อาฤธโม บทที่ 15

อฤธ. 15:1 1 หลังจากความพ่ายแพ้ในบทที่ 11—14 บทนี้ก็ได้ถูกแทรกเข้ามาในบทบันทึกอันศักดิ์สิทธิ์ ซึ่งน่าจะมีเพื่อเตือนสติชนชาติอิสราเอลเกี่ยวกับวิธีที่จะรักษาความสัมพันธ์ที่ถูกต้องกับพระเจ้า. หากชนชาติอิสราเอลได้ถือรักษากฎเกณฑ์ในบทนี้ พวกเขาก็คงจะถูกช่วยให้พ้นจากมรสุมที่ก้าวไปอีกขั้นหนึ่ง (เทียบ บทที่ 16).

อฤธ. 15:3 1 เครื่องบูชาทั้งปวงเป็นแบบเล็งถึงพระคริสต์ในด้านต่างๆ. การถวายเครื่องบูชาแด่พระเจ้านั้นบ่งชี้ว่าเราตระหนักว่าเราไม่สามารถทำสิ่งใดให้พระเจ้าพอพระทัยได้; ดังนั้นเราจึงต้องถวายพระคริสต์แด่พระเจ้ามาเป็นการแทนที่ของเราเพื่อเราจะเป็นที่ยอมรับของพระเจ้า. รายละเอียดเกี่ยวกับความหมายของเครื่องบูชาต่างๆ ให้ดูคำอธิบายใน ลวต.1—7 และ ลวต.23:13.

อฤธ. 15:3 ก ลวต.1:2–17

อฤธ. 15:3 ข ลวต.22:21; 27:2

อฤธ. 15:3 2ข แปลตามตรงคือ ปฏิญาณตัวอย่างอัศจรรย์. ในข้อ 8 ก็เช่นเดียวกัน.

อฤธ. 15:3 ค ยนซ.8:21; อซด.29:18; ลวต.4:31; อฤธ.28:27

อฤธ. 15:4 ก ข้อ 4–11; อฤธ.28:12–14

อฤธ. 15:4 ข ลวต.2:1–16

อฤธ. 15:5 ก ยนซ.35:14; อซด.29:40; ลวต.23:13; อฤธ.28:7; เทียบ ฟป.2:17

อฤธ. 15:8 ก ลวต.3:1–17; 7:11

อฤธ. 15:15 1 บทบัญญัติและกฎเกณฑ์เดียวกันได้ถูกใช้กับทั้งพลไพร่ชาวอิสราเอลทั้งหมด, บรรดาแขกแปลกหน้าที่มาอาศัย, และคนนอกที่อยู่ท่ามกลางพลไพร่ชาวอิสราเอล (ข้อ 13–16). สิ่งนี้เป็นเครื่องหมายเล็งว่าทั้งคนนอกและแขกแปลกหน้าทั้งหมดล้วนแบ่งปันพระคริสต์ด้วยวิธีการเดียวกันกับพลไพร่ชาวอิสราเอล (อฟ.2:12–19; 3:6).

อฤธ. 15:15 ก อซด.12:48–49; อฤธ.9:14; 15:29–30

อฤธ. 15:19 ก เทียบ ยฮซ.5:11–12

อฤธ. 15:19 ข อฤธ.18:8, 26–30

อฤธ. 15:20 ก พบญ.26:2, 10; นฮย.10:37; ยอค.44:30; เทียบ รม.11:16

อฤธ. 15:20 1ก ขนมที่ทำมาจากแป้งที่บดแล้วซึ่งมาจากผลสุกงอมรุ่นแรกนั้นเป็นเครื่องหมายเล็งถึงพระคริสต์ผู้เป็นผลสุกงอมรุ่นแรก (1กธ.15:20, 23). พระคริสต์ผู้นี้ทรงถูกถวายแด่พระเจ้าในการเสด็จสู่สวรรค์ของพระองค์ (เครื่องบูชายก) เพื่อมาเป็นอาหารของพระเจ้า. ขนมในข้อนี้ไม่เพียงชี้ถึงตัวของพระคริสต์เองเท่านั้น แต่ยังบ่งชี้ถึงพระกายของพระคริสต์ ซึ่งก็คือคริสตจักรด้วย (1กธ.10:17).

