อาฤธโม บทที่ 22
4. การรังควานของบาลาคและบีละอาม
22:1—25:18
22:1—25:18
(1) ความมุ่งหมายที่ชั่วร้ายของบาลาค
22:1–40
22:1–40
อฤธ.
22:1 ชนชาติอิสราเอลก็กยกเดินไปตั้งค่ายอยู่ในที่ราบของโมอาบด้านตะวันออกของแม่น้ำจอร์แดนตรงข้ามเมืองยะริโฮ.
อฤธ.
22:2 และกบาลาคบุตรซีโฟรได้เห็นบรรดาการที่ชนชาติอิสราเอลได้กระทำแก่ชนชาติอะโมรี.
อฤธ.
22:3 ชนชาติโมอาบก็กลัวพลไพร่เหล่านั้น เพราะเขามีจำนวนมาก และชนชาติโมอาบก็เป็นทุกข์เพราะชนชาติอิสราเอล.
อฤธ.
22:4 1ชนชาติโมอาบก็กล่าวว่าแก่ผู้อาวุโสของ1มิดยานว่า คนทั้งปวงนั้นจะมาเลียกินบรรดาสารพัดที่อยู่ล้อมรอบเราเสีย ประดุจดังโคเลียกินหญ้าที่ทุ่งนา. ครั้งนั้นบาลาคบุตรซีโฟรเป็นกษัตริย์แห่งโมอาบ.
อฤธ.
22:5 ท่านก็ส่งทูตไปยัง1กบีละอามบุตรบะโอระที่ฟะโธระริม2แม่น้ำในดินแดนอันเป็นบ้านเกิดเมืองนอนของท่าน โดยกล่าวว่า มีชนชาติหนึ่งออกมาจากอียิปต์ บัดนี้เขาทั้งหลายได้แผ่ปกคลุมเต็มทั่วพื้นดินแดนนี้ และได้พักอาศัยอยู่ตรงข้ามเรา.
อฤธ.
22:6 เหตุฉะนี้ ขอเชิญมาเถิด บัดนี้ขอกสาปแช่งคนทั้งปวงนี้เพื่อเรา เพราะเขาทั้งหลายเข้มแข็งกว่าเรา. เผื่อว่าเราจะได้รบชนะพวกเขาและขับไล่พวกเขาออกไปจากดินแดนได้ เพราะเราทราบอยู่ว่า ท่านได้อวยพรแก่ผู้ใด ผู้นั้นก็จะได้พร และท่านได้สาปแช่งผู้ใด ผู้นั้นก็จะถูกสาปแช่ง.
อฤธ.
22:7 ผู้อาวุโสของโมอาบและผู้อาวุโสของมิดยานก็เดินทางไป และถือเงินค่าทำนายไว้ในมือของพวกเขา เมื่อพวกเขามาถึงบีละอาม ก็แจ้งแก่เขาถึงคำของบาลาค.
อฤธ.
22:8 บีละอามจึงกล่าวแก่เขาว่า คืนนี้ท่านทั้งหลายจงค้างอยู่ที่นี่ก่อน แล้วข้าพเจ้าจะบอกแก่ท่านตามที่1พระยะโฮวาตรัสแก่ข้าพเจ้า. ผู้ปกครองของโมอาบจึงพักอาศัยอยู่กับบีละอาม.
อฤธ.
22:9 พระเจ้าเสด็จมาหาบีละอามตรัสว่า คนเหล่านั้นที่มาอยู่กับเจ้าคือผู้ใด?
อฤธ.
22:10 บีละอามจึงทูลตอบพระเจ้าว่า บาลาคบุตรซีโฟรกษัตริย์เมืองโมอาบได้ใช้คนมาหาข้าพเจ้ากล่าวว่า
อฤธ.
22:11 กมีชนชาติหนึ่งออกมาจากอียิปต์และพวกเขาได้แผ่ปกคลุมเต็มทั่วพื้นดินแดน. บัดนี้ขอเชิญท่านมาสาปแช่งพวกเขาเพื่อเรา เผื่อว่าเราจะรบชนะพวกเขา และขับไล่เขาทั้งหลายออกไปเสีย.
อฤธ.
22:12 พระเจ้าตรัสแก่บีละอามว่า เจ้าอย่าได้ไปกับพวกเขา เจ้าอย่าแช่งพลไพร่เหล่านั้น เพราะเขาทั้งหลายเป็นผู้ที่1กได้รับพร.
