เลวีติโก บทที่ 17
8. การคำนึงถึงสัตวบูชาและเลือด
17:1-16
17:1-16
ลวต.
17:1 พระยะโฮวาตรัสแก่โมเซว่า
ลวต.
17:2 “เจ้าจงกล่าวแก่อาโรนและบุตรชายทั้งหลายของเขา และแก่บรรดาชนชาติอิสราเอลว่า พระยะโฮวาตรัสสั่งไว้ดังนี้ว่า
ลวต.
17:3 ‘ในวงศ์วานอิสราเอลผู้ใดจะฆ่าโคหรือแกะหรือแพะข้างในค่ายหรือฆ่าข้างนอกค่าย
ลวต.
17:4 และมิได้กนำมาที่1หน้าประตูกระโจมประชุม เป็นเครื่องบูชาถวายแด่พระยะโฮวาที่หน้าพลับพลาของพระยะโฮวา ผู้นั้นจะมีโทษเพราะเขาทำให้เลือดไหล คนนั้นต้อง2ตัดขาดจากพลเมืองของตนเพราะเขาทำให้เลือดไหล.’
ลวต.
17:5 ทั้งนี้เพื่อจะให้ชนชาติอิสราเอลเอาสัตว์บูชา ที่เขาถวายในท้องทุ่งให้นำมาที่หน้าประตูกระโจมประชุมมอบให้แก่ปุโรหิต เพื่อถวายสัตว์บูชานั้นเป็น1กเครื่องบูชาสันติสุขแด่พระยะโฮวา.
ลวต.
17:6 ให้ปุโรหิตเอาเลือดของสัตว์บูชานั้น1กประพรมบนแท่นบูชาของพระยะโฮวาที่หน้าประตูกระโจมประชุมและ1เผาไขมันสัตว์นั้นเป็นกลิ่นหอมอันเป็นที่ชอบพระทัยพระยะโฮวา.
ลวต.
17:7 และ1อย่าให้เขาทั้งหลายถวายกสัตว์บูชาแก่ปีศาจแพะอันเป็นการ2ทำตัวเป็นแพศยา. นี่จะเป็นบทบัญญัติถาวรทุกชั่วอายุของเขาทั้งหลาย.
ลวต.
17:8 และเจ้าจงกล่าวแก่เขาทั้งหลายว่า ‘ผู้ใดในวงศ์วานอิสราเอลหรือคนต่างแดนที่อาศัยอยู่ท่ามกลางพวกเขา ได้ถวายเครื่องบูชาเผาหรือสัตว์บูชา
ลวต.
17:9 ถ้ามิได้กนำมาที่หน้าประตูกระโจมประชุมถวายแด่พระยะโฮวา ผู้นั้นต้องถูกตัดขาดจากพลเมืองของเขา.
ลวต.
17:10 และผู้ใดในวงศ์วานอิสราเอล หรือคนต่างแดนที่อาศัยอยู่ท่ามกลางพวกเขาได้กิน1กเลือดอย่างหนึ่งอย่างใด เราจะตั้งหน้าต่อสู้คนที่กินเลือดนั้น และจะตัดขาดเขาจากพลเมืองของตน.
ลวต.
17:11 เพราะว่ากชีวิตของ1สิ่งมีชีวิตคือเลือด และเลือดนั้นเราได้ให้แก่เจ้าทั้งหลาย เจ้าทั้งหลายสามารถปกปิดบาปเพื่อ2ชีวิตของเจ้าบนแท่นบูชานั้น เพราะว่าในขเลือดนั้นมี2ชีวิตซึ่งสามารถปกปิดบาปได้.
ลวต.
17:12 เหตุฉะนี้ เราได้กล่าวแก่ชนชาติอิสราเอลทั้งปวงว่า อย่าให้ผู้หนึ่งผู้ใดในพวกเจ้าหรือคนต่างแดนที่อาศัยในท่ามกลางพวกเจ้ากินกเลือดเลย.
