การงานบรรณกิจของห้องสมุดกิตติคุณแห่งประเทศไทย
หากท่านต้องการมีส่วนในการงานบรรณกิจของห้องสมุดกิตติคุณแห่งประเทศไทย
ท่านสามารถมอบถวายทรัพย์โดยโอนเงินเข้าบัญชีของห้องสมุด:
ธนาคารกสิกรไทย สาขาพาราไดซ์ พาร์ค
ชื่อบัญชี: นายปิยะ ตั้งเสรีมั่นคง และ
นางสุมิตรา อดุลประวิตรชัย และ
นางสาวทานาธิบดี ชูมณี
เลขที่บัญชี: 218-3-99941-1

รบกวนส่งสลิปการโอนมาที่ Line ID: @gospelbookroom

เลวีติโก บทที่ 11

III. กฎเกณฑ์ของการดำเนินชีวิต
11:1-22:33
1. การแยกแยะในเรื่องของอาหารและละเว้นจากความตาย
11:1-47
ลวต. 11:1 1พระยะโฮวาตรัสแก่โมเซและอาโรนว่า
ลวต. 11:2 “เจ้าจงกล่าวแก่ชนชาติอิสราเอลว่า บรรดาสัตว์ที่อยู่บนโลก สัตว์ที่มีชีวิตซึ่งพวกเจ้า1กรับประทานได้มีดังนี้.
ลวต. 11:3 คือสัตว์ที่มี1กีบแยกออกเป็นสองและเคี้ยวเอื้อง เจ้าทั้งหลายรับประทานได้.
ลวต. 11:4 แต่บรรดาสัตว์ที่เคี้ยวเอื้องอย่างเดียวหรือมีกีบแยกออกเป็นสองอย่างเดียวที่รับประทานไม่ได้นั้นมีดังนี้คือกอูฐ เพราะอูฐนั้นเคี้ยวเอื้องแต่ไม่มีกีบแยกออกเป็นสอง เป็นสัตว์ไม่สะอาดสำหรับเจ้าทั้งหลาย.
ลวต. 11:5 และกระจงผา เพราะกระจงผาเคี้ยวเอื้องได้ แต่ไม่มีกีบแยกออกเป็นสอง เป็นสัตว์ไม่สะอาดสำหรับเจ้าทั้งหลาย.
ลวต. 11:6 และกระต่าย เพราะกระต่ายเคี้ยวเอื้องได้แต่ไม่มีกีบแยกออกเป็นสอง ก็เป็นสัตว์ไม่สะอาดสำหรับเจ้าทั้งหลาย.
ลวต. 11:7 และกหมู เพราะหมูมีกีบแยกออกเป็นสอง แต่เคี้ยวเอื้องไม่ได้ ก็เป็นสัตว์ไม่สะอาดสำหรับเจ้าทั้งหลาย.
ลวต. 11:8 เจ้าทั้งหลายอย่าได้รับประทานเนื้อสัตว์เหล่านี้หรือถูกต้องซากของมันเลย มันเป็นสิ่งที่ไม่สะอาดสำหรับเจ้าทั้งหลาย.
ลวต. 11:9 แต่บรรดาสัตว์ในน้ำเป็นสัตว์ที่รับประทานได้ คือทุกสิ่งที่อยู่ในน้ำที่มี1ครีบและมีเกล็ด ไม่ว่าจะอยู่ในทะเลและในแม่น้ำทั้งหลาย สัตว์เหล่านี้เจ้าทั้งหลายรับประทานได้.
ลวต. 11:10 และทุกสิ่งที่ไม่มีครีบและไม่มีเกล็ด ที่อยู่ในทะเลและในแม่น้ำทั้งหลาย ไม่ว่าจะเป็นสัตว์ที่เคลื่อนไหวในน้ำหรือสิ่งมีชีวิตในน้ำล้วนเป็นสิ่งพึงรังเกียจสำหรับเจ้าทั้งหลาย
ลวต. 11:11 สัตว์เหล่านี้เป็นสิ่งที่พึงรังเกียจสำหรับเจ้าทั้งหลาย เจ้าทั้งหลายอย่าได้รับประทานเนื้อสัตว์เหล่านี้เลย และซากสัตว์เหล่านี้ก็เป็นสิ่งพึงรังเกียจ.
