เลวีติโก บทที่ 6

ลวต. 6:2 ก อฤธ.5:6

ลวต. 6:2 ข อซด.22:7–10

ลวต. 6:3 ก เทียบ อซด.23:4; พบญ.22:1–3

ลวต. 6:5 1 ดูบทที่ 5:16 คำอธิบาย 2.

ลวต. 6:5 ก ลวต.5:16

ลวต. 6:5 2 หรือ ในวันที่เขาถวายเครื่องบูชาไถ่การล่วงละเมิด

ลวต. 6:6 ก ลวต.5:15, 18; เทียบ 1ปต.1:19

ลวต. 6:7 ก ลวต.4:20

ลวต. 6:9 1 กฎเกณฑ์ของเครื่องบูชา คือบทบัญญัติและกฎระเบียบเกี่ยวกับเครื่องบูชา กล่าวคือเกี่ยวกับการรับสุขพระคริสต์เป็นเครื่องบูชา. เนื่องจากความเที่ยงแท้ของเครื่องบูชาก็คือพระคริสต์ กฎเกณฑ์ของเครื่องบูชาก็สอดคล้องกับกฎของชีวิตของพระคริสต์ ซึ่งก็คือกฎของพระวิญญาณแห่งชีวิต (รม.8:2). กฎเกณฑ์เหล่านี้บ่งชี้ว่า แม้กระทั่งในเรื่องของการรับสุขพระคริสต์ เราก็ไม่ควรที่จะอยู่นอกกฎ แต่ควรที่จะต้องถูกกำกับโดยกฎแห่งชีวิต (เทียบ 1กธ.9:26–27; 11:17, 27–29; ฆต.6:15–16; ฟป.3:13–16).

ลวต. 6:9 ก ลวต.1:1–17; อซด.29:38–42; อฤธ.28:3

ลวต. 6:9 2 การที่เครื่องบูชาถูกวางไว้ตรงที่เผาเป็นเครื่องหมายเล็งว่าทุกสิ่งที่ถวายเป็นเครื่องบูชาเผาจำต้องถูกวางไว้ที่สถานที่ถวายเครื่องบูชาสำหรับการเผา. พวกที่ถวายตัวเองแด่พระเจ้าเป็นเครื่องบูชาเผาก็ต้องอยู่ในสถานที่เผาและยอมที่จะกลายเป็นกองมูลเถ้า.

ลวต. 6:9 3 ตลอดคืนยังรุ่ง เป็นเครื่องหมายเล็งว่า เครื่องบูชาเผาควรคงอยู่ในสถานที่เผา จนผ่านพ้นกลางคืนอันมืดมิดแห่งยุคสมัยนี้กระทั่งถึงรุ่งเช้า กล่าวคือกระทั่งพระเยซูเสด็จกลับมา (2ปต.1:19; มลค.4:2).

ลวต. 6:9 4 การที่ไฟบนแท่นบูชาเผาอยู่ตลอดเวลา (ข้อ 9ข, 12ก, 13) เป็นเครื่องหมายเล็งว่า พระเจ้าทรงเป็นไฟอันบริสุทธิ์ในจักรวาล (ฮร.12:29) พระองค์ทรงพร้อมที่จะต้อนรับ (เผา) สิ่งที่ถวายแด่พระองค์เป็นอาหาร และความปรารถนาของพระเจ้าในการได้รับสิ่งที่ถวายแด่พระองค์นั้นไม่เคยหยุดยั้ง.

