เลวีติโก บทที่ 21

ลวต. 21:1 ก ยอค.44:25

ลวต. 21:1 1 การห้ามไม่ให้ปุโรหิตกระทำตัวเป็นมลทินและเสื่อมเสีย เว้นแต่ญาติสนิทที่สุดของเขา (ข้อ 1–4) เป็นเครื่องหมายเล็งว่า เนื่องจากเราซึ่งเป็นผู้เชื่อแห่งพันธสัญญาใหม่คือปุโรหิตของพระเจ้า (วว.1:5–6; 5:10) เราจึงไม่ควรประพฤติตนอย่างคนธรรมดาทั่วไป กระทั่งกระทำตัวให้เป็นมลทินและเสื่อมเสีย.

ลวต. 21:4 1 หรือ สามี.

ลวต. 21:5 1 การโกนศีรษะบ่งชี้ว่า เราไม่นอบน้อมต่ออำนาจความเป็นประมุขของพระเจ้า เพราะเราไม่ได้ต้อนรับพระเจ้าเป็นอำนาจที่อยู่เหนือตัวเรา (เทียบ 1กธ.11:5) ส่วนการกันริมเคราหรือเชือดเนื้อตัวเองบ่งชี้ว่า เราใช้ความพยายามของมนุษย์เพื่อที่จะเปลี่ยนแปลงร่างกายของเราซึ่งถูกออกแบบและสร้างขึ้นโดยพระเจ้า. เราไม่ควรกระทำการเปลี่ยนแปลงเช่นนี้ แต่ควรต้อนรับทุกสิ่งที่พระเจ้าทรงกำหนดไว้เพื่อเราและนอบน้อมอยู่ภายใต้อำนาจของพระเจ้า โดยไม่กระทำการเปลี่ยนแปลง การแสดงหรือการเสแสร้งใดๆ ทั้งสิ้น แต่ยังคงความเป็นปกติธรรมชาติ.

ลวต. 21:6 1 นี่เป็นเครื่องหมายเล็งว่า เราซึ่งเป็นคนที่นำพระคริสต์ไปหล่อเลี้ยงแด่พระเจ้าเป็นอาหารเพื่อการรับสุขของพระองค์นั้น ควรนำตัวเองแบ่งแยกออกมาให้บริสุทธิ์คืนสู่พระเจ้า. ข้อ 8 ก็เช่นเดียวกัน.

ลวต. 21:7 1 ข้อ 7, 9 และ 13–15 กล่าวถึงความบริสุทธิ์ในการสมรส เรื่องนี้มีความสัมพันธ์เกี่ยวกับเชื้อสายของมหาปุโรหิตด้วยซ้ำ. นี่เป็นเครื่องหมายเล็งว่า เราซึ่งเป็นผู้ปรนนิบัติพระเจ้าในฐานะปุโรหิตและแบกรับหน้าที่ความรับผิดชอบอันสูงสุดในการปรนนิบัติพระเจ้าควรเป็นคนบริสุทธิ์ในความสัมพันธ์ฝ่ายมนุษย์ที่สนิทชิดใกล้ที่สุดของเรา เพื่อตัวของเราเอง กระทั่งเชื้อสายของเรา.

ลวต. 21:7 2 แปลตามตรงคือ เขา.

ลวต. 21:8 ก ลวต.11:44–45; 20:26

ลวต. 21:10 ก อซด.29:7; ลวต.8:12; 16:32; พบญ.35:25; บพส.133:2

ลวต. 21:10 1ก การที่มหาปุโรหิต (ซึ่งเป็นแบบเล็งของพระคริสต์—ดู อซด.28:1 คำอธิบาย 1) ถูกชโลมศีรษะด้วยน้ำมันชโลมเป็นเครื่องหมายเล็งว่า เราซึ่งเป็นปุโรหิตแห่งพันธสัญญาใหม่ในฐานะพระกายของพระคริสต์นั้น มีพระวิญญาณผู้ทรงทำการชโลมบนตัวของเราเพื่อการปรนนิบัติแห่งปุโรหิตของเรา (2กธ.1:21; บพส.133:2). การสวมเสื้อผ้าของปุโรหิตเป็นครื่องหมายเล็งว่า เราควรดำเนินชีวิตที่สมกับการปรนนิบัติแห่งปุโรหิตของเรา. การไม่ปล่อยผมรุงรังเป็นเครื่องหมายเล็งว่า เรานอบน้อมต่ออำนาจของพระเจ้า โดยไม่มีการไม่เชื่อฟัง การไม่ถูกจำกัดหรือการไม่ถือกฎระเบียบ. การไม่ฉีกเสื้อผ้า (ซึ่งเป็นเครื่องหมายเล็งถึงการประพฤติของมนุษย์—วว.19:8) เป็นเครื่องหมายเล็งว่า เราไม่ควรกระทำตัวให้ล้มเหลวในศีลธรรม.

ลวต. 21:11 1 การไม่ให้มหาปุโรหิตกระทำตนให้เป็นมลทินเพราะถูกต้องศพ แม้ว่าจะเป็นศพของบิดาหรือมารดาของตนเป็นเครื่องหมายเล็งว่า ขณะที่เราแบกรับหน้าที่ปุโรหิตอันสูงสุด โดยมีการสามัคคีธรรมอันสนิทชิดใกล้ที่สุดกับพระเจ้า เราควรจำกัดความรักใคร่ฝ่ายธรรมชาติของเรา และไม่กระทำตัวให้เป็นมลทินแม้กระทั่งเพราะเหตุความรักใคร่ที่มีต่อบิดามารดาของตน (เทียบ มธ.10:37; 12:46–50).