ลวต. 11:12 ทุกสิ่งที่ไม่มีครีบและเกล็ดที่อยู่ในน้ำ ก็เป็นสิ่งพึงรังเกียจสำหรับเจ้าทั้งหลาย.
ลวต. 11:13 แต่บรรดา1สัตว์ปีกที่รับประทานไม่ได้ เพราะเป็นสัตว์พึงรังเกียจสำหรับเจ้าทั้งหลาย มีดังนี้คือ กนกอินทรี นกแร้ง นกออก
ลวต. 11:14 และนกเหยี่ยวหางยาว นกเหยี่ยวดำตามชนิดของมัน
ลวต. 11:15 และกนกกาทั้งหมดตามชนิดของมัน
ลวต. 11:16 และนกกระจอกเทศและนกเค้าโมงและนกนางนวล และเหยี่ยวนกเขาตามชนิดของมัน
ลวต. 11:17 นกเค้าแมวเล็ก นกอ้ายงั่ว นกทึดทือ
ลวต. 11:18 นกอีโก้ง นกกระทุง แร้งเล็ก
ลวต. 11:19 นกกระสาดำ นกกระสาตามชนิดของมัน นกหัวขวานและค้างคาว
ลวต. 11:20 1แมลงที่มีปีกซึ่งคลานด้วยขาทั้งสี่ขาเป็นสัตว์ที่พึงรังเกียจสำหรับเจ้าทั้งหลาย.
ลวต. 11:21 แต่บรรดาแมลงที่มีปีกซึ่งคลานด้วยขาทั้งสี่ขาและมี1ขาพับใช้กระโดดไปบนดิน เจ้าทั้งหลายสามารถรับประทานได้
ลวต. 11:22 ในจำพวกแมลงต่อไปนี้ที่รับประทานได้คือกตั๊กแตนปาทังก้าตามชนิดของมันและจิ้งหรีดตามชนิดของมัน และจั๊กจั่นตามชนิดของมันและตั๊กแตนตามชนิดของมัน.
ลวต. 11:23 แต่แมลงที่มีปีกซึ่งคลานด้วยขาทั้งสี่ขาชนิดอื่นๆ เป็นสัตว์พึงรังเกียจสำหรับเจ้าทั้งหลาย.
ลวต. 11:24 เพราะสัตว์เหล่านี้จะทำให้เจ้าทั้งหลายไม่สะอาด ผู้ใดถูกต้องซากของมันจะไม่สะอาดจนถึงเวลาเย็น
ลวต. 11:25 ผู้ใดเอาซากสัตว์นี้ส่วนใดไปจะต้อง1ซักเสื้อผ้าของตนและจะไม่สะอาดจนถึงเวลาเย็น.
ลวต. 11:26 สัตว์ที่มีกีบแต่ไม่ได้แยกออกเป็นสองกีบ และไม่ได้เคี้ยวเอื้องจะเป็นสัตว์ที่ไม่สะอาดสำหรับเจ้าทั้งหลาย ผู้ใดถูกต้องสัตว์เหล่านี้ก็จะไม่สะอาด.
ลวต. 11:27 บรรดาสัตว์สี่ขาที่เดินด้วยอุ้งเท้า เป็นสัตว์ที่ไม่สะอาดสำหรับเจ้าทั้งหลาย ผู้ใดถูกต้องซากของมันก็จะไม่สะอาดจนถึงเวลาเย็น.
ลวต. 11:28 ผู้ใดเอาซากของมันไปจะต้องซักเสื้อผ้าของตน และจะไม่สะอาดจนถึงเวลาเย็น สัตว์ทั้งปวงเหล่านี้จะเป็นสัตว์ไม่สะอาดสำหรับเจ้าทั้งหลาย.
ลวต. 11:29 แต่บรรดา1สัตว์ที่เลื้อยคลานไปบนดิน ซึ่งเป็นสัตว์ที่ไม่สะอาดสำหรับเจ้าทั้งหลาย คืออีเห็นและหนูและตะกวดตามชนิดของมัน
ลวต. 11:30 และตุ๊กแกและจิ้งเหลนและจิ้งจกและตัวแย้และกิ้งก่า.
