เลวีติโก บทที่ 14

ลวต. 14:2 1 การชำระตัวของผู้เป็นโรคเรื้อนในบทนี้เป็นรูปภาพที่บรรยายถึงความรอดอันอุดมสมบูรณ์, ครบถ้วน, และกว้างใหญ่ซึ่งพระเจ้าได้ทรงจัดเตรียมและสำเร็จเพื่อเราในพระคริสต์. ในความรอดนี้ พระคริสต์ทรงเป็นองค์ผู้ทรงครอบคลุมสรรพสิ่งที่ได้ผ่านขั้นตอนต่างๆ และทรงเป็นทุกสิ่งที่เราต้องการเพื่อการชำระตัวของเรา.

ลวต. 14:2 ก ลวต.13:49

ลวต. 14:2 2ก การที่ผู้เป็นโรคเรื้อนถูกพามาหาปุโรหิตเป็นเครื่องหมายเล็งว่า มนุษย์ที่ไม่สะอาดซึ่งก็คือคนบาปได้ถูกนำมาหาองค์พระผู้เป็นเจ้า.

ลวต. 14:3 ก ลวต.13:46

ลวต. 14:3 1ก การที่ปุโรหิตออกไปข้างนอกค่ายตรวจดูผู้เป็นโรคเรื้อนนั้นเป็นเครื่องหมายเล็งว่า พระเยซูทรงละจากที่ซึ่งพระองค์ทรงประทับอยู่แต่เดิมบนสวรรค์ทั้งหลายและได้ถ่อมตัวของพระองค์เองเพื่อเสด็จมายังแผ่นดินโลก เพื่อเข้าใกล้คนบาป (เทียบ มธ.8:1–4 และคำอธิบาย).

ลวต. 14:3 2 การที่ความบาป (โรคเรื้อน) ได้รับการรักษาให้หายคือผลลัพธ์ของการกลับใจของเราพร้อมด้วยชีวิตอันศักดิ์สิทธิ์ที่ทำงานอยู่ในเรา (ดู ยฮ.8:32 คำอธิบาย 1).

ลวต. 14:4 1 นกสะอาดที่มีชีวิตสองตัวเป็นแบบเล็งของพระคริสต์ที่สะอาด, ปราศจากมลทินใดๆ, และเต็มไปด้วยชีวิตซึ่งสามารถบินอยู่เหนือแผ่นดินโลก. ในที่นี้นกเป็นเครื่องหมายเล็งว่าพระคริสต์มาจากสวรรค์ทั้งหลาย, อยู่ฝ่ายสวรรค์ทั้งหลาย, และอยู่เหนือแผ่นดินโลก. นกที่ถูกฆ่า (ข้อ 5) เป็นเครื่องหมายเล็งว่า พระคริสต์ผู้ถูกตรึงกางเขนได้ทรงวายพระชนม์เพื่อเรา ทำให้ความมลทินของเราถูกขจัดทิ้งไป (1ปต.2:24). นกตัวที่สองที่ปล่อยไปที่ทุ่งนา (ข้อ 6–7) เป็นเครื่องหมายเล็งถึงพระคริสต์ที่เป็นขึ้น. พระองค์ทรงเป็นขึ้นจากท่ามกลางคนตายเพื่อเรา ทำให้เราสามารถรอดพ้นจากความอ่อนแอของเราโดยฤทธิ์เดช, กำลัง, และพลังแห่งชีวิตที่เป็นขึ้นของพระองค์ ซึ่งก็คือชีวิตอันศักดิ์สิทธิ์, นิรันดร์, และไม่ได้ถูกสร้างของพระเจ้า (รม.8:2).

