อสร้างของพระเจ้า.

มธ. 21:42 ค ยซย.28:16; อฟ.2:20; 1ปต.2:6-7

มธ. 21:42 2ค พระคริสต์ไม่เพียงแต่เป็นศิลาราก (ยซย.28:16) และศิลายอด (ซคย.4:7) เท่านั้น แต่ยังทรงเป็นศิลาหัวมุมก้อนแรกอีกด้วย.

มธ. 21:43 1 อาณาจักรของพระเจ้านั้นอยู่ท่ามกลางชาวอิสราเอลอยู่ก่อนแล้ว แต่อาณาจักรแห่งสวรรค์ทั้งหลายนั้นมาใกล้แล้ว (3:2; 4:17). นี่พิสูจน์ว่าอาณาจักรแห่งสวรรค์ทั้งหลายนั้นต่างกับอาณาจักรของพระเจ้า (ดู 5:3 คำอธิบาย 4).

มธ. 21:43 ก มธ.12:28

มธ. 21:43 2 นี่ก็คือคริสตจักร.

มธ. 21:43 ข มธ.21:41

มธ. 21:44 1 นี่ก็คือผู้ที่สะดุดล้มเพราะเหตุพระคริสต์โดยได้เน้นถึงชาวอิสราเอลที่ไม่เชื่อเป็นพิเศษ (ยซย.8:15; รม.9:32).

มธ. 21:44 ก ยซย.8:14-15; รม.9:33; 1ปต.2:8

มธ. 21:44 2 ชี้ถึงชนนานาประเทศหรือพวกต่างชาติซึ่งพระคริสต์จะบดขยี้ให้แตกละเอียดไปในเวลาที่พระองค์เสด็จกลับมา (ดนอ.2:34-35). สำหรับผู้เชื่อแล้ว พระคริสต์ทรงเป็นศิลาที่เป็นฐานรากซึ่งพวกเขาได้เชื่อพึ่งพิง (ยซย.28:16); สำหรับชาวยูดายที่ไม่เชื่อนั้นพระองค์ทรงเป็นศิลาที่ทำให้สะดุด (ยซย.8:14; รม.9:33); และสำหรับนานาประเทศพระองค์จะเป็นศิลาที่ตกทับพวกเขา.

มธ. 21:44 ข ดนอ.2:34-35

มธ. 21:46 ก ยฮ.7:30, 44

มธ. 21:46 ข มธ.21:11