เลวีติโก บทที่ 16

ลวต. 16:1 1 เนื่องด้วยสภาพการณ์ในด้านลบของพลไพร่ของพระเจ้าที่บรรยายไว้ในบทที่ 11—15 จึงมีความต้องการของการไถ่ตามทัศนะของพระเจ้าและในแผนการบริหารอันศักดิ์สิทธิ์ของพระองค์. เพราะยุคพันธสัญญาเดิมไม่ใช่เวลาแห่งการสำเร็จของการไถ่ ดังนั้นจึงต้องการมีแบบเล็งและเงาของการไถ่ที่จะมาถึง. เงานี้ก็คือการปกปิดบาปในบทนี้. การปกปิดบาปที่สำเร็จโดยเครื่องสัตวบูชาในพันธสัญญาเดิมเป็นแบบเล็ง ซึ่งชี้บ่งถึงการไถ่ที่สำเร็จโดยพระคริสต์ในพันธสัญญาใหม่.
รากศัพท์ในภาษาเฮ็บรายของคำที่แปลว่า การปกปิดบาป หมายถึงการปกคลุม. รูปคำนามของศัพท์คำนี้ถูกแปลเป็นคำว่า “ฝาปกปิดบาป” ในข้อ 2 และเอ็กโซโด 25:17. รากศัพท์ในภาษากรีกของศัพท์คำนี้ที่ใช้ในฉบับเซ็บทัวจินท์ และในพันธสัญญาใหม่นั้นถูกแปลเป็นคำว่า “การระงับข้อพิพาท” ในโรม 3:25; เฮ็บราย 2:17 และ 1 โยฮัน 2:2; 4:10 ซึ่งหมายความว่า ทำให้ (สภาพการณ์ระหว่างทั้งสองฝ่าย) ถูกระงับไป. ในวันแห่งการปกปิดบาป เลือดของเครื่องบูชาไถ่บาป ถูกนำเข้าสู่ที่บริสุทธิ์สุดและประพรมบนฝาปกปิดบาป ซึ่งก็คือฝาของหีบพันธสัญญา (ข้อ 14–15) อันปกปิดพระบัญญัติ 10 ประการที่อยู่ในหีบพันธสัญญาไว้ (อซด.25:16) กรณีนี้เป็นเครื่องหมายเล็งว่า ความบาปของผู้ที่เข้ามาติดต่อกับพระเจ้าถูกปกปิดไว้แล้ว แต่ยังไม่ได้ถูกขจัดทิ้งเสีย (ดู ฮร.1:3 คำอธิบาย 3). ดังนั้น สภาพการณ์ระหว่างมนุษย์ที่ตกต่ำกับพระเจ้าจึงถูกระงับไป แต่ยังไม่ได้ถูกแก้ไขอย่างสิ้นเชิง จนกระทั่งพระคริสต์เสด็จมาสำเร็จการไถ่โดยการถวายตัวพระองค์เองเป็นเครื่องบูชาแห่งการระงับข้อพิพาท เพื่อขจัดความบาปของมนุษย์ (ฮร.9:12; 2:17; 1ยฮ.2:2; 4:10; ยฮ.1:29). ดู รม.3:25 คำอธิบาย 2 และ 3; ฮร.2:17 คำอธิบาย 4 และ 9:12 คำอธิบาย 2; 1ยฮ.2:2 คำอธิบาย 1.

ลวต. 16:1 ก ลวต.10:1–2

ลวต. 16:2 1 นี่เป็นเครื่องหมายเล็งว่า เนื่องจากมนุษย์มีบาปเพราะการตกต่ำ จึงไม่สามารถอาศัยตนเองเข้าเฝ้าต่อพระพักตร์พระเจ้า. การที่มนุษย์จะเข้าใกล้พระเจ้าจำต้องอาศัยพระคริสต์เป็นเครื่องบูชาไถ่บาปและเครื่องบูชาเผาของเขา (ข้อ 3).

ลวต. 16:3 ก ฮร.9:7, 25; เทียบ ฮร.9:12, 24

ลวต. 16:3 ข ลวต.8:14

ลวต. 16:3 ค ลวต.8:18

ลวต. 16:4 1 เสื้อผ้าป่านเนื้อละเอียดทั้งหมดที่อาโรนสวมนั้นล้วนเป็นแบบเล็งถึงความชอบธรรมและการแบ่งแยกบริสุทธิ์ของพระเจ้า ทั้งสองสิ่งนี้ล้วนเป็นพระคริสต์ (1กธ.1:30; กจ.3:14). การที่อาโรนสวมเสื้อผ้าบริสุทธิ์เป็นเครื่องหมายเล็งว่า ผู้ที่เข้าใกล้พระเจ้า (เทียบ ฮร.10:19–22) ควรจะต้องรับพระคริสต์เป็นความชอบธรรมและการแบ่งแยกบริสุทธิ์ของเขาเพื่อเขาจะได้ปกปิดทั้งตัวของเขาและสำแดงพระคริสต์ (ดู อซด.28:2 คำอธิบาย 1).

