อาฤธโม บทที่ 25
(3) อิสราเอลตกเข้าไปในการล่วงประเวณีและการกราบไหว้รูปเคารพ
25:1–18
25:1–18
อฤธ.
25:1 แล้วชนชาติอิสราเอลก็ไปอาศัยอยู่ที่ซีตีม พลไพร่ก็เริ่ม1กล่วงประเวณีกับหญิงชนชาติโมอาบ.
อฤธ.
25:2 หญิงเหล่านั้นได้เชิญพลไพร่ให้มาถวายเครื่องบูชาแก่พระของเขา และพลไพร่ก็ได้กกินและก้มกราบต่อพระของพวกเขา.
อฤธ.
25:3 ชนชาติอิสราเอลได้เข้าสนิทกับกพระบาละเปโอร์ และพระยะโฮวาทรงพิโรธต่อชนชาติอิสราเอล.
อฤธ.
25:4 พระยะโฮวาตรัสแก่โมเซว่า จงนำบรรดาผู้นำของพลไพร่มากแขวนพวกเขาไว้กลางแดดต่อหน้าเรายะโฮวา เพื่อความกริ้วของเรายะโฮวาจะหันไปเสียจากอิสราเอล.
อฤธ.
25:5 โมเซก็กล่าวกับผู้พิพากษาของอิสราเอลว่า พวกท่านแต่ละคนจงกประหารชีวิตคนของท่านที่ไปเข้าสนิทกับพระบาละเปโอร์.
อฤธ.
25:6 แล้วมีชนชาติอิสราเอลคนหนึ่งนำหญิงชนชาติกมิดยานมายังพี่น้องของเขา ต่อหน้าโมเซและชุมนุมชนทั้งหมดของชนชาติอิสราเอล ในขณะที่พวกเขากำลังร้องไห้อยู่ที่ประตูกระโจมประชุม.
อฤธ.
25:7 ครั้นกฟีนะฮาศบุตรเอละอาซาร ผู้เป็นบุตรของอาโรนซึ่งเป็นปุโรหิตได้เห็นดังนั้น ก็ลุกขึ้นจากท่ามกลางชุมนุมชนและถือทวนในมือ.
อฤธ.
25:8 เขาตามชายอิสราเอลคนนั้นเข้าไปในกระโจม และแทงเขาสองคนทั้งชายอิสราเอลและหญิงนั้นที่ท้องจนทะลุ. ดังนี้แหละโรคระบาดท่ามกลางชนชาติอิสราเอลก็สงบลง.
อฤธ.
25:9 คนเหล่านั้นที่ตายด้วย1โรคระบาดมีกสองหมื่นสี่พันคน.
อฤธ.
25:10 พระยะโฮวาตรัสแก่โมเซว่า
อฤธ.
25:11 ฟีนะฮาศบุตรเอละอาซารผู้เป็นบุตรของอาโรนซึ่งเป็นปุโรหิตได้หันเปลี่ยนความกริ้วของเราออกจากชนชาติอิสราเอล เพราะเขามีความหวงแหนในท่ามกลางพวกเขาด้วยกความหวงแหนของเรา. ดังนั้นเราจึงมิได้ล้างผลาญชนชาติอิสราเอลเสียในความหวงแหนของเรา.
อฤธ.
25:12 เหตุฉะนี้จงกล่าวว่า เราจะประทานกพันธสัญญาแห่งสันติสุขของเราแก่เขา.
อฤธ.
25:13 และจะเป็นพันธสัญญาแห่งการปฏิบัติในฐานะปุโรหิตกเป็นนิตย์สำหรับเขา และเชื้อสายที่จะมาภายหลังเขา เพราะเขาได้หวงแหนเพื่อพระเจ้าของเขา และได้ทำการปกปิดบาปสำหรับชนชาติอิสราเอล.
อฤธ.
25:14 ชื่อของชายอิสราเอลที่ถูกฆ่าพร้อมกับหญิงชนชาติมิดยานนั้นคือ ซิมรีบุตรซาลู ซึ่งเป็นผู้นำวงศ์วานท่ามกลางเผ่าซิมโอน.
อฤธ.
25:15 และชื่อของหญิงชนชาติมิดยานที่ถูกฆ่านั้นคือ คัศบีบุตรซูอาร ซึ่งเป็นผู้นำพลไพร่ของวงศ์วานหนึ่งในมิดยาน.
อฤธ.
25:16 พระยะโฮวาตรัสแก่โมเซว่า
อฤธ.
25:17 จงรังควานกชนชาติมิดยาน และประหารพวกเขาเสีย.
อฤธ.
25:18 เพราะเขาทั้งหลายได้รังควานท่านทั้งหลายด้วยกลอุบายที่เขาหลอกลวงท่าน ด้วยเรื่องพระเปโอร์ และด้วยเรื่องคัศบีบุตรสาวผู้นำแห่งมิดยาน ผู้เป็นน้องสาวของพวกเขา ผู้ที่ถูกฆ่าในวันที่เกิดโรคระบาดเพราะเหตุพระเปโอร์นั้น.
คำอธิบาย อาฤธโม บทที่ 25
อฤธ.
25:1 ก อฤธ.31:16; 1กธ.10:8; วว.2:14
อฤธ.
