เลวีติโก บทที่ 10

ลวต. 10:1 1 สภาพการณ์ในด้านลบเกี่ยวกับนาดาบและอะบีฮูบุตรชายของอาโรน ได้เกิดขึ้นหลังจากวันแห่งสง่าราศีและการอวยพรซึ่งถูกบรรยายไว้ใน 9:22–24 ไม่นาน อาจเกิดขึ้นในช่วงสุดท้ายของวันนั้น.

ลวต. 10:1 ก เทียบ วว.8:5

ลวต. 10:1 2ก ไฟธรรมดาที่นาดาบและอะบีฮูได้ถวายนั้นเป็นไฟธรรมดาทั่วไป ไม่ใช่ไฟที่แบ่งแยกบริสุทธิ์. มันไม่ใช่ไฟที่มาจากแท่นบูชา (16:12) ซึ่งมาจากพระเจ้าและมาจากสวรรค์ (9:24) แต่เป็นไฟที่มาจากมนุษย์และมาจากแผ่นดิน โดยปราศจากการปกปิดบาปที่เป็นพื้นฐาน. ไฟธรรมดาเป็นเครื่องหมายเล็งถึงใจที่ร้อนรนฝ่ายธรรมชาติ ความรักชอบฝ่ายธรรมชาติ กำลังฝ่ายธรรมชาติและความสามารถฝ่ายธรรมชาติซึ่งมนุษย์ได้นำไปถวายแด่พระเจ้า. นาดาบและอะบีฮูได้กระทำบางสิ่งเพื่อพระเจ้า แต่ได้กระทำโดยวิธีฝ่ายธรรมชาติ. ด้วยเหตุนี้พระเจ้าได้ทรงพิพากษาการถวายไฟธรรมดานี้โดยการเอาไฟเผาผลาญปุโรหิตสองคนนี้ (ข้อ 2). นี่เป็นการตักเตือนที่รุนแรงที่แสดงให้เราเห็นว่า ในการจับต้องเรื่องราวอันศักดิ์สิทธิ์นั้น เราต้องปรับใช้กางเขนกับชีวิตธรรมชาติของเรา. มิฉะนั้นหากเราจับต้องเรื่องราวอันบริสุทธิ์ของพระเจ้าอย่างไม่ระมัดระวัง ความตายฝ่ายวิญญาณก็จะถูกนำเข้ามา กระทั่งอาจจะก่อให้เกิดความตายฝ่ายร่างกายด้วยซ้ำ (กจ.5:1–11; 1กธ.11:27–32; 1ยฮ.5:16) อันเป็นการพิพากษาที่มาจากพระเจ้าผู้ทรงบริสุทธิ์. (ดู 2ซมอ.6;7 คำอธิบาย 2 และ ฮร.12:29 คำอธิบาย 1).

ลวต. 10:2 ก อฤธ.16:35; เทียบ ลวต.9:24

ลวต. 10:2 1ก ไฟนี้ตรงข้ามกับไฟธรรมดา. ไฟนี้มาจากพระเจ้าโดยไม่ใช่มาจากมนุษย์ และเป็นไฟที่มาจากสวรรค์ โดยไม่ใช่มาจากแผ่นดิน. ยิ่งกว่านั้น ไฟนี้มีไว้เพื่อการพิพากษา โดยไม่ใช่มีไว้เพื่อการต้อนรับ (เทียบ 9:24).

ลวต. 10:3 ก อซด.19:22; 29:43–44

ลวต. 10:3 1 ในด้านของพระเจ้าไฟแห่งการพิพากษาของพระองค์ (ข้อ 2) ก็ได้สำแดงความบริสุทธิ์ของพระองค์ท่ามกลางเหล่าผู้ปรนนิบัติพระองค์ที่อยู่ใกล้ชิดกับพระองค์ และได้ทำให้พระองค์ได้รับสง่าราศีต่อหน้าประชาชนทั้งปวงของพระองค์.

ลวต. 10:4 1 นี่เป็นเครื่องหมายเล็งว่า ความตายที่ไม่บริสุทธิ์ควรถูกป้องกันให้ห่างจากสภาพแวดล้อมแห่งความบริสุทธิ์ของพระเจ้าและก็ให้ห่างจากการชุมนุมและการสามัคคีธรรมของพลไพร่ของพระเจ้า.

