มัดธาย บทที่ 18

มธ. 18:1 ก ข้อ 1-5: มก. 9:33-37; ลก.9:46-48

มธ. 18:1 ข มธ.20:26; 23:11

มธ. 18:1 1 ในบทนี้จะว่าด้วยวิถีทางที่เราควรจะดำเนินชีวิตและการเคลื่อนไหวในอาณาจักรแห่งสวรรค์ทั้งหลาย: (1) ต้องเป็นเหมือนเด็กเล็กๆ (ข้อ 2-4); (2) ไม่ทำให้ผู้อื่นสะดุดและไม่ก่อเรื่องที่ทำให้ผู้อื่นสะดุดด้วย (ข้อ 5-9); (3) ไม่ดูหมิ่นผู้เล็กน้อยที่เชื่อองค์พระผู้เป็นเจ้าเลยสักคนเดียว (ข้อ 10-14); (4) ต้องฟังคริสตจักร อย่าได้ถูกคริสตจักรปรับโทษ (ข้อ 15-20); (5) ให้อภัยพี่น้องโดยไม่มีจำกัด(ข้อ 21-35). ทั้งหมดนี้ล้วนได้ชี้ให้เห็นว่า การที่เราจะเข้าสู่อาณาจักรแห่งสวรรค์ทั้งหลายนั้น เราก็ต้องถ่อมตัว, และไม่ดูหมิ่นผู้เชื่อใดๆ ทั้งสิ้น, ยังต้องรักพี่น้องและให้อภัยต่อพี่น้อง.

มธ. 18:3 ก มธ.19:14; มก.10:15; ลก.18:17; บพส.131:2

มธ. 18:3 ข มธ.5:20; 7:21; เทียบ ยฮ.3:5

มธ. 18:4 ก มธ.23:12; ยก.4:10

มธ. 18:5 1 แปลตามตรงคือ พึ่งในนามของเรา; ซึ่งก็คือเนื่องจาก, ตามนามของเรา.

มธ. 18:6 ก 1กธ.8:13

มธ. 18:6 ข มก.9:42; ลก.17:2

มธ. 18:6 1ข แปลตามตรงคือ หินโม่ที่ใช้ลา (ลาก).

มธ. 18:6 2 หรือ ได้เปรียบกว่า, ดีกว่า.

มธ. 18:7 ก มธ.13:41; ลก.17:1

มธ. 18:8 ก มธ.5:30

มธ. 18:8 1 ดู 5:29 คำอธิบาย 1.

มธ. 18:8 ข มธ.25:41

มธ. 18:9 ก มธ.5:29

มธ. 18:9 1 ดู 5:29 คำอธิบาย 1.

มธ. 18:9 2 ดู 5:22 คำอธิบาย 9.

มธ. 18:10 ก บพส.34:7; 91:11; กจ.12:15; ฮร.1:14

มธ. 18:11 1 สำเนาต้นฉบับเก่าแก่หลายฉบับไม่มีข้อนี้.

มธ. 18:12 ก มธ.17:25

มธ. 18:12 ข ข้อ 12-14: ลก.15:4-7

มธ. 18:14 1 ท่าน สำเนาต้นฉบับเก่าแก่บางฉบับใช้ เรา.

มธ. 18:14 ก ยฮ.6:39; 17:12

มธ. 18:15 ก ลก.17:3

มธ. 18:15 ข ลวต.19:17; เทียบ ฆต.6:1

มธ. 18:15 1ข เพื่อให้เขารู้ถึงความบาปและมีการสารภาพผิด.

มธ. 18:15 2 เพื่อไม่ให้บุคคลที่สามรู้ถึงความผิดของพี่น้องที่ทำบาป. นี่คือการปกปิดด้วยความรักนั่นเอง.

มธ. 18:16 ก พบญ.17:6; 19:15; ยฮ.8:17; 2กธ.13:1; 1ตธ.5:19; ฮร.10:28

มธ. 18:17 1 หากพี่น้องคนหนึ่งทำผิดต่อเรา เราจำต้องปฏิบัติต่อเขาในความรักก่อน (ข้อ 15) จากนั้นโดยอาศัยพยานสองสามคน (ข้อ 16) สุดท้ายจึงจะใช้อำนาจโดยอาศัยคริสตจักร (ข้อ 17).