25:1 1ก บาลาคไม่สามารถมีชัยชนะต่ออิสราเอลได้ทั้งในด้านการสงคราม, การเมือง, หรือการใช้ศาสนา ดังนั้นภายใต้คำปรึกษาที่ชั่วร้ายของบีละอาม (31:16; วว.2:14) จึงได้ล่อลองชนชาติอิสราเอลให้ตกเข้าไปในการล่วงประเวณีและการกราบไหว้รูปเคารพ (ข้อ 1–3ก). การล่วงประเวณีได้ทำลายตัวของมนุษย์ที่พระเจ้าทรงสร้าง และการกราบไหว้รูปเคารพได้ดูหมิ่นฐานันดรอันศักดิ์สิทธิ์ของพระเจ้า. ตามบทบันทึกของพระคัมภีร์นั้น การล่วงประเวณีและการกราบไหว้รูปเคารพมักจะควบคู่กันไปเสมอ (กจ.15:29; 1กธ.10:7–8; อฟ.5:5).
มุมมองของพระเจ้าที่มีต่ออิสราเอลดังที่ได้เปิดเผยไว้ในคำอุปมาของบีละอามนั้น (บทที่ 23—24) เป็นเชิงบวกโดยสิ้นเชิง ทว่าตามสถานการณ์และสภาพการณ์ที่แท้จริงของพวกเขาในนิสัยฝ่ายอาดามนั้น ชนชาติอิสราเอลทั้งตกต่ำและเต็มด้วยความบาป เป็นพลไพร่ที่ล่วงประเวณีและกราบไหว้รูปเคารพ. สถานการณ์นี้ก็เป็นเหมือนกับผู้เชื่อทั้งหลายในพระคริสต์. ด้านหนึ่ง ในพระคริสต์นั้น เราเป็นพลไพร่ฝ่ายสวรรค์ (อฟ.2:6; ฟป.3:20ก; กซ.3:1–3); อีกด้านหนึ่ง ในตัวเราเอง เราเป็นทั้งคนที่ตกต่ำและเต็มด้วยความบาป สมควรที่จะถูกพระเจ้าพิพากษา (รม.7:18; อฟ.2:1–3).
มุมมองของพระเจ้าที่มีต่ออิสราเอลดังที่ได้เปิดเผยไว้ในคำอุปมาของบีละอามนั้น (บทที่ 23—24) เป็นเชิงบวกโดยสิ้นเชิง ทว่าตามสถานการณ์และสภาพการณ์ที่แท้จริงของพวกเขาในนิสัยฝ่ายอาดามนั้น ชนชาติอิสราเอลทั้งตกต่ำและเต็มด้วยความบาป เป็นพลไพร่ที่ล่วงประเวณีและกราบไหว้รูปเคารพ. สถานการณ์นี้ก็เป็นเหมือนกับผู้เชื่อทั้งหลายในพระคริสต์. ด้านหนึ่ง ในพระคริสต์นั้น เราเป็นพลไพร่ฝ่ายสวรรค์ (อฟ.2:6; ฟป.3:20ก; กซ.3:1–3); อีกด้านหนึ่ง ในตัวเราเอง เราเป็นทั้งคนที่ตกต่ำและเต็มด้วยความบาป สมควรที่จะถูกพระเจ้าพิพากษา (รม.7:18; อฟ.2:1–3).
อฤธ.
25:2 ก อซด.34:15–16; วว.2:14
อฤธ.
25:3 ก พบญ.4:3; บพส.106:28; ฮซอ.9:10
อฤธ.
25:4 ก เทียบ พบญ.21:22–23; 2ซมอ.21:6; ฆต.3:13
อฤธ.
25:5 ก เทียบ อซด.32:27
อฤธ.
25:6 ก อฤธ.22:7; 31:2
อฤธ.
25:7 ก บพส.106:30
อฤธ.
25:9 1 โรคระบาดเป็นการชำระพลไพร่ของพระเจ้าให้บริสุทธิ์ เป็นการกลั่นกรองที่มาจัดการกับการปะปนในท่ามกลางพวกเขา (เทียบ 11:4). ในเมื่อประวัติศาสตร์ของชนชาติอิสราเอลนั้นเป็นแบบเล็งที่ครบถ้วนของคริสตจักร (1กธ.9:24—10:11) การปะปนท่ามกลางชนชาติอิสราเอลจึงเป็นแบบเล็งถึงการปะปนในคริสตจักรด้วย (เทียบ กจ.4:32—5:11; 1ตธ.1:20; 2ตธ.2:17–21; 4:10, 14–15). พระเจ้าทรงใช้ความพ่ายแพ้และมรสุมที่เกิดขึ้นในท่ามกลางพลไพร่ของพระองค์ เพื่อมาชำระพวกเขาให้บริสุทธิ์จากการปะปน. พระเจ้ายังใช้สื่อกลางแห่งอุปสรรคต่างๆ ซึ่งทำให้พลไพร่ที่พระองค์ทรงเลือกสรรและไถ่ไว้ต้องทนทุกข์ เพื่อทำให้พวกเขาถ่อมใจและทดสอบพวกเขาในระหว่างการเดินทางร่วมกันกับพระองค์ (พบญ.8:2). การลงโทษในบทนี้เป็นการชำระชนชาติอิสราเอลให้บริสุทธิ์เป็นครั้งสุดท้ายก่อนที่พวกเขาจะเข้าสู่แผ่นดินงาม.
อฤธ.
25:9 ก เทียบ 1กธ.10:8
อฤธ.
25:11 ก อซด.20:5; เทียบ 2กธ.11:2
อฤธ.
25:12 ก เทียบ มลค.2:5
อฤธ.
25:13 ก อซด.40:15; เทียบ บพส.106:31
อฤธ.
25:17 ก อฤธ.31:2, 7–8