อฤธ.
22:13 บีละอามก็ลุกขึ้นแต่เช้าและกล่าวแก่ผู้ปกครองที่บาลาคใช้มาว่า ท่านทั้งหลายจงกลับไปยังดินแดนของท่านเสีย เพราะพระยะโฮวาไม่ทรงอนุญาตให้เราไปกับท่าน.
อฤธ.
22:14 ผู้ปกครองของโมอาบจึงลุกขึ้นกลับไปหาบาลาค และกล่าวว่าบีละอามปฏิเสธที่จะมาด้วยกันกับพวกเรา.
อฤธ.
22:15 แต่บาลาคได้ใช้ผู้ปกครองไปอีก ซึ่งมีจำนวนมากกว่าและมีเกียรติยศมากกว่าครั้งก่อน.
อฤธ.
22:16 เขาทั้งหลายมาถึงบีละอามและกล่าวแก่เขาว่า บาลาคบุตรซีโฟรกล่าวดังนี้ว่า ขออย่าให้มีเหตุขัดขวางไม่ให้ท่านมาถึงเราเลย.
อฤธ.
22:17 เพราะเราจะทำให้ท่านมีเกียรติยศมาก และไม่ว่าท่านจะพูดอย่างไรต่อเรา เราจะกระทำตาม. ดังนั้นขอท่านจงมาสาปแช่งพลไพร่เหล่านี้เพื่อเราเถิด.
อฤธ.
22:18 กบีละอามตอบแก่คนรับใช้ของบาลาคว่า ถ้าแม้นบาลาคจะประทานเงินและทองเต็มทั้งเรือนของท่านมาให้แก่ข้าพเจ้า ข้าพเจ้าก็ไม่อาจกระทำสิ่งใดนอกเหนือคำตรัสของพระยะโฮวาพระเจ้าของข้าพเจ้า จะทำมากไปหรือน้อยไปก็ไม่ได้.
อฤธ.
22:19 บัดนี้ขอท่านทั้งหลายจงค้างอยู่ที่นี่ในคืนวันนี้ก่อน เพื่อข้าพเจ้าจะได้รู้ว่าพระยะโฮวาจะตรัสประการใดแก่ข้าพเจ้าอีก.
อฤธ.
22:20 คืนวันนั้นพระเจ้าจึงเสด็จมาหาบีละอามและตรัสแก่เขาว่า ในเมื่อคนเหล่านี้มาเรียกเจ้าอีก เจ้าจงลุกขึ้น1ไปกับเขา แต่เจ้าจงทำตามสิ่งที่เราตรัสแก่เจ้าเท่านั้น.
อฤธ.
22:21 บีละอามจึงลุกขึ้นแต่เช้า ผูกอานลาของตนไปกับพวกผู้ปกครองของโมอาบ.
อฤธ.
22:22 พระเจ้าทรงพิโรธต่อบีละอามเพราะเหตุที่เขาไป และ1กทูตของพระยะโฮวามายืนสกัดทางเพื่อขัดขวางบีละอามไว้. บีละอามขี่บนหลังลา และบ่าวสองคนก็ตามเขาไป.
อฤธ.
22:23 และเมื่อลานั้นเห็นทูตของพระยะโฮวายืนสกัดอยู่กลางทางถือดาบไว้ในมือของท่าน ลานั้นก็เลี้ยวไปจากทางนั้นเข้าไปในทุ่งนา. บีละอามก็ตีลาให้หันกลับเข้าไปบนทางนั้น.
อฤธ.
22:24 แล้วทูตของพระยะโฮวาก็ยืนสกัดอยู่ที่ทางแคบตรงสวนองุ่น มีกำแพงทั้งสองข้างทาง.
อฤธ.
22:25 และเมื่อลาเห็นทูตของพระยะโฮวา ลานั้นก็ดันตัวมันเองติดกับกำแพง และหนีบเท้าของบีละอามเข้ากับกำแพง บีละอามก็ตีลาอีก.
อฤธ.
22:26 ทูตของพระยะโฮวาก็เดินไปข้างหน้า ยืนสกัดอยู่ที่ทางแคบ ซึ่งไม่มีทางที่จะหลีกไปข้างขวาหรือซ้าย.
อฤธ.
22:27 ครั้นลาเห็นทูตของพระยะโฮวาก็หมอบตัวลงโดยที่บีละอามยังนั่งบนหลังลา. บีละอามก็โกรธจึงเอาไม้เท้าของเขาตีลานั้น.
