อาฤธโม บทที่ 14

อฤธ. 14:2 ก อฤธ.11:1

อฤธ. 14:3 ก กจ.7:39; เทียบ พบญ.17:16

อฤธ. 14:4 ก นฮย.9:17

อฤธ. 14:5 ก อฤธ.16:4; 20:6

อฤธ. 14:5 1ก สิ่งนี้แสดงให้เห็นถึงความอ่อนสุภาพของพวกเขา.

อฤธ. 14:6 ก อฤธ.13:16

อฤธ. 14:6 ข อฤธ.13:6, 30; 34:19; พบญ.1:36

อฤธ. 14:6 ค 2พกษ.18:37; 19:1; มธ.26:65; กจ.14:14

อฤธ. 14:7 ก พบญ.1:25; 8:7

อฤธ. 14:7 1ก ดู พบญ.8:7 คำอธิบาย 1.

อฤธ. 14:8 ก อซด.3:8; อฤธ.13:27

อฤธ. 14:9 1 คำว่า อย่ากบฏต่อพระยะโฮวา บ่งชี้ว่าการไม่เชื่อในองค์พระผู้เป็นเจ้าก็คือการกบฏต่อพระองค์ (เทียบ พบญ.1:26, 32).

อฤธ. 14:9 ก เทียบ อฤธ.24:8

อฤธ. 14:9 ข ยนซ.48:21; พบญ.20:1; วนฉ.1:22

อฤธ. 14:10 ก อซด.17:4

อฤธ. 14:10 ข อซด.16:10; ลวต.9:23; อฤธ.16:19, 42; 20:6

อฤธ. 14:11 1 ดังที่ได้บ่งชี้ในข่าวร้ายของผู้สอดแนมทั้งสิบคน (13:31–33) และคำบ่นว่าของพลไพร่ต่อโมเซกับอาโรน (14:1–4) ชนชาติอิสราเอลไม่ได้คำนึงถึงพระเจ้า พวกเขาคำนึงถึงแต่เพียงตัวเองเท่านั้น. พวกเขาคำนึงถึงตัวเองในทุกสิ่งและในทุกด้าน ไม่คำนึงถึงผลประโยชน์ของพระเจ้า. ด้วยเหตุนี้ พวกเขาจึงไม่เชื่อในพระเจ้า และกระทำผิดต่อพระเจ้าจนกระทั่งพระเจ้าทรงชิงชังต่อพวกเขา. สถานการณ์ของพวกเขาได้นำมาซึ่งการพิพากษาและการลงโทษของพระเจ้า. มีเพียงพระเจ้าที่เป็นต้นกำเนิดของความเชื่อ. หากเราอยากมีความเชื่อ เราก็ต้องเรียนรู้ที่จะคำนึงถึงผลประโยชน์ของพระเจ้า ไม่ใช่ผลได้ของตัวเราเอง.

อฤธ. 14:11 ก พบญ.1:32; 9:23; บพส.78:22, 32; 106:24; ฮร.3:18; เทียบ ยฮ.12:37

อฤธ. 14:12 ก อซด.32:10

อฤธ. 14:13 1 โมเซได้อธิษฐานเพื่อพลไพร่ตามพระคำของพระเจ้า (ข้อ 17–18) ไม่ใช่ตามทัศนคติของเขาเอง. คำอธิษฐานของเขาได้ผูกมัดพระเจ้าตามสิ่งที่พระองค์เคยตรัสและตามสิ่งที่พระองค์ทรงเป็น.

อฤธ. 14:13 ก อซด.32:11

อฤธ. 14:14 ก อซด.13:21

อฤธ. 14:16 ก พบญ.9:28

อฤธ. 14:18 ก อซด.34:6–7; บพส.86:15; 103:8; 145:8

อฤธ. 14:19 ก อซด.32:32; 34:9; บพส.78:38

อฤธ. 14:20 1 พระเจ้ายกโทษให้พลไพร่ตามคำอธิษฐานของโมเซ; แต่ความไม่เชื่อของพวกเขาก็ยังคงนำมาซึ่งผลลัพธ์ด้านลบบางประการ (ข้อ 21–38). เทียบ ฮร.3:7–19. พระเจ้าได้ทรงอภัยชนชาติอิสราเอลที่ได้กระทำบาป แต่พระองค์ก็ยังคงลงโทษพวกเขา. นี่แสดงให้เห็นว่าการอภัยของพระเจ้านั้นมีหลายประเภทที่ต่างกัน. ประเภทหนึ่งก็คือการอภัยแล้วแต่ยังต้องผ่านการลงโทษ. เทียบ มธ.12:32 คำอธิบาย 2 และ มธ.18:34 คำอธิบาย 1.

