การงานบรรณกิจของห้องสมุดกิตติคุณแห่งประเทศไทย
หากท่านต้องการมีส่วนในการงานบรรณกิจของห้องสมุดกิตติคุณแห่งประเทศไทย
ท่านสามารถมอบถวายทรัพย์โดยโอนเงินเข้าบัญชีของห้องสมุด:
ธนาคารกสิกรไทย สาขาพาราไดซ์ พาร์ค
ชื่อบัญชี: นายปิยะ ตั้งเสรีมั่นคง และ
นางสุมิตรา อดุลประวิตรชัย และ
นางสาวทานาธิบดี ชูมณี
เลขที่บัญชี: 218-3-99941-1

รบกวนส่งสลิปการโอนมาที่ Line ID: @gospelbookroom

เลวีติโก บทที่ 4

4. เครื่องบูชาไถ่บาป
4:1-35
ลวต. 4:1 พระยะโฮวาตรัสแก่โมเซว่า
ลวต. 4:2 “จงกล่าวแก่ชนชาติอิสราเอลว่า ถ้าผู้ใด1กกระทำบาปโดยไม่เจตนาคือกระทำสิ่งใดๆ ที่พระยะโฮวามีคำสั่งห้ามไว้
ลวต. 4:3 ถ้ากปุโรหิตผู้ที่ได้รับการชโลมแล้วกระทำผิดเป็นเหตุให้พลไพร่หลงผิดไปด้วย ก็ให้ปุโรหิตนั้นเอา1โคตัวผู้อัน2ขปราศจากด่างพร้อยตัวหนึ่ง มาถวายแด่พระยะโฮวา3เป็น4คเครื่องบูชาไถ่บาปสำหรับความบาปที่เขาได้กระทำนั้น.
ลวต. 4:4 และให้เขาเอาโคตัวผู้นั้นมาถึงประตูกระโจมประชุมต่อพระพักตร์พระยะโฮวา แล้ว1วางมือบนหัวโคและให้เขา2ฆ่าโคนั้นต่อพระพักตร์พระยะโฮวา.
ลวต. 4:5 และปุโรหิตที่ได้รับการชโลมจะเอา1เลือดส่วนหนึ่งของโคตัวผู้นั้นกเข้ามาในกระโจมประชุมนั้น
ลวต. 4:6 และปุโรหิตจะเอานิ้วมือจุ่มลงในเลือด และกประพรมเลือดที่หน้าม่านในสถานบริสุทธิ์เจ็ดครั้งต่อพระพักตร์พระยะโฮวา.
ลวต. 4:7 และปุโรหิตจะเอาเลือดส่วนหนึ่งกเจิมที่เชิงงอนทั้งสี่บน1แท่นเผาเครื่องหอมที่อยู่ในกระโจมประชุมต่อพระพักตร์พระยะโฮวา และเลือดโคที่เหลืออยู่นั้นเขาจะเทลงที่ขฐานของแท่นเครื่องบูชาเผาที่อยู่ตรงประตูกระโจมประชุม.
ลวต. 4:8 และเขาจะเอา1กไขมันทั้งหมดออกจากตัวโคที่เป็นเครื่องบูชาไถ่บาปนั้นคือไขมันที่หุ้มเครื่องในและไขมันทั้งหมดที่อยู่บนเครื่องใน
ลวต. 4:9 และไตทั้งสองอันกับไขมันบนไตที่อยู่ข้างสะโพกทั้งสองข้าง และพังผืดที่อยู่บนตับ กับไตทั้งสองอันนั้นให้เขาตัดออก.
ลวต. 4:10 เหมือนอย่างที่ได้เอาจากโคของเครื่องบูชาแห่งสันติสุข และปุโรหิตจะ1เผาของเหล่านี้บนแท่นเครื่องบูชาเผา.
ลวต. 4:11 แต่1หนังโคตัวผู้กับเนื้อทั้งหมดรวมทั้งหัวและโคนขาและเครื่องในกับทั้งมูล
ลวต. 4:12 คือทั้งโคตัวผู้นั้นจะยกออกไปกข้างนอกค่ายถึงที่สะอาดที่เคยทิ้ง1มูลเถ้า และเผาเสียด้วยไฟบนฟืนในที่ทิ้งมูลเถ้านั้น.