มธ. 18:17 ก มธ.16:18

มธ. 18:17 2ก คริสตจักรที่ได้เปิดเผยใน 16:18 นั้นเป็นคริสตจักรจักรวาล ซึ่งเป็นพระกายหนึ่งเดียวของพระคริสต์ ส่วนคริสตจักรที่ได้เปิดเผยในข้อนี้เป็นคริสตจักรท้องถิ่น ซึ่งเป็นการสำแดงในท้องถิ่นใดท้องถิ่นหนึ่งของพระกายหนึ่งเดียวของพระคริสต์. บทที่ 16 กล่าวถึงการก่อสร้างของคริสตจักรจักรวาล ส่วนในบทนี้กล่าวถึงภาคปฏิบัติในคริสตจักรท้องถิ่น. ทั้งสองด้านนี้ล้วนได้ชี้ให้เห็นว่าคริสตจักรเป็นตัวแทนของอาณาจักรแห่งสวรรค์ทั้งหลาย โดยมีอำนาจที่จะผูกมัดและปลดปล่อย.

มธ. 18:17 3 แปลตามตรงคือ ก็ให้เขาเป็นเหมือนกับคนต่างประเทศและคนเก็บภาษีสำหรับท่านทั้งหลาย.

มธ. 18:17 4 หากมีผู้เชื่อคนใดไม่ฟังคริสตจักร เขาก็จะสูญเสียการสามัคคีธรรมของคริสตจักรไปและจะเป็นเหมือนกับคนต่างประเทศ (ผู้ที่นับถือศาสนาอื่น) และคนเก็บภาษี (คนบาป) ที่อยู่นอกการสามัคคีธรรมของคริสตจักร.

มธ. 18:17 ข มธ.5:47

มธ. 18:17 ค มธ.9:10

มธ. 18:18 ก มธ.16:19; เทียบ ยฮ.20:23

มธ. 18:18 1ก ในที่นี้ การผูกมัดได้หมายถึง การปรับโทษ ส่วนการปลดปล่อยได้หมายถึงการอภัย.

มธ. 18:18 2 ดู 16:19 คำอธิบาย 4.

มธ. 18:19 1 หากจะกล่าวอย่างเคร่งครัดแล้ว การขอในที่นี้หมายถึง การอธิษฐานเพื่อจัดการต่อพี่น้องที่ไม่ฟังคริสตจักรนั้น (ข้อ 17).

มธ. 18:19 2 แฝงไว้ด้วยความหมายของทำนองดนตรีที่ประสานกลมกลืนกัน.

มธ. 18:19 3 แปลตามตรงคือ มอบให้เขา.

มธ. 18:20 1 สองสามคนในที่นี้ก็คือสองสามคนในข้อ 16. พวกเขาสามารถถูกชุมนุมกันเข้าสู่ในนามขององค์พระผู้เป็นเจ้าได้ แต่พวกเขาไม่ใช่คริสตจักรเพราะถ้าหากประสบปัญหา พวกเขาต้องแจ้งต่อคริสตจักร (ข้อ 17).

มธ. 18:20 2 การประชุมของผู้เชื่อนั้นได้เริ่มต้นจากองค์พระผู้เป็นเจ้า ทรงเป็นผู้เรียกบรรดาผู้เชื่อที่ถูกยึดครองโดยมนุษย์, เรื่องราว, และสิ่งของทั้งปวงออกมา แล้วประชุมพวกเขาให้เข้าสู่ในพระนามของพระองค์ เพื่อร่วมกันรับสุขความอุดมสมบูรณ์แห่งการสถิตอยู่ของพระองค์.