ลวต. 11:31 บรรดาสัตว์ที่เลื้อยคลานเหล่านี้ย่อมเป็นสัตว์ไม่สะอาดสำหรับเจ้าทั้งหลาย ผู้ใดถูกต้อง1ซากสัตว์เหล่านี้จะเป็นมลทิน2จนถึงเวลาเย็น.
ลวต. 11:32 ถ้าสัตว์ที่ตายเหล่านี้ตกลงทับสิ่งของใดๆ สิ่งนั้นจะไม่สะอาดไม่ว่าจะเป็นเครื่องไม้หรือเสื้อผ้า หรือหนังหรือกระสอบหรือเครื่องภาชนะที่ใช้สอยก็ดี ของนั้นจะต้อง1แช่น้ำไว้และจะไม่สะอาดจนถึงเวลาเย็น หลังจากนั้นจึงจะสะอาด.
ลวต. 11:33 ถ้ามันตกลงบนเครื่อง1ภาชนะดิน สิ่งของที่อยู่ในเครื่องภาชนะนั้นจะไม่สะอาด และ1ภาชนะนั้นจะต้องทุบให้แตกเสีย.
ลวต. 11:34 ถ้าน้ำที่อยู่ในภาชนะดินอันไม่สะอาดนั้นไปเปื้อน1อาหารที่รับประทานได้ อาหารนั้นก็จะไม่สะอาด และเครื่องดื่มทุกชนิดในภาชนะดินนั้นก็ไม่สะอาดด้วย.
ลวต. 11:35 ถ้าส่วนของซากสัตว์เหล่านี้ตกลงในสิ่งของใดๆ สิ่งของนั้นก็จะไม่สะอาด จะเป็นเตาอบหรือฐานเตาต้องทุบทำลายเสีย สิ่งเหล่านี้ไม่สะอาด และเป็นของไม่สะอาดสำหรับเจ้าทั้งหลาย.
ลวต. 11:36 แต่อย่างไรก็ตาม 1น้ำพุหรือแอ่งเก็บน้ำนั้นยังคงเป็นของที่สะอาด แต่สิ่งใดที่ถูกต้องซากสัตว์เหล่านั้นจะไม่สะอาด.
ลวต. 11:37 ถ้าส่วนของซากสัตว์เหล่านั้นตกลงบน1เมล็ดพืชที่จะนำไปหว่าน เมล็ดพืชนั้นก็ยังคงสะอาด.
ลวต. 11:38 แต่ถ้าเทน้ำรดเมล็ดพืชนั้น แล้วส่วนของซากสัตว์ตกบนเมล็ดพืช ก็จะกลายเป็นของไม่สะอาดสำหรับเจ้าทั้งหลาย.
ลวต. 11:39 ถ้าสัตว์ที่เจ้าทั้งหลายรับประทานได้ แต่ตายเสียแล้ว และผู้ใดถูกต้องซากสัตว์ที่ตายนั้น ผู้นั้นจะไม่สะอาดจนถึงเวลาเย็น.
ลวต. 11:40 ผู้ใดรับประทานสัตว์ที่ตายนั้นจะต้องซักเสื้อผ้าของตนและจะไม่สะอาดจนถึงเวลาเย็น และผู้ใดนำเอาซากสัตว์นั้นไปจะต้องซักเสื้อผ้าของตนและจะไม่สะอาดจนถึงเวลาเย็น.
ลวต. 11:41 สารพัดสัตว์ที่เลื้อยคลานไปบนแผ่นดินจะเป็นสิ่งพึงรังเกียจห้ามรับประทาน.
ลวต. 11:42 สัตว์ที่เลื้อยด้วยท้องและสัตว์ที่เดินไปด้วยขาทั้งสี่ขาและสัตว์ที่มีขามาก คือบรรดาสัตว์ที่เลื้อยคลานไปบนแผ่นดิน เจ้าทั้งหลายอย่าได้รับประทาน เพราะมันเป็นสิ่งพึงรังเกียจ.