ลวต.
17:13 ถ้าผู้ใดในชนชาติอิสราเอล หรือคนต่างแดนที่อาศัยอยู่ท่ามกลางพวกเจ้าจะล่าสัตว์หรือนกที่รับประทานได้ ผู้นั้นต้องให้เลือดของมันไหลออกและเอาดิน1กลบไว้.
ลวต.
17:14 เพราะว่าชีวิตของสิ่งมีชีวิตทั้งปวงนั้นมีเลือดซึ่งเป็นชีวิตของมัน’ เหตุฉะนี้เราได้กล่าวแก่ชนชาติอิสราเอลทั้งปวงว่า อย่าได้รับประทานเลือดของสิ่งมีชีวิตอย่างหนึ่งอย่างใดเลย เพราะว่าชีวิตของสิ่งมีชีวิตนั้นคือเลือดของมัน ผู้ใดได้รับประทานเลือดจะต้องถูกตัดออก.
ลวต.
17:15 และผู้ใดได้รับประทานสัตว์ที่1ตายเองหรือสัตว์อื่น2กัดตาย จะเป็นพวกเจ้าก็ดี หรือคนต่างแดนก็ดี ผู้นั้นต้อง3กซักเสื้อผ้าของตนและ3อาบน้ำ เขาจะไม่สะอาดจนถึงเวลา4เย็น แล้วจึงจะสะอาด.
ลวต.
17:16 แต่ถ้าเขามิได้ซักเสื้อผ้าของตนและอาบน้ำชำระ1ตัว เขาต้องรับโทษของเขา.”
คำอธิบาย เลวีติโก บทที่ 17
ลวต.
17:4 ก ลวต.17:9; พบญ.12:5–6; เทียบ ลวต.1:3
ลวต.
17:4 1 ตามข้อ 3–9 สัตว์บูชาสามารถนำถวายแด่พระเจ้าได้ที่หน้าประตูกระโจมประชุมต่อพระพักตร์พระยะโฮวาเท่านั้น และเลือดของสัตว์บูชาจะต้องหลั่งออกบนแท่นบูชา. นี่เป็นเครื่องหมายเล็งว่า การที่เราปรับใช้พระเยซูเป็นเครื่องบูชาที่เราถวายแด่พระเจ้าและมีส่วนในพระโลหิตแห่งการไถ่ของพระองค์นั้นจำต้องอยู่ที่หน้าประตูของที่ประทับของพระเจ้า (คริสตจักร) บนแผ่นดินโลกและจำต้องผ่านกางเขน. ในการนมัสการพระเจ้า เราควรปรับใช้พระคริสต์เป็นเครื่องบูชาเพียงหนึ่งเดียวตามความปรารถนาและแผนการบริหารของพระเจ้า ภายใต้กฎเกณฑ์, กฎข้อบังคับ, และข้อจำกัดที่พระองค์ทรงตั้งไว้. การปรับใช้พระคริสต์ภายนอกคริสตจักร กล่าวคือในสถานที่ตามความรักชอบและการเลือกสรรของเรา (เทียบ พบญ.12:5–6) เป็นการปรับใช้พระคริสต์ในทางที่ผิด.
ลวต.
17:4 2 การถูกตัดขาดจากพลเมืองของตน (ข้อ 4, 9–10, 14) เป็นเครื่องหมายเล็งถึงการถูกย้ายออกจากการสามัคคีธรรมท่ามกลางพลไพร่ของพระเจ้า (เทียบ 1กธ.5:13).
ลวต.
17:5 ก ลวต.3:1
ลวต.