ลวต. 14:4 ก อฤธ.19:6; ลวต.14:49–52

ลวต. 14:4 2ก ไม้สนสีดาร์ (เทียบ 1พกษ.4:33) เป็นเครื่องหมายเล็งถึงสภาพมนุษย์ที่มีเกียรติและได้รับการยกชูของพระเยซู ซึ่งทำให้พระองค์สามารถเป็นองค์พระผู้ช่วยของเรา. ต้นหุสบอันเป็นพืชที่เล็กที่สุดในที่นี้เป็นเครื่องหมายเล็งว่าพระเยซูทรงยินยอมกลายเป็นคนต่ำต้อย โดย “กลายเป็นลักษณะของมนุษย์” (ฟป.2:7) ดังนั้นพระองค์จึงสามารถเข้าใกล้มนุษย์และกลายเป็นพระผู้ช่วยของมนุษย์ (เทียบ มธ.8:2–3). สีแดงเข้มคือสีแดงจัดชนิดหนึ่งอันเป็นเครื่องหมายเล็งถึงการหลั่งเลือด (ยฮซ.2:18 และคำอธิบาย) และยังบ่งชี้เป็นนัยถึงฐานะกษัตริย์ (มธ.27:28–29). สิ่งทั้งหมดนี้เป็นเครื่องหมายเล็งว่า เนื่องด้วยพระประสงค์ที่จะทรงชำระเราให้สะอาดจากความเป็นโรคเรื้อน องค์พระผู้เป็นเจ้าจึงได้ทรงถ่อมพระองค์เองลงกลายเป็นมนุษย์ที่มีมาตรฐานอันสูงส่ง แต่อยู่บนฐานะอันต่ำต้อยเพื่อพระองค์จะได้กระทำตามน้ำพระทัยของพระเจ้า และทรงหลั่งพระโลหิตของพระองค์บนกางเขนเพื่อการไถ่ของเรา กระทั่งได้รับสง่าราศีในการเป็นขึ้นของพระองค์และกลายเป็นกษัตริย์ผู้ทรงเกียรติและสูงส่ง (ฟป.2:5–11).

ลวต. 14:4 ข ฮร.9:19; เทียบ ยฮซ.2:18

ลวต. 14:4 ค อซด.12:22; บพส.51:7

ลวต. 14:4 3 การที่คนที่ได้รับการรักษาให้หายจากโรคเรื้อน (ข้อ 3) ยังต้องขอรับการชำระต่อเบื้องพระพักตร์พระเจ้า เป็นเครื่องหมายเล็งว่า แม้ว่าคนป่วยที่มีบาปแห่งโรคเรื้อนได้รับการรักษาให้หายโดยชีวิตอันศักดิ์สิทธิ์ที่อยู่ภายในแล้ว แต่เขาก็ยังต้องจัดการข้อบกพร่องและความมลทินของเขาต่อเบื้องพระพักตร์พระเจ้า เพื่อเขาจะได้รับการชำระให้สะอาด. การที่เราแสวงหาที่จะได้รับการชำระให้สะอาดเป็นการให้ความร่วมมือกับพระคุณและความรักของพระเจ้า.

ลวต. 14:5 1 แปลตามตรงคือน้ำที่มีชีวิต (ที่อื่นตลอดทั้งเล่มด้วย). ภาชนะดินเป็นเครื่องหมายเล็งถึงสภาพมนุษย์ของพระเยซู (เทียบ 2กธ.4:7) ส่วนน้ำที่ไหลนั้นเป็นเครื่องหมายเล็งถึงพระวิญญาณอันทรงพระชนม์อยู่เป็นนิตย์ของพระเจ้า (ยฮ.7:37–39; วว.22:1). การเอานกฆ่าเสียเหนือน้ำที่มีชีวิตในภาชนะดินเป็นเครื่องหมายเล็งว่า โดยผ่านการตายในสภาพมนุษย์ของพระองค์ พระเยซูทรงถวายพระองค์เองแด่พระเจ้าโดยพระวิญญาณผู้ทรงพระชนม์อยู่เป็นนิตย์ ซึ่งอาศัยอยู่ในพระองค์ (ฮร.9:14).