ลวต. 6:10 ก อซด.28:39–43; ลวต.16:4; ยอค.44:17–18

ลวต. 6:10 1 มูลเถ้าเป็นผลลัพธ์ของเครื่องบูชาเผาและเป็นเครื่องหมายที่บ่งบอกว่า พระเจ้าได้ทรงต้อนรับเครื่องบูชา. การที่ปุโรหิตสวมเสื้อผ้าป่านเนื้อละเอียด (ข้อ 10) เป็นเครื่องหมายเล็งว่าในการจัดการมูลเถ้าต้องมีความละเอียด ความบริสุทธิ์ และความสะอาด. การที่เขาสวมเสื้ออื่นตักมูลเถ้าและนำออกไปวางไว้ข้างนอกค่าย (ข้อ 11) เป็นเครื่องหมายเล็งถึงการจัดการกับมูลเถ้าของเครื่องบูชาเผาด้วยกิริยาที่เคร่งขรึม.
มูลเถ้าบ่งชี้ว่า ผลลัพธ์แห่งการตายของพระคริสต์จะนำเราไปสู่จุดจบก็คือกลายเป็นมูลเถ้า (ฆต.2:20ก). การนำมูลเถ้าไปเทที่ด้านตะวันออกของแท่น (1:16) อันเป็นทิศที่ดวงอาทิตย์ขึ้น ซึ่งบ่งชี้เป็นนัยถึงการเป็นขึ้น. สำหรับเครื่องบูชาเผา การกลายเป็นมูลเถ้าไม่ใช่จุดจบ เพราะว่าการตายของพระคริสต์นำมาซึ่งการเป็นขึ้น (รม.6:3–5; 2กธ.4:10–12; ฟป.3:10–11). พระเจ้าทรงให้ความสำคัญกับมูลเถ้าเหล่านี้ ด้วยว่าในที่สุดมูลเถ้าเหล่านี้จะกลายเป็นกรุงเยรูซาเล็มใหม่. การที่เราถูกลิดรอนจนกลายเป็นมูลเถ้าจะนำเราเข้าสู่การเปลี่ยนแปลงของพระเจ้าตรีเอภาพ (รม.12:2; 2กธ.3:18). ในการเป็นขึ้นเราซึ่งเป็นมูลเถ้าถูกเปลี่ยนแปลงจนกลายเป็นวัสดุอันล้ำค่าได้แก่ ทองคำ ไข่มุก และเพชรพลอย เพื่อการก่อสร้างแห่งกรุงเยรูซาเล็มใหม่ (วว.21:18–21).

ลวต. 6:11 ก ลวต.4:12

ลวต. 6:12 1 การที่ปุโรหิตใส่ฟืนเผาที่แท่นบูชาในเวลาเช้าทุกวันเป็นเครื่องหมายเล็งว่า ความปรารถนาของพระเจ้า (ดูข้อ 9 คำอธิบาย 4) ต้องการความร่วมมือจากผู้ปรนนิบัติโดยการเพิ่มเชื้อเพลิงเข้าไปในไฟอันบริสุทธิ์ เพิ่มกำลังแก่การเผา เพื่อให้พระเจ้าได้รับเครื่องบูชาเผาเป็นอาหาร (เทียบ รม.12:11; 2ตธ.1:6). เวลาเช้าเป็นเครื่องหมายเล็งถึงการเริ่มต้นใหม่เพื่อการเผา.

ลวต. 6:12 ก ลวต.3:3, 9, 14

ลวต. 6:12 2 ดู 3:5 คำอธิบาย 1. การเผาเครื่องบูชาเผาได้วางฐานรากเพื่อความหวานชื่นของเครื่องบูชาสันติสุข. นี่บ่งชี้ว่าเราควรถวายตัวของเราแด่พระเจ้าเป็นเครื่องบูชาเผาอย่างสม่ำเสมอ (เทียบ รม.12:11) เพื่อการวางฐานรากแก่การสามัคคีธรรมอันหวานชื่นของเรากับพระเจ้า ซึ่งมีแบบเล็งโดยการเผาไขมันของเครื่องบูชาสันติสุข. ทั้งการเผาเครื่องบูชาเผาและการเผาเครื่องบูชาสันติสุขล้วนเป็นเครื่องหมายเล็งว่า ความเด็ดขาดที่เรามีต่อพระเจ้าและการรับสุขที่เรามีต่อพระเจ้าตรีเอกภาพควรที่จะต้องเป็นเหมือนไฟที่เผาผลาญ.