ลวต. 11:43 เจ้าทั้งหลายอย่าได้ทำให้ตัวเองเป็นสิ่งพึงรังเกียจ เพราะเหตุสัตว์ที่เลื้อยคลานตัวใดตัวหนึ่ง และอย่าทำให้ตัวเองไม่สะอาด กระทั่งเปื้อนมลทินไปด้วยสัตว์เหล่านี้เลย.
ลวต. 11:44 เพราะเราเป็นยะโฮวาพระเจ้าของเจ้าทั้งหลาย เจ้าทั้งหลายจงแยกตัวเองให้บริสุทธิ์เพื่อกเจ้าจะได้บริสุทธิ์ เพราะขเราบริสุทธิ์ และเจ้าทั้งหลายอย่าได้กระทำให้ตัวเป็นมลทินด้วยสัตว์ที่เลื้อยคลานไปบนแผ่นดินนั้น.
ลวต. 11:45 เพราะเราเป็นยะโฮวาผู้ที่ได้นำเจ้าทั้งหลายออกมาจากดินแดนอียิปต์ เราเป็นพระเจ้าของเจ้าทั้งหลาย เหตุฉะนี้กเจ้าทั้งหลายจงแบ่งแยกบริสุทธิ์ เพราะเราบริสุทธิ์.
ลวต. 11:46 นี่เป็นกฎเกณฑ์ที่กล่าวถึงสัตว์และนกและสิ่งมีชีวิตทุกชนิดที่เคลื่อนไหวไปมาในน้ำ และสรรพสัตว์ที่เลื้อยคลานบนแผ่นดิน.
ลวต. 11:47 จงแยกแยะระหว่างสิ่งที่1สะอาดและไม่สะอาด และระหว่างสัตว์ที่รับประทานได้และสัตว์ที่รับประทานไม่ได้.”

คำอธิบาย เลวีติโก บทที่ 11

ลวต. 11:1 1 ถ้อยคำตอนนี้ของหนังสือเล่มนี้จากบทที่ 11—27 เกี่ยวกับการดำเนินชีวิตของพลไพร่ของพระเจ้า อันเป็นการดำเนินชีวิตที่บริสุทธิ์หมดจดและเต็มไปด้วยความชื่นชมยินดี (ดู 1:1 คำอธิบาย 1).
ลวต. 11:2 ก ข้อ 2–20; พบญ.14:3–19; เทียบ มธ.15:11; มก.7:15, 18; กจ.10:12–15; 11:6–9; รม.14:14; 1กธ.8:8; กซ.2:16; ฮร.9:10
ลวต. 11:2 1ก การรับประทานก็คือการติดต่อสิ่งที่อยู่ภายนอกร่างกายของเรา ต้อนรับสิ่งนั้นเข้าสู่ภายในเรา ในที่สุดกลายเป็นการก่อรูปทางภายในของเรา. ในบทนี้บรรดาสัตว์เป็นเครื่องหมายเล็งถึงผู้คนชนิดต่างๆ และการรับประทานเป็นเครื่องหมายเล็งถึงการที่เราติดต่อผู้คน (เทียบ กจ.10:9ข–14, 27–29). หากพลไพร่ของพระเจ้าจะดำเนินชีวิตที่แบ่งแยกบริสุทธิ์ตามการเรียกร้องโดยพระเจ้าผู้ทรงบริสุทธิ์ เขาก็ต้องระมัดระวังว่า ผู้คนที่เขาติดต่อนั้นเป็นคนชนิดใด (เทียบ ข้อ 46–47; 1กธ.15:33; 2กธ.6:14–18).
ลวต. 11:3 1 แปลตามตรงคือ แยกกีบออกจากกัน กล่าวคือ ทำให้ส่วนแยกของกีบแยกออก (เทียบ ข้อ 7, 26). สัตว์ที่มีกีบแยกออกและเคี้ยวเอื้อง (ข้อ 3 เทียบ ข้อ 4–8, 26–28) เป็นเครื่องหมายเล็งถึงผู้คนที่มีการแยกแยะในการกระทำของเขา (ฟป.1:9-10) และต้อนรับพระคำของพระเจ้าด้วยการใคร่ครวญ (ดู บพส.119:15 คำอธิบาย 1).