ลวต. 10:6 1 นี่เป็นเครื่องหมายเล็งว่า แม้กระทั่งญาติสนิทถูกพิพากษาถึงตาย ผู้ปรนนิบัติพระเจ้าก็ไม่ควรยึดเรื่องนี้เป็นข้ออ้างเพื่อที่จะไม่ยึดลำดับในเรื่องของการนอบน้อมต่ออำนาจแห่งความเป็นประมุขของพระคริสต์ (เทียบ 1กธ.11:10, 15) และทำลายความครบสมบูรณ์แห่งการประพฤติของเขา (เทียบ อซด.28:12 คำอธิบาย 1 และ 2) เพื่อเขาจะไม่ประสบความตายในชีวิตฝ่ายวิญญาณของเขาและไม่ให้พระเจ้าไม่พอพระทัยต่อพลไพร่ของพระองค์.

ลวต. 10:6 2 นี่เป็นเครื่องหมายเล็งว่า พลไพร่ทั้งหมดของพระเจ้าควรโศกเศร้าเพราะการพิพากษาของพระเจ้าที่ทรงกระทำต่อความไม่บริสุทธิ์ของผู้ปรนนิบัติพระองค์.

ลวต. 10:7 ก ลวต.8:30; 21:12

ลวต. 10:9 1 คำกำชับนี้บ่งชี้ว่า สาเหตุที่นาดาบและอะบีฮูได้ประพฤติตัวอย่างไม่ระมัดระวัง และไร้ความยำเกรงในการนำไฟธรรมดาถวายแด่พระเจ้านั้นอาจเป็นเพราะว่าเขาได้มึนเมาด้วยเหล้าอ่อนเหล้าแก่. คำกำชับในข้อ 9–11 เป็นเครื่องหมายเล็งว่า เมื่อผู้ปรนนิบัติพระเจ้าเข้าไปในชีวิตคริสตจักร เขาไม่ควรดื่มสิ่งที่เป็นการรับสุขฝ่ายโลก ความสนใจฝ่ายเนื้อหนังหรือความตื่นเต้นฝ่ายธรรมชาติใดๆ ทั้งสิ้น เพื่อเขาจะไม่ประสบความตายฝ่ายวิญญาณ แต่สามารถแยกแยะระหว่างของบริสุทธิ์และของธรรมดา ของไม่สะอาดและของบริสุทธิ์ และยังสามารถนำกฎเกณฑ์ของพระเจ้าสอนแก่พลไพร่ของพระองค์.

ลวต. 10:9 ก อฤธ.6:3; ยอค.44:21; ลก.1:15; เทียบ 1ตธ.3:3, 8

ลวต. 10:12 1 การรับประทานเครื่องบูชาธัญญาหารที่เหลือเป็นส่วนของปุโรหิตโดยไม่ใส่เชื้อในที่อันบริสุทธิ์ ซึ่งอยู่ริมแท่นบูชา (ข้อ 12–13) เป็นเครื่องหมายเล็งว่า หลังจากที่พระเจ้าได้ทรงรับสุขส่วนของพระองค์ (2:2, 9) ส่วนเหลือของพระคริสต์ในสภาพมนุษย์ของพระองค์ที่เป็นเครื่องบูชาธัญญาหารของเรานั้นก็มีไว้เพื่อให้เราซึ่งเป็นปุโรหิตแห่งพันธสัญญาใหม่รับสุข เป็นส่วนที่ปราศจากความบาป (ไร้เชื้อ) ในการสถิตอยู่ของพระเจ้า (ที่บริสุทธิ์) และอยู่ข้างๆ กางเขน (แท่นบูชา).
การพิพากษาของพระเจ้าที่มีต่อบุตรชายสองคนของอาโรนไม่ได้ทำให้พระเมตตาของพระเจ้าที่มีต่อพลไพร่ของพระองค์สิ้นสุดลง. พระเจ้าได้ทรงประทานเครื่องบูชาธัญญาหารแก่อาโรนและบุตรชายสองคนของเขาทันทีต่อจากการพิพากษาและการแก้ไขแห่งการควบคุมสั่งสอนของพระเจ้าในข้อ 1–11 ซึ่งเป็นการสำแดงที่ก้าวไปอีกขั้นหนึ่งถึงพระเมตตาและพระคุณของพระองค์.