ลวต. 16:4 ก อซด.28:39–43; ลวต.6:10; ยอค.44:17–18

ลวต. 16:4 ข อซด.30:20; ลวต.8:6–7

ลวต. 16:4 2ข การที่อาโรนต้องอาบน้ำล้างตัวก่อนที่จะสวมเสื้อผ้าบริสุทธิ์เป็นเครื่องหมายเล็งว่า บุคคลคนหนึ่งควรจัดการกับตนเองก่อนแล้ว จึงสวมใส่พระคริสต์เป็นการปกคลุม ความชอบธรรม และความบริสุทธิ์ของเขา (เทียบ ฆต.3:27).

ลวต. 16:5 1 ลูกโคตัวผู้และแกะตัวผู้ในข้อ 3 มีไว้เพื่อตัวอาโรนเอง (ข้อ 6, 11) ทว่า แพะตัวผู้สองตัวและแกะตัวผู้หนึ่งตัวในข้อนี้มีไว้เพื่อพลไพร่. นี่เป็นเครื่องหมายเล็งว่า ผู้ใดใคร่จะเข้าเฝ้าต่อพระพักตร์พระเจ้าและปรนนิบัติพระองค์จำเป็นที่จะต้องประสบการณ์พระคริสต์เป็นเครื่องบูชาไถ่บาปและเครื่องบูชาเผาด้วยตนเอง เพื่อเขาจะได้นำพระคริสต์ที่เขาประสบการณ์ไปหล่อเลี้ยงแก่ผู้อื่น.

ลวต. 16:6 ก ลวต.9:7

ลวต. 16:6 1 ดู ข้อ 1 คำอธิบาย 1. การที่อาโรนถวายเครื่องบูชาไถ่บาปเพื่อตนเองนั้นบ่งชี้ว่า ในฐานะที่เป็นแบบเล็งของผู้เชื่อซึ่งเป็นปุโรหิตของพระเจ้า (1ปต.2:5, 9; วว.1:6; 5:10) เขาต้องการการปกปิดบาปเพื่อการปฏิบัติงานตามหน้าที่ของปุโรหิต. แต่ในฐานะที่เขาเป็นแบบเล็งของพระคริสต์ อาโรนจึงไม่จำเป็นต้องมีการปกปิดบาป.

ลวต. 16:8 1 อะซาเซลเป็นเครื่องหมายเล็งถึงมารซาตาน ผู้ชั่วร้ายนั้น ผู้เป็นต้นกำเนิดและแหล่งที่มาของความบาป (ยฮ.8:44). แพะตัวผู้ที่ตกเป็นของพระยะโฮวาต้องถูกฆ่า (ข้อ 9) แต่แพะตัวผู้ที่ตกเป็นของอะซาเซลต้องปล่อยเสียในป่า เพื่อแบกเอาความผิดบาปทั้งปวงของชนชาติอิสราเอล (ข้อ 10, 20–22). นี่เป็นเครื่องหมายเล็งว่า ในฐานะที่เป็นเครื่องบูชาไถ่บาปสำหรับพลไพร่ของพระเจ้า ในด้านหนึ่งพระคริสต์ทรงจัดการกับความบาปของเราต่อพระพักตร์พระเจ้า และในอีกด้านหนึ่ง พระองค์ทรงนำความบาปส่งคืนให้แก่ซาตาน โดยประสิทธิภาพของกางเขน. แต่เดิมนั้น ความบาปได้เข้ามาในมนุษย์ซึ่งมาจากซาตาน. โดยกางเขนนั้น พระเยซูทรงมีฐานะและคุณสมบัติพร้อมด้วยฤทธิ์เดช กำลัง และอำนาจในการขจัดความบาปไปจากผู้ที่ได้รับการไถ่ (ยฮ.1:29; ฮร.9:26) และนำความบาปส่งคืนให้ซาตานผู้เป็นต้นกำเนิดของความบาป ซาตานจะแบกเอาความบาปในบึงไฟจวบชั่วนิรันดร์ (วว.20:10).