อฤธ. 15:22 1 ความบาปที่ชุมนุมชนทั้งปวงกระทำโดยไม่เจตนานั้นเป็นเครื่องหมายเล็งถึงความบาปที่คริสตจักรกระทำต่อพระเจ้าและมนุษย์โดยไม่ได้เจตนา. แม้ความบาปนี้จะถูกกระทำโดยไม่ได้เจตนา แต่ก็ต้องถวายเครื่องบูชาเผาคู่กันกับเครื่องบูชาธัญญาหารและเครื่องบูชาดื่ม อีกทั้งเครื่องบูชาไถ่บาปด้วยเพื่อชุมนุมชนทั้งปวงจะได้รับการอภัย (ข้อ 24–26).

อฤธ. 15:22 ก เทียบ ลวต.4:2

อฤธ. 15:24 ก ลวต.4:23–24; อฤธ.28:15

อฤธ. 15:25 ก ลวต.1:4

อฤธ. 15:25 1ก ดู ลวต.16:1 คำอธิบาย 1. การอภัยของพระเจ้านั้นมีพื้นฐานอยู่บนการไถ่ของพระคริสต์ที่ถูกกระทำให้สำเร็จเพื่อการะงับข้อพิพาท มิเช่นนั้นแม้พระเจ้าทรงมีพระทัยที่จะอภัยให้แก่มนุษย์ แต่พระองค์ก็ไม่มีฐานที่จะกระทำได้ (ฮร.9:22). การะงับข้อพิพาท ของพระคริสต์ได้เปิดทางให้พระเจ้าสามารถสำเร็จซึ่งการอภัยบาปแก่มนุษย์ตามพระทัยปรารถนาของพระองค์. หากมนุษย์ยึดเอาการตายแห่งไถ่ของพระคริสต์มาเป็นจุดยืนและขอให้พระเจ้าอภัยแก่เขา พระเจ้าก็จำต้องกระทำเช่นนั้นตามความชอบธรรมของพระองค์ ไม่ใช่ตามพระเมตตาของพระองค์ (1ยฮ.1:9). เรื่องนี้เป็นไปตามการบริหารปกครองของพระเจ้า.

อฤธ. 15:27 ก ลวต.4:27–28

อฤธ. 15:29 ก อฤธ.15:15

อฤธ. 15:30 1 แปลตามตรงคือ ทำด้วยมือที่ชูขึ้น. การกระทำการโดยพลการคือการกระทำในสิ่งที่ตนต้องการโดยไม่คำนึงถึงผู้อื่น. ผู้ที่ประพฤติเช่นนี้ไม่คำนึงถึงทั้งมนุษย์และพระเจ้าอย่างถึงที่สุด.

อฤธ. 15:32 ก อซด.20:8–10; 35:2–3

อฤธ. 15:35 ก อซด.31:14–15

อฤธ. 15:35 1ก การละเมิดวันซะบาโตเป็นเครื่องหมายเล็งถึงการปฏิเสธพระเจ้าและทุกสิ่งที่พระองค์ทรงกระทำเพื่อเรา (ดู ยนซ.2:2 คำอธิบาย 1 และ อซด.20:8 คำอธิบาย 1). ผลลัพธ์ก็จะนำมาซึ่งความตายฝ่ายวิญญาณ.

อฤธ. 15:35 ข ลวต.24:14, 16; ยฮซ.7:25; 1พกษ.21:13; กจ.7:58

อฤธ. 15:38 ก พบญ.22:12; มธ.23:5; เทียบ มธ.9:20; ลก.8:44

อฤธ. 15:38 1ก ดู มธ.9:20 คำอธิบาย 4.

อฤธ. 15:38 2 ด้ายเป็นเครื่องหมายเล็งถึงการผูกมัด และสีฟ้าเป็นเครื่องหมายเล็งถึงฝ่ายสวรรค์. ดังนั้นเชือกสีฟ้าจึงเป็นเครื่องหมายเล็งว่าในฐานะบุตรของพระเจ้า การประพฤติปฏิบัติตนของเราควรจะงดงามและอยู่ภายใต้การผูกมัดของการปกครองฝ่ายสวรรค์.

อฤธ. 15:41 ก ลวต.22:32–33