ลวต. 14:6 1 เรื่องราวที่บันทึกไว้ในข้อ 6–7 เป็นเครื่องหมายเล็งว่า การไถ่อันครบสมบูรณ์ขององค์พระผู้เป็นเจ้า ไม่เพียงทำให้มนุษย์ได้รับการชำระในด้านของฐานะทางทัศนะภายนอก แต่ยังทำให้มนุษย์มีประสบการณ์ในพระวิญญาณบริสุทธิ์ทางทัศนะภายในถึงการทนทุกข์แห่งการหลั่งพระโลหิตขององค์พระผู้เป็นเจ้าในสภาพมนุษย์อันสูงศักดิ์ ถูกยกชูแต่ก็ต่ำต้อยของพระองค์ อีกทั้งยังประสบการณ์ถึงการตาย การเป็นขึ้น การเสด็จสู่สวรรค์ และการได้รับสง่าราศีของพระองค์ (อฟ.2:5–6; ฟป.3:10, 21; กซ3:1–4). สิ่งเหล่านี้ล้วนแฝงนัยในความหมายของนกสองตัว ไม้สนสีดาร์ ต้นหุสบ และด้ายสีแดงเข้ม (ดูข้อ 4 คำอธิบาย 1 และ 2, ข้อ 7 คำอธิบาย 1 และ 2).

ลวต. 14:7 1 การเอาเลือดของนกที่ถูกฆ่าประพรมคนที่ขอรับการชำระจากโรคเรื้อนเป็นเครื่องหมายเล็งว่า พระโลหิตที่หลั่งออกจากพระคริสต์ได้ถูกประพรมบนตัวของเราที่เป็นคนบาป (1ปต.1:2) และการประพรมนี้นำเราเชื่อมสนิทกับพระคริสต์ ซึ่งเป็นพระผู้ไถ่ (เทียบ อซด.12:22 คำอธิบาย 2). การประพรมเลือดเจ็ดครั้งเป็นเครื่องหมายเล็งถึงความครบสมบูรณ์ของการชำระแห่งพระโลหิตขององค์พระผู้เป็นเจ้า (1ยฮ.1:7, 9).

ลวต. 14:7 ก เทียบ 2พกษ.5:10, 14

ลวต. 14:7 ข ลวต.14:53; เทียบ ลวต.16:22

ลวต. 14:7 2ข การเสด็จสู่สวรรค์ของพระคริสต์มีเครื่องหมายโดยนกที่มีชีวิตและบินเหินบนท้องฟ้า. การนำนกที่ยังมีชีวิตปล่อยเสียที่ท้องทุ่งเป็นเครื่องหมายเล็งว่าพระคริสต์ผู้ทรงพระชนม์ไม่เพียงให้คนบาปที่ได้รับการชำระได้ประสบการณ์การตายและการเป็นขึ้นของพระองค์ แต่ยังให้เขาได้ประสบการณ์การเสด็จสู่สวรรค์ของพระองค์ (2กธ.5:14–15 อฟ.2:5–6 กซ.3:1–3) ดู ข้อ 4 คำอธิบาย 1.

ลวต. 14:8 1 การที่คนเป็นโรคเรื้อนซักเสื้อผ้า โกนขนบนตัวทั้งหมดและอาบทั้งตัวในน้ำเป็นเครื่องหมายเล็งว่า นอกจากการประสบการณ์การตาย การเป็นขึ้นและการเสด็จสู่สวรรค์ของพระคริสต์ในการเข้าสนิทกับพระองค์โดยการไถ่ของพระองค์แล้ว (ข้อ 5–7) คนบาปที่ขอรับการชำระยังต้องรับผิดชอบด้วยตนเองถึงการจัดการและการตัดขาดจากทุกสิ่งที่มาจากการดำเนินชีวิตแบบเก่าและชีวิตธรรมชาติของเขา.
สำหรับความหมายของการซักเสื้อผ้า การโกนขนและการอาบทั้งตัวในน้ำ ดู 13:34 คำอธิบาย 1; 14:9 คำอธิบาย 1 และ 15:5 คำอธิบาย 1 ตามลำดับ.