ลวต. 16:10 ก ลวต.16:21–22

ลวต. 16:11 ก ลวต.9:7

ลวต. 16:12 ก ลวต.10:1; อฤธ.16:46; วว.8:3–5

ลวต. 16:12 1 การเผาเครื่องหอม (ดู อซด.30:34–38 และคำอธิบาย) หลังการฆ่าสัตว์แห่งเครื่องบูชาไถ่บาปเพื่ออาโรนจะไม่ตาย (ข้อ 11–13) เป็นเครื่องหมายเล็งว่า พระเยซูได้กลายเป็นสุคนธรสอันหอมหวนในการเป็นขึ้นของพระองค์ เพื่อเป็นสื่อกลางและการปกป้องของเรา ทำให้เราเข้าใกล้ชิดกับพระเจ้าด้วยใจกล้าและเป็นที่ยินดีรับไว้ของพระเจ้าโดยไม่ต้องประสบกับการตาย (เทียบ ฮร.10:19–22). นี่เป็นผลลัพธ์อันเกิดจากการตายแห่งการไถ่และการหลั่งพระโลหิต (ซึ่งมีเครื่องหมายโดยถ่านไฟจากแท่นบูชาและเครื่องหอมที่บดละเอียด) ที่อยู่บนกางเขนของพระเยซู.
เครื่องหอมนี้ถูกเผาด้วยไฟที่เอามาจากแท่นบูชาในบริเวณภายนอกซึ่งเป็นเครื่องหมายเล็งว่า การที่พระคริสต์ถูกเผาในฐานะเครื่องหอมเพื่อให้เราเป็นที่ยินดีรับไว้ต่อพระพักตร์พระเจ้า ขึ้นอยู่กับการตายของพระองค์บนกางเขนเพื่อความบาปของเรา. ก่อนอื่นพระคริสต์ทรงกลายเป็นเครื่องบูชาเพื่อขจัดความบาปของเรา จากนั้น พระองค์จึงทรงกลายเป็นเครื่องหอมในการเป็นขึ้นของพระองค์ โดยมีการตายบนกางเขนของพระองค์เป็นพื้นฐาน เพื่อให้เราเป็นที่ยินดีรับไว้ของพระเจ้า.

ลวต. 16:13 ก อซด.30:7–8; เทียบ วว.8:4

ลวต. 16:13 ข อซด.25:21; รม.3:25

ลวต. 16:14 ก ลวต.4:5; เทียบ ฮร.9:7, 12–13, 25; 10:4; 13:11

ลวต. 16:14 1ก การเอาเลือดของเครื่องบูชาไถ่บาปมาประพรมเหนือฝาปกปิดบาป (ข้อ 14–15) เป็นเครื่องหมายเล็งว่า พระโลหิตแห่งการไถ่ของพระคริสต์ถูกนำเข้าสู่สวรรค์ทั้งหลายต่อพระพักตร์พระเจ้า และถูกประพรมต่อพระพักตร์พระเจ้าเพื่อตอบสนองข้อเรียกร้องแห่งความชอบธรรมของพระเจ้า เพื่อการไถ่ของเรา (ฮร.9:12).

ลวต. 16:14 ข ลวต.4:6; ฮร.12:24; 9:21

ลวต. 16:14 2 ดู อซด.25:17 คำอธิบาย 1.

ลวต. 16:15 ก ฮร.9:7; เทียบ ฮร.9:12; 12:24

ลวต. 16:15 ข ลวต.16:2

ลวต. 16:16 1 การปกปิดบาปสำหรับที่บริสุทธิ์สุดและกระโจมประชุมเพราะเหตุความไม่สะอาดและการล่วงละเมิดของชนชาติอิสราเอลเป็นเครื่องหมายเล็งว่า แม้ว่าเราได้รับการไถ่และถูกชำระด้วยพระโลหิตของพระคริสต์แล้ว แต่เนื่องจากเรายังอยู่ในสิ่งทรงสร้างเก่า และยังมีชีวิตเป็นอยู่ในความไม่สะอาด ดังนั้นในการนมัสการพระเจ้า เราจึงยังมีความรู้สึกถึงความบาป และต้องการระงับข้อพิพาทโดยอาศัยพระโลหิตของพระคริสต์ (1ยฮ.1:7—2:2). ความรู้สึกถึงความบาปเช่นนี้จะเป็นไปอย่างต่อเนื่องจนเราถูกรับขึ้นไปและเปลี่ยนรูปลักษณะ (ฟป.3:21).

ลวต. 16:17 1 นี่เป็นเครื่องหมายเล็งว่า มีเพียงพระเยซูผู้เดียวสามารถสำเร็จการระงับข้อพิพาทเพื่อความบาปของเรา (ฮร.2:17).

