เลวีติโก บทที่ 2

ลวต. 2:1 ก ลวต.6:14–23; 9:17; อฤธ.15:4

ลวต. 2:1 1ก เครื่องบูชาธัญญาหารเป็นแบบเล็งถึงพระคริสต์ที่อยู่ในการดำเนินชีวิตแห่งสภาพมนุษย์ของพระองค์. เครื่องบูชาเผา (1:1–17) เน้นที่พระคริสต์ทรงมีชีวิตเป็นอยู่เพื่อพระเจ้า นอบน้อมต่อพระเจ้าจวบจนมรณา (ฟป.2:8) ซึ่งเปิดเผยเป็นนัยถึงการดำเนินชีวิตของพระองค์ แต่เน้นหนักที่การตายของพระองค์. ส่วนเครื่องบูชาธัญญาหารเน้นที่การดำเนินชีวิตแห่งสภาพมนุษย์และการประพฤติตนประจำวันของพระคริสต์ ซึ่งเปิดเผยเป็นนัยถึงการตายของพระองค์แต่เน้นหนักที่การดำเนินชีวิตของพระองค์ (ดูข้อ 13 คำอธิบาย 1). เครื่องบูชาเผาเน้นว่า พระคริสต์ทรงเป็นความชอบธรรมของพระเจ้า (1กธ.1:30; เทียบ 2กธ.5:21) ทว่าเครื่องบูชาธัญญาหารเน้นว่า พระคริสต์ทรงชอบธรรมต่อเบื้องพระพักตร์พระเจ้า (1ยฮ.2:1).

ลวต. 2:1 ข อซด.29:2

ลวต. 2:1 2ข แป้งละเอียดเป็นส่วนประกอบหลักของเครื่องบูชาธัญญาหาร ซึ่งเป็นเครื่องหมายเล็งถึงสภาพมนุษย์ของพระคริสต์ ซี่งละเอียด ครบถ้วน อ่อนโยน สมดุล และถูกต้องในทุกๆ ด้าน ซึ่งไม่เกินและไม่ขาด. นี่เป็นเครื่องหมายเล็งถึงความงดงามและความล้ำเลิศของการดำเนินชีวิตแห่งสภาพมนุษย์และการประพฤติตนประจำวันของพระคริสต์. แป้งละเอียดของเครื่องบูชาธัญญาหารผลิตจากข้าวสาลีที่ได้ผ่านขั้นตอนมากมาย ซึ่งเป็นเครื่องหมายเล็งถึงการทนทุกข์อันหลากหลายของพระคริสต์ ที่ทำให้พระองค์ทรงกลายเป็น “คนเจ้าทุกข์” (ยซย.53:3).
เครื่องบูชาธัญญาหารตรงข้ามกับเครื่องบูชาเผา มีเพียงชีวิตของพืชถูกพบเห็นในเครื่องบูชาธัญญาหาร โดยไม่มีชีวิตของสัตว์. ในฐานะแบบเล็งของพระคริสต์ ชีวิตของพืชบ่งชี้ถึงการก่อกำเนิด การแพร่พันธุ์ และการเพิ่มพูนเพื่อที่จะนำเอาชีวิตหล่อเลี้ยงแก่ผู้คน.

ลวต. 2:1 3 น้ำมันของเครื่องบูชาธัญญาหารเป็นเครื่องหมายเล็งถึงพระวิญญาณของพระเจ้าในฐานะองค์ประกอบอันศักดิ์สิทธิ์ของพระคริสต์ (ดู 1ปต.3:18 คำอธิบาย 3). ในเครื่องบูชาธัญญาหาร น้ำมันถูกผสมกลมกลืนกับแป้งละเอียด (ข้อ 4–5) โดยการเท (ข้อ 1, 6, 15) และการทา (ข้อ 4) ซึ่งเป็นเครื่องหมายเล็งว่า พระวิญญาณของพระเจ้าซึ่งเป็นสภาพพระเจ้าของพระคริสต์ได้ผสมกลมกลืนกับสภาพมนุษย์ของพระองค์ (มธ.1:18, 20; ลก.1:35) อีกทั้งพระวิญญาณยังเทลงบนตัวพระองค์ (มธ.3:16; ยฮ.1:32) และชโลมพระองค์ (ลก.4:18; ฮร.1:9). นี่เป็นรูปภาพที่แสดงให้เห็นถึงสองด้านของประสบการณ์ของพระคริสต์ต่อพระวิญญาณของพระเจ้า.