17:5 1ก การปกปิดบาปในบทที่ 16 มีความสัมพันธ์เกี่ยวข้องกับเครื่องบูชาสี่อย่างในเครื่องบูชาพื้นฐานทั้ง 5 อย่างได้แก่เครื่องบูชาไถ่บาป เครื่องบูชาไถ่การล่วงละเมิด (ถูกชี้เป็นนัยในเครื่องบูชาไถ่บาป —5:6) เครื่องบูชาเผาและเครื่องบูชาธัญญาหาร. เครื่องบูชาเหล่านี้ได้ก่อกำเนิดเครื่องบูชาสันติสุข ในที่สุดทำให้พลไพร่ของพระเจ้ารับสุขสันติสุขร่วมกับพระเจ้าและรับสุขซึ่งกันและกัน. ดู 7:37 คำอธิบาย 2.
ลวต.
17:6 ก ลวต.3:2–5
ลวต.
17:6 1ก การนำเลือดประพรมบนแท่นบูชาเป็นเครื่องหมายเล็งถึงการที่พระคริสต์หลั่งพระโลหิตบนกางเขน. การเผาไขมันเป็นกลิ่นหอมอันเป็นที่ชอบพระทัยของพระยะโฮวาเป็นเครื่องหมายเล็งว่า ความประเสริฐเลิศล้ำของพระคริสต์ถูกถวายแด่พระเจ้า โดยไฟอันบริสุทธิ์ของพระเจ้าเพื่อเป็นกลิ่นหอมอันเป็นที่อิ่มหนำของพระเจ้า.
ลวต.
17:7 1 อย่าถวายสัตว์บูชาแก่ปีศาจแพะเป็นเครื่องหมายเล็งว่าจะไม่มีการสามัคคีธรรมกับผีจนทำให้ผิดประเวณีฝ่ายวิญญาณอีกต่อไป (1กธ.10:20–21).
ลวต.
17:7 ก พบญ.32:17; 2คนก.11:15; บพส.106:37; 1กธ.10:20; วว.9:20
ลวต.
17:7 2 “การทำตัวเป็นแพศยา” ในที่นี้บ่งชี้ว่า การที่ชนชาติอิสราเอล (ผู้เชื่อ) ปรับใช้สัตวบูชา (พระคริสต์) ในทางที่ผิด โดยการถวายสัตวบูชานั้นในสถานที่ที่ตนเลือกสรรไว้ (นอกคริสตจักร) นั่นก็คือการทำตัวเป็นแพศยา. นี่เป็นการทำตัวเป็นแพศยาฝ่ายวิญญาณหรือการผิดประเวณีฝ่ายวิญญาณ. ดู ข้อ 4 คำอธิบาย 1.
ลวต.
17:9 ก ลวต.17:4
ลวต.
17:10 ก ลวต.3:17
ลวต.
17:10 1ก เกี่ยวกับการไม่กินเลือด (ข้อ 10, 12). ดู 3:17 คำอธิบาย 1.
ลวต.
17:11 ก ลวต.17:14; พบญ.12:23
ลวต.
17:11 1 แปลตามตรงคือเนื้อหนัง. ข้อ 14 ก็เช่นเดียวกัน.
ลวต.
17:11 2 หรือจิต. ข้อ 14 ก็เช่นเดียวกัน.
ลวต.
17:11 ข ฮร.9:22
ลวต.
17:12 ก ยนซ.9:4; ลวต.3:17; 17:14; พบญ.12:16, 23–25; 15:23
ลวต.
17:13 1 นี่เป็นเครื่องหมายเล็งว่า บรรดาเลือดที่มนุษย์ได้มานอกเหนือจากพระโลหิตของพระเยซูล้วนไม่สามารถไถ่เราให้รอดพ้นจากการบาปของเรา ดังนั้นจึงควรถูกฝัง กล่าวคือถูกปล่อยวาง ละทิ้งและปฏิเสธ.
ลวต.
17:14 1 แปลตามตรงคือ มีชีวิตของมันในนั้น.
ลวต.
17:14 ก ลวต.17:11
ลวต.
