มัดธาย บทที่ 20

มธ. 20:1 1 คำว่า “เพราะเหตุ” ได้ชี้บ่งว่าคำอุปมาในข้อ 1-16 นั้นเป็นการอธิบาย 19:30.

มธ. 20:1 2 ชี้ถึงพระคริสต์ผู้เป็นเจ้าของบ้าน.

มธ. 20:1 3 คนงาน ชี้ถึงพวกสาวก.

มธ. 20:1 ก มธ. 21:28, 33

มธ. 20:1 4ก สวนองุ่น ชี้ถึงอาณาจักร.

มธ. 20:1 5 เวลาเช้าในที่นี้คือเวลาหกนาฬิกาชี้ถึงช่วงยุคแรกเริ่มของคริสตจักร ซึ่งในขณะนั้นพระคริสต์เสด็จมาเรียกพวกสาวกเข้าอาณาจักร.

มธ. 20:2 1 หมายถึงสิ่งที่องค์พระผู้เป็นเจ้าได้ตกลงไว้ใน 19:27-29.

มธ. 20:2 2 ยฮ.6:7 คำอธิบาย 1. เงินหนึ่งเดนาริอัน ชี้ถึงบำเหน็จที่องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงสัญญาจะให้แก่เปโตร ตามที่ได้ตกลงกับเขาไว้ใน 19:27-29.

มธ. 20:3 1 แปลตามตรงคือชั่วโมงที่สาม. นี่เป็นเวลาของชาวเฮ็บรายซึ่งใน มัดธาย, มาระโก, ลูกา, และกิจการจะใช้ระบบนี้. เวลานี้คือเวลาเช้า 09:00 น. ชี้ถึงช่วงเวลาที่สองของยุคคริสตจักรนั่นเอง.

มธ. 20:3 2 ถ้อยคำนี้ชี้ให้เห็นว่าบรรดาผู้ที่ไม่ได้ทำงานอยู่ในอาณาจักรก็ล้วนเป็นผู้ที่ยืนอยู่เปล่าๆ ในโลกนี้ทั้งสิ้น.

มธ. 20:3 3 กลางตลาด ชี้ถึงโลก.

มธ. 20:5 1 แปลตามตรงคือ ชั่วโมงที่หก. คือเวลาเที่ยง 12:00 น. ชี้ถึงช่วงระหว่างกลางของยุคคริสตจักร.

มธ. 20:5 2 แปลตามตรงคือ ชั่วโมงที่เก้า. เป็นเวลา 15:00 น. ชี้ถึงช่วงเวลาที่สี่ของยุคคริสตจักร.

มธ. 20:6 1 แปลตามตรงคือ ชั่วโมงที่สิบเอ็ด. เป็นเวลา 17:00 น. ชี้ถึงช่วงเวลาที่ห้าของยุคคริสตจักร. ในข้อ 9 ก็เช่นเดียวกัน.

มธ. 20:7 1 ที่ภายนอกอาณาจักรของพระเจ้านั้นไม่มีมนุษย์สักคนเดียวที่พระเจ้าได้จ้างไว้เลย.

มธ. 20:7 2 แม้กระทั่งเมื่อเวลาใกล้ช่วงสุดปลายของยุคคริสตจักร องค์พระผู้เป็นเจ้าก็ยังคงร้องเรียกผู้คนอยู่.

มธ. 20:8 1 นี่เป็นเวลา 18:00 น. นี่ชี้ถึงช่วงสุดปลายของยุคคริสตจักร.

มธ. 20:8 2 สิ่งนี้ตรงข้ามกับทัศนะความคิดของธุรกิจการค้าและธรรมชาติ ซึ่งชี้ให้เห็นว่าคนที่มาทำการสุดท้ายไม่ได้รับค่าจ้างตามการงานที่พวกเขาทำ แต่รับตามความปรารถนาแห่งพระคุณของเจ้าของสวนองุ่น.

มธ. 20:10 1 คนงานที่มาคนแรกนั้นได้รวมไปถึงเปโตรด้วย ซึ่งเป็นผู้ที่เคยต่อรองกับองค์พระผู้เป็นเจ้ามาแล้วใน 19:27-29.

มธ. 20:12 1 พวกเขาไม่รู้จัก รม.9:14-15, 20. ในองค์พระผู้เป็นเจ้านั้นย่อมไม่มีความอธรรม. พระองค์ใคร่จะเอ็นดูผู้ใดพระองค์จะทรงเอ็นดูผู้นั้น. เขาเป็นผู้ใดเล่าที่จะโต้ตอบกับพระเจ้าได้?

