อาฤธโม บทที่ 29

อฤธ. 29:1 ก ข้อ 1–2; ลวต.23:24–25

อฤธ. 29:7 ก ข้อ 7–8; ลวต.23:27–28

อฤธ. 29:7 ข ลวต.16:29

อฤธ. 29:7 1ข วันนี้เป็นวันปกปิดบาป (ลวต.23:27).

อฤธ. 29:12 ก ข้อ 12–38; ลวต.23:34–37; อซด.23:16; พบญ.16:13–15; นฮย.8:14, 18

อฤธ. 29:35 ก ลวต.23:36

อฤธ. 29:39 ก ลวต.23:2, 4; 1คนก.23:31; 2คนก.31:3; อษร.3:5; นฮย.10:33; เทียบ ยซย.1:14

อฤธ. 29:39 1ก ตามการสำเร็จเป็นจริงของยุคสมัยนั้น เทศกาลประจำปีทั้งเจ็ดเทศกาลมีความสัมพันธ์กับการรับสุขที่พลไพร่ของพระเจ้ามีต่อพระคริสต์ เพื่อจะทำให้แผนการบริหารที่นิรันดร์ของพระเจ้าสำเร็จเป็นจริง (ดู ลวต.23:44 คำอธิบาย 1). พลไพร่ของพระเจ้ายิ่งรับสุขพระคริสต์และประสบการณ์พระคริสต์ พวกเขาก็ยิ่งทำให้แผนการบริหารของพระเจ้าสำเร็จเป็นจริง และพวกเขาก็ยิ่งสามารถถวายพระคริสต์เป็นอาหารแด่พระเจ้า. ดังนั้นพระคริสต์ก็คืออาหารของพระเจ้าในแง่ของการทำให้แผนการบริหารที่นิรันดร์ของพระเจ้าสำเร็จเป็นจริง. ใน อฤธ.28—29 แบ่งเป็นสามส่วนคือ ส่วนที่หนึ่งเกี่ยวข้องกับการดำเนินชีวิตประจำวันของพลไพร่ของพระเจ้า (ดู 28:2 คำอธิบาย 1), ส่วนที่สองเกี่ยวข้องกับคริสตจักร (ตั้งแต่เทศกาลปัศคาจนถึงเทศกาลเพ็นเทคอส หรือเทศกาลครบรอบเจ็ดสัปดาห์), และส่วนที่สามเกี่ยวข้องกับอนาคตของอิสราเอล (ตั้งแต่เทศกาลเป่าเขาสัตว์จนถึงเทศกาลตั้งทับอาศัย). แต่ละส่วนล้วนมีเพื่อทำให้แผนการบริหารที่นิรันดร์ของพระเจ้าสำเร็จเป็นจริง. เนื่องจากพระคริสต์ทรงเป็นทุกสิ่งที่ทำให้แผนการบริหารของพระเจ้าสำเร็จเป็นจริง ดังนั้นในแต่ละส่วน พระองค์จึงเป็นอาหารของพระเจ้า, เป็นความอิ่มหนำของพระเจ้าที่พลไพร่ของพระเจ้านำไปถวายแด่พระเจ้าและรับสุขร่วมกันกับพระเจ้า. พระคริสต์จะทรงเป็นความอิ่มหนำของพระเจ้าไปตราบชั่วนิรันดร์ และเราก็จะรับสุขพระคริสต์ผู้ทรงทำให้พระเจ้าอิ่มหนำนั้นไปตราบชั่วนิรันดร์ด้วย.