อาฤธโม บทที่ 3

อฤธ. 3:1 ก เทียบ ยนซ.5:1; 10:1

อฤธ. 3:2 ก อซด.6:23;อฤธ.26:60

อฤธ. 3:3 ก อซด.28:41

อฤธ. 3:3 1 แปลตามตรงคือ ผู้ที่ถูกเติมเต็มทั้งสองมือ.

อฤธ. 3:4 ก ลวต.10:1–2; อฤธ.26:61; 1คนก.24:2

อฤธ. 3:4 1ก ดู ลวต.10:1–2 และคำอธิบาย.

อฤธ. 3:6 ก อฤธ.18:2

อฤธ. 3:8 ก อฤธ.4:15, 28, 33

อฤธ. 3:8 1ก พลับพลาแห่งพยานพร้อมกับเครื่องใช้ทั้งหมดและแท่นบูชา (ข้อ 25–26, 31, 36–37) ซึ่งเหล่าปุโรหิตปรนนิบัติอยู่นั้น เป็นแบบเล็งถึงความอุดมสมบูรณ์ในด้านต่างๆ ของพระคริสต์ที่ผู้เชื่อในพันธสัญญาใหม่นำไปหล่อเลี้ยงแก่ผู้คน (อฟ.3:8; 2กธ.3:3; 1ตธ.4:6). แท่นบูชาซึ่งเป็นเครื่องหมายเล็งถึงกางเขนนั้น (ฮร.13:10) บ่งชี้ถึงการไถ่ของพระคริสต์ ส่วนพลับพลาชี้ถึงพระคริสต์ผู้เป็นการแปรสภาพเป็นรูปธรรมของพระเจ้า (กซ.2:9) โดยอาศัยพระองค์ พระเจ้าจึงได้อาศัยอยู่ท่ามกลางมนุษย์ (ยฮ.1:14) และมนุษย์ก็สามารถเข้าสู่พระเจ้าได้เพื่อรับสุขทุกสิ่งที่พระองค์ทรงเป็น (ยฮ.14:2, 6, 20). การปฏิบัติก็คือการรับใช้ และการรับใช้ก็คือการหล่อเลี้ยงผู้คนด้วยการปรนนิบัติพวกเขา. ผู้เชื่อในพันธสัญญาใหม่ปรนนิบัติผู้คนด้วยกางเขนของพระคริสต์เพื่อเขาจะได้รับการไถ่ (1กธ.1:23; 2:2) และปรนนิบัติด้วยความอุดมสมบูรณ์ของพระคริสต์เพื่อเขาจะได้รับการหล่อเลี้ยงแห่งชีวิต (อฟ.3:8; กซ.1:27–28).

อฤธ. 3:9 ก อฤธ.8:19; 18:6

อฤธ. 3:10 1 หรือนับจำนวน. ดู 1:3 คำอธิบาย 3.

อฤธ. 3:10 2 คือคนทั่วไปที่ไม่ใช่ปุโรหิต.

อฤธ. 3:12 ก อฤธ.3:41, 45; 8:16; เทียบ อฤธ.3:9; 8:19

อฤธ. 3:12 1 คนเลวีได้แทนที่บุตรหัวปีของชนชาติอิสราเอล (ข้อ 5–9, 11–37, 39–51). เมื่อผ่านเทศกาลปัศคา บุตรหัวปีทั้งหมดของชนชาติอิสราเอลจึงได้รับการไถ่, ถูกช่วยให้รอด, และถูกแทนที่ (อซด.12:12–13, 23; 13:11–15). ด้วยเหตุนี้ บุตรชายหัวปีทั้งหมดท่ามกลางชนชาติอิสราเอลในชั่วอายุต่อไปจึงต้องถูกแทนที่ด้วยคนเลวี ซึ่งเป็นผู้ปรนนิบัติ. ดังนั้น จำนวนคนของคนเลวีจึงต้องเท่ากับจำนวนของบุตรหัวปี ถ้าขาดไปก็ต้องไถ่กลับคืนมา. การที่บุตรหัวปีต้องถูกแทนที่โดยคนเลวีซึ่งเป็นผู้ปรนนิบัตินั้น บ่งชี้ว่าทุกคนที่ได้รับการไถ่, ถูกช่วยให้รอด, และถูกแทนที่ ซึ่งก็คือผู้เชื่อทั้งหมดในพระคริสต์ล้วนต้องทำการปรนนิบัติ (เทียบ มธ.25:14–30).