ลวต. 4:13 ถ้าชุมนุมชนอิสราเอลทั้งหมดได้ทำผิดและความผิดนั้นได้ปิดซ่อนอยู่ไม่เป็นที่สังเกตุของชุมนุมชนคือเขาได้กระทำในสิ่งใดๆ ที่พระยะโฮวามีคำสั่งห้ามไว้ซึ่งกลายเป็นความผิด
ลวต. 4:14 ครั้นเมื่อชุมนุมชนได้รู้ถึงความผิดของเขาแล้ว ก็ให้เขาถวายโคผู้ตัวหนึ่งเป็นกเครื่องบูชาไถ่บาปนั้น และให้นำโคนั้นมาที่หน้ากระโจมประชุม.
ลวต. 4:15 และ1พวกผู้อาวุโสของชุมนุมชนจะวางมือของตนลงบนหัวโคผู้นั้นต่อพระพักตร์พระยะโฮวา และให้ฆ่าโคผู้นั้นต่อพระพักตร์พระยะโฮวา.
ลวต. 4:16 และปุโรหิตที่ได้รับการชโลมจะเอาเลือดโคผู้ส่วนหนึ่งนั้นเข้ามาในกระโจมประชุม
ลวต. 4:17 และปุโรหิตจะเอานิ้วมือของตนจุ่มลงในเลือด และประพรมเลือดที่หน้าม่านเจ็ดครั้งต่อพระพักตร์พระยะโฮวา.
ลวต. 4:18 และปุโรหิตนั้นจะเอาเลือดส่วนหนึ่งเจิมที่เชิงงอนทั้งสี่ของแท่นเผาเครื่องหอมที่อยู่ตรงพระพักตร์พระยะโฮวาในกระโจมประชุม และเลือดที่เหลือนั้นเขาจะเทลงที่ฐานของแท่นเครื่องบูชาเผาที่อยู่ตรงประตูกระโจมประชุม.
ลวต. 4:19 และปุโรหิตจะเอาไขมันทั้งหมดของโคนั้นเผาบนแท่นบูชา.
ลวต. 4:20 ให้เขากระทำต่อโคตัวผู้นี้เหมือนอย่างที่กระทำต่อโคของเครื่องบูชาไถ่บาป และปุโรหิตจะทำกการปกปิดบาปแทนเขาทั้งหลาย และเขาจะขได้รับการอภัย.
ลวต. 4:21 และปุโรหิตจะเอาโคนั้นออกไปนอกค่ายที่พัก และเผาเสียเหมือนอย่างเผาโคตัวก่อนนั้น นี่เป็นเครื่องบูชาไถ่บาปของชุมนุมชน.
ลวต. 4:22 ถ้าผู้ปกครองกกระทำผิดโดยไม่เจตนาคือกระทำสิ่งใดๆ ตามที่พระยะโฮวาพระเจ้าของเขา มีคำสั่งห้ามไว้และกลายเป็นความผิด
ลวต. 4:23 เมื่อรู้ถึงความผิดที่ตนได้กระทำนั้นแล้ว ก็ให้ผู้นั้นเอาเครื่องบูชามา คือกลูกแพะตัวผู้ปราศจากด่างพร้อยตัวหนึ่ง.
ลวต. 4:24 ให้ผู้นั้นวางมือของตนลงบนหัวแพะนั้น และฆ่าเสียในสถานที่ซึ่งเขาฆ่าสัตว์ของเครื่องบูชาเผาต่อพระพักตร์พระยะโฮวาให้เป็นเครื่องบูชาไถ่บาป.
ลวต. 4:25 และปุโรหิตจะเอานิ้วมือจุ่มเลือดบางส่วนของเครื่องบูชาไถ่บาป แล้วเจิมบนเชิงงอนทั้งสี่ของแท่นเครื่องบูชาเผา และจะเทเลือดที่เหลือนั้นลงที่ฐานของแท่นเครื่องบูชาเผา.
ลวต. 4:26 และปุโรหิตจะเอาไขมันทั้งหมดเผาบนแท่นบูชาเหมือนอย่างไขมันของเครื่องบูชาสันติสุข และปุโรหิตจะทำการปกปิดบาปแทนผู้กระทำผิดนั้น และเขาจะกได้รับการอภัย.
ลวต. 4:27 ถ้าผู้ใดในพวกพลไพร่ธรรมดาได้กกระทำผิดโดยไม่เจตนา คือกระทำในสิ่งใดๆ ที่พระยะโฮวาได้มีคำสั่งห้ามไว้และกลายเป็นความผิด
ลวต. 4:28 เมื่อเขารู้ถึงความผิดที่ตนได้กระทำนั้นแล้ว ก็ให้ผู้นั้นเอาเครื่องบูชาสำหรับความผิดที่ได้กระทำนั้นมา คือกลูกแพะตัวเมียปราศจากด่างพร้อยตัวหนึ่ง.