ลวต. 14:8 2 คนเป็นโรคเรื้อนที่สะอาดแล้วเข้าไปในค่ายได้ แต่ต้องอาศัยอยู่นอกกระโจมของตน 7 วัน เป็นเครื่องหมายเล็งว่า คนบาปที่ขอรับการชำระยังไม่สามารถที่จะฟื้นฟูการสามัคคีธรรมกับเหล่าพี่น้องได้ เขาต้องเฝ้าระวัง, รอคอย, และถูกจัดการให้ก้าวไปอีกขั้นหนึ่ง. นี่บ่งชี้ว่าการจัดการกับความบาปของเรา ซึ่งก็คือโรคเรื้อนของเรา หรือการกบฏของเราอันมาจากซาตานนั้น เป็นเรื่องที่เคร่งเครียดสำหรับพระเจ้า.

ลวต. 14:8 ก อฤธ.12:15

ลวต. 14:9 1 ผมบนศีรษะเป็นเครื่องหมายเล็งถึง สง่าราศีแห่งการอวดตนของมนุษย์ หนวดเคราเป็นเครื่องหมายเล็งถึงเกียรติที่มนุษย์มอบแก่ตนเอง คิ้วเป็นเครื่องหมายเล็งถึงจุดเด่น ข้อดี และคุณธรรมที่เป็นมาแต่กำเนิดตามธรรมชาติของมนุษย์ ส่วนขนทั้งหมดเป็นเครื่องหมายเล็งถึงกำลังและความสามารถฝ่ายธรรมชาติของมนุษย์. การโกนขนทั้งหมดและอาบทั้งตัวในน้ำมีความหมายเท่ากับการขจัดไปซึ่งตัวตนพร้อมด้วยสง่าราศี เกียรติ จุดเด่น ข้อดี คุณธรรม กำลังและความสามารถทั้งหมดของมันโดยใช้ “มีดโกน” แห่งกางเขน. ขณะที่เราไม่มีสิ่งใดและไม่เป็นสิ่งใด เราก็จะสะอาด (เทียบ ฟป.3:7–11).

ลวต. 14:9 2 การที่คนเป็นโรคเรื้อนโกนขนบนตัวทั้งหมด ซักเสื้อผ้า และอาบทั้งตัวในน้ำอีกครั้งหนึ่งหลังจากที่รอคอยและเฝ้าระวัง 7 วัน เป็นเครื่องหมายเล็งว่า คนบาปที่ขอรับการชำระต้องรับผิดชอบในการจัดการกับทุกส่วนของชีวิตธรรมชาติ และการประพฤติตนในชีวิตประจำวันของเขา. นี่แสดงให้เห็นว่า หากเราจัดการกับความบาปของเราและตัวตนอันบาปชั่วของเราอย่างจริงจัง โดยวิธีที่แน่นอน ถี่ถ้วนและเด็ดขาด เราก็จะได้รับการชำระให้สะอาด.

ลวต. 14:9 ก ลวต.14:19–20; เทียบ มก.1:40

ลวต. 14:10 1 ดังที่ได้เปิดเผยไว้ในข้อ 10–32 นอกเหนือจากการชำระตนเองแล้ว (ข้อ 9) คนที่ขอรับการชำระจากโรคเรื้อนยังต้องแก้ไขปัญหาของความบาปและการบาปทั้งหมดของเขาต่อพระพักตร์พระเจ้า โดยการถวายเครื่องบูชาไถ่การล่วงละเมิด, เครื่องบูชาไถ่บาป, เครื่องบูชาเผา, และเครื่องบูชาธัญญาหาร เพื่อปกปิดบาปของตนต่อพระพักตร์พระเจ้า (ข้อ 18–20). นี่เป็นเครื่องหมายเล็งว่า แม้คนบาปที่ขอรับการชำระจะได้รับการชำระแล้ว แต่เขายังจำเป็นต้องแก้ไขปัญหาของความบาปและการบาปทั้งหมดของเขาต่อพระพักตร์พระเจ้าโดยอาศัยพระคริสต์ผู้เป็นความเที่ยงแท้ของเครื่องบูชาเพื่อสำเร็จการระงับข้อพิพาทสำหรับตนเองต่อพระพักตร์พระเจ้า. นอกจากการเยียวยารักษา (ข้อ 3) และการชำระแล้ว (ข้อ 4–9) เรายังจำเป็นต้องมีการปกปิดบาป (ดู 16:1 คำอธิบาย 1) เพื่อจะทำให้พระเจ้าสงบลง และเพื่อจะนำคนที่เป็นโรคเรื้อน (คนบาป) กลับเข้าสู่การสามัคคีธรรมกับพระเจ้า.

