อาฤธโม บทที่ 11
3. ความพ่ายแพ้
11:1—14:45
11:1—14:45
(1) กล่าวคำบ่น
11:1–3
11:1–3
อฤธ.
11:1 พลไพร่กบ่นว่าถึงเรื่องความลำบากต่อพระกรรณของพระยะโฮวา เมื่อพระยะโฮวาทรงได้ยินแล้วก็ขทรงพิโรธ และคไฟของพระยะโฮวาก็เผาไหม้อยู่ท่ามกลางพวกเขา และเผาบางคนที่อยู่รอบนอกของค่าย.
อฤธ.
11:2 พลไพร่ก็ร้องครวญต่อโมเซ โมเซจึงอธิษฐานต่อพระยะโฮวา แล้วไฟก็ดับ.
อฤธ.
11:3 เขาทั้งหลายเรียกชื่อที่นั่นว่า 1ตับเอรา เพราะไฟของพระยะโฮวาได้ไหม้อยู่ท่ามกลางเขาทั้งหลาย.
(2) เกิดตัณหา
11:4–35
11:4–35
อฤธ.
11:4 1กคนที่ปะปนมาด้วยในท่ามกลางเขาทั้งหลายเกิดขตัณหาเป็นอันมาก และชนชาติอิสราเอลก็ร้องไห้คร่ำครวญอีกว่า ผู้ใดจะเอาเนื้อมาให้เรากิน?
อฤธ.
11:5 เราคิดถึง1ปลาที่เราเคยกินโดยไม่ต้องซื้อในกอียิปต์ อีกทั้งแตงกวา, แตงโม, ต้นกุยช่าย, หอมใหญ่, หัวกระเทียม.
อฤธ.
11:6 บัดนี้เราไม่มีรสชาติในอาหารอีกแล้ว ต่อหน้าเราไม่มีอะไรเลยนอกจาก1กมานานี้.
อฤธ.
11:7 ฝ่ายมานานั้นเป็นเหมือน1กเมล็ดผักชี และมีลักษณะเหมือนบะโดแล็ค.
อฤธ.
11:8 คนทั้งปวงก็เที่ยวไปกเก็บเอามาโม่ด้วยหินโม่หรือตำในครก และนำไปต้มในหม้อ แล้วทำเป็นขนม ขรสชาติเหมือนรสของขนมอบน้ำมัน.
อฤธ.
11:9 เมื่อกน้ำค้างลงมาเหนือค่ายในเวลากลางคืน มานาก็จะตกลงมาพร้อมกับน้ำค้างด้วย.
อฤธ.
11:10 โมเซได้ยินคนทั้งปวงร้องไห้คร่ำครวญอยู่ทั่วครอบครัวทั้งหลายของเขา ต่างคนต่างอยู่ที่ประตูกระโจมของตน และพระยะโฮวาทรงพิโรธเป็นอันมาก และโมเซก็ไม่พอใจด้วย.
อฤธ.
11:11 โมเซจึงทูลพระยะโฮวาว่า เหตุใดพระองค์จึงกระทำให้ทาสของพระองค์ลำบากเช่นนี้? เหตุใดข้าพเจ้าจึงไม่ได้เป็นที่โปรดปรานในสายพระเนตรของพระองค์ พระองค์จึงทรงวางภาระหนักของพลไพร่เหล่านี้ลงบนข้าพเจ้า?
อฤธ.
11:12 ข้าพเจ้าตั้งครรภ์พลไพร่ทั้งปวงนี้หรือ? ข้าพเจ้าได้กให้กำเนิดคนเหล่านี้หรือ? พระองค์จึงตรัสแก่ข้าพเจ้าว่า จงอุ้มเขาไว้ในขอกของเจ้าดุจดังคแม่นมที่ทะนุถนอมอุ้มทารกที่ยังกินนมอยู่ ไปยังงดินแดนซึ่งทรงปฏิญาณไว้แก่บรรพบุรุษของเขา.
อฤธ.
11:13 ข้าพเจ้าจะเอาเนื้อจากที่ใดมาให้พลไพร่ทั้งหมดนี้กิน เพราะเขาทั้งหลายร้องไห้คร่ำครวญต่อข้าพเจ้าว่า ขอเนื้อให้เรากินเถิด!
อฤธ.
11:14 ข้าพเจ้าไม่สามารถแบกรับภาระของพลไพร่ทั้งหมดนี้กเพียงลำพังได้ เพราะเป็นภาระหนักเกินไปสำหรับข้าพเจ้า.
อฤธ.