อฤธ.
22:28 และพระยะโฮวาก็เปิดปากของกลา ลานั้นก็พูดแก่บีละอามว่า ข้าได้ทำอะไรต่อท่าน ท่านจึงตีข้าถึงสามครั้งเช่นนี้?
อฤธ.
22:29 บีละอามจึงตอบลานั้นว่า เพราะเจ้าได้กลั่นแกล้งเรา ถ้าเรามีดาบอยู่ในมือ เราคงฆ่าเจ้าเสียเดี๋ยวนี้.
อฤธ.
22:30 ลานั้นตอบบีละอามว่า ข้าป็นลาที่ท่านได้ขี่ตลอดชีวิตของท่านจนถึงวันนี้มิใช่หรือ ข้าเคยทำเช่นนี้แก่ท่านหรือ เขาตอบว่า ไม่เคย.
อฤธ.
22:31 พระยะโฮวาก็ทรงเปิดตาของบีละอาม เขาก็เห็นกทูตของพระยะโฮวายืนสกัดอยู่กลางทางถือดาบในมือของท่าน แล้วบีละอามก็ก้มศีรษะซบหน้าลงถึงดิน.
อฤธ.
22:32 ทูตของพระยะโฮวาจึงกล่าวแก่บีละอามว่า เหตุใดเจ้าจึงตีลาของเจ้าถึงสามครั้งเล่า? ดูเถิด เราออกมาสกัดกั้นท่านไว้เพราะทางที่เจ้าเดินนั้นได้ขัดขืนเรา.
อฤธ.
22:33 ลานั้นได้เห็นเราและหันไปต่อหน้าเราทั้งสามครั้ง ถ้าลาไม่ได้หันไปจากเราแล้ว เราคงได้ประหารเจ้าและให้ลานั้นมีชีวิตรอดเป็นแน่.
อฤธ.
22:34 บีละอามจึงกล่าวแก่ทูตของพระยะโฮวาว่า ข้าพเจ้าได้มีบาปแล้ว เพราะข้าพเจ้าไม่รู้ว่าท่านยืนขัดขวางทางของข้าพเจ้าอยู่. บัดนี้ถ้าท่านไม่เห็นชอบ ข้าพเจ้าก็จะหันกลับไปเสีย.
อฤธ.
22:35 ทูตของพระยะโฮวากล่าวแก่บีละอามว่า เจ้าจงไปกับคนเหล่านั้นเถิด แต่เจ้าจะต้องกล่าวแต่คำที่เรากล่าวแก่เจ้าเท่านั้น. บีละอามจึงไปกับผู้ปกครองที่บาลาคใช้มา.
อฤธ.
22:36 ครั้นบาลาคได้ยินว่าบีละอามมาแล้ว ท่านก็ออกไปรับบีละอามที่เมืองของโมอาบริมแม่น้ำอะระโนนที่สุดปลายเขตแดน.
อฤธ.
22:37 บาลาคก็กล่าวแก่บีละอามว่า เราได้ใช้คนไปเชิญท่านมาอย่างเร่งด่วนมิใช่หรือ? เหตุใดท่านจึงไม่มาหาเราเล่า? เราไม่สามารถกระทำให้ท่านได้รับกเกียรติยศหรือ?
อฤธ.
22:38 บีละอามจึงตอบบาลาคว่า ข้าพเจ้าได้มาถึงท่านแล้ว บัดนี้ข้าพเจ้าอาจกล่าวอะไรได้เล่า? กคำซึ่งพระเจ้าทรงใส่ไว้ในปากข้าพเจ้า ข้าพเจ้าจะกล่าวคำนั้น.
อฤธ.
22:39 บีละอามก็ไปกับบาลาคถึงคิระยัธฮูโซธ
อฤธ.
22:40 บาลาคก็ถวายโคตัวผู้และแกะให้แก่บีละอามและผู้ปกครองที่อยู่ด้วยกันกับเขา.
(2) คำพยากรณ์เชิงอุปมาของบีละอาม
22:41—24:25
22:41—24:25
ก. คำอุปมาที่หนึ่ง
22:41—23:12
22:41—23:12
อฤธ.
22:41 เช้าวันรุ่งขึ้นบาลาคก็นำบีละอามขึ้นไปยัง1บาโมทบาละ และบีละอามได้มองเห็นกริมขอบค่ายของชนชาติอิสราเอลนั้น.