ลวต. 6:14 ก ลวต.2:1–16; อฤธ.15:4

ลวต. 6:14 1 “ตรงหน้าแท่นบูชา” เป็นเครื่องหมายเล็งว่า การถวายเครื่องบูชาธัญญาหารมีความเกี่ยวข้องกับการไถ่ของพระคริสต์บนกางเขนโดยมีแท่นบูชาเป็นแบบเล็งถึงกางเขน (ฮร.13:10 และคำอธิบาย). “ต่อพระพักตร์พระยะโฮวา” เป็นเครื่องหมายเล็งว่า เครื่องบูชาธัญญาหารถูกถวายแด่พระเจ้าในการสถิตอยู่ของพระเจ้า.

ลวต. 6:15 1 เกี่ยวกับข้อ 15 ดู 2:2 คำอธิบาย.

ลวต. 6:16 ก ลวต.2:3, 10; 10:12

ลวต. 6:16 1 เครื่องบูชาธัญญาหารไม่ใช่อาหารธรรมดาแต่เป็นอาหารสำหรับปุโรหิตโดยเฉพาะ กล่าวคือ สำหรับผู้เชื่อที่อยู่ในชีวิตคริสตจักร ซึ่งเป็นปุโรหิตที่เป็นจริงและเที่ยงแท้ในการปรนนิบัติพระเจ้าตามหน้าที่การงานของปุโรหิตแห่งกิตติคุณ (รม.1:9; 15:16; 1ปต.2:9).

ลวต. 6:16 ข ยอค.44:29; เทียบ 1กธ.9:13

ลวต. 6:16 2 ส่วนของปุโรหิตในเครื่องบูชาธัญญาหารต้องรับประทานในที่บริสุทธิ์ โดยปราศจากเชื้อเป็นเครื่องหมายเล็งว่า เรารับสุขพระคริสต์เป็นการหล่อเลี้ยงแห่งชีวิต โดยปราศจากความบาป (เชื้อ) และในขอบเขตที่แบ่งแยกบริสุทธิ์เพื่อการปรนนิบัติของเรา. เนื่องจากกระโจมประชุมเป็นแบบเล็งถึงคริสตจักร (ดู 1:1 คำอธิบาย 3). การรับประทานเครื่องบูชาธัญญาหารในลานของกระโจมประชุมก็เป็นเครื่องหมายเล็งว่า เราควรรับสุขพระคริสต์เป็นการหล่อเลี้ยงแห่งชีวิตของเราในขอบเขตของชีวิตคริสตจักร.

ลวต. 6:17 ก ลวต.2:11

ลวต. 6:17 1ก การไม่ใส่เชื้อในขณะที่ปิ้งเครื่องบูชาธัญญาหาร เป็นเครื่องหมายเล็งว่า การที่เราตรากตรำบนตัวของพระคริสต์เพื่อมีส่วนในพระองค์เป็นการหล่อเลี้ยงแห่งชีวิตของเรานั้นต้องปราศจากความบาป.

ลวต. 6:17 2 กฎเกณฑ์ของเครื่องบูชาธัญญาหารในที่นี้ได้ชี้นำเราไปสู่เครื่องบูชาไถ่บาป และเครื่องบูชาไถ่การล่วงละเมิด อันเป็นเครื่องหมายเล็งว่า หากเราต้องการรับสุขพระคริสต์เป็นการหล่อเลี้ยงแห่งชีวิตของเรา เราก็ต้องจัดการกับความบาปที่อยู่ในนิสัยอันตกต่ำของเราและการบาปทั้งหมด (การล่วงละเมิด) แห่งการประพฤติของเรา. (ดู 4:3 คำอธิบาย 4 ย่อหน้าที่ 1).

ลวต. 6:18 1 พวกที่มีส่วนในพระคริสต์เป็นการหล่อเลี้ยงควรที่จะเข้มแข็งในชีวิตอันศักดิ์สิทธิ์ (บุตรชาย) และก็ควรที่จะเป็นคนที่ปรนนิบัติพระเจ้ากล่าวคือ ปุโรหิตของพระเจ้า (บุตรชายทั้งหลายของอาโรน).

ลวต. 6:20 1 ในวันที่รับการชโลมของอาโรน เครื่องบูชาที่อาโรนและบุตรชายทั้งหลายของเขาได้ถวายนั้นเป็นเครื่องหมายเล็งว่าการรับสุขพระคริสต์เป็นการหล่อเลี้ยงแห่งชีวิต มีความเกี่ยวข้องกับการปรนนิบัติของปุโรหิต. (เทียบ 7:35 คำอธิบาย 1).