ลวต. 16:18 ก ลวต.4:25, 30, 34; เทียบ 4:7, 18; อซด.30:10

ลวต. 16:18 1 การเอาเลือดของเครื่องบูชาไถ่บาปมาเจิมที่เชิงงอนทั้งสี่รอบแท่นบูชาเผาเป็นเครื่องหมายเล็งว่า ประสิทธิภาพของการไถ่ที่สำเร็จบนกางเขนนั้นมีต่อทั้งสี่ทิศของแผ่นดิน. ตามเอ็กโซโด 30:10 (เทียบ 4:7, 18) เลือดก็ถูกเจิมที่เชิงงอนทั้งสี่ของแท่นเผาเครื่องหอม ซึ่งเป็นเครื่องหมายเล็งว่า ประสิทธิภาพแห่งพระโลหิตของพระคริสต์ทำให้เราเป็นที่ยินดีรับไว้ของพระเจ้าในการอธิษฐานของเรา. ดู 4:5 คำอธิบาย 1.

ลวต. 16:19 1 การนำเลือดประพรมบนแท่นบูชาเจ็ดครั้งเป็นเครื่องหมายเล็งว่า พระโลหิตที่พระคริสต์ทรงหลั่งบนกางเขนมีประสิทธิภาพอันครบสมบูรณ์ (ซึ่งมีเครื่องหมายเล็งโดยเลขเจ็ด) ดังนั้นจึงทำให้คนบาปมีสันติสุขในใจ (เทียบ ฮร.9:14). เลือดที่ประพรมบนฝาปกปิดบาป (ข้อ 14–15) มีไว้เพื่อความอิ่มหนำของพระเจ้า ทว่า เลือดที่ประพรมบนแท่นบูชาเผามีไว้เพื่อสันติสุขของคนบาป.

ลวต. 16:19 2 การชำระและแบ่งแยกบริสุทธิ์แท่นบูชาจากความไม่สะอาดของชนชาติอิสราเอล เป็นเครื่องหมายเล็งว่า การบาปทั้งหมดของทั้งโลกถูกรวบรวมที่กางเขนของพระคริสต์แล้วและถูกขจัดไป (1ปต.2:24ก) เช่นนี้พระเจ้ากับพลไพร่ของพระองค์จึงสามารถรับสุขซึ่งกันและกันในสภาพการณ์ที่ถูกชำระจนสะอาด.

ลวต. 16:20 ก ลวต.16:16, 18; ยอค.45:20

ลวต. 16:20 1 แม้กระทั่งที่บริสุทธิ์สุด กระโจมประชุมและแท่นบูชาซึ่งเป็นของบริสุทธิ์ ก็ถูกแปดเปื้อนด้วยความไม่สะอาดของพลไพร่ที่พระเจ้าทรงไถ่ไว้. การปกปิดบาปเพื่อของบริสุทธิ์เหล่านี้ เป็นเครื่องหมายเล็งว่า เครื่องบูชาไถ่บาปไม่เพียงถวายเพื่อการขจัดความไม่สะอาดของเรา แต่ยังเพื่อสำเร็จการแบ่งแยกบริสุทธิ์ของพระเจ้า ซึ่งเราได้ถูกนำเข้าสู่นั้น (เทียบ 2กธ.7:1, ฮร.13:12).

ลวต. 16:20 2 สำหรับข้อ 20–22 ดูข้อ 8 คำอธิบาย 1.

ลวต. 16:24 1 การที่อาโรนเอาน้ำชำระตัวแล้วถวายเครื่องบูชาเผาเป็นเครื่องหมายเล็งว่า หลังจากที่เราได้ต้อนรับการไถ่ของพระเยซู และปัญหาของความบาปได้รับการแก้ไขแล้ว เรายังต้องการการชำระของพระวิญญาณนั้น เพื่อให้เราสามารถต้อนรับพระคริสต์เป็นเครื่องบูชาเผาของเรา และมีชีวิตเป็นอยู่เพื่อพระเจ้าโดยชีวิตของพระคริสต์. เครื่องบูชาไถ่บาปถูกถวายเพื่อเครื่องบูชาเผา (ข้อ 9) ซึ่งบ่งชี้ว่า เป้าหมายของการไถ่อันครบสมบูรณ์ของพระคริสต์คือให้พวกเราซึ่งเป็นคนที่ได้รับการไถ่นั้นต้อนรับพระคริสต์เป็นชีวิตและการหล่อเลี้ยงแห่งชีวิตของเรา จนสามารถกลายเป็นคนที่เป็นอยู่เพื่อพระเจ้าอย่างเด็ดขาดในพระคริสต์.