ลวต. 14:10 2 การนำเครื่องบูชาถวายต่อพระพักตร์พระเจ้าในวันที่ 8 (ข้อ 10–11) เป็นเครื่องหมายเล็งว่า มนุษย์ถูกปลดปล่อยจากเนื้อหนังแห่งสิ่งทรงสร้างเก่าในพระคริสต์และในการเป็นขึ้น.

ลวต. 14:10 ก เทียบ อฤธ.15:4; ลวต.2:1–16

ลวต. 14:10 3 หน่วยวัดของเหลว ประมาณครึ่งลิตร. น้ำมันในที่นี้เป็นแบบเล็งถึงพระวิญญาณบริสุทธิ์.

ลวต. 14:12 ก ลวต.5:18–19; 6:6

ลวต. 14:12 ข อซด.29:24

ลวต. 14:12 1ข ดู เอ็กโซโด 29:24 คำอธิบาย 1. การถวายแกะตัวผู้เป็นเครื่องบูชาไถ่การล่วงละเมิด พร้อมกับน้ำมันหนึ่งล็อก และนำทั้งสองอย่างแกว่งไปมาต่อพระพักตร์พระยะโฮวาเป็นเครื่องหมายเล็งว่า การตายของพระเยซูในฐานะเครื่องบูชาไถ่การล่วงละเมิดได้จัดการกับการบาปทั้งหมดของเรา และการเป็นขึ้นของพระองค์ที่อยู่ในพระวิญญาณบริสุทธิ์ได้ปลดปล่อยเราให้รอดพ้นจากการล่วงละเมิด ดังนั้นเราจึงได้ตายต่อการบาป และสามารถมีชีวิตเป็นอยู่ต่อความชอบธรรม (1ปต.2.24).

ลวต. 14:13 1 การฆ่าลูกแกะตัวผู้สำหรับเป็นเครื่องบูชาไถ่การล่วงละเมิดในที่ที่เคยฆ่าสัตว์แห่งเครื่องบูชาไถ่บาปและสัตว์แห่งเครื่องบูชาเผาเป็นเครื่องหมายเล็งว่าการที่พระเยซูทรงสามารถจัดการบาปทั้งหมดของเราในฐานะเครื่องบูชาไถ่การล่วงละเมิดนั้นได้มีพื้นฐานอยู่บนการที่พระองค์ทรงแบกรับความบาปของเราในฐานะเครื่องบูชาไถ่บาปของเราและอยู่บนการที่พระองค์ทรงมีชีวิตเป็นอยู่เพื่อพระเจ้าอย่างเด็ดขาดในฐานะเครื่องบูชาเผาของเรา.

ลวต. 14:13 ก ลวต.1:11; 4:4, 24

ลวต. 14:13 2 เทียบ 6:26 คำอธิบาย1.

ลวต. 14:14 ก ลวต.14:17, 25, 28; อซด.29:20; ลวต.8:23; เทียบ วว.2:7

ลวต. 14:14 1 นี่เป็นเครื่องหมายเล็งว่า การที่มนุษย์กระทำการล่วงละเมิดเพราะเหตุว่าประการแรก หูของเขาทำผิดเพราะไม่ฟังพระคำของพระเจ้า ประการที่ 2 มือของเขาทำผิดเพราะไม่ทำสิ่งฝ่ายพระเจ้า ประการที่ 3 เท้าของเขาทำผิดเพราะไม่เดินทางของพระเจ้า. ดังนั้นมนุษย์จึงต้องรับการชำระในด้านต่างๆ เหล่านี้ด้วยพระโลหิตของพระเยซูในฐานะเครื่องบูชาไถ่การล่วงละเมิดของเขา. (เทียบ อซด.29:20 คำอธิบาย 1).