ลวต. 6:20 2 แป้งละเอียดหนึ่งในสิบของหนึ่งเอฟาเป็นเครื่องบูชาธัญญาหารที่ถวายเวลาเช้าครึ่งหนึ่งเวลาเย็นครึ่งหนึ่งเสมอไป ซึ่งเป็นเครื่องหมายเล็งว่า ส่วนที่สุดยอด กล่าวคือหนึ่งในสิบของการรับสุขพระคริสต์ควรมีไว้เพื่อพระเจ้า และการรับสุขพระคริสต์เช่นนี้ควรจะดำเนินต่อเนื่องเสมอไปในการปรนนิบัติแห่งปุโรหิตของเรา.

ลวต. 6:20 ก อซด.16:36; ลวต.5:11

ลวต. 6:21 ก อซด.29:25; ลวต.1:9

ลวต. 6:25 ก ลวต.4:1–35

ลวต. 6:25 ข เทียบ ลวต.7:2

ลวต. 6:25 1 การฆ่าสัตว์ของเครื่องบูชาไถ่บาปต่อพระพักตร์พระยะโฮวาในที่เคยฆ่าสัตว์ของเครื่องบูชาเผา เป็นเครื่องหมายเล็งว่า 1) ในฐานะเครื่องบูชาไถ่บาปของเราพระคริสต์ได้ถูกฆ่าต่อเบื้องพระพักตร์พระเจ้า 2) การที่พระคริสต์ทรงเป็นเครื่องบูชาไถ่บาปของเรามีพื้นฐานอยู่บนการที่พระองค์ทรงเป็นเครื่องบูชาเผา. พระคริสต์จำต้องเป็นเครื่องบูชาเผาเพื่อความพอพระทัยของพระเจ้า ดังนั้นพระองค์จึงมีคุณสมบัติพอที่จะเป็นเครื่องบูชาไถ่บาปของเรา และเราจำต้องรับสุขพระคริสต์เป็นเครื่องบูชาเผาของเรา ซึ่งก็คือผู้ทรงเป็นอยู่เพื่อพระเจ้าโดยเด็ดขาด เราจึงได้รู้ว่า เรามีความบาปเพียงไร อันหมายความว่า เราเป็นอยู่เพื่อตัวเองแต่ไม่ได้เพื่อพระเจ้าเลยสักเท่าใด.

ลวต. 6:25 2 เครื่องบูชาไถ่บาปเป็นของบริสุทธิ์ที่สุด ซึ่งเป็นเครื่องหมายเล็งว่า ในฐานะเครื่องบูชาไถ่บาปของเราพระคริสต์ทรงบริสุทธิ์ที่สุดในการที่พระองค์ได้ทรงจัดการกับความบาปที่อยู่ในนิสัยทางภายในของเราอย่างสิ้นเชิง.

ลวต. 6:26 1 การที่ปุโรหิตที่ถวายเครื่องบูชาไถ่บาปรับประทานเครื่องบูชานี้ในสถานที่บริสุทธิ์ในลานของกระโจมประชุม เป็นเครื่องหมายเล็งว่า ผู้ที่ปรนนิบัติคนบาปด้วยพระคริสต์เป็นเครื่องบูชาไถ่บาปของเขาจะรับสุขพระคริสต์เป็นเครื่องบูชาไถ่บาปในขอบเขตที่แบ่งแยกบริสุทธิ์ ซึ่งก็คือในขอบเขตของคริสตจักร (เทียบข้อ 16 คำอธิบาย 2).

ลวต. 6:26 ก ลวต.6:16; เทียบ 1กธ.9:13

ลวต. 6:27 1 นี่เป็นเครื่องหมายเล็งว่า ผู้ใดก็ตามที่ได้ถูกต้องพระคริสต์ซึ่งเป็นเครื่องบูชาไถ่บาปเขาก็ถูกแบ่งแยกเอาไว้และถูกทำให้บริสุทธิ์ และก็จะละทิ้งความบาปและให้เนื้อหนังถูกจัดการ เพราะในฐานะเครื่องบูชาไถ่บาป พระคริสต์ได้ทรงจัดการกับความบาปและเนื้อหนังอันมีบาปของเราบนกางเขนแล้ว (รม.8:3).

