เลวีติโก บทที่ 15
6. ความไม่สะอาดของสิ่งที่หลั่งออกมาจากร่างกายมนุษย์
15:1-33
15:1-33
ลวต.
15:1 พระยะโฮวาตรัสแก่โมเซและอาโรนว่า
ลวต.
15:2 “จงกล่าวแก่ชนชาติอิสราเอลว่าชายใดมีสิ่งที่หลั่งออกจาก1ร่างกายของเขาสิ่งที่หลั่งออกมานั้นเป็นสิ่งที่ไม่สะอาด.
ลวต.
15:3 สิ่งที่หลั่งออกมาทำให้เขาไม่สะอาด เป็นดังนี้คือไม่ว่า1สิ่งนั้นจะหลั่งออกมา หรือคั่งอยู่ในร่างกายก็ตามล้วนไม่สะอาด.
ลวต.
15:4 1เตียงนอนใดที่คนมีสิ่งหลั่งออกขึ้นไปนอน เตียงนั้นก็ไม่สะอาด ทุกสิ่งที่เขานั่งทับ สิ่งนั้นก็ไม่สะอาด.
ลวต.
15:5 ผู้ใดถูกต้องเตียงนั้นต้อง1กซักเสื้อผ้าของตนและ1อาบน้ำ ผู้นั้นจะไม่สะอาด2จนถึงเวลาเย็น.
ลวต.
15:6 และผู้ใดนั่งบนสิ่งใดที่ผู้มีสิ่งหลั่งออกมาได้นั่งก่อนแล้วนั้น จะต้องซักเสื้อผ้าของตนและอาบน้ำ ผู้นั้นจะไม่สะอาดจนถึงเวลาเย็น.
ลวต.
15:7 และผู้ใดถูกต้องตัวของคนที่มีสิ่งหลั่งออกนั้นจะต้องซักเสื้อผ้าของตน และอาบน้ำ ผู้นั้นจะไม่สะอาดจนถึงเวลาเย็น.
ลวต.
15:8 ถ้าคนที่มีสิ่งหลั่งออกนั้นได้ถ่มน้ำลายรดคนที่สะอาด คนนั้นต้องซักเสื้อผ้าของตนและอาบน้ำ เขาจะไม่สะอาดจนถึงเวลาเย็น.
ลวต.
15:9 และอานที่คนมีสิ่งหลั่งออกนั่งทับ อานนั้นก็ไม่สะอาดด้วย.
ลวต.
15:10 และผู้ใดถูกต้องของที่อยู่ใต้ตัวคนที่มีสิ่งหลั่งออกก็จะไม่สะอาดจนถึงเวลาเย็น และผู้ที่หยิบของเหล่านั้นไปจะต้องซักเสื้อผ้าของตนและอาบน้ำ เขาจะไม่สะอาดจนถึงเวลาเย็น.
ลวต.
15:11 และคนที่มีสิ่งหลั่งออกได้แตะต้องผู้ใดโดยไม่1ล้างมือ ผู้นั้นต้องซักเสื้อผ้าของตนและอาบน้ำ เขาจะไม่สะอาดจนถึงเวลาเย็น.
ลวต.
15:12 ถ้าคนที่มีสิ่งหลั่งออกนั้นถูกต้องภาชนะดินก็ต้อง1กทุบเสียให้แตก ถ้าเป็นภาชนะไม้ทุกชนิดก็ให้1ล้างด้วยน้ำ.
ลวต.
15:13 เมื่อผู้มีสิ่งหลั่งออกได้รับการชำระในสิ่งหลั่งออกของเขาแล้ว เขาจะต้องนับการรับการชำระของตนจนครบ1เจ็ดวัน ยังต้อง1ซักเสื้อผ้าของตนและ1อาบน้ำด้วยน้ำที่ไหล เขาจึงจะสะอาด.
ลวต.
15:14 และใน1วันที่แปดเขาต้องเอากนกเขาสองตัวหรือนกพิราบหนุ่มคู่หนึ่ง มาถึงหน้าประตูกระโจมประชุมต่อพระพักตร์พระยะโฮวาและมอบนกนั้นแก่ปุโรหิต.
ลวต.
15:15 ให้ปุโรหิตถวายตัวหนึ่งเป็น1เครื่องบูชาไถ่บาป และตัวหนึ่งเป็น1เครื่องบูชาเผา และปุโรหิตจะทำการปกปิดบาปต่อพระพักตร์พระยะโฮวา เพื่อคนที่มีสิ่งหลั่งออกนั้น.
