อาฤธโม บทที่ 4

อฤธ. 4:3 ก อฤธ.4:23, 30, 35, 39, 43, 47; เทียบ อฤธ.8:24; 1คนก.23:3, 24, 27

อฤธ. 4:3 1ก ผู้ที่จะปรนนิบัติในฐานะของคนเลวีนั้นต้องมีอายุระหว่างสามสิบปีถึงห้าสิบปี (ข้อ 3, 23, 30, 35, 43, 47). ทำนองเดียวกัน องค์พระเยซูเจ้าก็ได้บรรลุถึงอายุสามสิบปีบริบูรณ์จึงทำการปรนนิบัติพระเจ้าได้ (ลก.3:23). ผู้ที่จะถูกนับอยู่ในการปรนนิบัติพระเจ้านั้นต้องมีอายุหนึ่งเดือนขึ้นไป ซึ่งอยู่ในช่วงอายุที่ต้องเติบโตและสุกงอม (3:39, 43). ผู้ที่จะถูกนับเข้าในการสู้รบเพื่อพยานของพระเจ้านั้นจะต้องมีอายุยี่สิบปีขึ้นไป โดยไม่จำกัดอายุสูงสุด ผู้ที่อยู่ในช่วงอายุนี้เป็นผู้ที่สุกงอมและเข้มแข็ง (1:3). ส่วนผู้ที่ถูกนับเข้าในการปรนนิบัติพระเจ้าอย่างใกล้ชิดนั้นจะต้องมีอายุระหว่างสามสิบปีถึงห้าสิบปี ผู้ที่อยู่ในช่วงอายุนี้เป็นผู้ที่สุกงอมและเข้มแข็งกว่าโดยไม่มีความเสื่อมถอย.

อฤธ. 4:3 2 ดู 1:3 คำอธิบาย 2 และในข้อ 23, 30, 35, 39, และ 43. การปรนนิบัติที่แบ่งแยกบริสุทธิ์ของเหล่าปุโรหิตและคนเลวีถือเป็นการสู้รบอย่างหนึ่ง. ทำนองเดียวกัน การปรนนิบัติของปุโรหิตแห่งกิตติคุณของพระเจ้าในพันธสัญญาใหม่ (รม.1:1; 15:16) ที่มีเพื่อการก่อสร้างพระกายของพระคริสต์ก็เป็นการสู้รบเช่นเดียวกัน (2กธ.10:3–5; อฟ.6:12; 1ตธ.1:18; 2ตธ.4:7ก).

อฤธ. 4:5 1 การปรนนิบัติที่แบ่งแยกบริสุทธิ์ของเหล่าปุโรหิตและคนเลวีนั้นมีเพื่อการเคลื่อนไหวของพระเจ้า. พลับพลาเคลื่อนที่โดยถูกแบกไว้บนบ่าของบรรดาเชื้อสายของบุตรชายทั้งสามคนของเลวี. การเคลื่อนไหวเช่นนี้เป็นไปตามลำดับที่ดีเลิศ โดยไม่มีความสับสนวุ่นวายแม้แต่น้อย. ทำนองเดียวกัน พระคริสต์ผู้เป็นการแปรสภาพเป็นรูปธรรมของพระเจ้าเพื่อการขยายใหญ่ขึ้นของพระเจ้า พระองค์ก็ทรงเคลื่อนไหวโดยคนเหล่านั้นที่รักพระองค์ (เทียบ กจ.1:8; 13:1–4).

อฤธ. 4:5 2 ดู ข้อ 19 คำอธิบาย 1.

อฤธ. 4:5 ก อซด.26:31

อฤธ. 4:5 ข อซด.25:10, 16

อฤธ. 4:6 ก อฤธ.4:8, 10–12, 14; เทียบ อซด.26:14; อฤธ.4:25

อฤธ. 4:6 1ก ความหมายในภาษาเฮ็บรายไม่ชัดเจน. น่าจะชี้ถึงหนังของสัตว์น้ำที่อยู่ในทะเลชนิดหนึ่ง เช่น ปลาโลมา หรือพะยูน. มีความหมายเดียวกันนี้ตลอดทั้งบท.

อฤธ. 4:6 ข อฤธ.4:7, 9, 11, 12; อซด.25:4

อฤธ. 4:6 ค อซด.25:13

อฤธ. 4:7 ก อซด.25:23

อฤธ. 4:7 ข อซด.25:29; 37:16

อฤธ. 4:7 1 ดูเลวีติโก 23:13 คำอธิบาย 2.

