เลวีติโก บทที่ 27

ลวต. 27:2 ก ลวต.22:21; อฤธ.6:2; 1ซมอ.1:11

ลวต. 27:2 1ก แปลตามตรงคือ ปฏิญาณตัวที่ดีเลิศ. หนังสือเลวีติโกจบลงด้วยการปฏิญาณตัวสี่แบบ ซึ่งแสดงให้เห็นว่าการสรุปรวมของทุกสิ่งในหนังสือเล่มนี้ก็คือการปฏิญาณอย่างหนึ่งที่ได้กลายเป็นชีวิตและการดำเนินชีวิตของเราในฐานะระบบกลุ่มปุโรหิตของพระเจ้า.

ลวต. 27:2 2 ในการถวายตัวแด่พระเจ้านั้น ราคาของบุคคลผู้นั้นจะถูกตั้งขึ้นโดยพระเจ้า คือในสายพระเนตรของพระเจ้าตามอย่าง “เชกไกละในที่บริสุทธิ์” (ข้อ 3, 25) คือตามมาตราวัดอันบริสุทธิ์แห่งที่ประทับของพระเจ้า ซึ่งก็คือมาตราวัดฝ่ายวิญญาณของคริสตจักรซึ่งเป็นที่ประทับของพระเจ้าในวันนี้ (1ตธ.3:15). การประเมินราคานี้กระทำเพื่อที่จะไถ่ถอนสิ่งที่ถวายไปนั้น (ข้อ 13, 15, 19).

ลวต. 27:3 1 ผู้ชายในกลุ่มนี้ ซึ่งเป็นผู้ที่มีราคาสูงที่สุดนั้นเป็นเครื่องหมายเล็งถึงคนเหล่านั้นในคริสตจักร ซึ่งเข้มแข็ง, สุกงอม, มีประสบการณ์, และสามารถสู้รบได้ (อฤธ.1:2-3) ในด้านฝ่ายวิญญาณ. พวกเขาถูกประเมินราคาอยู่ที่ห้าสิบเชกไกละ ซึ่งตัวเลขห้าสิบประกอบขึ้นจากสิบ (ความบริบูรณ์) คูณห้า (ความรับผิดชอบ) นี่เป็นเครื่องหมายเล็งว่าพวกเขาถูกเรียกร้องให้แบกรับความรับผิดชอบที่ยิ่งใหญ่ที่สุด.

ลวต. 27:3 ก เทียบ อซด.30:13; ลวต.27:25

ลวต. 27:4 1 ผู้หญิงเป็นเครื่องหมายเล็งถึงคนเหล่านั้นที่อ่อนแอกว่าพวกที่จัดอยู่ในชนิดของผู้ชาย (เทียบ 1ปต.3:7) ในด้านฝ่ายวิญญาณ.

ลวต. 27:5 1 ผู้ที่จัดอยู่ในประเภทนี้ซึ่งมีราคาสูงเป็นอันดับสามนั้นเป็นเครื่องหมายเล็งถึงคนเหล่านั้นในคริสตจักรซึ่งยังเป็นอนุชนอยู่ในด้านฝ่ายวิญญาณ.

ลวต. 27:6 1 ผู้ที่จัดอยู่ในประเภทนี้คือผู้ที่มีราคาน้อยที่สุด และเป็นเครื่องหมายเล็งถึงคนเหล่านั้นซึ่งยังเป็นยุวชนอยู่ในด้านฝ่ายวิญญาณ.

ลวต. 27:6 ก อฤธ.18:16

ลวต. 27:7 1 ผู้ที่จัดอยู่ในประเภทนี้เป็นเครื่องหมายเล็งถึงคนเหล่านั้นที่ได้ถดถอยจนอ่อนกำลังไปในด้านฝ่ายวิญญาณ.

ลวต. 27:8 1 การที่บุคคลผู้นั้นยากจนจนต้องประเมินค่าตัวตามกำลังเป็นเครื่องหมายเล็งว่าในความเป็นจริง เราไม่ได้ถูกประเมินค่าตามอายุฝ่ายวิญญาณของเรา แต่ตามความสามารถฝ่ายวิญญาณของเราต่างหาก คือไม่ใช่ตามสิ่งที่เราควรทำในด้านฝ่ายวิญญาณ แต่ตามสิ่งที่เราสามารถทำได้ในด้านฝ่ายวิญญาณ.