ลวต. 11:4 ก เทียบ มธ.3:4
ลวต. 11:7 ก มธ.7:6; ลก.8:33
ลวต. 11:9 1 ในพระคัมภีร์ทะเลเป็นเครื่องหมายเล็งถึงโลกที่ตกต่ำและเสื่อมเสีย (ดนอ.7:3, 17; วว.17:15). ครีบช่วยให้ปลามีการเคลื่อนไหวและเคลื่อนที่ในน้ำตามความประสงค์ ส่วนเกล็ดปกป้องปลาทำให้ปลาที่ใช้ชีวิตอยู่ในทะเลไม่เค็ม. ด้วยเหตุนี้ สัตว์น้ำที่มีครีบและเกล็ด (ข้อ 9–12) เป็นเครื่องหมายเล็งถึง ผู้คนที่สามารถเคลื่อนไหวและกระทำการในโลกอย่างอิสระ และในขณะเดียวกันสามารถต้านทานต่ออิทธิพลของโลก.
ลวต. 11:13 1 สัตว์ที่มีปีกบินได้และกินเมล็ดพืชเป็นอาหารหล่อเลี้ยงชีวิตเป็นเครื่องหมายเล็งถึง ผู้คนที่มีการดำเนินชีวิตและการเคลื่อนไหวในชีวิตที่พ้นจากโลกและอยู่เหนือโลก อีกทั้งยังยึดสิ่งของฝ่ายชีวิตเป็นการหล่อเลี้ยงแห่งชีวิตของเขา. สัตว์ปีกที่ไม่สะอาดที่ถูกกล่าวถึงในข้อ 13–19 ซึ่งไม่กินเมล็ดพืชแต่ยึดเอาซากศพเป็นอาหารนั้น เป็นเครื่องหมายเล็งถึงผู้ที่ยึดเอาสิ่งของฝ่ายความตายเป็นอาหาร. (ดู ยนซ.8:7 คำอธิบาย 1).
ลวต. 11:13 ก เทียบ มธ.24:28; ลก.17:37
ลวต. 11:15 ก ยนซ.8:7; ลก.12:24
ลวต. 11:20 1 แปลตามตรงคือ สัตว์ที่มีปีกและแพร่พันธุ์เป็นฝูง. ข้อ 21 และ 23 ก็เช่นเดียวกัน.
ลวต. 11:21 1 แมลงที่มีปีกซึ่งมีขาพับใช้กระโดดไปบนดิน (ข้อ 21–22 เทียบ ข้อ 23–25) เป็นเครื่องหมายเล็งถึง ผู้คนที่สามารถดำเนินชีวิตและเคลื่อนไหวเหนือโลกและสามารถรักษาตนเองให้พ้นจากโลก.
ลวต. 11:22 ก อซด.10:4; ยอล1:4; เทียบ มธ.3:4; มก.1:6
ลวต. 11:25 1 ผู้ใดแปดเปื้อนด้วยซากสัตว์ ผู้นั้นต้องซักเสื้อผ้าของตน (ข้อ 25, 28ก, 40) ซึ่งเป็นเครื่องหมายเล็งว่า การประพฤติตนในชีวิตประจำวันของเรา (ซึ่งมีเครื่องหมายโดยเสื้อผ้า—ยซย.64:6ก) ควรที่จะถูกชำระให้ปราศจากการแปดเปื้อนของความตาย.
ลวต. 11:29 1 หรือ สิ่งเลื้อยคลานที่คลานไป. ข้อ 41–43 ก็เช่นเดียวกัน (เทียบ ข้อ 31, 44, 46). บรรดาสัตว์ที่เลื้อยคลานไปบนดินเป็นสัตว์ที่ไม่สะอาด (ข้อ 41–44) สิ่งทรงสร้างที่เลื้อยด้วยท้องหรือเดินด้วยขาทั้งสี่ขาหรือมีขามาก (ข้อ 42) เป็นเครื่องหมายเล็งถึงซาตานพร้อมด้วยบรรดาวิญญาณชั่วและผี และผู้คนที่ถูกซาตานเติมเต็ม ติดต่อพวกวิญญาณชั่วและพวกผี อีกทั้งผู้คนที่ดำเนินชีวิตในโลกและติดสนิทกับโลก ซึ่งไม่สามารถทำให้ตนเองตัดขาดจากโลก (เทียบ ยนซ.3:14; วว.12:9; ลก.10:19 และคำอธิบาย 2).