ลวต.
15:16 ชายใดมีน้ำกามหลั่งออก ผู้นั้นต้องอาบน้ำทั่วทั้งตัวและจะไม่สะอาดจนถึงเวลาเย็น.
ลวต.
15:17 ไม่ว่าจะเป็นเสื้อผ้าก็ดีหรือหนังก็ดีที่เปื้อนน้ำกามนั้น จะต้องซักล้างด้วยน้ำและจะไม่สะอาดจนถึงเวลาเย็น.
ลวต.
15:18 และหญิงที่หลับนอนกับชายและมีน้ำกามหลั่งออก เขาทั้งสองจะต้องอาบน้ำ และจะไม่สะอาดจนถึงเวลาเย็น.
ลวต.
15:19 ถ้าหญิงใดมีสิ่งหลั่งออกเป็นเลือดของประจำเดือน จะไม่สะอาดเป็นเวลาเจ็ดวันและถ้าผู้ใดถูกต้องหญิงนั้นจะไม่สะอาดจนถึงเวลาเย็น.
ลวต.
15:20 ขณะที่ผู้หญิงนั้นมีมลทินอยู่ สิ่งใดที่เธอนอนทับสิ่งนั้นก็จะไม่สะอาด สิ่งใดที่เธอนั่งทับสิ่งนั้นก็จะไม่สะอาด.
ลวต.
15:21 ผู้ใดถูกต้องที่นอนของหญิงนั้นจะต้องซักเสื้อผ้าของตนและอาบน้ำ จะไม่สะอาดจนถึงเวลาเย็น.
ลวต.
15:22 ผู้ใดถูกต้องสิ่งที่เธอนั่ง จะต้องซักเสื้อผ้าของตนและอาบน้ำ และจะไม่สะอาดจนถึงเวลาเย็น.
ลวต.
15:23 ถ้ามีสิ่งใดอยู่บนที่นอนของเธอ หรืออยู่บนสิ่งที่เธอนั่ง ผู้ใดถูกต้องสิ่งนั้นเขาจะไม่สะอาดจนถึงเวลาเย็น.
ลวต.
15:24 ถ้าชายใดหลับนอนกับผู้หญิงนั้น และเปื้อนความมลทินของเธอ เขาจะไม่สะอาดอยู่เจ็ดวัน และเตียงที่เขานอนนั้นจะไม่สะอาดด้วย.
ลวต.
15:25 ถ้าหญิงใดมีกเลือดหลั่งออกหลายวันนอกเวลาที่เธอเป็นมลทินของประจำเดือน หรือมีเลือดหลั่งออกเลยกำหนดความมลทินของประจำเดือนแล้ว เธอจะไม่สะอาดเช่นเดียวกับเวลาที่เธอไม่สะอาดเพราะความมลทินของประจำเดือน.
ลวต.
15:26 เตียงที่เธอนอนในเวลาที่มีสิ่งหลั่งออกก็เป็นเช่นเดียวกับเตียงที่เธอนอนในเวลาแห่งความมลทินของประจำเดือน ทุกสิ่งที่เธอนั่งทับจะไม่สะอาดเช่นเดียวกับเวลาที่เธอมีความมลทินของประจำเดือนนั้น.
ลวต.
15:27 ผู้ใดถูกต้องของเหล่านี้จะไม่สะอาด เขาต้องซักเสื้อผ้าของตนและอาบน้ำ และจะไม่สะอาดจนถึงเวลาเย็น.
ลวต.
15:28 ถ้าเธอได้รับการชำระในสิ่งที่หลั่งออกของเธอแล้ว หญิงนั้นจะต้องคอยนับเพื่อตัวเองอีกเจ็ดวัน แล้วจึงจะสะอาด.
ลวต.
15:29 และในวันที่แปดหญิงนั้นจะต้องเอากนกเขาสองตัวหรือนกพิราบหนุ่มคู่หนึ่งมาให้ปุโรหิตที่ประตูกระโจมประชุม.
ลวต.
15:30 ให้ปุโรหิตถวายตัวหนึ่งเป็นเครื่องบูชาไถ่บาป และตัวหนึ่งเป็นเครื่องบูชาเผา ปุโรหิตจะทำการปกปิดบาปต่อพระพักตร์พระยะโฮวาเพื่อหญิงที่หลั่งโลหิตซึ่งไม่สะอาดนั้น.
ลวต.
