เลวีติโก บทที่ 24

ลวต. 24:1 1 ข้อ 1–9 เปิดเผยให้เห็นว่า หากเราซึ่งเป็นพลไพร่ที่บริสุทธิ์ของพระเจ้าจะดำเนินชีวิตที่แบ่งแยกบริสุทธิ์ เราก็ต้องการการจัดแจงที่เปลี่ยนใหม่ให้พระคริสต์เป็นความสว่างอันศักดิ์สิทธิ์เพื่อฉายส่องเราและเป็นอาหารอันศักดิ์สิทธิ์เพื่อบำรุงเลี้ยงเรา.

ลวต. 24:2 ก ข้อ 2–3; อซด.27:20–21

ลวต. 24:2 1 น้ำมันมะกอกเทศคั้นที่ใช้สำหรับการเติมตะเกียงเป็นเครื่องหมายเล็งถึง พระวิญญาณบริสุทธิ์หมดจดมาจากพระคริสต์ผู้ตรึงตาย (เทียบ ยฮ.19:34) ซึ่งมีแบบเล็งโดยมะกอกเทศคั้น เพื่อให้พระคริสต์ทรงเป็นคันประทีปที่ส่องสว่างในที่ประทับของพระเจ้า. ดู มธ.26:36 คำอธิบาย 1 และ อซด.25:31 คำอธิบาย 2 ย่อหน้า 2.

ลวต. 24:2 2 แปลตามตรงคือ ให้ (แสง) ตะเกียงลอยขึ้น.

ลวต. 24:3 1 หรือ ดูแล. ข้อ 4 ก็เช่นเดียวกัน. การให้ตะเกียงลุกเป็นไฟอยู่เสมอ (ข้อ 2) เป็นเครื่องหมายเล็งว่า พระคริสต์ทรงเป็นความสว่างอันศักดิ์สิทธิ์ (ยฮ.1:4, 8:12) ที่ฉายส่องอย่างต่อเนื่องในบ้านของพระเจ้า. การที่อาโรนผู้เป็นมหาปุโรหิตจัดแต่งตะเกียงนี้เสมอ (ข้อ 3–4) เป็นเครื่องหมายเล็งว่า ในฐานะมหาปุโรหิตของเรา พระคริสต์ทรงดูแลความสว่างอันศักดิ์สิทธิ์ของพระองค์เสมอ ให้ฉายส่องเพื่อพระเจ้าอยู่เสมอ.

ลวต. 24:4 ก อซด.25:31–38

ลวต. 24:5 ก อซด.25:30

ลวต. 24:5 1ก นี่เป็นเครื่องหมายเล็งว่าพระคริสต์ผู้เป็นขึ้นที่ก่อกำเนิดคริสตจักร (ซึ่งมีแบบเล็งโดยแป้งอันละเอียดสองในสิบของหนึ่งเอฟา —23:13, 17) เป็นองค์ประกอบที่ก่อรูปเป็นอาหารขึ้นอย่างครบบริบูรณ์ (เลขสิบสองเป็นเครื่องหมายเล็งถึงความครบบริบูรณ์—มธ.14:20 และคำอธิบาย) เพื่อให้พลไพร่ทั้งหมดของพระเจ้า (ซึ่งมีตัวแทนโดยสิบสองเผ่าอันถูกชี้ถึงโดยขนมปังสิบสองอัน) และให้พระเจ้ารับสุข.

ลวต. 24:6 ก อซด.25:23–30; 1พกษ.7:48; 2คนก.4:19; 13:11; ฮร.9:2

ลวต. 24:7 ก ลวต.2:2

ลวต. 24:7 1ก พระคริสต์ทรงกลายเป็นอาหารของพระเจ้าและของเราด้วยกลิ่นหอมแห่งการเป็นขึ้นของพระองค์ (กำยาน) อันเป็นส่วนที่เป็นที่ระลึก.