ลวต. 10:12 ก ลวต.2:3, 10

ลวต. 10:13 ก ลวต.2:3; 6:16; อฤธ.18:9–10

ลวต. 10:14 1 ดู 7:29 คำอธิบาย 1.

ลวต. 10:16 ก ลวต.9:15

ลวต. 10:17 ก ลวต.6:26

ลวต. 10:17 1 การที่ปุโรหิตรับสุขในเครื่องบูชาไถ่บาปเพื่อแบกรับความบาปของพลไพร่ เป็นเครื่องหมายเล็งว่า เราซึ่งเป็นปุโรหิตแห่งพันธสัญญาใหม่รับสุขพระคริสต์ที่เป็นเครื่องบูชาไถ่บาปของผู้เชื่อ หมายความว่า มีส่วนในชีวิตของพระคริสต์ ซึ่งก็คือชีวิตที่แบกรับความบาปของผู้อื่นเป็นการหล่อเลี้ยงแห่งชีวิตของเรา เพื่อเราสามารถแบกรับปัญหาของพลไพร่ของพระเจ้า. การรับสุขพระคริสต์เป็นเครื่องบูชาไถ่บาปของเราอย่างอุดมสมบูรณ์ในชีวิตคริสตจักร ทำให้เราสามารถนำพระคริสต์หล่อเลี้ยงแก่ผู้เชื่อเป็นชีวิตที่จัดการกับความบาปเพื่อเขาจะได้จัดการกับความบาปของตนและฟื้นฟูการสามัคคีธรรมของเขากับพระเจ้าที่ถูกตัดขาดไป (เทียบ ฆต.6:1–2; อฟ.4:2).

ลวต. 10:17 2 ดู 6:1 คำอธิบาย 1.

ลวต. 10:18 ก ลวต.6:30

ลวต. 10:19 1 อาโรนและบุตรชายของเขาไม่เหมาะสมที่จะรับประทานเครื่องบูชาไถ่บาป เนื่องด้วยความอ่อนแอของพวกเขา ซึ่งเกี่ยวข้องกับการพิพากษาที่พระเจ้ามีต่อนาดาบและอะบีฮู (ข้อ 16–17, 19–20). นี่เป็นเครื่องหมายเล็งว่า หากเราอ่อนแอ และไม่สามารถต้อนรับการพิพากษาของพระเจ้าอันมีต่อผู้ปรนนิบัติที่สนิทและใกล้ชิดกับเรา เราก็จะไม่สามารถรับสุขพระคริสต์เป็นเครื่องบูชาไถ่บาปของเรา นั่นก็คือไม่อาจยึดชีวิตอันไม่มีบาปของพระองค์เป็นการหล่อเลี้ยงแห่งชีวิตของเราเพื่อเราสามารถนำพระองค์หล่อเลี้ยงแก่ผู้เชื่อเป็นชีวิตที่จัดการกับความบาปของเขา.
ในด้านหนึ่งอาโรนและบุตรชายของเขาอ่อนแอเพราะการพิพากษาของพระเจ้า แต่ในอีกด้านหนึ่ง อาโรนมีการพิจารณาอย่างถูกต้องด้วยว่าเขาและบุตรชายของเขาล้วนโศกเศร้าและไม่ยินดี หากรับประทานเครื่องบูชาไถ่บาปในสภาพการณ์เช่นนี้ย่อมไม่เป็นที่ชอบพระทัยขององค์พระผู้เป็นเจ้า. ปฏิกิริยาของอาโรนทำให้โมเซผู้แทนของพระเจ้าชอบใจ (ข้อ 20). อาโรนและบุตรชายของเขาไม่ได้ถือตามกฎอันศักดิ์สิทธิ์อย่างตายตัว โดยไม่ได้เป็นเพราะการไม่นอบน้อม แต่เพราะการพิจารณาถึงสภาพการณ์ของเขาในทางบวก. กรณีนี้บ่งชี้ว่า เกี่ยวกับการถือรักษากฎเกณฑ์ที่กำหนดโดยพระเจ้านั้นจะมีทางหนีทีไล่ที่จะพิจารณาได้ในพระเมตตาของพระเจ้า. สิ่งที่อาโรนและบุตรชายของเขาได้กระทำนั้น ราวกับว่าเป็นการละเมิดกฎเกณฑ์ของพระเจ้า แต่แท้จริงแล้วเป็นการกระทำด้วยสติปัญญา.