11:15 หากพระองค์จะทรงปฏิบัติแก่ข้าพเจ้าเช่นนี้ ถ้าข้าพเจ้าเป็นที่โปรดปรานในสายพระเนตรของพระองค์ กขอพระองค์ทรงประหารชีวิตข้าพเจ้าเสียทันทีเถิด และอย่าให้ข้าพเจ้าเห็นความทุกข์ยากของข้าพเจ้าเองเลย.
อฤธ.
11:16 พระยะโฮวาตรัสแก่โมเซว่า เจ้าจงรวบรวมเหล่าผู้อาวุโสของชนชาติอิสราเอล1กเจ็ดสิบคน เป็นคนที่เจ้าทราบว่าเป็นผู้อาวุโสของพลไพร่และเป็นเจ้าหน้าที่ของเขาทั้งหลาย จงนำพวกเขามาที่กระโจมประชุม และให้พวกเขายืนอยู่ที่นั่นด้วยกันกับเจ้า.
อฤธ.
11:17 และเราจะลงมาสนทนากับเจ้าที่นั่น เราจะเอากพระวิญญาณที่อยู่บนตัวเจ้าใส่ไว้บนตัวเขา และเขาทั้งหลายจะแบกขภาระของพลไพร่ด้วยกันกับเจ้า เพื่อเจ้าจะไม่ได้แบกรับไว้คนเดียว.
อฤธ.
11:18 เจ้าจงกล่าวแก่พลไพร่ว่า ท่านทั้งหลายจงแบ่งแยกตัวเองให้บริสุทธิ์สำหรับวันพรุ่งนี้ และท่านทั้งหลายจะได้กินเนื้อ เพราะท่านทั้งหลายได้ร้องไห้คร่ำครวญต่อพระกรรณของพระยะโฮวาว่า ใครจะเอาเนื้อมาให้เรากินเล่า เราอยู่ในอียิปต์ก็ดีอยู่แล้ว. ดังนั้นพระยะโฮวาจะประทานเนื้อให้ท่านทั้งหลาย และท่านทั้งหลายจะได้กิน.
อฤธ.
11:19 ท่านจะได้กกินไม่ใช่แค่หนึ่งวัน, สองวัน, ห้าวัน, สิบวัน, หรือยี่สิบวัน
อฤธ.
11:20 แต่เป็นเวลาหนึ่งเดือนเต็ม จนเนื้อทะลักออกมาจากรูจมูกของพวกท่าน จนท่านเอือมระอา เพราะท่านทั้งหลายได้ปฏิเสธพระยะโฮวาผู้ประทับอยู่ท่ามกลางพวกท่าน และร้องไห้คร่ำครวญต่อเบื้องพระพักตร์พระองค์ว่าเหตุใดเราจึงต้องออกมาจากอียิปต์?
อฤธ.
11:21 แต่โมเซทูลว่า พลไพร่ทั้งหลายที่อยู่กับข้าพเจ้าเป็นผู้ชายเดินเท้ากหกแสนคน และพระองค์ตรัสว่า เราจะประทานเนื้อให้เขาทั้งหลายกินหนึ่งเดือนเต็ม.
อฤธ.
11:22 จะมีฝูงแพะแกะและฝูงโคเพียงพอที่จะฆ่าให้เขาทั้งหลายกินหรือ? หรือแม้จะรวบรวมปลาในทะเลทั้งหมดมา แล้วจะมีเพียงพอให้พวกเขากินหรือ?
อฤธ.
11:23 พระยะโฮวาตรัสแก่โมเซว่า พระหัตถ์ของพระยะโฮวากสั้นไปหรือ? บัดนี้เจ้าจะเห็นว่าคำของเราจะสำเร็จเป็นจริงต่อเจ้าหรือไม่.
อฤธ.
11:24 โมเซจึงออกไปบอกพลไพร่ทั้งปวงถึงคำของพระยะโฮวา และท่านได้รวบรวมเหล่าผู้อาวุโสของพลไพร่กเจ็ดสิบคนมาให้เขาทั้งหลายยืนล้อมรอบกระโจม.
อฤธ.
11:25 พระยะโฮวาได้กเสด็จลงมาในเมฆและตรัสแก่โมเซ พระองค์ทรงนำพระวิญญาณที่อยู่บนตัวเขาไปใส่ไว้บนตัวผู้อาวุโสเจ็ดสิบคนนั้น. เมื่อขพระวิญญาณอยู่บนตัวพวกเขา เขาทั้งหลายก็1เผยพระวจนะ แต่ต่อมาพวกเขาก็ไม่ได้เผยพระวจนะอีกเลย.
อฤธ.
11:26 แต่มีสองคนที่ยังคงอยู่ในค่าย คนหนึ่งชื่อเอลดาด อีกคนหนึ่งชื่อเมดาด. พระวิญญาณได้อยู่บนตัวของเขา. (พวกเขาเป็นหนึ่งในท่ามกลางผู้ที่ได้ลงทะเบียน แต่พวกเขาไม่ได้ออกไปที่กระโจม) และพวกเขาได้เผยพระวจนะอยู่ในค่าย.