อฤธ. 4:7 ค อซด.25:30;ลวต.24:6; 2คนก.2:4

อฤธ. 4:8 ก อซด.25:4; ลวต.14:4; เทียบ ยฮซ.2:18

อฤธ. 4:8 ข อซด.25:14–15, 27–28

อฤธ. 4:9 ก อซด.25:31–39

อฤธ. 4:11 ก อซด.30:1–3

อฤธ. 4:12 ก เทียบ 1คนก.9:28–29

อฤธ. 4:13 ก อซด.25:4; ดนอ.5:29; มก.15:17

อฤธ. 4:15 ก อฤธ.7:9; 10:21; พบญ.31:9

อฤธ. 4:16 ก อซด.25:6; 27:20–21; ลวต.24:2

อฤธ. 4:16 1ก รายการทั้งหมดที่เอละอาซารต้องดูแลรับผิดชอบนั้นเป็นเครื่องหมายเล็งถึงด้านต่างๆ ของพระคริสต์ที่อุดมสมบูรณ์. ดู 3:8 คำอธิบาย 1 ข้อ 31 คำอธิบาย 1 และคำอธิบายในเอ็กโซโดบทที่ 25—30 ที่กล่าวถึงรายการต่างๆ ของพลับพลา.

อฤธ. 4:16 ข อซด.25:6; 31:11

อฤธ. 4:16 ค อซด.30:25, 31; 31:11; 37:29

อฤธ. 4:19 1 นอกจากเหล่าปุโรหิตจะต้องปฏิบัติหน้าที่ของตนในการยกพลับพลาเคลื่อนที่ออกไป (ข้อ 5–14) ยังต้องมอบหมายให้คนเลวีทำการปรนนิบัติด้วย (ข้อ 19, 27–28, 33). ในพันธสัญญาเดิม พวกปุโรหิตกับคนเลวีมีความแตกต่างกัน. แต่ในพันธสัญญาใหม่มีคนกลุ่มเดียวเท่านั้น นั่นก็คือปุโรหิต (รม.15:16; 1ปต.2:5, 9; วว.1:6; 5:10) ซึ่งครอบคลุมถึงคนเลวีด้วย. ด้วยเหตุนี้สิ่งที่คนเลวีได้กระทำในพันธสัญญาเดิมซึ่งเป็นแบบเล็งนั้น ผู้เชื่อซึ่งเป็นปุโรหิตแห่งพันธสัญญาใหม่ก็ควรกระทำในความเป็นจริงด้วย. ข้อเท็จจริงที่ว่าการปรนนิบัติของคนเลวีอยู่ภายใต้การดูแลตรวจตราของเหล่าปุโรหิตนั้นบ่งชี้ว่าในขณะที่ปุโรหิตแห่งพันธสัญญาใหม่กระทำการงานทางภายนอกของคนเลวี พวกเขาก็ต้องกระทำงานภายใต้การดูแลตรวจตราของสายตาฝ่ายวิญญาณทางภายในของระบบกลุ่มปุโรหิตแห่งพันธสัญญาใหม่ด้วย. การปรนนิบัติของคนเลวีไม่ควรแยกออกจากสายตาของปุโรหิตโดยเด็ดขาด. การปรนนิบัติทางภายนอกจำต้องกลายเป็นการเคลื่อนไหวฝ่ายวิญญาณที่นำชีวิตไปหล่อเลี้ยงแก่ผู้อื่น.

อฤธ. 4:20 1 แปลตามตรงคือพวกเขา.

อฤธ. 4:20 ก เทียบ อซด.19:21; 1ซมอ.6:19

อฤธ. 4:24 ก ข้อ 24–26;อฤธ.3:25–26

อฤธ. 4:25 ก อซด.26:1–6;36:13:8–13

อฤธ. 4:25 ข อซด.36:19

อฤธ. 4:25 ค อซด.26:36–37

อฤธ. 4:26 ก อซด.27:9

อฤธ. 4:26 ข อซด.27:16

อฤธ. 4:26 ค อซด.35:18

อฤธ. 4:31 ก ข้อ 31–32; อฤธ.3:36–37

อฤธ. 4:31 ข อซด.26:15

อฤธ. 4:31 ค อซด.26:26

อฤธ. 4:31 ง อซด.26:19

อฤธ. 4:32 ก อซด.27:10