อฤธ. 14:21 ก บพส.72:19; ฮบฆ.2:14

อฤธ. 14:23 ก อฤธ.32:11; พบญ.1:35; บพส.95:11; 106:26; ยอค.20:15; ฮร.3:17–18

อฤธ. 14:24 ก อฤธ.13:6

อฤธ. 14:24 ข อฤธ.32:12; ยฮซ.14:8–9; เทียบ อฤธ.32:11

อฤธ. 14:27 ก อฤธ.11:1; 1กธ.10:10

อฤธ. 14:29 ก อฤธ.26:65; 1กธ.10:5; ฮร.3:17

อฤธ. 14:29 ข อซด.30:14; อฤธ.1:3

อฤธ. 14:30 ก ฮร.3:18

อฤธ. 14:30 1ก แปลตามตรงคือ ยกมือของเราขึ้น.

อฤธ. 14:30 ข อฤธ.26:65

อฤธ. 14:31 ก อฤธ.14:3; พบญ.1:39

อฤธ. 14:32 ก อฤธ.14:29

อฤธ. 14:33 ก อฤธ.32:13; บพส.95:10; กจ.7:36

อฤธ. 14:33 1 แปลตามตรงคือ ล่วงประเวณี.

อฤธ. 14:34 ก อฤธ.13:25; เทียบ ยอค.4:5

อฤธ. 14:34 1 หรือ ต่อต้าน.

อฤธ. 14:35 ก อฤธ.14:29; 1กธ.10:5

อฤธ. 14:36 ก อฤธ.13:32

อฤธ. 14:38 ก อฤธ.13:16; 14:6

อฤธ. 14:38 ข อฤธ.13:6; 14:6, 24

อฤธ. 14:40 ก พบญ.1:41

อฤธ. 14:41 1 ชนชาติอิสราเอลไม่เพียงเป็นพลไพร่ที่กบฏเท่านั้น แต่ยังเป็นพลไพร่ที่ดื้อรั้นด้วย (อซด.32:9; 33:3; พบญ.10:16; ยซย.48:4). การที่พวกเขาไม่เชื่อฟังพระเจ้าในครั้งนี้เกิดจากความไม่เชื่อของพวกเขา (พบญ.1:32; ฮร.3:18–19).

อฤธ. 14:42 ก พบญ.1:42

อฤธ. 14:43 1 ก่อนหน้านี้ชนชาติอิสราเอลได้ติดตามหีบพันธสัญญา ซึ่งเป็นแบบเล็งของพระเจ้าตรีเอกภาพในการกลายเป็นเนื้อหนังของพระองค์ ซึ่งได้แปรสภาพเป็นรูปธรรมอยู่ในพระคริสต์ แต่จากจุดนี้พวกเขาได้ละทิ้งพระเจ้าและไม่ติดตามพระองค์อีกต่อไป.

อฤธ. 14:44 ก พบญ.1:43

อฤธ. 14:44 ข อฤธ.10:33; เทียบ 1ซมอ.4:3

อฤธ. 14:44 1ข พลไพร่เคยเคลื่อนไหวก็ต่อเมื่อหีบพันธสัญญาเคลื่อนไหวเท่านั้น (10:33) แต่เมื่อพระเจ้าบอกให้พวกเขาเคลื่อนไหว พวกเขากลับไม่เคลื่อนไหว. บัดนี้พวกเขาเคลื่อนไหวด้วยตัวของเขาเองโดยพลการ.

อฤธ. 14:45 ก อซด.17:8; พบญ.1:44

อฤธ. 14:45 1ก ตามแบบเล็งของพระคัมภีร์ ชนชาติอะมาเล็ค เป็นเครื่องหมายเล็งถึงเนื้อหนัง ซึ่งก็คือมนุษย์ฝ่ายเนื้อหนังที่ตกต่ำ (ดู อซด.17:8 และคำอธิบาย). ชนชาติคะนาอันเป็นเครื่องหมายเล็งถึงมนุษย์ที่ได้นำตัวเองไปเข้าสนิทกับวิญญาณชั่ว ซึ่งก็คือฤทธิ์เดชแห่งความมืดของซาตานในสถานอากาศ.