ลวต. 27:9 1 การแยกบริสุทธิ์คือการแบ่งแยกบริสุทธิ์คืนสู่พระเจ้า ดังนั้นจึงเป็นของของพระเจ้า กลายเป็นทรัพย์สมบัติของพระองค์. การที่สัตว์ซึ่งนำมาถวายนั้นไม่สามารถสับเปลี่ยนหรือแทนที่ได้ (ข้อ 10ก) บ่งชี้ว่าครั้นเราได้ถวายตัวเองแด่พระเจ้าแล้ว สถานะของเราก็ไม่สามารถเปลี่ยนแปลงได้อีก. ทันทีที่บางสิ่งได้นำมาถวายแด่พระเจ้า คือถูกวางไว้บนแท่นบูชาแล้ว สิ่งนั้นก็ไม่สามารถนำกลับไปได้อีก. แต่แม้มีการสับเปลี่ยนกัน สัตว์ทั้งสองตัวก็จะเป็นของแยกบริสุทธิ์ (ข้อ 10ข) คือ ทั้งสองจะเป็นของของพระเจ้า. สิ่งนี้บ่งชี้ว่าพระเจ้าทรงปรารถนาการถวายของเราอย่างแรงกล้า.

ลวต. 27:10 ก ลวต.27:33

ลวต. 27:11 ก ลวต.27:27

ลวต. 27:11 1ก การที่สัตว์ที่ไม่สะอาดซึ่งนำมาถวายพระยะโฮวาจะต้องถูกประเมินราคาโดยปุโรหิตก่อนนั้น (ข้อ 11-12) เป็นเครื่องหมายเล็งว่าแม้ว่าสิ่งที่เรานำมาถวายพระเจ้าจะไม่สะอาด แต่โดยการประเมินราคาของคนกลาง ซึ่งก็คือองค์พระเยซูเจ้า (1ตธ.2:5) ความตั้งใจที่จะมอบถวายของเราก็ยังคงมีคุณค่าในระดับหนึ่งต่อเบื้องพระพักตร์พระเจ้า.

ลวต. 27:13 ก ลวต.5:16

ลวต. 27:13 1ก การเพิ่มอีกหนึ่งในห้าส่วนของราคาที่ประเมินไว้เป็นเครื่องหมายเล็งว่าเราควรจะระมัดระวัง ไม่ให้ติดค้างพระเจ้าในการมอบถวายของเรา.

ลวต. 27:14 1 หรือ อุทิศ. เช่นเดียวกันตลอดทั้งบท.

ลวต. 27:14 2 การประเมินราคาเรือนที่นำมาถวายโดยปุโรหิตเป็นเครื่องหมายเล็งว่าการมอบถวายของเราที่มีความเกี่ยวข้องกับคริสตจักรนั้น (1ตธ.3:15) ควรจะได้รับการประเมินราคาโดยคนกลางของเรา ซึ่งก็คือองค์พระเยซูเจ้า (1ตธ.2:5).

ลวต. 27:15 ก ลวต.5:16

ลวต. 27:15 1ก การเพิ่มหนึ่งในห้าส่วนของราคาที่ประเมินไว้เพื่อไถ่ถอนเรือนเป็นเครื่องหมายเล็งว่าเราไม่ควรใช้ผลประโยชน์จากการมอบถวายที่มีความเกี่ยวข้องกับชีวิตคริสตจักร เพื่อเราจะได้รักษาไว้ซึ่งการรับสุขที่มีต่อชีวิตคริสตจักร. ไม่เช่นนั้น เราก็จะกลายเป็นผู้ที่ไม่มีคริสตจักร.

ลวต. 27:16 1 ในด้านฝ่ายวิญญาณ การถวายไร่นาซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของแผ่นดินนั้นมีความเกี่ยวข้องกับการรับสุขพระคริสต์ในฐานะแผ่นดินที่อุดมสมบูรณ์ (ดู พบญ.8:7 คำอธิบาย 1). เรายิ่งถวายตัวเองและทรัพย์สมบัติของเราแด่พระเจ้า เราก็จะยิ่งรับสุขพระคริสต์. การมอบถวายทั้งหมดของเราจะสำเร็จสุดยอดในการรับสุขพระคริสต์.

ลวต. 27:16 2 สิ่งนี้เป็นเครื่องหมายเล็งว่าการถวายของเราที่มีความเกี่ยวข้องกับการรับสุขพระคริสต์ในฐานะแผ่นดินที่อุดมสมบูรณ์นั้นควรจะมีการประเมินราคาตามเมล็ดพันธุ์ของชีวิตอันศักดิ์สิทธิ์ซึ่งจำเป็นในการเพิ่มพูนฝ่ายวิญญาณของเรา. ในด้านแบบเล็งนั้น พืชผลยิ่งมีมาก ราคาของที่ดินก็ยิ่งสูงขึ้น. เมล็ดพันธุ์มีเพื่อการเพิ่มทวี เพื่อการเพิ่มพูนของชีวิต (ยฮ.12:24). ถ้าการถวายของเราที่มีความเกี่ยวข้องกับการรับสุขพระคริสต์นั้นมีโอกาสที่จะช่วยในการเพิ่มพูนของคริสตจักร การถวายนี้ก็จะยิ่งมีคุณค่ามากขึ้น.

