เลวีติโก บทที่ 3

ลวต. 3:1 ก ลวต.7:11–21, 29–34

ลวต. 3:1 1ก เครื่องบูชาสันติสุขเป็นเครื่องหมายเล็งว่า พระคริสต์ทรงเป็นสันติสุขระหว่างเรากับพระเจ้า ทำให้เราสามารถรับสุขพระคริสต์ในการสามัคคีธรรมและความชื่นชมยินดีร่วมกับพระเจ้าและมนุษย์ (อฤธ.10:10; พบญ.27:7). เครื่องบูชาสันติสุขโดยหลักแล้วได้สำเร็จเป็นจริงในงานเลี้ยงที่เรารับสุขพระคริสต์โดยการหักขนมปังเพื่อรำลึกถึงองค์พระผู้เป็นเจ้า และนำพระคริสต์ถวายแด่พระบิดาเพื่อการนมัสการพระบิดา (มธ.26:26–30). เครื่องบูชาสันติสุขบ่งชี้เป็นนัยถึงการสามัคคีธรรมกับพระเจ้าตรีเอกภาพและครอบคลุมถึงการรับสุขที่มีต่อพระเจ้าตรีเอกภาพ ซึ่งมีตัวอย่างโดยโคอ้วนพีในลูกา 15:23–24 โคอ้วนพีนี้ก็คือการรับสุขที่สันติสุขระหว่างบิดาที่ให้การต้อนรับ (พระเจ้า) กับบุตรพเนจรที่กลับมา (คนบาป).
เครื่องบูชาสันติสุขคือแบบเล็งแห่งงานเลี้ยงขององค์พระผู้เป็นเจ้าในพันธสัญญาเดิม. ผู้เชื่อรับสุขพระคริสต์เป็นเครื่องบูชาสันติสุขของเขาในงานเลี้ยงขององค์พระผู้เป็นเจ้า เพื่อให้พวกเขามีการสามัคคีธรรมกับพระเจ้าและกับผู้เชื่อซึ่งกันและกัน. การรับสุขที่มีต่อเครื่องบูชาสันติสุขเป็นผลที่เกิดจากเครื่องบูชาเผา เครื่องบูชาธัญญาหาร เครื่องบูชาไถ่บาป และเครื่องบูชาแห่งการล่วงละเมิด (ข้อ 5 และคำอธิบาย). การที่เรารับสุขพระคริสต์เป็นเครื่องบูชา 4 ประการนี้นำมาซึ่งผลลัพธ์คือการรับสุขพระคริสต์เป็นเครื่องบูชาสันติสุขของเรา เพื่อให้เรามีการสามัคคีธรรมกับพระเจ้าและกับผู้ที่เป็นผู้เชื่อร่วมกับเรา. (ดู ข้อ 3 คำอธิบาย 1).

ลวต. 3:1 2 เครื่องบูชาสันติสุขสามารถเป็นปศุสัตว์ที่ไม่เหมือนกันซึ่งเอาออกมาจากฝูงโคหรือฝูงแกะและสามารถเป็นตัวผู้หรือตัวเมียก็ได้. เครื่องบูชาสันติสุขที่มีชนิดต่างกันเป็นเครื่องหมายเล็งถึงสภาพการณ์ที่แตกต่างกันของการรับสุข ซึ่งผู้ถวายเครื่องบูชามีต่อพระคริสต์. ณ ที่นี้ตัวผู้เป็นเครื่องหมายเล็งว่า การรับสุขที่ผู้ถวายมีต่อพระคริสต์ค่อนข้างเข้มแข็ง ทว่าตัวเมียเป็นเครื่องหมายเล็งว่า การรับสุขที่ผู้ถวายมีต่อพระคริสต์ค่อนข้างอ่อนแอ (เทียบ 1ปต.3:7; เทียบ ข้อ 7 คำอธิบาย 1).

ลวต. 3:1 ข อซด.12:5

ลวต. 3:1 3ข ในฐานะเครื่องบูชาสันติสุขของเรา พระคริสต์ทรงปราศจากด่างพร้อย กล่าวคือไม่มีความบาปและการล่วงละเมิด (ฮร.9:14; 1ปต.1:19; 2กธ.5:21; ฮร.4:15).

