มัดธาย บทที่ 2

มธ. 2:1 ก ลก.2:4-7

มธ. 2:1 ข มธ.2:5-6

มธ. 2:1 1ข ความหมายคือ บ้านแห่งเสบียงอาหาร (คลังอาหาร).

มธ. 2:1 ค ลก.1:5

มธ. 2:1 ง เทียบ ดนอ.2:48

มธ. 2:1 2ง ภาษากรีก เป็นพหูพจน์.

มธ. 2:1 จ เทียบ ยซย.41:2

มธ. 2:2 ก ยรม.23:5; 30:9; ซคย.9:9; มธ.27:11; ลก.19:38; 23:38; ยฮ.1:49

มธ. 2:2 1ก การบันทึกของลูกาที่เกี่ยวกับช่วงวัยเยาว์ของพระเยซูนั้น ได้ยืนยันว่าพระองค์ทรงเป็นมนุษย์ที่เที่ยงแท้คนหนึ่ง (ลก.2:15-52) ส่วนการบันทึกของมัดธายนั้นแตกต่างกับการบันทึกของลูกาอย่างสิ้นเชิง คือได้เป็นพยานว่าพระคริสต์ทรงเป็นกษัตริย์ที่ถูกต้อง เป็นพระคริสต์ที่ได้พยากรณ์ไว้ในพระคัมภีร์.

มธ. 2:2 ข อฤธ.24:17; เทียบ วว.22:16

มธ. 2:2 2ข ชาวยูดายมีพระคัมภีร์ที่พูดถึงพระคริสต์แต่พวกโหราจารย์ที่มาจากทิศตะวันออกได้เห็นดาวของพระคริสต์ (อฤธ.24:17). ชาวยูดายมีแต่ความรู้ในสมองที่เกี่ยวกับพระคริสต์ตามตัวอักษรที่ตายเท่านั้น แต่ว่าพวกโหราจารย์ได้ต้อนรับนิมิตที่มีชีวิตเกี่ยวกับพระองค์. หลังจากที่พวกเขาต้อนรับเอานิมิตที่มีชีวิตแล้ว กลับถูกนำพาอย่างผิดพลาดทางจากทัศนะฝ่ายมนุษย์ เขาจึงไปยังกรุง เยรูซาเล็มซึ่งเป็นเมืองหลวงของประเทศยูดายเขาคิดว่ากษัตริย์ของชาวยูดายอยู่ที่นั่น การนำพาที่ผิดทางนี้ทำให้เด็กผู้ชายมากมายถูกฆ่า (ข้อ 16). หลังจากที่พวกเขาได้รับการแก้ไขให้ถูกต้องโดยพระคัมภีร์แล้ว (ข้อ 4-6) ก็ได้มุ่งไปยังบ้านเบ็ธเลเฮม (ข้อ 8-9) ดาวนั้นได้ปรากฏขึ้นต่อพวกเขาอีกครั้งหนึ่ง แล้วนำเขาไปยังสถานที่ที่พระคริสต์อยู่นั้น (ข้อ 9-10).

มธ. 2:2 ค มธ.2:11; 4:10; วว.19:10

มธ. 2:4 ก มลค.2:7

มธ. 2:4 1ก ปุโรหิตนั้นเป็นผู้ที่สอนกฏบัญญัติให้แก่ประชาชน (มลค.2:7) พวกธรรมาจารย์เป็นผู้ที่เชี่ยวชาญในพระคัมภีร์ (อษร.7:6). ทั้งปุโรหิตกับพวกธรรมาจารย์มีความรู้เกี่ยวกับการบังเกิดของพระคริสต์ (ข้อ 5-6) แต่ว่าพวกเขาไม่ได้มองเห็นนิมิต และก็ไม่มีใจเสาะหาพระคริสต์ด้วย ไม่เหมือนกับพวกโหราจารย์ที่มาจากทิศตะวันออก.