ลวต. 11:31 1 ในบทนี้คำว่า “ซาก” ถูกใช้ 13 ครั้ง ส่วนคำว่า “ตาย” ถูกใช้ 3 ครั้ง. สิ่งที่ตายแล้วทั้งหมดล้วนเป็นสิ่งที่ไม่สะอาดทั้งสิ้น (ข้อ 8, 11, 24, 27, 31–40). ฉะนั้น ความไม่สะอาดจึงมีความหมายเดียวกันกับความตาย. การกล่าวถึงความตายไว้ด้วยกันกับอาหารการกิน บ่งชี้ว่า อาหารการกินของเรา การรับประทานอาหารของเรา เป็นเรื่องที่เกี่ยวเนื่องกับชีวิตและความตายอย่างใกล้ชิด. ชีวิตมาจากต้นไม้แห่งชีวิต ส่วนความตายมาจากต้นไม้แห่งความรู้ดีและชั่ว (ยนซ.2:9, 17 และคำอธิบาย). ความตายเป็นสิ่งที่พระเจ้าทรงเกลียดชัง. เหตุฉะนั้น เราจึงต้องละเว้นความตาย กล่าวคือความตายฝ่ายวิญญาณ เพื่อดำเนินชีวิตที่แบ่งแยกบริสุทธิ์.
ลวต. 11:31 2 ตามพระคัมภีร์ ความตายทำให้มนุษย์แปดเปื้อนยิ่งกว่าความบาป และน่าเกลียดยิ่งกว่าด้วย. โดยอาศัยเครื่องบูชาไถ่การล่วงละเมิดความบาปทั้งหมดล้วนสามารถได้รับการอภัยทันที (บทที่ 5) แต่คนใดได้ถูกต้องซากสัตว์ เขาจะไม่สะอาดจนถึงเวลาเย็น (ข้อ 24–25, 27ข–28ก, 31ข–32, 39–40). ความบาปของเราจะได้รับการอภัยโดยองค์พระผู้เป็นเจ้าทันทีหลังจากที่เราได้สารภาพบาปต่อพระองค์ (1ยฮ.1:9) แต่กว่าที่เราจะได้รับการชำระให้สะอาดจากการแปดเปื้อนของความตายฝ่ายวิญญาณ ต้องผ่านช่วงเวลาหนึ่ง. ผู้ใดถูกต้องซากศพของมนุษย์เขาจะไม่สะอาดถึงเจ็ดวัน (อฤธ.19:11, 13) ซึ่งบ่งชี้ว่า ในสายพระเนตรของพระเจ้ามนุษย์ที่ตกต่ำเป็นองค์ประกอบที่ทำให้แปดเปื้อนมากที่สุด (เทียบ มธ.15:17–20).
ลวต. 11:32 1 ซากสัตว์อันใดตกลงทับสิ่งของใดๆ สิ่งนั้นจะไม่สะอาดและต้องแช่น้ำไว้ ซึ่งเป็นเครื่องหมายเล็งว่าการแปดเปื้อนของความตายควรถูกล้างออกโดยการชำระให้สะอาดของพระวิญญาณแห่งชีวิต ที่นี่มีเครื่องหมายโดยน้ำ (ยฮ.7:38–39).
ลวต. 11:33 1 แปลตามตรงคือ มัน. ภาชนะดินเป็นเครื่องหมายเล็งถึงมนุษย์ฝ่ายธรรมชาติที่ถูกสร้าง (รม.9:21, 23; 2กธ.4:7). ซากสัตว์อันใดตกลงในเครื่องภาชนะดินหรือตกลงบนเตาอบหรือฐานเตา สิ่งเหล่านี้จะไม่สะอาด และต้องทุบทำลายเสีย (ข้อ 33, 35). นี่เป็นเครื่องหมายเล็งว่า มนุษย์ธรรมชาติของเรา สิ่งที่เราเป็นและตัวของเราเองที่ได้ถูกแปดเปื้อนในชีวิตประจำวัน ต้องถูกแตกหักโดยกางเขนของพระคริสต์ (เทียบ ลก.9:23).