17:15 1 เลือดของสัตว์ที่ตายเองเป็นเครื่องหมายเล็งถึงเลือดของผู้ที่พลีชีพของตนเพื่อประโยชน์ของผู้อื่น เลือดของเขาไม่อาจไถ่เราให้รอดพ้นจากการบาปของเราได้. มีเพียงพระโลหิตของพระเยซูผู้ถูกพระเจ้าบดขยี้บนกางเขน (ยซย.53:10) จึงสามารถชำระเราให้ปราศจากความบาปทั้งสิ้น (1ยฮ.1:7).
ลวต.
17:15 2 เลือดของสัตว์ที่สัตว์อื่นกัดตายเป็นเครื่องหมายเล็งถึงเลือดของผู้สละชีพ ซึ่งถูกฆ่าโดยคนป่าเถื่อนดุจสัตว์ร้าย เลือดของเขาก็ไม่อาจไถ่เราให้รอดพ้นจากการบาปของเราเช่นกัน. มีเพียงพระโลหิตของพระเยซูคริสต์ผู้ถูกพระเจ้าพิพากษาบนกางเขน (ยซย.53:8) จึงจะสามารถชำระเราให้พ้นจากความบาป (วว.1:5).
ลวต.
17:15 ก ลวต.11:25
ลวต.
17:15 3ก นี่เป็นเครื่องหมายเล็งว่าผู้ใดเอาเลือดอย่างอื่นมาแทนที่พระโลหิตของพระเยซู ควรจัดการกับการประพฤติของเขา และสิ่งที่เขาเป็นอันเกี่ยวกับศาสนาในอดีตที่ผ่านมา อีกทั้งยังควรชำระตัวเองให้สะอาดด้วย. ถ้าไม่เช่นนั้น เขาก็ต้องถูกปรับโทษ.
การกินเลือดชนิดต่างๆ เท่ากับการก่อศาสนาต่างๆ ขึ้นโดยมีพื้นฐานอยู่บนหลักความเชื่อที่มีต่อบุคคลต่างๆ. โลหิตที่พระเจ้าทรงกำหนดไว้เพียงหนึ่งเดียวก็คือพระโลหิตซึ่งพระเยซูคริสต์ได้ทรงหลั่งออกบนกางเขน (ยฮ.6:53–55; 1กธ.10:16ก, 21ก) และหลักความเชื่อเพียงหนึ่งเดียวก็คือ การเชื่อในพระคริสต์ผู้ทรงวายพระชนม์บนกางเขนเพื่อเรา (ดู รม.1:5 คำอธิบาย 3).
การกินเลือดชนิดต่างๆ เท่ากับการก่อศาสนาต่างๆ ขึ้นโดยมีพื้นฐานอยู่บนหลักความเชื่อที่มีต่อบุคคลต่างๆ. โลหิตที่พระเจ้าทรงกำหนดไว้เพียงหนึ่งเดียวก็คือพระโลหิตซึ่งพระเยซูคริสต์ได้ทรงหลั่งออกบนกางเขน (ยฮ.6:53–55; 1กธ.10:16ก, 21ก) และหลักความเชื่อเพียงหนึ่งเดียวก็คือ การเชื่อในพระคริสต์ผู้ทรงวายพระชนม์บนกางเขนเพื่อเรา (ดู รม.1:5 คำอธิบาย 3).
ลวต.
17:15 4 ไม่สะอาดจนถึงเวลาเย็น เป็นเครื่องหมายเล็งว่าผู้ใดเอาเลือดชนิดอื่น ซึ่งก็คือหลักความเชื่ออย่างอื่นมาแทนที่พระโลหิตของพระเยซูจะต้องไม่สะอาดจนกระทั่งเรื่องนี้ถูกจัดการอย่างหมดจดและจบลงอย่างสิ้นเชิง.
ลวต.
17:16 1 แปลตามตรงคือ เนื้อหนัง.