ลวต. 21:12 1 ภาษาเฮ็บราย “เนเซอ” (nezer) ซึ่งมีรากศัพท์เดียวกันกับคำว่า “ชาวนาษารีษ” คำนี้ก็สามารถแปลว่าการแบ่งแยก.

ลวต. 21:14 ก ยอค.44:22

ลวต. 21:17 1 การขาดคุณสมบัติที่จะปฏิบัติหน้าที่ของปุโรหิตเพราะเป็นคนพิการเป็นเครื่องหมายเล็งว่าผู้ใดขาดแคลนพระคริสต์ก็ไม่อาจนำพระคริสต์ไปหล่อเลี้ยงแด่พระเจ้าเป็นอาหารได้.

ลวต. 21:18 1 อาการพิการต่างๆ ที่เรียงไว้ในข้อ 18–20 มีนัยสำคัญดังนี้ ตาบอดเป็นเครื่องหมายเล็งถึงความบกพร่องทางสายตาเพื่อการมองเห็นเพราะขาดพระคริสต์เป็นแสงที่ฉายส่อง (เทียบ ยฮ.8:12). อาการง่อยเป็นเครื่องหมายเล็งถึงความบกพร่องทางพละกำลังเพื่อการเคลื่อนไหว เพราะขาดพระคริสต์ผู้ทรงเพิ่มกำลัง (เทียบ ฟป.4:13). จมูกบุบบี้เป็นเครื่องหมายเล็งถึงการขาดพระคริสต์เป็นความสามารถทางความรู้สึกในการปรนนิบัติพระเจ้าของเรา (เทียบ พพร.7:4 คำอธิบาย 2) อาการแขนขายาวเกินเป็นเครื่องหมายเล็งถึงการเกินเลยไปจากพระคริสต์และติดต่อกับสิ่งที่นอกเหนือจากพระคริสต์มากเกินควร (เทียบ 2กธ.10:13). เท้าพิการหรือมือพิการเป็นเครื่องหมายเล็งว่า บางส่วนที่เราเป็นนั้นไม่ครบสมบูรณ์ในพระคริสต์ (เทียบ กจ.18:24–28). หลังค่อมเป็นเครื่องหมายเล็งถึงการมีสายตาที่สามารถมองเห็นเพียงสิ่งที่อยู่บนโลก แต่ไม่สามารถมองเห็นถึงสิ่งที่อยู่บนสวรรค์เพราะการขาดประสบการณ์ที่มีต่อพระคริสต์ฝ่ายสวรรค์ (เทียบ กซ.3:1–3). อาการแคระเป็นเครื่องหมายเล็งถึงการขาดขนาดแห่งรูปร่างของพระคริสต์ในการเติบโตของชีวิต (เทียบ อฟ.4:13). อาการตาพิการเป็นเครื่องหมายเล็งถึง การขาดสายตาที่ครบสมบูรณ์ต่อเรื่องราวฝ่ายวิญญาณเพราะขาดมุมมองที่ครบสมบูรณ์ต่อพระคริสต์ (เทียบ กจ.18:24–28). อาการที่เป็นกลากเป็นเครื่องหมายเล็งถึงการสำแดงที่ผิดปกติในชีวิต ซึ่งไม่เพียงทำให้ตัวเองรู้สึกไม่สบาย แต่ยังทำให้คนอื่นรู้สึกไม่ดีด้วย เพราะขาดพระวิญญาณของพระคริสต์ (เทียบ ฟป.1:19–20). อาการหิด เป็นเครื่องหมายเล็งถึงบางสิ่งที่ทำให้ตัวเองไม่สบายและเมื่อสิ่งนี้ปรากฏออกมาก็ทำให้คนอื่นลำบากใจด้วยเพราะขาดการดำเนินชีวิตพระคริสต์ (เทียบ ฟป.1:21ก). อาการลูกอัณฑะฝ่อเป็นเครื่องหมายเล็งถึงการใช้งานทางการแพร่พันธุ์ฝ่ายวิญญาณถูกทำลายเพราะการขาดประสบการณ์พระคริสต์เป็นชีวิตอย่างรุนแรง (เทียบ ยฮ.15:5).

ลวต. 21:22 1 ถ้อยคำในข้อ 22–23 เป็นเครื่องหมายเล็งว่า แม้ผู้เชื่อที่พิการสามารถรับสุขพระคริสต์ (อาหารของพระเจ้า) เป็นอาหารของเขา แต่ไม่มีคุณสมบัติที่จะปรนนิบัติพระเจ้าในท่ามกลางคริสตจักร (สถานที่บริสุทธิ์ของพระเจ้า) หรือล้อมรอบกางเขนของพระคริสต์ (ซึ่งมีแบบเล็งโดยแท่นบูชา) เพื่อไม่ให้เขาทำให้ของบริสุทธิ์ของพระเจ้าเป็นมลทิน.

ลวต. 21:22 ก ลวต.2:3, 10; 6:17, 25; 7:1; 10:12, 17; 14:13; 24:9; พบญ.18:9

ลวต. 21:22 ข ลวต.22:10, 12

ลวต. 21:23 ก อซด.30:6; ยอค.44:9, 13