มธ. 2:4 ข อษร.7:6

มธ. 2:5 ก ยฮ.7:42

มธ. 2:6 ก มคา.5:2

มธ. 2:6 1 เป็นเครื่องหมายเล็งถึงเมือง.

มธ. 2:6 ข ยนซ.49:10; 1คนก.5:2

มธ. 2:6 ค ยซย.40:11; ยอค. 34:15, 23; 37:24; ยฮ.10:11; ฮร.13:20

มธ. 2:9 ก มธ.2:2

มธ. 2:9 1ก เมื่อพวกโหราจารย์ได้รับการแก้ไขให้ถูกต้องโดยพระคัมภีร์แล้ว และได้กลับมาสู่เส้นทางที่ถูกต้อง ดาวนั้นก็ปรากฏขึ้นแก่พวกเขาอีกครั้งหนึ่งนิมิตที่มีชีวิตจะต้องไปพร้อมกับพระคัมภีร์เสมอ.

มธ. 2:11 1 ในขณะที่ผู้เลี้ยงแกะได้พบกับกุมารเยซูพระองค์ยังคงอยู่ในรางหญ้า (ลก.2:16). ต่อมาภายหลังพวกโหราจารย์ได้พบเห็นกุมาร ในเวลานั้นพระองค์ก็ได้อยู่ในเรือนแล้ว.

มธ. 2:11 ก ยซย.9:6

มธ. 2:11 ข มธ.1:18; 12:46; ลก.2:5-7

มธ. 2:11 2 พวกเขากราบพระองค์เหมือนกับนมัสการพระเจ้า (4:10).

มธ. 2:11 ค บพส.72:10

มธ. 2:11 3ค เครื่องบรรณาการที่พวกโหราจารย์ถวายให้แก่พระคริสต์คือ ทองคำ, กำยาน, และมดยอบในด้านสัญลักษณ์นั้น ทองคำเป็นแบบเล็งถึงพระนิสัยอันศักดิ์สิทธิ์ กำยานเป็นแบบเล็งถึงสุคนธรสอันหอมหวนแห่งการเป็นขึ้น มดยอบเป็นแบบเล็งถึงสุคนธรสอันหอมหวนแห่งการตาย. ไม่ต้องสงสัยเลยว่าพวกโหราจารย์ได้ถวายเครื่องบรรณาการเหล่านี้ภายใต้การดลใจของพระวิญญาณแห่งพระเจ้า เพื่อมาชี้ให้เห็นอย่างชัดเจนถึงคุณค่าแห่งพระนิสัยศักดิ์สิทธิ์ของพระคริสต์ รวมทั้งความล้ำค่าแห่งการเป็นขึ้นและการตายของพระองค์. ในกิตติคุณทั้งสี่เล่มนั้นก็ได้บันทึกถึงชีวประวัติของพระเยซูโดยมีแบบเล็งในของล้ำค่าเหล่านี้ที่ปรากฏอยู่ในการดำเนินชีวิตของพระองค์. นอกจากนี้สิ่งที่ล้ำค่าซึ่งพวกโหราจารย์ถวายนี้คงเพียงพอที่จะเป็นค่าใช้จ่ายของพระองค์ในการเดินทางจากมณฑลยูดายไปยังอียิปต์ และจากอียิปต์ไปยังนาซาเร็ธ.

มธ. 2:11 ง บพส.72:15; ยซย.60:6

มธ. 2:11 จ พพร.3:6; 4:6

มธ. 2:11 ฉ อซด.30:23; บพส.45:8; ยฮ.19:39

มธ. 2:12 ก มธ.1:20

มธ. 2:12 1 กลับ แปลตามตรงคือ หันกลับ.

มธ. 2:12 2 ทันทีที่เราทั้งหลายได้เห็นพระคริสต์ เราทั้งหลายจะไม่เดินหนทางเดิมอีกแน่นอน แต่จะเดินทางอื่น.