ลวต. 4:29 และให้ผู้นั้นวางมือลงบนหัวสัตว์ของเครื่องบูชาไถ่บาปนั้นและฆ่าสัตว์บูชาไถ่บาปเสียในสถานที่สำหรับฆ่าสัตว์บูชาเผานั้น.
ลวต. 4:30 และปุโรหิตจะเอานิ้วมือจุ่มเลือดบางส่วนแล้วเจิมลงบนเชิงงอนทั้งสี่ของแท่นเครื่องบูชาเผา เลือดที่เหลือนั้นจะเทลงที่ฐานของแท่นบูชา.
ลวต. 4:31 เขาจะเอาไขมันทั้งหมดของสัตว์นั้นออกเสียเหมือนอย่างได้เอาไขมันออกจากสัตว์ที่ถวายสำหรับเครื่องบูชาสันติสุข และปุโรหิตจะเผาเสียบนแท่นบูชาถวายแก่พระยะโฮวาเป็นกลิ่นหอมอันเป็นที่พอพระทัย และปุโรหิตจะทำการปกปิดบาปแทนผู้นั้น และเขาจะได้รับการอภัย.
ลวต. 4:32 ถ้าผู้นั้นนำกลูกแกะมาเป็นเครื่องบูชาไถ่บาป ก็ให้นำลูกแกะตัวเมียปราศจากด่างพร้อยมาตัวหนึ่ง.
ลวต. 4:33 ให้ผู้นั้นวางมือของตนลงบนหัวสัตว์ของเครื่องบูชาไถ่บาป และฆ่าเสียในสถานที่ฆ่าสัตว์ของเครื่องบูชาเผานั้นเพื่อเป็นเครื่องบูชาไถ่บาป.
ลวต. 4:34 และปุโรหิตจะเอานิ้วมือจุ่มเลือดบางส่วนของสัตว์แห่งเครื่องบูชาไถ่บาปนั้น เจิมลงบนเชิงงอนทั้งสี่ของแท่นบูชาเผาและเลือดที่เหลือนั้นจะเทลงที่ฐานของแท่นบูชา.
ลวต. 4:35 และเขาจะเอาไขมันทั้งหมดของสัตว์นั้นออกเสีย เหมือนอย่างเอาไขมันของลูกแกะของเครื่องบูชาสันติสุข และปุโรหิตจะเผาเสียบนแท่นเหนือเครื่องบูชาเผาที่กระทำด้วยไฟแก่พระยะโฮวา. ปุโรหิตจะทำการปกปิดบาปแทนผู้นั้น สำหรับความผิดที่ได้กระทำนั้นและเขาจะกได้รับการอภัย.

คำอธิบาย เลวีติโก บทที่ 4

ลวต. 4:2 ก ลวต.4:13, 22, 27; 5:15, 17; อฤธ.15:27–29; เทียบ บพส.19:12
ลวต. 4:2 1ก หรือข้อผิดพลาด กระทำผิด. การกระทำบาปโดยไม่เจตนาในที่นี้เป็นเครื่องหมายเล็งถึง ความบาปที่อยู่ในนิสัยอันตกต่ำของเรา กล่าวคือ ความบาปที่อาศัยอยู่ในมนุษยชาติ ซึ่งมาจากซาตาน และเข้ามาโดยอาดาม (รม.5:12) ซึ่งทำให้เรากระทำบาปโดยไม่เจตนา (รม.7:19–20). ความบาปนี้ได้แปรสภาพเป็นบุคคล (ตัวตน) ในโรมบทที่ 7 (ดู ข้อ 8 คำอธิบาย 1) ซึ่งก็คือนิสัยอันชั่วร้ายของซาตานกระทั่งคือตัวของซาตานเอง ซึ่งอาศัยอยู่ในเนื้อหนังที่ตกต่ำของเรา (รม.7:17–18ก, 20, 23 และข้อ 18 คำอธิบาย 2). ในเมื่อเนื้อหนังของเราเป็นหนึ่งกับความบาป (รม.8:3) ทุกสิ่งที่เรากระทำออกมาจากเนื้อหนัง ไม่ว่าจะเป็นความดีหรือความชั่ว ก็ล้วนแต่เป็นความบาปทั้งสิ้น. ยิ่งกว่านั้นเนื่องจากเนื้อหนังชี้ถึงมนุษย์ที่ตกต่ำ (ยนซ.6:3; รม.3:20) มนุษย์ที่ตกต่ำทุกคนล้วนเป็นความบาป (2กธ.5:21 และคำอธิบาย 2).