ลวต. 24:7 2 ขนมแห่งพระพักตร์เป็นอาหารสำหรับพระเจ้าและปุโรหิต (ข้อ 9) ซึ่งบ่งชี้ว่า ปุโรหิตของพระเจ้าเป็นหนึ่งกับพระเจ้าในการปรนนิบัติพระเจ้า สิ่งที่เขารับประทานก็คือสิ่งที่พระเจ้าทรงรับประทาน และสิ่งที่เขารับสุขก็คือสิ่งที่พระเจ้าทรงรับสุข.

ลวต. 24:8 1 คำว่า “วันซะบาโต” นำมาซึ่งความคิดแห่งการพักสงบ. นี่เป็นเครื่องหมายเล็งว่า การที่เรารับสุขพระคริสต์เป็นอาหารของเราควรมีการปรับแต่งใหม่เพื่อให้เรามีสันติสุขกับพระเจ้าอยู่เสมอ.

ลวต. 24:9 ก เทียบ 1ซมอ.21:6; มธ.12:4; มก.2:26; ลก.6:4

ลวต. 24:9 1 นี่เป็นเครื่องหมายเล็งว่า เราซึ่งเป็นผู้ปรนนิบัติพระเจ้าควรรับสุขพระคริสต์เป็นส่วนที่บริสุทธิ์ที่สุดของอาหารที่ถวายแด่พระเจ้าในคริสตจักรซึ่งเป็นสถานที่บริสุทธิ์.

ลวต. 24:10 1 เหตุการณ์นี้เป็นเครื่องหมายเล็งว่า การเชื่อมสนิทของมนุษย์ฝ่ายพระเจ้ากับมนุษย์ฝ่ายโลกนำมาซึ่งผลลัพธ์ที่ทำให้พระเจ้าเสื่อมเสีย และบุคคลที่ทำให้พระเจ้าเสื่อมเสียต้องถูกตัดขาดจากการรับสุขที่ครบสมบูรณ์ที่มีต่อพระคริสต์ในฐานะทรงเป็นแสงที่ฉายส่องและอาหารที่บำรุงเลี้ยง (ข้อ 16).

ลวต. 24:11 ก ยซย.52:5; รม.2:24; ยก.2:7; วว.16:9; เทียบ อซด.20:7; 22:28

ลวต. 24:11 1ก เหตุการณ์ของการหมิ่นประมาทพระนามอันบริสุทธิ์ บันทึกอยู่หลังจากการจัดวางขนมปังแห่งพระพักตร์ ซึ่งเป็นเครื่องหมายเล็งว่า เราต้องให้พระนามขององค์พระผู้เป็นเจ้าเป็นที่นับถืออันบริสุทธิ์และไม่หมิ่นประมาทพระนามนี้ (เทียบ มธ.6:9). การให้พระนามขององค์พระผู้เป็นเจ้าเป็นที่นับถืออันบริสุทธิ์ก็คือ การเคารพและนับถือพระนามอันบริสุทธิ์ โดยนำพระนามนี้แบ่งแยกออกมาเป็นพระนามเพียงหนึ่งเดียว และไม่นำนามธรรมดาอื่นมาเรียงไว้ด้วยกัน.

ลวต. 24:16 ก เทียบ มธ.26:65–66; มก.14:63–64; ยฮ.18:31; 19:7; กจ.6:11

ลวต. 24:17 ก อซด.21:12, 23

ลวต. 24:17 1ก แปลตามตรงคือ ทุบตีจิตของคน. บทนี้ก็เปิดเผยแก่เราว่า เราไม่เพียงต้องคำนึงถึงชีวิตของมนุษย์ แต่ยังต้องคำนึงถึงชีวิตของสัตว์ด้วย (ข้อ 17–22). ชีวิตของมนุษย์มีเพื่อการสำแดงพระเจ้า (ยนซ.1:26) ส่วนชีวิตของสัตว์มีไว้สำหรับการถวายแด่พระเจ้าในขณะที่นมัสการพระเจ้าเป็นหลัก.

ลวต. 24:18 1 แปลตามตรงคือ ทุบตีจิตของสัตว์.

ลวต. 24:18 2 แปลตามตรงคือ ให้จิตชดใช้แทนด้วยจิต.

ลวต. 24:20 ก อซด.21:24–25; พบญ.19:21; มธ.5:38