มธ. 20:12 2 ทัศนะตามธรรมชาติของเปโตรซึ่งเป็นตัวแทนแห่งทัศนะความคิดของบรรดาผู้เชื่อทั้งหมดเป็นไปในรูปแบบของการค้า เขาไม่รู้จักความปรารถนาแห่งพระคุณขององค์พระผู้เป็นเจ้าเลย.

มธ. 20:13 1 วลีที่ว่า “ผู้หนึ่งในพวกนั้น” ที่องค์พระผู้เป็นเจ้ากล่าวถึง จะต้องหมายถึงเปโตรอย่างแน่นอน.

มธ. 20:13 ก มธ.22:12; 26:50

มธ. 20:13 2ก แปลตามตรงคือเพื่อน, ผู้ร่วมงาน, หุ้นส่วน.

มธ. 20:13 3 หมายถึง สิ่งที่องค์พระผู้เป็นเจ้าได้ตกลงไว้กับเปโตรแล้วใน 19:27-29.

มธ. 20:14 1 นี่คือคำตอบที่มีน้ำหนักและชัดเจนซึ่งองค์พระผู้เป็นเจ้าได้ให้แก่เปโตร โดยได้ชี้ให้เห็นว่าองค์พระผู้เป็นเจ้าได้เอาส่วนที่เปโตรคิดว่าตนควรได้รับให้แก่เขาแล้ว. แต่องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงมีสิทธิอำนาจที่จะให้คนที่มาทำการหลังสุดรับค่าจ้างเท่ากันตามความปรารถนาของพระองค์โดยไม่ตามหลักการของการทำงาน แต่ตามหลักการของพระคุณ. สิ่งนี้ทำให้ความคิดตามธรรมชาติแบบการค้าของเปโตรต้องแตกละเอียดไปและได้แก้ไขทัศนะของเขาด้วย.

มธ. 20:15 1 ในขณะที่เปโตรต่อรองกับองค์พระผู้เป็นเจ้าใน 19:27 อยู่นั้น ทัศนะความคิดของเขาเป็นแบบธุรกิจอย่างสิ้นเชิง คือเป็นไปตามหลักการของการทำงาน โดยไม่เป็นตามหลักการของพระคุณ. ขณะที่องค์พระผู้เป็นเจ้าตอบเปโตรนั้นพระองค์ได้ชี้แจงอย่างหนักแน่นชัดเจนว่าพระองค์ไม่ได้ประทานบำเหน็จให้แก่ผู้ที่ติดตามพระองค์ในแบบธุรกิจการค้า แต่เป็นไปตามความพอพระทัยและพระคุณของพระองค์. หากพวกสาวกต้องการจะได้รับอาณาจักรแห่งสวรรค์ทั้งหลายก็จะต้องสละสิ่งสารพัดและติดตามองค์พระผู้เป็นเจ้า แต่บำเหน็จที่องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงประทานให้แก่พวกเขานั้นเหนือกว่าที่พวกเขาควรจะได้. กรณีนี้ไม่ได้เป็นไปตามหลักการของธุรกิจการค้า แต่เป็นตามความชอบพระทัยขององค์พระผู้เป็นเจ้า. นี่เป็นเครื่องจูงใจอย่างหนึ่งสำหรับผู้ที่ติดตามพระองค์.

มธ. 20:15 2 แปลตามตรงคือ ชั่วร้าย. (เทียบ มก.7:22 คำอธิบาย 2).

มธ. 20:16 ก มธ.19:30

มธ. 20:16 1ก คนที่อยู่ข้างปลายก็คือคนที่มาทำงานหลังสุด ส่วนคนที่อยู่เบื้องต้นก็คือคนที่มาทำงานแรกสุด. ในขณะที่ทำงาน คนที่มาแรกสุดนั้นอยู่ข้างต้น แต่ในขณะที่รับบำเหน็จ คนที่อยู่ข้างปลายจะไปอยู่ข้างต้น. เช่นนี้เององค์พระผู้เป็นเจ้าจึงได้ทำให้คนที่อยู่ข้างปลายไปอยู่ข้างต้น และที่อยู่ข้างต้นก็ไปอยู่ข้างปลาย.