15:31 ดังนี้แหละ เจ้าจะแยกชนชาติอิสราเอลจากความไม่สะอาดของเขา เพื่อเขาจะไม่ต้อง1ตายเพราะความไม่สะอาดของเขาไปเปื้อนพลับพลาของเราให้เป็นมลทินไปในท่ามกลางเขา.
ลวต.
15:32 นี่เป็นกฎเกณฑ์สำหรับผู้ที่มีสิ่งหลั่งออกและชายที่มีน้ำกามหลั่งออกซึ่งทำให้ไม่สะอาดเพราะสิ่งนั้น
ลวต.
15:33 และสำหรับหญิงที่ป่วยเพราะความมลทินของประจำเดือนของเธอ และสำหรับทุกคนไม่ว่าจะเป็นชายหรือหญิงที่มีสิ่งหลั่งออก และสำหรับชายที่หลับนอนกับหญิงที่ไม่สะอาดนั้น.
คำอธิบาย เลวีติโก บทที่ 15
ลวต.
15:2 1 แปลตามตรงคือ เนื้อหนัง. ทั้งบทล้วนเช่นเดียวกัน. “ตัว” ในข้อ 7 ก็เช่นเดียวกัน. ร่างกายของเราก็คือสิ่งที่เราเป็นหรือการก่อรูปของเรา. ฉะนั้นสิ่งที่หลั่งออกจากร่างกายของเราจึงเป็นสิ่งที่หลั่งออกจากสิ่งที่เราเป็นหรือการก่อรูปของเรา. ความไม่สะอาดเนื่องด้วยสิ่งที่หลั่งออกจากร่างกายของมนุษย์ (ข้อ 2–3) เป็นเครื่องหมายเล็งว่า สิ่งใดที่ออกมาจากชีวิตธรรมชาติของมนุษย์ ไม่ว่าจะดีหรือชั่วก็ตามล้วนเป็นสิ่งที่ไม่สะอาด (เทียบ มธ.16:21–24; รม.7:18).
ลวต.
15:3 1 แปลตามตรงคือ ร่างกายของเขาไหลออกซึ่งสิ่งที่หลั่งออกหรือร่างกายของเขาหยุดจากการมีสิ่งที่หลั่งออก.
ลวต.
15:4 1 สิ่งใดหรือคนใดถูกต้องสิ่งที่หลั่งออกของมนุษย์จะไม่สะอาด (ข้อ 4–11) ซึ่งเป็นเครื่องหมายเล็งว่า สิ่งใดถูกสัมผัสด้วยของที่มาจากธรรมชาติของมนุษย์หรือไปสัมผัสกับสิ่งที่ออกมาจากชีวิตธรรมชาติของมนุษย์ล้วนไม่สะอาด. เนื่องจากเราบังเกิดมาในความไม่สะอาด (12:1–8; บพส.51:5) และเป็นการสรุปรวบยอดของความไม่สะอาด สิ่งใดที่หลั่งออกจากมนุษย์ธรรมชาติของเราล้วนเป็นสิ่งที่ทั้งไม่สะอาดและเป็นโรคติดต่อได้ ซึ่งทำให้ทุกคน, ทุกสิ่ง, และทุกสถานที่ล้วนเป็นมลทิน.
ลวต.
15:5 ก เทียบ ลวต.14:8; 16:26; 17:15
ลวต.
15:5 1ก การซักเสื้อผ้าและอาบน้ำ (ข้อ 5–8, 10–11) เป็นเครื่องหมายเล็งว่า เราไม่เพียงต้องจัดการกับการดำเนินชีวิตและการประพฤติทางภายนอกของเราตลอดจนทุกสิ่งที่เป็นสื่อมาติดต่อกับชีวิตธรรมชาติของมนุษย์เท่านั้น แต่ยังต้องจัดการกับตัวของเราเองด้วย โดยการชำระของน้ำแห่งชีวิต (พระวิญญาณแห่งชีวิตที่ทำการชำระ — ยฮ.7:37–39; รม.8:2) ที่อยู่ในพระคำของพระเจ้า (อฟ.5:26 และคำอธิบาย) เพื่อขจัดสิ่งทั้งปวงที่ได้รับผลกระทบจากชีวิตธรรมชาติของเรา.
ลวต.