ลวต. 4:3 ก อซด.29:7, 21; ลวต.8:12; 21:10–12; เทียบ ฮร.7:27–28
ลวต. 4:3 1 เครื่องบูชาไถ่บาป อาจเป็นโคตัวผู้ แพะตัวผู้ แพะตัวเมีย หรือแกะตัวเมีย (ข้อ 3, 14, 23, 28, 32). นี่เป็นเครื่องหมายเล็งว่าการรู้จัก การมอบถวายและการปรับใช้พระคริสต์ในฐานะเครื่องบูชาไถ่บาปนั้นมีความแตกต่างกันในด้านของระดับ. (เทียบ 1:14 คำอธิบาย 1).
ลวต. 4:3 ข ลวต.1:3; 1ปต.1:19
ลวต. 4:3 2ข ดู บทที่ 3:1 คำอธิบาย 3. ข้อ 23, 28 และ 32 ก็เช่นเดียวกัน.
ลวต. 4:3 3 เป็นเครื่องบูชาไถ่บาป หรือเพื่อความบาป. หนังสือทั้งเล่มล้วนเช่นเดียวกัน (เทียบ รม.8:3; 2กธ.5:21).
ลวต. 4:3 ค ลวต.6:25–30; เทียบ ฮร.10:6
ลวต. 4:3 4ค เครื่องบูชาไถ่บาปเป็นเครื่องหมายเล็งว่า พระคริสต์ทรงเป็นเครื่องบูชาเพื่อความบาปของพลไพร่ของพระเจ้า. ในพระคัมภีร์ ความบาปที่เป็นเอกพจน์ ชี้ถึงความบาปที่อาศัยอยู่ในนิสัยของเรา ส่วนความบาปที่เป็นพหูพจน์ชี้ถึงการประพฤติแห่งบาป ซึ่งก็คือผลของความบาปที่อาศัยอยู่ภายใน. ความบาปของเราที่เป็นเอกพจน์ถูกจัดการโดยพระคริสต์ในฐานะเครื่องบูชาไถ่บาปของเรา (ลวต.4; รม.8:3; 2กธ.5:21; ฮร.9:26). ความบาปของเราที่เป็นพหูพจน์ หรือการล่วงละเมิดถูกแบกรับโดยพระคริสต์ในฐานะเครื่องบูชาไถ่การล่วงละเมิดของเรา (ลวต.5; ยซย.53:5ก; 1กธ.15:3; 1ปต.22:24; ฮร.9:28). พระคริสต์ทรงเป็นพระเมษโปดกของพระเจ้าผู้ทรงขจัดไปซึ่งการสรุปรวมของความบาป กล่าวคือความบาปที่อยู่ภายในกับความบาปต่างๆ ที่อยู่ภายนอก (ยซย.53:10; ยฮ.1:29; ดู 1ปต.3:18 คำอธิบาย 1 และ 1ยฮ.1:7 คำอธิบาย 6).
พระคำก็คือพระเจ้า ซึ่งได้แปรสภาพกลายเป็นเนื้อหนัง มีลักษณะของเนื้อหนังแห่งบาป (ยฮ.1:1, 14 และข้อ 14 คำอธิบาย 2 ย่อหน้า 1; รม.8:3 และคำอธิบาย 3). พระคริสต์ถูกตรึงตายในเนื้อหนังและสิ้นพระชมน์ในเนื้อหนัง (1ปต.3:18ข). แม้ว่าพระคริสต์ทรงมีเพียงลักษณะของมนุษย์ที่ตกต่ำเท่านั้น ขณะที่พระองค์อยู่บนกางเขน พระเจ้าก็นับว่าลักษณะนั้นเป็นสิ่งที่จริงแท้. เนื่องจากความบาป คนเก่า ซาตาน โลก และผู้ปกครองของโลกล้วนเป็นหนึ่งกับเนื้อหนัง ฉะนั้นเมื่อพระคริสต์ถูกประหารในเนื้อหนัง ความบาปก็ได้ถูกปรับโทษ (รม.8:3) คนเก่าถูกตรึงไว้ (รม.6:6) ซาตานถูกทำลาย (ฮร.2:14) โลกถูกพิพากษาและผู้ปกครองของโลกก็ได้ถูกขับไล่ออกไป (ยฮ.12:31). ด้วยเหตุนี้ โดยการตายของพระคริสต์ที่อยู่ในเนื้อหนัง สิ่งในด้านลบทั้งหมดล้วนถูกจัดการแล้ว. นี่คือประสิทธิภาพของเครื่องบูชาไถ่บาป.