ลวต. 16:25 1 กล่าวคือเผาเหมือนเครื่องหอม. การนำไขมันของสัตว์แห่งเครื่องบูชาไถ่บาปมาเผาเหมือนเครื่องหอมเป็นเครื่องหมายเล็งว่า การตายของพระเยซูบนกางเขนนั้นมีไว้เพื่อการไถ่ของเรา และพระทัยของพระองค์อันมีต่อพระเจ้าและเพื่อพระเจ้านั้น (ซึ่งมีเครื่องหมายโดยไขมันอันเป็นส่วนที่ละเอียดอ่อนของเครื่องบูชาไถ่บาป) เป็นที่ยินดีรับไว้ของพระเจ้า. ในบทนี้ทั้งพระคริสต์ในฐานะเครื่องหอมที่เผาบนแท่นเผาเครื่องหอม (ข้อ 12–13) และพระทัยของพระคริสต์อันมีต่อพระเจ้าและเพื่อพระเจ้านั้นล้วนเป็นสุคนธรสอันหอมหวาน ซึ่งเป็นที่ยินดีรับไว้ของพระเจ้าและทำให้พระเจ้าทรงยินดีรับเราไว้ด้วย.

ลวต. 16:26 1 นี่เป็นเครื่องหมายเล็งว่า ผู้ใดถูกแปดเปื้อนเพราะได้ติดต่อสิ่งที่เกี่ยวข้องกับความบาป จำต้องจัดการกับการดำเนินชีวิตทางภายนอกของเขา (ซึ่งมีเครื่องหมายโดยเสื้อผ้า) และจัดการกับตัวเขาเองด้วย. ข้อ 28 ก็เช่นเดียวกัน.

ลวต. 16:27 ก ลวต.4:12

ลวต. 16:27 1ก การเอาสัตว์ของเครื่องบูชาไถ่บาปยกออกไปนอกค่ายและเอาหนังกับเนื้อและมูลเผาไฟเสียเป็นเครื่องหมายเล็งว่า ประการที่หนึ่งพระเยซูได้ทรงสำเร็จการไถ่อันนิรันดร์และครบสมบูรณ์บนกางเขนครั้งเดียวและสำเร็จเป็นนิตย์ (ฮร.9:12) ผู้ปรนนิบัติพระองค์จึงไม่มีส่วนในเรื่องนี้ (6.30 และคำอธิบาย; ฮร.13:10–11 และข้อ 10 คำอธิบาย 1) ประการที่สองในเมื่อองค์พระผู้เป็นเจ้าผู้ทรงสำเร็จการไถ่ได้ถูกปฏิเสธโดยมนุษย์ ดังนั้นผู้ใดต้อนรับการไถ่ของพระองค์ก็ต้องออกไปนอกค่ายด้วยกันกับพระองค์ ทนรับความอัปยศซึ่งพระองค์ได้ทรงทนรับนั้น (ฮร.13:12–13 และคำอธิบาย).

ลวต. 16:29 ก ลวต.23:27; อฤธ.29:7

ลวต. 16:29 1 การทนทุกข์ในจิตของตนในที่นี้เป็นเครื่องหมายเล็งถึงการคร่ำครวญ การกลับใจ และความรู้สึกที่โศกเศร้าเพราะความบาป.

ลวต. 16:29 2 ผู้คนห้ามทำการใดๆ เพราะนี่เป็นวันซะบาโตสำหรับการพักสงบอย่างสมบูรณ์ของเขา (ข้อ 31) ซึ่งเป็นเครื่องหมายเล็งว่า การไถ่ได้ถูกกระทำสำเร็จอย่างสมบูรณ์โดยพระคริสต์แล้ว ไม่มีสิ่งใดเหลือไว้ให้มนุษย์กระทำ และมนุษย์ควรจะพักสงบในการไถ่ของพระคริสต์.

ลวต. 16:33 ก ลวต.16:16, 18, 20; เทียบ ฮร.9:21

ลวต. 16:33 1 กล่าวคือที่บริสุทธิ์สุด.

ลวต. 16:34 ก อซด.30:10; ฮร.9:7; 10:3

ลวต. 16:34 1ก การปกปิดบาปปีละครั้งเป็นเครื่องหมายเล็งว่าเครื่องบูชาไม่สามารถให้มนุษย์ครบสมบูรณ์ แต่เป็นเพียงเงาของ “สิ่งประเสริฐที่จะมาภายหลัง” (ฮร.10.1) กระทั่งพระบุตรของพระเจ้าได้เสด็จมาจึงกระทำให้การไถ่อันครบสมบูรณ์สำเร็จลุล่วง (ฮร.9:1—10:18).