15:5 2 จนถึงเวลาเย็น เป็นเครื่องหมายเล็งถึง การมาถึงจุดจบโดยการตาย. ด้วยเหตุนี้ การไม่สะอาดจนถึงเวลาเย็น (ข้อ 5–8, 10–11) จึงเป็นเครื่องหมายเล็งว่า ความไม่สะอาดที่ออกมาจากชีวิตธรรมชาติของมนุษย์ จำต้องถูกสิ้นสุดโดยการตายของกางเขนเพื่อนำไปสู่การเริ่มต้นใหม่ในการเป็นขึ้น. หนทางของการชำระให้สะอาดก็คือการตายโดยการต้อนรับกางเขนของพระคริสต์ ดังนั้นจึงเข้าสู่วันใหม่ที่อยู่ในการเป็นขึ้น. (รม.6:3–4; 2กธ.5:14–15).
ลวต.
15:11 1 การล้างมือเป็นเครื่องหมายเล็งถึงการขจัดความมลทินของเราด้วยพระคำของพระเจ้าและด้วยชีวิตกับพระวิญญาณที่อยู่ในพระคำของพระเจ้า (อฟ.5:26; ยฮ.6:63).
ลวต.
15:12 ก ลวต.6:28; 11:32–33
ลวต.
15:12 1ก นี่เป็นเครื่องหมายเล็งว่า มนุษย์ที่ถูกสร้างและตกต่ำนั้น (ภาชนะดิน) ควรจะทำให้แตกหัก ทว่าสภาพมนุษย์ซึ่งพระเจ้าได้ทรงเนรมิตสร้างนั้น (ภาชนะไม้) ควรจะรักษาไว้ แต่ต้องได้รับการชำระล้าง. ดู ข้อ 11 คำอธิบาย 1.
ลวต.
15:13 1 นี่เป็นเครื่องหมายเล็งว่า เราควรจัดการกับชีวิตธรรมชาติของเราจนถึงขั้นที่ว่า ชีวิตธรรมชาติของเราถูกสิ้นสุดอย่างสิ้นเชิง (เจ็ดวัน) นอกจากนั้นเราควรชำระตนเองด้วยพระคำของพระเจ้าในพระวิญญาณของพระองค์.
ลวต.
15:14 1 ดู 14:10 คำอธิบาย 2.
ลวต.
15:14 ก ลวต.1:14
ลวต.
15:15 1 การถวายนกสองตัว ตัวหนึ่งเป็นเครื่องบูชาไถ่บาป อีกตัวหนึ่งเป็นเครื่องบูชาเผา เป็นเครื่องหมายเล็งว่า มนุษย์ที่ดำเนินชีวิตโดยอาศัยชีวิตธรรมชาติของเขานั้น ไม่เพียงต้องการการไถ่ของพระคริสต์ในการจัดการกับนิสัยที่มีบาปของเขา แต่ยังต้องการชีวิตของพระคริสต์เพื่อเขาจะได้ดำเนินชีวิตที่เป็นอยู่เพื่อพระเจ้าอย่างเด็ดขาด. โดยอาศัยพระคริสต์ในฐานะเครื่องบูชาไถ่บาปและเครื่องบูชาเผาของเรา ปัญหาซึ่งเกิดจากชีวิตธรรมชาติของเราจึงได้รับการแก้ไข.
ลวต.
15:25 ก มธ.9:20; มก.5:25; ลก.8:43
ลวต.
15:29 ก ลวต.1:14
ลวต.
15:31 1 การที่บุคคลคนหนึ่งไม่ได้แยกจากความไม่สะอาดของเขา แต่กลับไปเปื้อนพระนิเวศน์ของพระเจ้าให้เป็นมลทินไป จึงได้ตายเพราะความไม่สะอาดของเขานั้นเป็นเครื่องหมายเล็งว่า เมื่อบุคคลคนหนึ่งที่ถูกแปดเปื้อนด้วยสิ่งที่ออกมาจากชีวิตธรรมชาติของเขา และยังไม่ได้แยกจากความไม่สะอาดของเขา มาแตะต้องคริสตจักร ดังนั้นจึงทำให้พระนิเวศน์ของพระเจ้าเป็นมลทิน เขาก็จะต้องประสบกับการตาย (ส่วนใหญ่แล้วคือการตายฝ่ายวิญญาณ). เพื่อที่จะไม่ให้คริสตจักรถูกแปดเปื้อนด้วยความไม่สะอาดของชีวิตธรรมชาติของเรา เราต้องคงอยู่ในการตาย, การเป็นขึ้น, พระวิญญาณ, ชีวิต, และพระคำของพระคริสต์.