ลำดับของเครื่องบูชา 5 อย่างใน 1:1—6:7 เป็นรูปภาพของลำดับที่อยู่ใน 1 โยฮันบทที่ 1. เครื่องบูชาเผา, เครื่องบูชาธัญญาหาร, และเครื่องบูชาสันติสุขนำเราเข้าสู่การสามัคคีธรรมกับพระเจ้า (1ยฮ.1:3). โดยการสามัคคีธรรมกับพระเจ้าผู้ทรงเป็นความสว่าง (1ยฮ.1:5) เราค้นพบว่าตนเองมีบาปโดยมีความบาปทางภายในและมีความบาปทั้งหลายทางภายนอก. ด้วยเหตุนี้หลังจากที่เราได้บังเกิดใหม่แล้ว เราก็ยังต้องการปรับใช้พระคริสต์เป็นเครื่องบูชาไถ่บาปของเรา ดังที่ได้ชี้แจงไว้ใน 1ยฮ.1:8 และเป็นเครื่องบูชาไถ่การล่วงละเมิดของเรา ดังที่ได้ชี้แจงไว้ใน 1ยฮ.1:9. (ดู 1ยฮ.1:7 คำอธิบาย 3).
ลวต. 4:4 1 การวางมือบนเครื่องบูชาไถ่บาป (ข้อ 4, 15, 24, 29, 33) เป็นเครื่องหมายเล็งว่า ผู้ถวายเข้าสนิทกับเครื่องบูชา (2กธ.5:14; ดู 1:4 คำอธิบาย 1).
ลวต. 4:4 2 การฆ่าเครื่องบูชาไถ่บาปต่อพระพักตร์พระยะโฮวาเป็นเครื่องหมายเล็งว่า พระคริสต์ถูกสังหารต่อพระพักตร์พระเจ้าในฐานะเครื่องบูชาไถ่บาป ทำให้พระองค์ซึ่งเป็นเครื่องบูชาไถ่บาปเป็นที่ยอมรับของพระเจ้า.
ลวต. 4:5 1 เลือดของเครื่องบูชาไถ่บาปมีประสิทธิภาพสี่ประการ ได้แก่ 1) เลือดส่วนหนึ่งนำเข้าไปในกระโจมประชุมและประพรมตรงหน้าม่านของที่บริสุทธิ์สุดเจ็ดครั้งต่อพระพักตร์พระยะโฮวา (ข้อ 5–6, 16–17) ซึ่งเป็นเครื่องหมายเล็งว่าพระโลหิตของพระคริสต์ได้นำเข้าสู่ที่บริสุทธิ์ที่อยู่ในสวรรค์ทั้งหลาย เพื่อเราจะได้รับการไถ่ (ฮร.9:12). 2) เลือดส่วนหนึ่งถูกเจิมที่เชิงงอนทั้งสี่บนแท่นเผาเครื่องหอม (ข้อ 7ก, 18ก) ทำให้เราสามารถติดต่อพระเจ้าในการอธิษฐาน (ฮร.10:19). 3) เลือดส่วนหนึ่งถูกเจิมที่เชิงงอนทั้งสี่บนแท่นเครื่องบูชาเผา (ข้อ 25ก, 30ก, 34ก) ซึ่งเป็นเครื่องหมายเล็งว่า พระโลหิตของพระคริสต์นั้นมีประสิทธิภาพเพื่อการไถ่ของเรา (อฟ.1:7; 1ปต.1:18–19). 4) เลือดที่เหลืออยู่จะเทลงที่ฐานของแท่นเครื่องบูชาเผา (ข้อ 7ข, 18ข, 25ข, 30ข, 34ข) ซึ่งเป็นเครื่องหมายเล็งว่า พระโลหิตของพระคริสต์เทออกบนกางเขนเพื่อสันติสุขในมโนธรรมของเรา และเป็นการรับประกันต่อเราว่า เราได้รับการไถ่จากพระเจ้าและเป็นที่ยินดีรับไว้ของพระองค์ (ฮร.9:14).