ลวต. 14:17 1 นี่เป็นเครื่องหมายเล็งว่า มนุษย์สามารถแก้ไขปัญหาการล่วงละเมิดของเขา ก็ต่อเมื่อเขาได้ฟังพระคำของพระเจ้า กระทำสิ่งฝ่ายพระเจ้าและเดินทางของพระเจ้าในพระวิญญาณแห่งการเป็นขึ้น โดยมีพื้นฐานอยู่บนการไถ่ที่กระทำสำเร็จด้วยพระโลหิตของพระเยซูในฐานะเครื่องบูชาไถ่การล่วงละเมิด (ข้อ 14).

ลวต. 14:18 1 การเอาน้ำมันเจิมศีรษะเป็นเครื่องหมายเล็งว่า ในเรื่องของอำนาจความเป็นประมุข ทัศนะของความคิดและการเหนี่ยวรั้งทั่วทั้งตัวคนบาปที่ขอรับการชำระนั้นได้ถูกจัดการในพระวิญญาณแห่งการเป็นขึ้นผู้ทรงทำการชำระนั้น.

ลวต. 14:18 2 ดู 16:1 คำอธิบาย 1.

ลวต. 14:19 1 นี่เป็นเครื่องหมายเล็งว่า พระเยซูทรงถูกถวายเป็นเครื่องบูชาไถ่บาปของเรา เพื่อจัดการกับความไม่สะอาดของเราในรากเหง้า (นิสัยที่บาปชั่ว) แห่งบาปทั้งหลายของเรา. ส่วนบาปทั้งหลายของเรานั้นถูกจัดการโดยพระเยซูในฐานะเครื่องบูชาไถ่การล่วงละเมิด.

ลวต. 14:20 1 การถวายเครื่องบูชาเผาและเครื่องบูชาธัญญาหารในที่นี้เป็นเครื่องหมายเล็งว่า หลังจากที่คนบาปขอรับการชำระ ได้รับการชำระให้สะอาดจากความไม่สะอาดของความบาปและการบาปทั้งหลายของเขาโดยอาศัยพระคริสต์ในฐานะเครื่องบูชาไถ่บาปและเครื่องบูชาไถ่การล่วงละเมิดแล้ว เขาก็นำตัวเองถวายแด่พระเจ้าในพระคริสต์เป็นเครื่องบูชาเผา อีกทั้งดำเนินชีวิตและประพฤติตนเพื่อพระเจ้าอย่างเด็ดขาด โดยอาศัยชีวิตของพระคริสต์ในฐานะเครื่องบูชาธัญญาหาร. ดังนั้นคนที่ขอรับการชำระจึงได้รับการรักษาให้หาย ถูกชำระให้สะอาดและได้รับการปกปิดบาป จนถูกชำระให้สะอาดอย่างสมบูรณ์จากความไม่สะอาดของเขา.

ลวต. 14:21 1 กฎเกณฑ์สำหรับคนจนในข้อ 21–32 เป็นเครื่องหมายเล็งว่า คนบาปที่ขอรับการชำระควรจะมีส่วนในพระคริสต์ในระดับที่ต่ำสุดเป็นอย่างน้อย ซึ่งก็คือมีส่วนในพระคริสต์เท่าที่เขาจะสามารถทำได้. ในหลักการแล้ว เขาจำต้องยึดพระคริสต์เป็นเครื่องบูชาไถ่บาป, เครื่องบูชาไถ่การล่วงละเมิด, เครื่องบูชาเผา, และเครื่องบูชาธัญญาหารของเขา และเขายังต้องปรับใช้พระวิญญาณที่ผสมกลมกลืนและชำระให้สะอาดของพระองค์ด้วย.

ลวต. 14:22 ก ลวต.1:14

ลวต. 14:30 ก ลวต.1:14

ลวต. 14:34 1 เรือนเป็นแบบเล็งว่าคริสตจักรคือบ้านที่แท้จริงของเรา ส่วนโรคเรื้อนในเรือนเป็นเครื่องหมายเล็งถึงการบาปและการชั่วร้ายในท่ามกลางคริสตจักร. การที่พระเจ้าทรงให้โรคเรื้อนเกิดขึ้นในเรือนแห่งดินแดนที่ชนชาติอิสราเอลได้รับเป็นมรดกนั้นเป็นเครื่องหมายเล็งว่า ในขณะที่สภาพการณ์ของคริสตจักรไม่ปกติ พระเจ้าก็จะทรงให้ความบาปแห่งโรคเรื้อนปรากฏออกมาท่ามกลางคริสตจักร เพื่อเตือนสติและตักเตือนผู้เชื่อว่าเขาจะไม่มีเรือนสำหรับพักอาศัยอีกต่อไป และไม่สามารถรับสุขพระพรทั้งหมดที่พระเจ้าทรงสัญญาไว้ในความรอดของพระองค์อีกต่อไป.