ลวต. 6:27 ก เทียบ อซด.30:18–21; ลวต.16:4; ฮร.6:2

ลวต. 6:27 2ก นี่เป็นเครื่องหมายเล็งว่า การประพฤติตนในชีวิตประจำวัน (ซึ่งมีเครื่องหมายโดยเสื้อผ้า—ยซย.64:6ก) ของคนที่ได้รับการไถ่โดยพระโลหิตของพระคริสต์ซึ่งเป็นเครื่องบูชาไถ่บาปนั้นควรที่จะต้องถูกจัดการในขอบเขตที่แบ่งแยกบริสุทธิ์ (เทียบ อฟ.4:22–24). เราควรที่จะให้ความสำคัญกับพระโลหิตของพระคริสต์และไม่ควรที่จะมองว่าพระโลหิตนี้เป็นของธรรมดาเด็ดขาด (เทียบ ฮร.10:29).

ลวต. 6:28 ก ลวต.11:33; 15:12

ลวต. 6:28 1 นี่เป็นเครื่องหมายเล็งว่า คนที่มีความเกี่ยวข้องกับพระคริสต์ซึ่งเป็นเครื่องบูชาไถ่บาปนั้นคือภาชนะดิน (เทียบ 2กธ.4:7) ซึ่งชีวิตธรรมชาติของเขาควรถูกทำให้แตกหัก.

ลวต. 6:28 2 นี่เป็นเครื่องหมายเล็งว่า คนที่ได้รับการส่องสว่างและถูกพิพากษาโดยพระวิญญาณนั้น (ซึ่งถูกเปรียบเทียบเป็นกระจกทองเหลือง—เทียบ อซด.30:18 คำอธิบาย 2) แล้วจึงได้รับการบังเกิดใหม่นั้น ไม่ต้องการถูกทำให้แตกหักอีก แต่ต้องการถูกจัดการด้วยการขัดและการล้าง (1กธ.6:11; ตต.3:5).

ลวต. 6:29 1 นี่เป็นเครื่องหมายเล็งว่าผู้ที่เข้มแข็งกว่าทั้งหลาย (ผู้ชาย) ล้วนสามารถรับสุขพระคริสต์เป็นเครื่องบูชาไถ่บาปที่บริสุทธิ์ที่สุด ในขณะที่นำพระคริสต์ซึ่งเป็นเครื่องบูชาไถ่บาปไปหล่อเลี้ยงแก่ผู้อื่น.

ลวต. 6:30 1 การปกปิดบาปที่ได้กล่าวถึงในที่นี้ถูกกระทำในที่บริสุทธิ์สุด (16:27) ซึ่งเป็นที่ที่พระเจ้าทรงสถิตอยู่. ข้อนี้เป็นเครื่องหมายเล็งว่า ในฐานะเครื่องบูชาไถ่บาป พระคริสต์ได้ทรงจัดการกับความบาปของเราและนิสัยอันมีบาปของเราบนกางเขนแล้ว จึงได้ทรงสำเร็จการไถ่ของพระเจ้าเพื่อเรา สิ่งเหล่านี้ล้วนมีไว้เพื่อการรับสุขของพระเจ้าอย่างสิ้นเชิง โดยที่เราไม่มีส่วนในสิ่งนี้ อย่างไรก็ตามในการที่เรานำพระคริสต์ซึ่งเป็นเครื่องบูชาไถ่บาปไปหล่อเลี้ยงแก่คนบาป เราก็สามารถมีส่วนในพระองค์ (ข้อ 26). เกี่ยวกับพระคริสต์ซึ่งเป็นเครื่องบูชาไถ่บาป ทั้งพระเจ้าและเหล่าปุโรหิตที่ทำการปรนนิบัติล้วนมีส่วนหนึ่ง ทว่าส่วนที่ดีที่สุดมีไว้สำหรับการรับสุขของพระเจ้า.