อฤธ. 3:13 ก อซด.13:12, 15; อฤธ.8:17; ลก.2:23

อฤธ. 3:15 ก อฤธ.3:39; 26:62; เทียบ อฤธ.1:3

อฤธ. 3:17 1 พระเจ้าประทานบุตรสิบสองคนให้กับยาโคบ เพื่อจะได้มีสิบสองเผ่ามาตั้งค่ายอยู่ล้อมรอบสี่ด้านของพลับพลา แต่ละด้านมีสามเผ่า (บทที่ 2). พระเจ้าทรงประทานบุตรชายแก่เลวีสามคน เพื่อจะได้ตั้งค่ายอยู่ล้อมรอบสามด้านของพลับพลาในท่ามกลางสี่ค่ายนั้น (2:17) ได้แก่ คนเฆระโซนทางทิศตะวันตก (ข้อ 23), คนโคฮาธทางทิศใต้ (ข้อ 29), และบุตรหลานของมะรารีทางทิศเหนือ (ข้อ 35). ส่วนโมเซกับอาโรน และบุตรชายทั้งหลายของอาโรนนั้นตั้งค่ายอยู่ด้านหน้าของพลับพลาทางทิศตะวันออก (ข้อ 38). มีเพียงพระเจ้าที่สามารถจัดเตรียมคนตามความต้องการสำหรับการจัดเรียงเช่นนี้. ในการจัดเรียงนี้ไม่มีสักคนที่ถูกว่าจ้างมา; พวกเขาทุกคนล้วนแต่เป็นมาโดยกำเนิด. ทำนองเดียวกัน การก่อสร้างพระกายของพระคริสต์ก็ไม่มีความเกี่ยวข้องใดๆ กับการว่าจ้างคน; การก่อสร้างนี้เป็นเรื่องของชีวิตอันศักดิ์สิทธิ์ ซึ่งมีมาโดยการบังเกิดอันศักดิ์สิทธิ์อย่างสิ้นเชิง ดังนั้น จึงเป็นเรื่องทางอินทรียภาพ (อฟ.4:11–16)

อฤธ. 3:17 ก ยนซ.46:11; อซด.6:16; อฤธ.26:57; 1คนก.6:1, 16; 23:6

อฤธ. 3:18 ก อซด.6:17; 1คนก.6:17

อฤธ. 3:19 ก อซด.6:18; 1คนก.6:2, 18

อฤธ. 3:20 ก อซด.6:19;1คนก.6:19; 23:21

อฤธ. 3:25 ก ข้อ 25–26; อฤธ.4:24–26

อฤธ. 3:25 ข อซด.26:7; 36:14

อฤธ. 3:25 ค อซด.26:14

อฤธ. 3:25 ง อซด.26:36

อฤธ. 3:26 ก อซด.27:9

อฤธ. 3:26 ข อซด.27:16

อฤธ. 3:26 ค อซด.35:18; 39:40; อฤธ.3:37

อฤธ. 3:31 1 ดู ข้อ 8 คำอธิบาย 1. คนโคฮาธเป็นผู้ที่จะต้องรับผิดชอบดูแลสิ่งของที่อยู่ในพลับพลา (ข้อ 30–31; 4:15). ในด้านฝ่ายวิญญาณแล้ว นี่เป็นเครื่องหมายเล็งถึงการดูแลรับผิดชอบพระคริสต์ นั่นก็คือการนำพระคริสต์ไปหล่อเลี้ยงให้แก่ผู้คนโดยการนำเสนอให้พวกเขาเห็นถึงความอุดมสมบูรณ์ในด้านต่างๆ ของพระคริสต์ ซึ่งมีเครื่องหมายเล็งโดยหีบพันธสัญญา, โต๊ะขนมปังเบื้องพระพักตร์, คันประทีป, แท่นสำหรับเครื่องบูชาเผา, แท่นเผาเครื่องหอม, ภาชนะเครื่องใช้ต่างๆ ของสถานที่บริสุทธิ์, และม่านกั้น. การดูแลสิ่งของต่างๆ ที่เกี่ยวข้องกับพลับพลาก็ใช้หลักการเดียวกันนี้. ดูคำอธิบายในเอ็กโซโดบทที่ 25—30 เกี่ยวกับส่วนต่างๆ ของพลับพลา.

อฤธ. 3:31 ก อซด.25:10

อฤธ. 3:31 ข อซด.25:23

อฤธ. 3:31 ค อซด.25:31

อฤธ. 3:31 ง อซด.27:1; 30:1

อฤธ. 3:31 จ อซด.26:36

อฤธ. 3:36 ก อซด.26:15; อฤธ.4:31–32

อฤธ. 3:36 ข อซด.26:26

อฤธ. 3:36 ค อซด.26:32, 37

อฤธ. 3:36 ง อซด.26:19

อฤธ. 3:37 ก อซด.27:10

อฤธ. 3:37 ข อซด.27:19

อฤธ. 3:38 1 อาโรนและบุตรชายของเขา ซึ่งเป็นปุโรหิตนั้นต้องดูแลรักษาสถานที่บริสุทธิ์ (ข้อ 32, 38ข) นั่นก็คือต้องรับผิดชอบสถานที่บริสุทธิ์ทั้งหมด ได้แก่ พลับพลา ซึ่งประกอบด้วยที่บริสุทธิ์สองส่วน (ที่บริสุทธิ์และที่บริสุทธิ์สุด) รวมถึงทุกสิ่งที่เกี่ยวข้องกับสถานที่บริสุทธิ์นั้น. พวกเขาต้องกระทำตาม “พระบัญชาที่มีต่อชนชาติอิสราเอล” ซึ่งหมายความว่าถ้าชนชาติอิสราเอลไม่ถือรักษาคำบัญชาที่พระเจ้าให้กับพวกเขาเกี่ยวกับพลับพลา ปุโรหิตก็ต้องรับผิดชอบในการแก้ไขพลไพร่ หรือกันพวกเขาให้อยู่ห่างจากสถานที่บริสุทธิ์ หรือปฏิบัติหน้าที่เหล่านี้เพื่อพวกเขา. ตามหลักการแล้ว ผู้ที่ปรนนิบัติในฐานะปุโรหิตแห่งพันธสัญญาใหม่นั้น (1ปต.2:5, 9) จำต้องแบกรับหน้าที่ความรับผิดชอบเดียวกันนี้เพื่อการปรนนิบัติของผู้อื่น.

อฤธ. 3:41 ก อฤธ.3:12, 45

อฤธ. 3:46 ก อฤธ.18:15–16; อซด.13:13

อฤธ. 3:47 ก อฤธ.18:16; ลวต.27:6