ลวต. 14:35 1 ผู้เป็นเจ้าของเรือนมาบอกกับปุโรหิตเป็นเครื่องหมายเล็งว่าพี่น้องชายที่เป็นผู้นำพาหรือผู้คนที่ใส่ใจต่อคริสตจักรเข้าไปหาองค์พระผู้เป็นเจ้าหรืออัครทูต (1กธ.1:11) ซึ่งเป็นผู้แทนขององค์พระผู้เป็นเจ้าและบอกกับองค์พระผู้เป็นเจ้าหรือผู้แทนของพระองค์.

ลวต. 14:36 1 นี่เป็นเครื่องหมายเล็งถึงการใช้ความพยายามอย่างสุดความสามารถเพื่อที่จะป้องกันและกำจัดการระบาดของโรค.

ลวต. 14:36 2 นี่เป็นเครื่องหมายเล็งว่าองค์พระผู้เป็นเจ้าหรืออัครทูตเข้าไปตรวจดู. การตรวจดูเช่นนี้ไม่ใช่เพื่อการปรับโทษ แต่เป็นพระคุณเพื่อการเยียวยารักษา.

ลวต. 14:37 1 นี่เป็นเครื่องหมายเล็งว่าปัญหาของคริสตจักรไม่เพียงอยู่ที่พื้นผิว แต่ยังลามไปสู่ส่วนที่ลึกกว่าพื้นผิว. เมื่อเป็นเช่นนี้ การไปมาหาสู่กันและการสามัคคีธรรมของคริสตจักร (ประตูเรือน) ควรจะอยู่ภายใต้การเฝ้าสังเกตในช่วงระยะเวลาอันครบถ้วน ( 7 วัน—ข้อ 38).

ลวต. 14:38 ก ลวต.13:50

ลวต. 14:40 1 การรื้อก้อนหินที่มีโรคติดนั้นทิ้งเสียภายหลัง 7 วันเป็นเครื่องหมายเล็งว่า หลังการเฝ้าสังเกตตามระยะเวลาอันครบถ้วนแล้ว หากปัญหาของคริสตจักรยังแพร่กระจายออกไป ผู้เชื่อที่เข้าไปเกี่ยวข้องกับปัญหาก็ควรถูกย้ายออกจากการสามัคคีธรรมของคริสตจักรและถูกพิจารณาว่าเป็นคนไม่สะอาดเหมือนกับคนข้างนอก (เทียบ 1กธ.5:13; รม.16:17; ตต.3:10; 2ธซ.3:6; 14). การกระทำเช่นนี้มีไว้เพื่อการหยุดยั้งการแพร่กระจายของโรคและกำจัดโรคนั้น.

ลวต. 14:41 1 นี่เป็นเครื่องหมายเล็งว่าเนื่องด้วยผู้เชื่อกลุ่มน้อย ทั้งคริสตจักรควรถูกจัดการและสิ่งใดที่ถูกจัดการ สิ่งนั้นควรวางไว้นอกคริสตจักรเหมือนอย่างสิ่งที่ไม่สะอาด.

ลวต. 14:42 1 การเอาก้อนหินอื่นมาแทนที่ก้อนหินที่รื้อออกนั้น เป็นเครื่องหมายเล็งว่าการใช้ผู้เชื่ออื่น (1ปต.2:5) มาเติมช่องว่าง.