ลวต. 3:2 ก ลวต.1:4

ลวต. 3:2 1ก ดู 1:4 คำอธิบาย 1. ข้อ 8 และข้อ 13 ก็เช่นเดียวกัน.

ลวต. 3:2 2 ดู 1:3 คำอธิบาย 3.

ลวต. 3:2 3 การเอาเลือดของเครื่องบูชาสันติสุขมาประพรมบนแท่นบูชาและรอบแท่นบูชา (ข้อ 2, 8, 13). ซึ่งก็คือที่ที่ผู้ถวายยืนอยู่ นี่บ่งชี้ว่า เลือดมีไว้เพื่อให้มโนธรรมของผู้ถวายมีสันติสุข ทำให้เขาเชื่อมั่นว่าความบาปของเขาได้รับการชำระแล้ว (ฮร.9:14ข).

ลวต. 3:2 ข ลวต.1:5

ลวต. 3:3 1 พระคริสต์ในฐานะเครื่องบูชาสันติสุขมีไว้เพื่อการสามัคคีธรรมและการรับสุขของ 5 ฝ่าย คือพระเจ้า ปุโรหิตที่ทำการปรนนิบัติ ปุโรหิตทั้งหลาย (ระบบกลุ่มปุโรหิต) ผู้ถวายเครื่องบูชาและชุมนุมชนที่ได้รับการชำระ. ไขมันกับเครื่องในของเครื่องบูชาเป็นส่วนของพระเจ้า (ข้อ 3–5). ขนมปัง 4 อย่างกับขาข้างขวาซึ่งเป็นเครื่องบูชายกนั้นเป็นส่วนของปุโรหิตที่ทำการปรนนิบัติ (7:14, ข้อ 32–34). เนื้อของเครื่องบูชาเป็นส่วนของผู้ถวาย (7:15–18). อกซึ่งเป็นเครื่องบูชาแกว่งมีเพื่อปุโรหิตทั้งหลาย (7:30–31,34) และเนื้อของสัตวบูชาที่ยังเหลืออยู่ ภายใต้เงื่อนไขของการชำระมีไว้เพื่อชุมนุมชนทั้งหมด (7:19–21). ในพันธสัญญาใหม่ ไม่มีชนชั้นบริสุทธิ์ และก็ไม่มีผู้เชื่อธรรมดา (ดู วว.2:6 คำอธิบาย 1). เหตุฉะนั้น ผู้เชื่อทั้งหมดในพระคริสต์ล้วนควรที่จะเป็นปุโรหิตที่ทำการปรนนิบัติ กลุ่มปุโรหิต ผู้ถวายและชุมนุมชน.

ลวต. 3:3 ก อซด.29:13, 22; ลวต.4:8–9

ลวต. 3:3 2ก ไขมันเป็นเครื่องหมายเล็งถึงความอุดมสมบูรณ์ทางภายในของพระคริสต์ ซึ่งก็คือความครบบริบูรณ์ของชีวิต เพื่อความพอพระทัยของพระเจ้าตามสง่าราศีของพระองค์ ส่วนเครื่องในเป็นเครื่องหมายเล็งถึงความอ่อนโยน ความเล็กน้อยและความล้ำค่าของสิ่งที่พระคริสต์ทรงเป็นทางภายในที่มีต่อพระเจ้า (เทียบ ฟป.1:8; ยฮ.7:3–18 กับคำอธิบาย) เพื่อความพอพระทัยของพระเจ้า ซึ่งมีเพียงพระเจ้าทรงสามารถเข้าใจและชื่นชอบ (มธ.11:27ก). การเผาไขมันและเครื่องในของเครื่องบูชาสันติสุขเป็นเครื่องบูชาที่ถวายแด่พระยะโฮวาด้วยไฟ (ข้อ 3–5, 9–11, 14–16) เป็นเครื่องหมายเล็งว่า พระเจ้าควรเป็นผู้รับสุขคนแรกที่รับสุขส่วนแรกที่ดีเลิศของเครื่องบูชาสันติสุข.