มธ. 2:13 ก มธ.1:20

มธ. 2:13 ข มธ.1:20

มธ. 2:13 ค อซด.1:1

มธ. 2:15 ก มธ.1:22

มธ. 2:15 1ก โดยการที่ไปกรุงเยรูซาเล็มอย่างเข้าใจผิดของพวกโหราจารย์ พระเจ้าจึงได้ทำให้คำพยากรณ์ที่ได้พยากรณ์ไว้เกี่ยวกับพระคริสต์ในหนังสือ ฮซอ.11:1 ได้สำเร็จ. พระเจ้าทรงเป็นผู้มีอำนาจสิทธิ์ขาดเหนือกว่าสิ่งอื่นๆ ทั้งหมด แม้กระทั่งความผิดพลาดของมนุษย์เองก็มีอำนาจสิทธิ์ขาดของพระองค์ด้วย.

มธ. 2:15 ข เทียบ อซด.4:22

มธ. 2:15 2ข คำพยากรณ์นี้ได้นำพระคริสต์เชื่อมต่อเข้ากับชาวอิสราเอล.

มธ. 2:15 ค ฮซอ.11:1; อฤธ.24:8

มธ. 2:16 1 นี่เป็นเรื่องของการพลีชีพที่เกี่ยวข้องกับพระคริสต์เป็นครั้งแรกในพันธสัญญาใหม่.

มธ. 2:17 ก มธ.1:22

มธ. 2:18 ก ยรม.31:15

มธ. 2:18 1 นางราเฮลได้ถูกฝังไว้ระหว่างทางไปบ้านเบ็ธเลเฮม (ยนซ.35:19, 48:7). รามาอยู่เขตแดนของเผ่าเบนยามิน (ยฮซ.18:12-28) ซึ่งเป็นบุตรของนางราเฮล (ยนซ.35:15-18) อยู่ห่างจากหลุมฝังศพของนางราเฮลไม่ไกล. นี่เป็นคำพยากรณ์แห่งบทกวีโดยการนำเอาเด็กผู้ชายทั้งหลายที่ถูกเฮโรดฆ่ามาพิจารณาเป็นบุตรทั้งหลายของนางราเฮล.

มธ. 2:19 ก มธ.1:20

มธ. 2:20 1 แปลตามตรงคือ จิต.

มธ. 2:20 ก เทียบ อซด.4:19; กจ.12:23

มธ. 2:22 ก มธ.1:20

มธ. 2:22 ข ลก.2:39; มธ.3:13; 4:15; ยฮ.7:41, 52

มธ. 2:22 1ข มณฑลฆาลิลายเป็นสถานที่ซึ่งถูกผู้คนดูหมิ่น (ยฮ.7:41, 52) เป็นที่อาศัยของคนต่างชาติ (4:15). พระคริสต์ทรงบังเกิดที่มณฑล ยูดายซึ่งผู้คนให้เกียรตินับถือ แต่ต้องโตขึ้นที่มณฑลฆาลิลายซึ่งผู้คนดูหมิ่น.