ลวต. 2:1 4 กำยานที่อยู่ในเครื่องบูชาธัญญาหารเป็นเครื่องหมายเล็งถึงสุคนธรสอันหอมหวนของพระคริสต์ในการเป็นขึ้นของพระองค์. การที่กำยานถูกใส่ในแป้งละเอียด เป็นเครื่องหมายเล็งถึงสภาพมนุษย์ของพระคริสต์ครอบคลุมกลิ่นหอมหวนแห่งการเป็นขึ้นของพระองค์ (เทียบ มธ.11:20–30; ลก10:21). ตามภาพบรรยายที่อยู่ในหนังสือกิตติคุณสี่เล่ม พระคริสต์ได้ทรงดำเนินชีวิตในสภาพมนุษย์ของพระองค์โดยการผสมกลมกลืนกับสภาพพระเจ้าของพระองค์ และทรงสำแดงการเป็นขึ้นจากการทนทุกข์ของพระองค์ (เทียบ ยฮ.18:4–8; 19:26–27ก). พระคริสต์ถูกเติมเต็มด้วยพระวิญญาณและถูกซาบซ่านด้วยการเป็นขึ้น (ลก.4:1; ยฮ.11:25).

ลวต. 2:2 ก ข้อ 2–3; ลวต.6:15–16

ลวต. 2:2 1 แป้งละเอียดและน้ำมันบางส่วนกับกำยานทั้งหมดที่อยู่ในเครื่องบูชาธัญญาหารเป็นอาหารของพระเจ้า (ข้อ 9, 16). นี่เป็นเครื่องหมายเล็งว่า ในการดำเนินชีวิตของพระคริสต์ที่ล้ำเลิศ ครบสมบูรณ์ เปี่ยมด้วยพระวิญญาณ และซาบซ่านด้วยการเป็นขึ้นนั้น มีส่วนที่มากพอสมควรซึ่งถูกถวายแด่พระเจ้าเป็นอาหารเพื่อการรับสุขของพระองค์. ส่วนนี้ทำให้พระเจ้าพอพระทัยมากจนกลายเป็นส่วนที่ระลึก. ส่วนอื่นๆ ที่เหลืออยู่ของเครื่องบูชาธัญญาหารได้แก่แป้งละเอียด และน้ำมัน (แต่ไม่ครอบคลุมถึงกำยาน) นั้นเป็นอาหารสำหรับปุโรหิตที่ปรนนิบัติ (ข้อ 3, 10).
เครื่องบูชาเผาเป็นอาหารของพระเจ้าเพื่อให้พระองค์อิ่มหนำ (อฤธ.28:2) ส่วนเครื่องบูชาธัญญาหารเป็นอาหารของเราเพื่อความอิ่มหนำของเรา และก็มีส่วนหนึ่งที่มีไว้เพื่อร่วมแบ่งปันกับพระเจ้า. การนมัสการที่ถูกต้องคือ การให้พระเจ้าอิ่มหนำโดยพระคริสต์ในฐานะเครื่องบูชาเผาและได้รับความอิ่มหนำโดยพระคริสต์ในฐานะเครื่องบูชาธัญญาหาร อีกทั้งยังแบ่งปันรับสุขความอิ่มหนำนี้ร่วมกับพระเจ้า. (เทียบ ยฮ.4:24 และคำอธิบาย 4).

ลวต. 2:2 2 เครื่องบูชาธัญญาหารทั้งหมดต้องถวายบนแท่นบูชาที่กระทำด้วยไฟ (ข้อ 4–9) ซึ่งเป็นเครื่องหมายเล็งว่า พระคริสต์ได้ถูกถวายแด่พระเจ้าเป็นอาหารในสภาพมนุษย์ของพระองค์ พระองค์ทรงผ่านไฟที่ทดสอบ (วว.1:15). ไฟในบทนี้เป็นเครื่องหมายเล็งถึงพระเจ้าแห่งเพลิงที่เผาผลาญ (ฮร.12:29) ซึ่งไม่ได้มีเพื่อพิพากษา แต่เพื่อเป็นที่ยินดีรับไว้. การที่เครื่องบูชาธัญญาหารถูกไฟเผาสิ้น เป็นเครื่องหมายเล็งว่า พระองค์ทรงยินดีรับพระคริสต์ไว้เป็นอาหารที่ทำให้พระองค์อิ่มหนำ.

ลวต. 2:2 ข ลวต.1:9

ลวต. 2:4 1 การที่เครื่องบูชาธัญญาหารถูกตระเตรียมในเตาไฟ บนกระทะแบนหรือในหม้อนั้น เป็นเครื่องหมายเล็งถึงความทุกข์ยากต่างๆ ที่พระคริสต์ได้ทรงประสบการณ์ในสภาพมนุษย์ของพระองค์.

ลวต. 2:4 2 ในภาษาเดิมหมายถึง ขนมที่มีรู เกี่ยวข้องกับคำกริยาที่ว่า “เจาะรู”. การทำให้ขนมเป็นรูหรือเจาะรูเป็นเครื่องหมายเล็งถึงการทนทุกข์ชนิดหนึ่งของพระคริสต์ในสภาพมนุษย์ของพระองค์ (ยฮ.19:34, 37; วว.1:7).