อฤธ.
11:27 มีชายหนุ่มคนหนึ่งวิ่งมาแจ้งโมเซว่า เอลดาดและเมดาดกำลังเผยพระวจนะอยู่ในค่าย.
อฤธ.
11:28 และยะโฮซูอะบุตรนูนผู้ช่วยของโมเซ ซึ่งเป็นหนึ่งในคนที่โมเซเลือกไว้นั้นตอบว่า โมเซ นายข้า โปรดจงกห้ามปรามเขาทั้งสองเสีย!
อฤธ.
11:29 แต่โมเซกล่าวแก่เขาว่า เจ้าอิจฉาพวกเขาเพราะเห็นแก่เราหรือ? กโอ ขอให้พลไพร่ของพระยะโฮวา1ทุกคนล้วนเป็นผู้เผยพระวจนะ ขอพระยะโฮวาทรงใส่พระวิญญาณของพระองค์ไว้บนตัวพวกเขา!
อฤธ.
11:30 โมเซกับเหล่าผู้อาวุโสของอิสราเอลก็กลับไปที่ค่าย.
อฤธ.
11:31 แล้วมีลมจากพระยะโฮวาพัดพากฝูงนกกระทาจากทะเลมาตกอยู่ข้างค่ายนั้น อยู่ฟากนี้ห่างออกไปเป็นระยะทางเดินหนึ่งวัน และอีกฟากก็ห่างออกไปเป็นระยะทางเดินหนึ่งวัน โดยปกคลุมอยู่รอบทั้งค่าย และอยู่สูงจากพื้นดินประมาณสองศอก.
อฤธ.
11:32 พลไพร่ทั้งปวงก็ลุกขึ้นจับนกกระทากันทั้งวันทั้งคืน และตลอดวันรุ่งขึ้น. คนที่จับได้น้อยที่สุดนั้นจับได้สิบโฮเมอร์ แล้วพวกเขาตากนกนั้นไว้เพื่อตัวเองรอบค่ายนั้น.
อฤธ.
11:33 เมื่อเนื้อนั้นยังอยู่ระหว่างกฟันของพวกเขา ยังไม่ทันได้เคี้ยว พระยะโฮวาก็ทรงขพิโรธต่อพลไพร่ยิ่งนัก และพระยะโฮวาทรงประหารพลไพร่ด้วยภัยพิบัติร้ายแรง.
อฤธ.
11:34 เขาจึงเรียกชื่อที่นั่นว่า 1กคิบโรธฮัธอะวา เพราะเขาฝังศพของบรรดาคนที่มีขตัณหาไว้ที่นั่น.
อฤธ.
11:35 พลไพร่ก็ได้ยกเดินไปกจากคิบโรธฮัธอะวามาถึงฮะเซโรธ และพวกเขาก็คงอยู่ที่ฮะเซโรธ.
คำอธิบาย อาฤธโม บทที่ 11
อฤธ.
11:1 ก อซด.15:24; 16:2; 17:3; อฤธ.14:2, 27–29, 36; 16:41; 17:5, 10; 21:5; พบญ.1:27; บพส.106:25; 1กธ.10:10
อฤธ.
11:1 ข พบญ.9:22; บพส.78:21
อฤธ.
11:1 ค ลวต.10:2; อฤธ.16:35; 2พกษ.1:12; บพส.106:18; วว.13:13
อฤธ.
11:3 1 แปลว่า เผาไหม้.
อฤธ.
11:4 ก อซด.12:38
อฤธ.
11:4 1ก คนที่ปะปนมาด้วย (อซด.12:38) ประกอบด้วยคนที่ไม่รู้ว่าพวกเขาเกิดมาจากใคร หรือเป็นคนของครอบครัวไหน. ตัณหาของคนที่ปะปนมาด้วยนั้นทำให้ตัณหาของชนชาติอิสราเอลถูกกระตุ้นขึ้นมา (เทียบ 1กธ.5:6).
อฤธ.
11:4 ข อฤธ.11:34; บพส.106:14; 1กธ.10:6
อฤธ.
11:5 1 อาหารต่างๆ ในอียิปต์เป็นเครื่องหมายเล็งถึงการรับสุขโลกฝ่ายเนื้อหนัง. ดู อซด.16:13 คำอธิบาย 1.
อฤธ.
11:5 ก กจ.7:39
อฤธ.
11:6 ก อซด.16:4, 14–36; บพส.78:24–25; ยฮ.6:31; 1กธ.10:3; วว.2:17
อฤธ.