ลวต. 27:17 1 ระยะเวลายิ่งห่างจากปีแห่งความยินดี ที่ดินที่นำมาถวายนั้นก็จะยิ่งมีราคาสูงขึ้น (ข้อ 17-18). สิ่งนี้เป็นเครื่องหมายเล็งว่าการถวายของเราที่มีความเกี่ยวข้องกับการรับสุขพระคริสต์นั้นก็ควรจะถูกประเมินราคาตามการวัดแห่งพระคุณของพระเจ้าจากปีแห่งความยินดีเช่นกัน. ปริมาณของพืชผลที่หว่านไปในที่ดินที่นำมาถวาย นั่นก็คือราคาของที่ดินผืนนั้น (ข้อ 16) โดยขึ้นอยู่กับจำนวนปีก่อนที่จะถึงปีแห่งความยินดี. ถ้าเราถวายตัวเองแด่พระเจ้าในขณะที่อายุยังน้อย เราก็จะมีเวลามากขึ้นที่จะนำคนบาปกลับคืนสู่องค์พระผู้เป็นเจ้าและมีส่วนในการเพิ่มพูนของคริสตจักร. เรายิ่งนำความเพิ่มพูนมาเข้ามามาก เราก็จะรับสุขพระคุณยิ่งมาก (เทียบ ยฮ.15:2, 6).

ลวต. 27:18 1 หรือ ให้ดินแดน. ข้อ 23 ก็เช่นเดียวกัน.

ลวต. 27:18 ก ลวต.25:15–16

ลวต. 27:19 ก ลวต.27:13

ลวต. 27:21 1 กฎเกณฑ์ในข้อ 21-24 เป็นเครื่องหมายเล็งว่าในการถวายของเราที่มีความเกี่ยวข้องกับการรับสุขพระคริสต์ในฐานะแผ่นดินที่อุดมสมบูรณ์นั้น เราไม่สามารถเอาเปรียบผู้อื่น เราจำต้องยุติธรรมต่อพระเจ้า.

ลวต. 27:21 ก ลวต.25:28, 31, 33, 41

ลวต. 27:21 ข อฤธ.18:14; ยอค.44:29

ลวต. 27:25 ก อซด.30:13; ลวต.27:3

ลวต. 27:26 1 อย่านำสัตว์หัวปี ซึ่งเป็นของพระยะโฮวามาถวายเป็นเครื่องหมายเล็งว่าเราอย่าได้นำสิ่งใดที่เป็นของของพระเจ้ามาถวาย.

ลวต. 27:26 ก อซด.13:2

ลวต. 27:27 ก ลวต.27:11–13

ลวต. 27:27 1ก ดูข้อ 11 คำอธิบาย 1.

ลวต. 27:27 ข ลวต.5:16

ลวต. 27:28 1 สิ่งนี้เป็นเครื่องหมายเล็งว่าการถวายของเราจำต้องเข้มแข็ง ไม่สามารถเปลี่ยนแปลงได้.

ลวต. 27:30 ก ยนซ.14:20; 28:22; อฤธ.18:21, 24; พบญ.14:22–23; 2คนก.31:5–6,12; นฮย.13:12; มลค.3:8, 10

ลวต. 27:30 1 กฎเกณฑ์ในข้อ 30-33 เป็นเครื่องหมายเล็งว่าเราไม่มีสิทธิเหนือสิ่งใดที่เป็นของของพระเจ้า และเราก็ไม่สามารถไปควบคุมหรือเปลี่ยนแปลงสิทธิต่างๆ ได้เลย.
หนังสือเลวีติโกซึ่งกล่าวถึงสิ่งที่พระเจ้าทรงกระทำเพื่อการรับสุขของเรานั้น ได้จบลงด้วยความปรารถนาของพระเจ้าซึ่งประสงค์ให้เราปฏิญาณถวายตัวเองแด่พระองค์. พระเจ้าทรงกระทำทุกสิ่งเพื่อเรา และบัดนี้พระองค์ทรงประสงค์ให้เรารับสุขพระองค์. ในตอนท้ายของหนังสือเลวีติโก พระเจ้าทรงสำแดงความปรารถนาและความคาดหวังของพระองค์ให้เราปฏิญาณตัวเพื่อที่จะถวายทุกสิ่งที่เราเป็น, ทุกสิ่งที่เรามี, และทุกสิ่งที่เราสามารถกระทำ แด่พระองค์. วัตถุประสงค์ของการถวายนี้ก็คือเพื่อให้เราได้รับสุของค์พระผู้เป็นเจ้าในทุกสิ่งที่พระองค์ทรงตระเตรียมไว้ให้แก่เรา.

ลวต. 27:31 ก ลวต.5:16

ลวต. 27:33 ก ลวต.27:10