ลวต. 2:4 ก อซด.29:2

ลวต. 2:4 3 แป้งละเอียดผสมกลมกลืนด้วยน้ำมันในเครื่องบูชาธัญญาหาร (ข้อ 4–5) เป็นเครื่องหมายเล็งว่า สภาพมนุษย์ของพระคริสต์ผสมกลมกลืนกับพระวิญญาณบริสุทธิ์ (มธ.1:18ข) และนิสัยมนุษย์ของพระองค์ผสมกลมกลืนกับพระนิสัยอันศักดิ์สิทธิ์ของพระเจ้าซึ่งทำให้พระองค์ทรงกลายเป็นมนุษย์พระเจ้า. พระคริสต์ทรงเป็นทั้งพระเจ้าที่ครบถ้วน และมนุษย์ที่ครบสมบูรณ์ โดยมีสภาพพระเจ้าและสภาพมนุษย์อย่างเด่นชัด แต่ไม่ได้ก่อกำเนิดสภาพที่สาม. โดยการผสมกลมกลืนอันศักดิ์สิทธิ์สภาพมนุษย์ของพระคริสต์ได้ถูกยกชูถึงมาตรฐานที่สูงสุด. ในสภาพพระเจ้าของพระคริสต์ พระองค์ทรงมีคุณลักษณะอันศักดิ์สิทธิ์และคุณลักษณะอันศักดิ์สิทธิ์เหล่านี้ได้รับการสำแดงโดย พร้อมกับ และอยู่ในคุณธรรมแห่งสภาพมนุษย์ของพระองค์. นี่ก็คือความล้ำเลิศของพระเยซูคริสต์.
ในเครื่องบูชาธัญญาหาร น้ำมันและแป้งละเอียดผสมกลมกลืนเข้าด้วยกันและไม่สามารถแยกออกจากกัน. ด้วยเหตุนี้การกินแป้งละเอียดก็คือการกินน้ำมัน. รูปภาพในบทนี้ได้บ่งชี้อย่างหนักแน่นว่า หนทางที่เราจะได้รับการบำรุงเลี้ยงด้วยสภาพมนุษย์ของพระคริสต์และประสบการณ์การดำเนินชีวิตแห่งสภาพมนุษย์ของพระองค์นั้นโดยอาศัยพระวิญญาณนั้น (ยฮ.6:51, 57, 63).

ลวต. 2:4 4 ขนมปังแป้งละเอียดเป็นสิ่งของที่ใหญ่ที่สุดในเครื่องบูชาธัญญาหาร ซึ่งเป็นเครื่องหมายเล็งถึงประสบการณ์ที่ค่อนข้างเข้มแข็งของผู้เชื่อที่สุกงอมมีต่อสภาพมนุษย์ของพระคริสต์. ขนมแผ่นบางเป็นโพรงและง่ายสำหรับการรับประทาน. ซึ่งเป็นเครื่องหมายเล็งถึงประสบการณ์และการรับสุขซึ่งผู้เชื่อที่ค่อนข้างเยาว์วัยมีต่อสภาพมนุษย์ของพระคริสต์. ในฐานะเครื่องบูชาธัญญาหาร พระคริสต์ทรงเป็นอาหารที่สะดวกง่ายดายสำหรับพลไพร่ของพระเจ้าทุกวัย.

ลวต. 2:5 1 เครื่องบูชาธัญญาหารสามารถเป็นรูปลักษณะของแป้งละเอียดผสมกลมกลืนด้วยน้ำมัน (ข้อ 1–2) หรือเป็นรูปลักษณะของขนมปัง (ข้อ 4). ประการแรกเป็นเครื่องหมายเล็งถึงพระคริสต์แห่งปัจเจกชนและคริสเตียนที่เป็นปัจเจกชนด้วย. ประการหลังเป็นเครื่องหมายเล็งถึงพระคริสต์แห่งกลุ่มชน คือพระคริสต์พร้อมด้วยพระกายของพระองค์ (คริสตจักร). พระคริสต์แห่งปัจเจกชนได้ทรงกลายเป็นพระคริสต์แห่งกลุ่มชน (1กธ.12:12) ซึ่งมีเครื่องหมายเล็งโดยขนมปัง (1กธ.10:17). นี่บ่งชี้ว่า ในที่สุดชีวิตของพระคริสต์กับชีวิตคริสเตียนแห่งปัจเจกชนของเราจะก่อกำเนิดการสรุปรวมอย่างหนึ่ง ซึ่งก็คือชีวิตคริสตจักรในฐานะเครื่องบูชาธัญญาหารแห่งกลุ่มชน. ชีวิตเช่นนี้เป็นการดำเนินชีวิตของสภาพมนุษย์ผสมกลมกลืนกับพระวิญญาณบริสุทธิ์ และมีพระวิญญาณบริสุทธิ์ชโลมอยู่ข้างบน และเป็นการดำเนินชีวิตที่มีเกลือและกำยาน แต่ปราศจากเชื้อและน้ำผึ้ง (ดู ข้อ 1 คำอธิบาย 4, ข้อ 11 คำอธิบาย 1 และ 2, และข้อ 13 คำอธิบาย 1). เครื่องบูชาธัญญาหารทั้งสองรูปลักษณะนี้ได้แก่พระคริสต์แห่งปัจเจกชนและพระคริสต์แห่งกลุ่มชน (ชีวิตคริสตจักร) ล้วนเป็นอาหารอันทำให้พระเจ้าทรงอิ่มหนำและให้เราได้รับการบำรุงเลี้ยง.