11:6 1ก มานาเป็นเครื่องหมายเล็งถึงพระคริสต์ผู้อยู่ฝ่ายสวรรค์ในฐานะที่เป็นอาหารประจำวันสำหรับพลไพร่ของพระเจ้า (ยฮ.6:29–35). ดู อซด.16:4 คำอธิบาย 1 และข้อ 15 คำอธิบาย 1. พลไพร่ชาวอิสราเอลได้เบื่อหน่ายรสชาติฝ่ายสวรรค์ของมานา แต่กลับเกิดตัณหาต่อรสชาติของอาหารอียิปต์ ซึ่งเป็นของฝ่ายโลก.
อฤธ.
11:7 ก อซด.16:31
อฤธ.
11:7 1ก เกี่ยวกับลักษณะพิเศษของมานา ดู อซด.16:13 คำอธิบาย 2 และข้อ 31 คำอธิบาย 1.
อฤธ.
11:8 ก อซด.16:16–18
อฤธ.
11:8 ข เทียบ อซด.16:31
อฤธ.
11:9 ก อซด.16:13–14
อฤธ.
11:12 ก เทียบ 1กธ.4:15
อฤธ.
11:12 ข ยซย.40:11
อฤธ.
11:12 ค ยซย.49:23; 1ธซ.2:7
อฤธ.
11:12 ง ยนซ.13:15; 50:24; อซด.13:5
อฤธ.
11:14 ก อซด.18:18;พบญ.1:9, 12
อฤธ.
11:15 ก เทียบ 1พกษ.19:4; ยนา.4:3, 8
อฤธ.
11:16 ก อซด.24:1, 9; อฤธ.11:24
อฤธ.
11:16 1ก หมายเลข เจ็ดสิบ เกิดจากเจ็ดคูณสิบ ซึ่งเป็นเลขของความครบสมบูรณ์ (เลขเจ็ด — ดู วว.2:29 คำอธิบาย 1) และความครบบริบูรณ์ (เลขสิบ — ดู วว.2:10 คำอธิบาย 2). การที่พระเจ้าทรงตั้งเหล่าผู้อาวุโสเจ็ดสิบคนนั้นบ่งชี้ว่าเมื่อพระองค์จะกระทำสิ่งใดนั้น พระองค์ก็จะกระทำอย่างครบสมบูรณ์และครบบริบูรณ์.
อฤธ.
11:17 ก 2พกษ.2:9, 15; นฮย.9:20
อฤธ.
11:17 ข อซด.18:22
อฤธ.
11:19 ก บพส.78:29
อฤธ.
11:21 ก อซด.12:37; เทียบ อซด.38:26; อฤธ.1:46
อฤธ.
11:23 ก ยซย.50:2; 59:1
อฤธ.
11:24 ก อฤธ.11:16
อฤธ.
11:25 ก อฤธ.11:17
อฤธ.
11:25 ข 1ซมอ.10:10; 19:20; ยอล.2:28
อฤธ.
11:25 1 ดูข้อ 29 คำอธิบาย 1.
อฤธ.
11:28 ก เทียบ ลก.9:49
อฤธ.
11:29 ก 1กธ.14:5
อฤธ.
11:29 1 โมเซปรารถนาให้พลไพร่ชาวอิสราเอลทุกคนเป็นผู้เผยพระวจนะ คือผู้ที่พูดเพื่อพระเจ้า (ดู อซด.7:1 คำอธิบาย 1). ถ้อยคำนี้เป็นคำพยากรณ์ที่ยิ่งใหญ่ซึ่งโมเซได้กล่าวไว้ และได้รับการผลักดันโดยถ้อยคำของเปาโลใน 1โกรินโธบทที่ 14 และได้สำเร็จเป็นจริงในแผนการบริหารแห่งพันธสัญญาใหม่ของพระเจ้า โดยการที่ผู้เชื่อทั้งหลายเผยพระวจนะในการประชุมของคริสตจักร (1กธ.14:24, 31).
อฤธ.
11:31 ก อซด.16:13; บพส.105:40; เทียบ บพส.78:26–28
อฤธ.
11:33 ก บพส.78:30
อฤธ.
11:33 ข บพส.78:31
อฤธ.
11:34 ก พบญ.9:22
อฤธ.
11:34 1ก แปลว่า อุโมงค์ฝังศพแห่งตัณหา. การจัดการของพระเจ้าที่มีต่อผู้ที่เกิดตัณหานั้นมีเพื่อมาสะสางผู้คนที่ปะปน และชำระพลไพร่ของพระองค์ให้บริสุทธิ์.
อฤธ.
11:34 ข บพส.106:14; 1กธ.10:6
อฤธ.
11:35 ก อฤธ.33:17