มธ. 2:23 ก ลก.1:26; มก.1:9; ยฮ.1:45-46

มธ. 2:23 1ก ภายใต้อำนาจสิทธิ์ขาดที่ยิ่งใหญ่แห่งการจัดเตรียมของพระเจ้า ซีซาร์ออกัสตัสได้มีคำสั่งให้จักรวรรดิโรมันทำการจดทะเบียนสำมะโนครัวเป็นครั้งแรก (ลก.2:1-3). เนื่องจากการจดทะเบียนในครั้งนี้ก็ได้สำเร็จคำพยากรณ์เกี่ยวกับการกำเนิดของพระองค์ (มคา.5:2) ว่าพระคริสต์จะบังเกิดที่เบ็ธเลเฮม (ลก.2:4-7). พระองค์อาศัยอยู่ที่นั่นได้ไม่นานก็ถูกเฮโรดเคี่ยวเข็ญจนต้องหนีไปประเทศอียิปต์ (ข้อ 13-15) และในเวลาต่อมาจึงได้นำพระองค์กลับมายังแผ่นดินอิสราเอลอีก (ข้อ 19-21). เพราะเหตุที่อาร์คะลาวศ์ครอบครองมณฑลยูดายแทนเฮโรดผู้เป็นบิดา พระคริสต์จึงได้ถูกนำไปที่มณฑลฆาลิลายและอยู่ในเมืองนาซาเร็ธซึ่งผู้คนดูหมิ่น (ข้อ 22-23; ยฮ.1:45-46) แล้วได้เติบโตขึ้นที่นั่น. พระองค์ได้ทรงบังเกิดที่เบ็ธเลเฮมซึ่งผู้คนให้เกียรตินับถือ แต่ได้โตที่นาซาเร็ธ ซึ่งผู้คนดูหมิ่น ดังนั้นพระองค์จึงถูกเรียกว่าชาวนาซาเร็ธ. ในการติดตามพระคริสต์ไม่ใช่เอาใจใส่แต่ข้อพระคัมภีร์ที่บันทึกเกี่ยวกับพระองค์เท่านั้น ยังต้องเอาใจใส่การนำพาที่ฉับพลันทันทีด้วย ดังเช่นที่โยเซฟได้รับในความฝัน. ถ้าหากเราสนใจเพียงพระคัมภีร์ แต่ได้ละเลยการนำพาที่ฉับพลันทันทีก็จะทำให้เราสูญเสียพระคริสต์เหมือนกับพวกหัวหน้าปุโรหิตและพวกธรรมาจารย์ของยูดาย. การที่จะเอาใจใส่ต่อการนำพาที่ฉับพลันก็ต้องมีใจเสาะแสวงหาด้วย.

มธ. 2:23 ข มธ.1:22

มธ. 2:23 2 ดู 1:22 คำอธิบาย 1

มธ. 2:23 3 “ผู้เผยพระวจนะทั้งหลาย” คำนี้เป็นพหูพจน์ แสดงให้เห็นว่าคำนี้ไม่ใช่ชี้ถึงคำพยากรณ์เรื่องหนึ่งเรื่องใดโดยเฉพาะ แต่ได้รวบรวมมาจากความหมายของคำพยากรณ์หลายๆอย่าง (เช่นบพส.22:6-7). ชื่อที่เรียกว่าชาวนาซาเร็ธอาจจะชี้ถึงกิ่งใน ยซย.11:1 (ซึ่งในภาษาเฮ็บรายก็คือ netzer) กิ่งในที่นั้นเป็นภาพเล็งถึงพระคริสต์เป็นกิ่งที่แตกออกจากต้นแห่งยิซัยผู้เป็นบิดาของดาวิดพอถึงเวลาที่พระเยซูกำเนิดมา ราชบัลลังก์ของดาวิดก็ได้ถูกล้มล้างไปเสียแล้ว นี่หมายความว่าเชื้อสายแห่งราชวงศ์ของดาวิดได้ถูกตัดทิ้งไปนานแล้วกิ่งใหม่ได้แตกหน่อออกมาจากตอที่เหลืออยู่ของยิซัย และได้เติบโตออกมาจากรากของเขานั่นเอง. กิ่งนี้เติบโตขึ้นในสภาพแวดล้อมที่ต่ำต้อย. พระเยซูไม่ได้ประสูติอยู่ในราชวงศ์ที่มีเกียรติและรุ่งโรจน์ และก็ไม่ได้เติบโตอยู่ในเมืองที่มีชื่อเสียงอย่างเมืองเยรูซาเล็ม; แต่พระองค์ประสูติอยู่ในครอบครัวที่ยากจน และได้เติบโตอยู่ในเมืองที่ถูกดูหมิ่น ทั้งหมดนี้ทำให้พระองค์กลายเป็นชาวนาซาเร็ธ (กิ่ง) ไม่ใช่กิ่งที่สูงตระหง่านของต้นไม้ที่สูงใหญ่ แต่ได้แตกออกมาจากตอของยิซัย ซึ่งดูราวกับว่าเป็นกิ่งที่ต่ำต้อยเล็กน้อย.