คำอธิบาย อาฤธโม บทที่ 22
อฤธ.
22:1 ก อฤธ.33:48
อฤธ.
22:2 ก ยฮซ.24:9; วนฉ.11:25; มคา.6:5; วว.2:14
อฤธ.
22:4 1 โมอาบเป็นบุตรชายของโลตที่เกิดจากลูกสาวคนหนึ่งของเขาเพราะเหตุการผิดประเวณีในวงศ์ญาติ (ยนซ.19:30–38). ดังนั้นโมอาบจึงเป็นตัวแทนของผลที่เกิดจากระคาตัณหาฝ่ายเนื้อหนัง. มิดยานมีความใกล้ชิดกับชนชาติยิศมาเอลมาก ยิศมาเอลเป็นตัวแทนของเนื้อหนัง ซึ่งตรงข้ามกับยิศฮาคผู้เป็นตัวแทนของผู้ที่เกิดจากพระวิญญาณนั้น (เทียบ ฆต.4:22–23, 28–29). ดังนั้นมิดยานจึงเป็นเครื่องหมายเล็งถึงเนื้อหนังเช่นเดียวกัน.
อฤธ.
22:5 ก พบญ.23:4; ยฮซ.13:22; 24:9; นฮย.13:2; มคา.6:5; 2ปต.2:15; ยด.11; วว.2:14
อฤธ.
22:5 1ก บีละอามเป็นผู้เผยพระวจนะชาวต่างชาติของพระเจ้า (ดู 2ปต.2:15 คำอธิบาย 3). หลังจากที่ชนชาติอิสราเอลรบชนกษัตริย์สามองค์ทางทิศตะวันออกของแม่น้ำจอร์แดน (21:1–3, 21–35) ซาตานก็ได้เปลี่ยนรูปแบบในการต่อสู้กับชนชาติอิสราเอลโดยใช้วิธีการของศาสนา.
อฤธ.
22:5 2 คือแม่น้ำยูเฟรติส.
อฤธ.
22:6 ก อฤธ.23:7; เทียบ บพส.109:28; สภษ.26:2
อฤธ.
22:8 1 การที่บีละอามทูลถามพระเจ้าว่าเขาควรไปกับทูตหรือไม่นั้นเป็นการหลอกลวงตัวเอง. หากเราเสาะหาน้ำพระทัยขององค์พระผู้เป็นเจ้า แต่ในความเป็นจริงยังอยากที่จะสำเร็จความปรารถนาของตัวเอง เราก็อาจจะหลอกลวงตัวเอง เหมือนกับบีละอามที่หลอกลวงตัวเอง. เราควรจะเสาะหาน้ำพระทัยขององค์พระผู้เป็นเจ้าโดยปราศจากความปรารถนาอื่นใด ขอเพียงแค่ได้รู้จักและกระทำตามน้ำพระทัยของพระองค์เท่านั้น.
อฤธ.
22:11 ก อฤธ.22:5
อฤธ.
22:12 ก ยนซ.12:2; 22:17; อฤธ.23:20; พบญ.23:5
อฤธ.
22:12 1ก ดู ยนซ.12:3 คำอธิบาย 1.
อฤธ.
22:18 ก อฤธ.24:12–13
อฤธ.
22:20 1 เนื่องจากบีละอามต้องการที่จะไป พระเจ้าจึงอนุญาตให้เขาไปกับผู้ปกครองของโมอาบ. นั่นเป็นความต้องการของบีละอาม ไม่ใช่น้ำพระทัยของพระเจ้า (เทียบ ข้อ 22).
อฤธ.
22:22 ก อฤธ.22:31, 32; อซด.3:2; 1คนก.21:16
อฤธ.
22:22 1ก ทูตของพระยะโฮวาในที่นี้ก็คือตัวของพระยะโฮวาเอง (ดู อซด.3:2 คำอธิบาย 1) ที่ได้เสด็จมาเพื่อจัดการกับผู้เผยพระวจนะโลภมากผู้นี้โดยตรง (2ปต.2:15).
อฤธ.
22:28 ก 2ปต.2:16
อฤธ.
22:31 ก อฤธ.22:23
อฤธ.
22:37 ก อฤธ.22:17; 24:11
อฤธ.
22:38 ก อฤธ.23:12, 26
อฤธ.
22:41 1 คือสถานที่ซึ่งผู้คนไปนมัสการรูปพระบาละ.
อฤธ.
22:41 ก อฤธ.23:13