ลวต. 3:5 ก ลวต.6:12

ลวต. 3:5 1 เครื่องบูชาสันติสุขมีพื้นฐานอยู่บนความอิ่มหนำที่พระเจ้าทรงมีต่อเครื่องบูชาเผา (6:12). ตามลำดับของเครื่องบูชาต่างๆ ที่ถูกนำเสนอใน 1:1—6:7 เครื่องบูชาสันติสุขก็เป็นผลลัพธ์ของการที่พระเจ้าและมนุษย์ได้มีการรับสุขในเครื่องบูชาธัญญาหาร หากเราต้องการรับสุขพระคริสต์เป็นสันติสุขในความเป็นจริงทุกๆ วัน เราก็ต้องยึดพระคริสต์เป็นเครื่องบูชาเผาของเราเพื่อให้พระเจ้าพอพระทัยก่อน แล้วเราต้องกินพระองค์เป็นเครื่องบูชาธัญญาหาร คือรับสุขพระองค์เป็นอาหารของเรา.
ตามลำดับของเครื่องบูชาต่างๆ ใน 6:8–7:38 เครื่องบูชาสันติสุขก็มีพื้นฐานโดยเครื่องบูชาแห่งการไถ่บาปและเครื่องบูชาแห่งการล่วงละเมิด. ขณะที่ปัญหาของความบาปและการล่วงละเมิดของเราถูกแก้ไขโดยพระคริสต์ในฐานะเครื่องบูชาแห่งการไถ่บาปและเครื่องบูชาแห่งการล่วงละเมิด อีกทั้งขณะที่พระเจ้าและเราล้วนอิ่มหนำด้วยพระคริสต์ในฐานะเครื่องบูชาเผาและเครื่องบูชาธัญญาหาร เราจึงสามารถนำพระคริสต์ถวายแด่พระเจ้าเป็นเครื่องบูชาสันติสุขเพื่อให้เรารับสุขซึ่งกันและกันในสันติสุข. (ดู 7:37 และคำอธิบาย 2).

ลวต. 3:7 1 ลูกแกะเป็นเครื่องหมายเล็งว่าผู้ถวายเครื่องบูชารับสุขความครบสมบูรณ์และความงดงามของพระคริสต์ ทว่าแพะ (ข้อ 12) เป็นเครื่องหมายเล็งว่าผู้ถวายเครื่องบูชามีการรับสุขต่อความครบสมบูรณ์และความงดงามของพระคริสต์ไม่มาก เพียงแต่รับสุขพระองค์ในการกลายเป็นความบาปแทนที่เราเท่านั้น (2กธ.5:21).

ลวต. 3:9 ก อซด.29:22; ลวต.9:19

ลวต. 3:11 1 นี่เป็นเครื่องหมายเล็งว่า เครื่องบูชาสันติสุขเป็นเครื่องบูชาเผาอย่างหนึ่ง (1:9, 13, 17) สำหรับเป็นอาหารของพระเจ้าเพื่อความอิ่มหนำและการรับสุขของพระองค์.

ลวต. 3:11 ก ลวต.21:6, 8, 17, 21–22; 22:25; อฤธ.28:2; เทียบ ยอค.44:7; มลค.1:7

ลวต. 3:17 ก ลวต.7:23–25; ยอค.44:7, 15

ลวต. 3:17 1ก ห้ามกินไขมัน เป็นเครื่องหมายเล็งว่า ส่วนที่ดีเลิศของพระคริสต์มีไว้เพื่อความอิ่มหนำของพระเจ้า. ห้ามกินเลือด เป็นเครื่องหมายเล็งว่า พระโลหิตซึ่งพระคริสต์ทรงหลั่งเพื่อการไถ่ของเราสนองข้อเรียกร้องแห่งความชอบธรรม การแยกบริสุทธิ์ และสง่าราศีของพระเจ้า (ดู ยนซ.3:24 คำอธิบาย 1). เหตุฉะนั้น ในท่ามกลางจักรวาล มีเพียงพระโลหิตของพระเยซูเท่านั้น ซึ่งผู้เชื่อของพระองค์จะกินได้ (ยฮ.6:53–56 และข้อ 54 คำอธิบาย 2). การกินเลือดอย่างอื่นเป็นการถือว่า พระโลหิตของพระคริสต์เป็นของธรรมดา (เทียบ ฮร.10:29 คำอธิบาย 2).

ลวต. 3:17 ข ยนซ.9:4; ลวต.7:26; 17:10, 14; 19:26; พบญ.12:16, 23; 15:23; 1ซมอ.14:33; กจ.15:20, 29