ลวต. 11:34 1 อาหารใดที่เปื้อนด้วยน้ำที่อยู่ในภาชนะดินอันถูกแปดเปื้อนด้วยซากสัตว์ และเครื่องดื่มใดในภาชนะนี้ ล้วนเป็นของที่ไม่สะอาด ซึ่งเป็นเครื่องหมายเล็งว่า ผู้คน (ซึ่งมีเครื่องหมายโดยอาหารหรือเครื่องดื่ม) ที่ถูกสัมผัสโดยกระแสฝ่ายแผ่นดิน (ฝ่ายโลก) หรือปะปนกับกระแสฝ่ายแผ่นดินในชีวิตประจำวันของเขานั้นง่ายที่จะได้รับผลกระทบจากการแปดเปื้อนแห่งความตาย.
ลวต. 11:36 1 น้ำพุหรือแอ่งเก็บน้ำยังคงสะอาด เป็นเครื่องหมายเล็งว่า สิ่งใดมีการไหลผ่านของน้ำที่มีชีวิต ก็จะชะล้างออกซึ่งการแปดเปื้อนของความตายทันที สิ่งนั้นก็ยังคงสะอาด. น้ำพุของน้ำที่มีชีวิตเป็นเครื่องหมายเล็งถึงพระวิญญาณนั้น (ยฮ.4:14; 7:38–39) แอ่งเก็บน้ำของน้ำที่มีชีวิตเป็นเครื่องหมายเล็งถึงพระคริสต์ผู้บรรจุน้ำที่มีชีวิต (ยฮ.4:10; 7:37) ขอเพียงเรามีน้ำพุและแอ่งเก็บน้ำ ซึ่งก็คือพระวิญญาณนั้น และมีพระคริสต์ในชีวิตประจำวันของเรา เราก็จะยังคงสะอาด.
ลวต. 11:37 1 เมล็ดพืชที่จะนำไปหว่านยังคงสะอาด เป็นเครื่องหมายเล็งว่า สิ่งใดเป็นอยู่และมีชีวิตซึ่งมีฤทธิ์เดชในการต้านทานสิ่งมลทิน สิ่งนั้นก็ยังคงสะอาด. เมล็ดพืชในที่นี้เป็นแบบเล็งถึงพระคริสต์ในฐานะเมล็ดพันธุ์แห่งชีวิต (ดู มก.4:3 คำอธิบาย 1).
ลวต. 11:44 ก อซด.19:6; ลวต.19:2; 20:7, 26; 1ธซ.4:7; 1ปต.1:16; วว.15:4
ลวต. 11:44 ข ลวต.21:8; วว.15:4
ลวต. 11:45 ก เทียบ ฮร.12:10
ลวต. 11:47 1 เรื่องของการรับประทานมีความเกี่ยวข้องกับความสะอาด ความเที่ยงแท้ของความสะอาดก็คือพระคริสต์ พระองค์ทรงเป็นเนื้อหาสาระ แห่งการหล่อเลี้ยงของชีวิต และอาหารฝ่ายวิญญาณของเรา (ยฮ.6:35, 57). สิ่งมีชีวิตที่สะอาดทั้งปวงล้วนเป็นแบบเล็งของพระคริสต์ มีเพียงพระคริสต์สามารถรักษาเราให้แบ่งแยกบริสุทธิ์เหมือนอย่างพระเจ้าผู้ทรงบริสุทธิ์ (ข้อ 45ข). มีเพียงพระคริสต์และสิ่งที่ออกมาจากพระคริสต์จึงเป็นของสะอาดและสามารถเป็นอาหารที่หล่อเลี้ยงเรา. มีเพียงสิ่งนี้จึงเป็นสิ่งที่เราควรติดต่อ รับประทานและต้อนรับ.
สารบัญ