ลวต. 4:5 ก ฮร.9:6
ลวต. 4:6 ก ลวต.1:5; 4:16–17; 5:9; 16:14; อฤธ.19:4; ฮร.12:24
ลวต. 4:7 ก ลวต.4:18; 16:18; เทียบ ลวต.8:15; 9:9
ลวต. 4:7 1 แปลตามตรงคือ แท่นเผาเครื่องหอมอันหอมหวน.
ลวต. 4:7 ข อซด.29:12; ลวต.5:9; 8:15; 9:9
ลวต. 4:8 ก ลวต.3:3
ลวต. 4:8 1ก ไขมันและเครื่องในส่วนหนึ่งของเครื่องบูชาไถ่บาป จะถูกเผาบนแท่นเครื่องบูชาเผา (ข้อ 8–10, 19, 26, 31, 35) ซึ่งเป็นเครื่องหมายเล็งว่าส่วนทางภายในที่ละเอียดอ่อนและหวานชื่นของพระคริสต์จะต้องถวายแด่พระเจ้าเพื่อความอิ่มหนำของพระองค์ พระองค์จึงทรงพอพระทัยที่จะให้อภัยแก่เรา. กรณีนี้เป็นเครื่องหมายเล็งที่ก้าวไปอีกขั้นหนึ่งว่าพระเจ้าทรงยินดีรับเครื่องบูชาไถ่บาปนั้น ซึ่งมีพื้นฐานอยู่บนเครื่องบูชาเผา. ในฐานะเครื่องบูชาเผา พระคริสต์ทรงเพื่อพระเจ้าอย่างเด็ดขาด สิ่งนี้ทำให้พระองค์มีคุณสมบัติพอที่จะกลายเป็นเครื่องบูชาไถ่บาป. (ดู 6:25 และคำอธิบาย 1).
ลวต. 4:10 1 เกี่ยวกับการเผาสองประเภทที่กล่าวในข้อ 10 และ 12. (ดู อซด.29:13 คำอธิบาย 2).
ลวต. 4:11 1 ส่วนที่เหลือของเครื่องบูชาไถ่บาปถูกเผาเสียที่ข้างนอกค่าย (ข้อ 11–12, 21) ซึ่งเป็นเครื่องหมายเล็งว่า ในฐานะเครื่องบูชาไถ่บาป พระคริสต์ทรงทนรับการเหยียดหยามอยู่นอกศาสนายูดายซึ่งเป็นองค์กรฝ่ายมนุษย์ (ฮร.13:11–13). เครื่องบูชาไถ่บาปต้องเผาในที่สะอาด เป็นเครื่องหมายเล็งถึงสถานที่ที่พระคริสต์ถูกผู้คนปฏิเสธและความบาปของมนุษย์ได้รับการชำระในที่นั่น.
ลวต. 4:12 ก อซด.29:14; ลวต.4:21; 6:11; 8:17; 9:11; 16:27
ลวต. 4:12 1 กล่าวคือมูลเถ้าของเครื่องบูชาเผา (ข้อ 10). มูลเถ้าของเครื่องบูชาเผาเป็นเครื่องหมายเล็งว่า พระเจ้าทรงยอมรับและยินดีรับเครื่องบูชา. มูลเถ้ายังทำให้ผู้ถวายเครื่องบูชามีความเชื่อมั่นและมีสันติสุขในใจต่อการไถ่ที่พระเจ้าทรงกระทำสำเร็จเพื่อความบาปของเขา.
ลวต. 4:14 ก ลวต.4:3; เทียบ ฮร.10:6
ลวต. 4:15 1 กรณีนี้เป็นเครื่องหมายเล็งว่า ผู้อาวุโสของคริสตจักรสามารถเป็นตัวแทนของคริสตจักรในการถวายพระคริสต์เป็นเครื่องบูชาไถ่บาป.
ลวต. 4:20 ก ลวต.1:4; 4:26; อฤธ.15:25, 28
ลวต. 4:20 ข ลวต.4:26, 31, 35; 5:10, 13, 16, 18; 6:7
ลวต. 4:22 ก ลวต.4:2, 13, 27
ลวต. 4:23 ก ลวต.9:3; 23:19; อฤธ.7:16; 15:24; 28:15
ลวต. 4:26 ก ลวต.4:20
ลวต. 4:27 ก ลวต.4:2, 13; อฤธ.15:27
ลวต. 4:28 ก ลวต.5:6; อฤธ.15:27
ลวต. 4:32 ก เทียบ อซด.12:3, 5; ยซย.53:7; ยฮ.1:29
ลวต. 4:35 ก ลวต.4:20, 26, 31
สารบัญ