มธ. 20:17 ก ข้อ 17-19: มก.10:32-34; ลก.18:31-33

มธ. 20:17 ข ลก.9:51; ยฮ.12:12

มธ. 20:18 ก มธ.26:66; ยฮ.19:7

มธ. 20:18 1ก นี่เป็นครั้งที่สามที่องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงเปิดเผยต่อเหล่าสาวกถึงการที่พระองค์ต้องวายพระชนม์. การเปิดเผยครั้งแรกนั้นคือที่เขตแดนเมืองกายซาไรอาฟิลิปปอย ก่อนที่พระองค์จะทรงเปลี่ยนรูปลักษณะ (16:13, 21). ครั้งที่สองนั้นอยู่ที่มณฑลฆาลิลายหลังจากพระองค์ได้เปลี่ยนรูปลักษณะ (17:22). ครั้งที่สามนี้อยู่ในระหว่างที่เดินทางขึ้นไปยังกรุงเยรูซาเล็ม. การเปิดเผยนี้เป็นคำพยากรณ์ ซึ่งก็เป็นเรื่องที่แปลกประหลาดอย่างยิ่งต่อทัศนะแห่งธรรมชาติของพวกสาวก แต่อีกไม่นานก็สำเร็จเป็นจริงตามตัวอักษรทุกถ้อยคำ.

มธ. 20:19 ก มธ.17:22

มธ. 20:19 ข มธ.27:27-31

มธ. 20:19 ค มธ.16:21; 17:23; 26:2

มธ. 20:19 ง มธ.27:63

มธ. 20:20 ก ข้อ 20-28: มก.10:35-45

มธ. 20:20 ข มธ.4:21; 10:2; 27:56

มธ. 20:20 1 บุตรทั้งสองก็คือโยฮันและยาโกโบ

มธ. 20:21 ก มธ.19:28

มธ. 20:22 ก มธ. 26:39, 42; ยฮ.18:11

มธ. 20:22 1 หากเราทูลขอเพื่อจะนั่งบนพระที่นั่งในอาณาจักรนั้น เราก็ต้องเตรียมที่จะดื่มจอกขม. การทนทุกข์แห่งกางเขนคือหนทางแห่งการเข้าสู่อาณาจักร (กจ.14:22). การรบเร้าอย่างเห็นแก่ตัวของมารดาของโยฮันและยาโกโบนี้กลับเปิดโอกาสให้องค์พระผู้เป็นเจ้าเปิดเผยหนทางแห่งการเข้าสู่อาณาจักร.

มธ. 20:23 ก เทียบ กจ.12:2; ฟป.3:10

มธ. 20:23 1 องค์พระผู้เป็นเจ้ายืนหยัดอยู่บนฐานะของมนุษย์ นอบน้อมอยู่ภายใต้พระบิดาอย่างสมบูรณ์ พระองค์ไม่ได้ถือสิทธิส่วนบุคคลมากระทำสิ่งใดนอกเหนือไปจากพระบิดาเลย.

มธ. 20:25 ก ข้อ 25-28: ลก.22:25-27

มธ. 20:26 ก มธ.23:11; มก.9:34-35; ลก.9:48

มธ. 20:26 1 นี่ตรงกันข้ามกับความคิดธรรมชาติที่เห็นแก่ตัวอย่างสิ้นเชิง. การขุ่นเคืองของสาวกสิบคน (ข้อ 24) เปิดโอกาสให้องค์พระผู้เป็นเจ้าเปิดเผยวิถีการดำเนินชีวิตในอาณาจักรอีก นั่นคือไม่ยกตนข่มท่าน แต่ยอมที่จะเป็นผู้รับใช้ แม้กระทั่งเป็นทาสรับใช้ผู้อื่น (ข้อ 27).

มธ. 20:27 ก 2กธ.4:5

มธ. 20:27 1ก ดูข้อ 26 คำอธิบาย 1.

มธ. 20:28 ก มธ.8:20

มธ. 20:28 1 ในหนังสือที่กล่าวถึงอาณาจักรเล่มนี้องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงยืนอยู่ในฐานะของมนุษย์ตลอดเวลา. ถึงแม้ว่าอาณาจักรสวรรค์ทั้งหลายจะก่อรูปขึ้นด้วยชีวิตอันศักดิ์สิทธิ์ แต่ก็ต้องมีภาคปฏิบัติในสภาพมนุษย์.

มธ. 20:28 ข ฟป.2:7; เทียบ ยฮ.13:4-5, 14-15

มธ. 20:28 2 แปลตามตรงคือ จิต, ชีวิตฝ่ายจิต.

มธ. 20:28 ค 1ตธ.2:6; ตต.2:14; 1ปต.1:18-19

มธ. 20:29 ก ข้อ 29-34: มก.10:46-52; ลก.18:35-43

มธ. 20:30 ก มธ.9:27-31

มธ. 20:30 ข มธ.1:1

มธ. 20:30 1ข นี่เป็นชื่อเรียกที่พลไพร่อิสราเอลใช้เรียกพระคริสต์ผู้เป็นกษัตริย์. ดู 15:22 คำอธิบาย 2.

มธ. 20:31 ก มธ.19:13

มธ. 20:34 ก มธ.9:36; 14:14