ลวต. 2:6 1 การที่เครื่องบูชาธัญญาหารถูกหักเป็นชิ้นๆ เป็นเครื่องหมายเล็งว่า แม้สภาพมนุษย์ของพระคริสต์ครบสมบูรณ์ แต่ก็ไม่เคยถูกรักษาไว้อย่างครบถ้วน กล่าวคือถูกทำให้แตกหักตลอดเวลา. การแตกหักนี้เป็นเครื่องหมายเล็งถึงความทุกข์ยากอีกประการหนึ่งที่พระคริสต์ได้ทรงดำเนินผ่านในสภาพมนุษย์ของพระองค์. (เทียบ 1:6 คำอธิบาย 2).

ลวต. 2:11 ก ลวต.6:17; อซด.12:19–20; เทียบ มธ.13:33; 16:12; มก.8:15; ลก.12:1; 1กธ.5:8, ฆต.5:9

ลวต. 2:11 1ก เครื่องบูชาธัญญาหารไม่มีเชื้อ (ข้อ 4–5) นี่เป็นเครื่องหมายเล็งว่า ในพระคริสต์ ไม่มีความบาปหรือสิ่งของด้านลบประการใดทั้งสิ้น (2กธ.5:21; ฮร.4:15; 1ปต.2:22; ลก.23:14; เทียบ 1กธ.5:6–8).

ลวต. 2:11 2 เครื่องบูชาธัญญาหารปราศจากน้ำผึ้ง เป็นเครื่องหมายเล็งว่า ในพระคริสต์ไม่มีความรักใคร่ตามธรรมชาติและความดีตามธรรมชาติ (มธ.12:46–50; มก.10:18).

ลวต. 2:13 ก ยอค.43:24; เทียบ มธ.5:13; มก.9:49; กซ.4:6

ลวต. 2:13 1ก เกลือมีสรรพคุณในการปรุงรส การฆ่าเชื้อ และป้องกันการเน่าเสีย. ตามแบบเล็ง เกลือเป็นเครื่องหมายเล็งถึงการตายของพระคริสต์ หรือกางเขนของพระคริสต์. องค์พระเยซูเจ้าทรงดำเนินชีวิตที่เจือด้วยเกลืออยู่เสมอ ซึ่งก็คือการดำเนินชีวิตที่อยู่ภายใต้กางเขน (มก.10:38; ยฮ.12:24). แม้กระทั่งก่อนที่พระองค์ถูกตรึงบนกางเขนจริงๆ พระองค์ก็ได้ทรงดำเนินชีวิตแห่งการตรึงตาย ปฏิเสธตัวตนและชีวิตธรรมชาติของพระองค์แล้ว และดำเนินชีวิตโดยชีวิตของพระบิดาในการเป็นขึ้น (ยฮ.6:38; 7:6, 16–18; เทียบ ฆต.2:20).

ลวต. 2:13 ข อฤธ.18:19; 2คนก.13:5

ลวต. 2:13 2ข ปัจจัยพื้นฐานแห่งพันธสัญญาของพระเจ้าคือกางเขน ซึ่งก็คือการตรึงตายของพระคริสต์อันมีเครื่องหมายเล็งถึงโดยเกลือ. โดยอาศัยกางเขน พันธสัญญาของพระเจ้าได้รับการปกป้องรักษาไว้จนกลายเป็นพันธสัญญาที่นิรันดร์ (เทียบ ฮร.13:20 และคำอธิบาย 2 ย่อหน้า 2).

ลวต. 2:14 1 การเอาเมล็ดข้าวสดที่เป็นผลสุกงอมรุ่นแรกมาเป็นเครื่องบูชาธัญญาหารเป็นเครื่องหมายเล็งถึงการรับสุขที่ใหม่สดที่มีต่อพระคริสต์ในการเป็นขึ้นของพระองค์ (ยฮ.12:24; 1กธ.15:20). การที่เมล็ดข้าวถูกบดเป็นเครื่องหมายเล็งถึงการถูกจัดการโดยกางเขนของพระคริสต์.