ลวต. 14:42 2 การเอาปูนอื่นมาฉาบเรือนนั้นเป็นเครื่องหมายเล็งถึงการเปลี่ยนใหม่ของคริสตจักรด้วยประสบการณ์ที่ใหม่ต่อการงานแห่งพระคุณขององค์พระผู้เป็นเจ้า. นี่คือสิ่งจำเป็นเพื่อการเริ่มต้นใหม่ของชีวิตคริสตจักร.

ลวต. 14:45 1 การรื้อทำลายเรือนนั้นหลังจากการติดโรคอีกครั้งหนึ่งเป็นเครื่องหมายเล็งว่า หากสภาพการณ์ของคริสตจักรแห่งหนึ่งไปถึงขั้นที่ไม่อาจที่จะเยียวยาได้แล้ว คริสตจักรนั้นก็ควรสิ้นสุด (เทียบ วว.2.5).

ลวต. 14:46 1 นี่เป็นเครื่องหมายเล็งว่า สำหรับคนที่ถูกต้องของที่เป็นมลทิน วันเก่าควรจบลงและควรจะมีการเริ่มต้นใหม่.

ลวต. 14:47 1 นี่เป็นเครื่องหมายเล็งว่า ในคริสตจักรที่มีปัญหา พวกที่ไม่ได้เข้าร่วมในงานปรนนิบัติของคริสตจักรอย่างกระตือรือร้น (พวกที่นอนอยู่ในเรือน) รวมถึงพวกที่เพียงแต่รับสุขการหล่อเลี้ยงในคริสตจักรนั้น (พวกที่กินอยู่ในเรือน) ก็ควรได้รับการชำระในการดำเนินชีวิตและการประพฤติของเขา.

ลวต. 14:48 1 นี่เป็นเครื่องหมายเล็งว่าหากความบาปไม่ได้แพร่กระจายหลังจากที่คริสตจักรได้รับการเปลี่ยนใหม่ด้วยประสบการณ์ที่ใหม่ต่อการงานแห่งพระคุณขององค์พระผู้เป็นเจ้า คริสตจักรก็จะสะอาดและไม่มีปัญหา.

ลวต. 14:49 1 ข้อ 49–51 เปิดเผยว่า โรคเรื้อนในเรือนถูกชำระด้วยวิธีเดียวกันกับการชำระโรคเรื้อนในตัวของมนุษย์ (ข้อ 4–9 และคำอธิบาย). นี่เป็นเครื่องหมายเล็งว่า ทั้งคริสตจักรมีประสบการณ์ต่อการทนทุกข์ การตาย การเป็นขึ้น การเสด็จสู่สวรรค์ และการเข้าไปในสง่าราศีร่วมกับพระคริสต์อีกครั้งหนึ่ง.

ลวต. 14:52 1 นี่เป็นเครื่องหมายเล็งว่า ทั้งคริสตจักรต้องการได้รับการชำระให้สะอาดด้วยพระโลหิตซึ่งมีประสิทธิภาพอันนิรันดร์ของพระคริสต์และพระวิญญาณผู้ทรงพระชนม์อยู่เป็นนิตย์ของพระองค์. ดูข้อ 5 คำอธิบาย 1.

ลวต. 14:53 1 การปล่อยนกที่มีชีวิตไปนอกเมืองที่ทุ่งนา เป็นเครื่องหมายเล็งว่า คริสตจักรที่ได้รับการเยียวยาและถูกชำระให้สะอาดได้ เข้าสู่ขอบเขตและประสบการณ์แห่งการเป็นขึ้นและการเสด็จสู่สวรรค์ของพระคริสต์ร่วมกับพระองค์. ดู ข้อ 7 คำอธิบาย 2.

ลวต. 14:53 2 เรือนนั้นสะอาดแล้ว อันเป็นเครื่องหมายเล็งว่า คริสตจักรถูกชำระจนสะอาดอย่างสิ้นเชิง จึงสามารถกลายเป็นที่อาศัยซึ่งกันและกันของพระเจ้ากับมนุษย์ (ยฮ.14:2).

ลวต. 14:54 ก ลวต.13:30

ลวต. 14:55 ก ลวต.13:47–59

ลวต. 14:55 ข ลวต.14:33–35

ลวต. 14:56 ก ลวต.13:2