มธ. 18:20 3 การประชุมของคนจำนวนน้อยเพียงสองสามคนเช่นนี้ เปิดเผยเป็นนัยถึงวิธีการประชุมของคริสตจักรในแต่ละท้องถิ่นซึ่งเป็นอีกรูปแบบหนึ่ง. การประชุมที่มีคนจำนวนน้อยต้องกระจายไปตามบ้านเรือนของผู้เชื่ออย่างแน่นอนตามที่ได้กล่าวไว้ใน กจ.2:46 และ 5:42 ซึ่งมีจุดประสงค์อยู่ที่การอธิษฐาน (ข้อ 19; กจ.12:5, 12), สามัคคีธรรม, หักขนมปัง, สั่งสอนผู้คน, หรือประกาศกิตติคุณ (กจ.2:42; 5:42). การประชุมของคนจำนวนน้อยที่กระจายไปหลายแห่งในท้องถิ่นเดียวกัน แต่พวกเขาก็ยังเป็นคริสตจักรเพียงหนึ่งเดียวของท้องถิ่นนั้นอยู่ (ข้อ 17). มิฉะนั้นก็ไม่ใช่การประชุมที่กระจายกันไป แต่เป็นการแตกแยก, และพวกเขาก็จะกลายเป็นนิกายที่แตกก๊กแตกเหล่ากัน (ฆต.5:20).

มธ. 18:20 ก ยฮ. 20:19, 26

มธ. 18:21 ก มธ.18:15

มธ. 18:21 ข มธ.6:14; ลก.6:37; กซ.3:13

มธ. 18:21 ค ลก.17:4; เทียบ ยนซ.4:24

มธ. 18:23 ก มธ.25:19

มธ. 18:23 1ก หมายถึงการพิพากษาต่อเบื้องบัลลังก์แห่งการพิพากษาของพระคริสต์ (2กธ.5:10).

มธ. 18:24 1 จำนวนที่มากมายเช่นนี้ชี้ให้เห็นว่า ลูกหนี้ไม่อาจคืนหนี้ได้หมด. นี่หมายถึงหนี้แห่งความบาปที่หนักอึ้งของพวกเราที่กระทำผิดต่อองค์พระผู้เป็นเจ้า ซึ่งได้สะสมไว้หลังจากที่พวกเราได้รับความรอด.

มธ. 18:25 ก เทียบ ลก.7:42

มธ. 18:25 ข เทียบ 2พกษ.4:1; นฮย.5:5

มธ. 18:27 1 หมายถึง การยกหนี้ซึ่งเราก่อขึ้นหลังจากที่เราได้รับความรอดและเป็นทาสขององค์พระผู้เป็นเจ้าแล้ว.

มธ. 18:28 1 มีมูลค่าน้อยกว่าหนึ่งในหลายหมื่นส่วนของหนึ่งหมื่นตะลันต์เสียอีก. ชี้ถึงความบาปของพี่น้องที่ผิดต่อเราหลังจากที่เราได้รับความรอดกลายเป็นทาสขององค์พระผู้เป็นเจ้าแล้ว.

มธ. 18:31 1 การที่เราไม่ยอมให้อภัยแก่พี่น้องที่ได้ทำผิดต่อเราจะทำให้พี่น้องคนอื่นสลดใจ แล้วเขาจะนำเรื่องราวนี้ไปทูลต่อเบื้องพระพักตร์องค์พระผู้เป็นเจ้า.

มธ. 18:32 ก มธ.25:26

มธ. 18:33 ก อฟ.4:32; ยก.2:13

มธ. 18:33 ข มธ.6:12; กซ.3:13

มธ. 18:34 1 นี่เล็งถึงการจัดการกับผู้เชื่อของพระองค์ในเวลาที่องค์พระผู้เป็นเจ้าเสด็จกลับมา. ถ้าเราไม่ยอมอภัยให้แก่พี่น้องที่ทำผิดต่อเรา ก็จะต้องถูกตีสอนจากองค์พระผู้เป็นเจ้าจนกว่าเราจะอภัยความผิดของเขาจากใจของเรา นั่นคือจนกว่าเราจะใช้หนี้ครบหมดแล้ว องค์พระผู้เป็นเจ้าจึงจะโปรดอภัยแก่เรา. นี่ก็คือการอภัยในอาณาจักร. สิ่งนี้เปิดเผยเป็นนัยว่า ในวันนี้หากเราไม่อภัยแก่พี่น้องของเรา เราก็จะเข้าสู่อาณาจักรในยุคหน้าไม่ได้. ดู 12:32 คำอธิบาย 2.

มธ. 18:34 ก มธ.18:30; 5:26

มธ. 18:35 ก มก.11:26

มธ. 18:35 ข รม.6:17; 1ปต.1:22