ดานิเอล บทที่ 4
4. ชัยชนะเหนือสิ่งปกคลุมที่ขัดขวางผู้คนไม่ให้มองเห็นการปกครองของสวรรค์ทั้งหลายโดยพระเจ้าแห่งสวรรค์ทั้งหลาย
4:1-37
4:1-37
(1) การสรรเสริญพระเจ้าของนะบูคัศเนซัร
ข้อ 1-3
ข้อ 1-3
ดนอ.
4:1 เรา กษัตริย์นะบูคัศเนซัร[ส่งสาสน์]มายังผู้คนทุกเผ่าพันธุ์, ทุกชาติ และทุกภาษาซึ่งอาศัยอยู่บนแผ่นดินโลกทั้งสิ้นว่า กสันติสุขจงมีแก่ท่านทั้งหลายอย่างเหลือล้น!
ดนอ.
4:2 เราเห็นสมควรที่ป่าวประกาศเครื่องหมายและการอัศจรรย์ ซึ่งพระเจ้าสูงสุดได้ทรงกระทำแก่เรา.
ดนอ.
4:3 เครื่องหมายของพระองค์ช่างยิ่งใหญ่ การอัศจรรย์ของพระองค์ช่างมีอานุภาพ! อาณาจักรของพระองค์เป็นกอาณาจักรนิรันดร์ และอำนาจครอบครองของพระองค์นั้นดำรงอยู่ทุกชั่วอายุ.
(2) คำพยานของนะบูคัศเนซัร
ข้อ 4-18
ข้อ 4-18
ดนอ.
4:4 ตัวเราคือ นะบูคัศเนซัรอยู่อย่างสุขสบายในนิเวศน์ของเรา และมีความเจริญอยู่ในวังของเรา.
ดนอ.
4:5 เราฝันเห็นเรื่องซึ่งทำให้เรากลัว ความคิดขณะเมื่อเรานอนบนที่นอนและกนิมิตที่ผุดขึ้นในศีรษะของเราเป็นเหตุให้เราตกใจ.
ดนอ.
4:6 ดังนั้นเราจึงออกกฤษฎีกาให้นำนักปราชญ์ของบาบิโลนทั้งสิ้นมาหาเรา เพื่อแก้ความฝันให้เรา.
ดนอ.
4:7 พวกที่ใช้เวทมนตร์ พวกเสกคาถา คนเคเซ็ด และคนทำนายก็เข้ามา เราก็เล่าความฝันแก่พวกเขา แต่เขากแก้ฝันให้เราไม่ได้.
ดนอ.
4:8 ในที่สุดดานิเอลก็มายังเบื้องหน้าเรา เขามีชื่อว่ากเบละตะซาซัร ตามนามพระของเรา เขามีขวิญญาณของบรรดาพระผู้บริสุทธิ์ เราก็เล่าความฝันให้เขาฟัง[ว่า]
ดนอ.
4:9 โอ เบละตะซาซัร หัวหน้าของพวกที่ใช้เวทมนตร์ เพราะเราทราบว่าวิญญาณของบรรดาพระผู้บริสุทธิ์อยู่ในท่าน และไม่มีข้อลับลึกใดๆ ทำให้ท่านทุกข์ใจ นิมิตในความฝันที่เราเห็น[เป็นดังนี้] ขอท่านจงแก้ฝันให้แก่[เรา]เถิด.
ดนอ.
4:10 นิมิตที่ผุดขึ้นในศีรษะของเราเมื่อนอนอยู่บนที่นอนคือ เราได้เห็นกต้นไม้ต้นหนึ่งท่ามกลางแผ่นดินโลก มันสูงใหญ่มาก.
ดนอ.
4:11 ต้นไม้นั้นเติบใหญ่และแข็งแรง ยอดของมันขึ้นไปถึงฟ้าสวรรค์ และแม้อยู่ถึงสุดปลายแผ่นดินโลกก็ยังมองเห็น.
ดนอ.
4:12 ใบงดงาม และผลก็อุดมสมบูรณ์ และต้นไม้นั้นสามารถเป็นอาหารสำหรับสิ่งมีชีวิตทั้งปวง. สัตว์ป่าในท้องทุ่งอาศัยอยู่ใต้ร่มเงาของมัน นกบนฟ้าก็อาศัยอยู่ที่กิ่งก้านของมัน และเนื้อหนังทั้งปวงก็ได้รับอาหารจากมัน.
ดนอ.
4:13 ในนิมิตที่ผุดขึ้นในศีรษะของเราเมื่อเราอยู่บนที่นอนคือ เราได้เห็นกผู้เฝ้าดู คือผู้ขบริสุทธิ์องค์หนึ่งลงมาจากฟ้าสวรรค์.
ดนอ.
4:14 ท่านเปล่งเสียงดังและพูดว่า กจงโค่นต้นไม้นี้และตัดกิ่งออกเสีย ลิดใบออกแล้วให้ผลของมันกระจัดกระจายไป ให้สัตว์ป่าหนีไปจากใต้ต้น และให้นกหนีไปจากกิ่งก้านของมัน
ดนอ.
4:15 แต่จงปล่อยให้ตอรากติดอยู่ในดิน มีปลอกเหล็กและทองเหลือง[ล้อมไว้] ให้อยู่ท่ามกลางหญ้าอ่อนในทุ่งนา ให้เขาเปียกชุ่มด้วยน้ำค้างจากฟ้าสวรรค์ ให้ส่วนของเขาอยู่กับสัตว์ป่าในหญ้าที่พื้นดิน
ดนอ.
4:16 ให้ใจของเขาเปลี่ยนจากใจของมนุษย์เป็นใจของสัตว์ป่า จนเวลาผ่านพ้นเขาไปครบเจ็ดกวาระ.
ดนอ.
4:17 เรื่องนี้เป็นกฤษฎีกาของบรรดาผู้เฝ้าดู และคำตัดสินนั้นเป็นคำสั่งของผู้บริสุทธิ์ทั้งหลาย เพื่อบรรดาผู้มีชีวิตอยู่จะได้ทราบว่า1องค์ผู้สูงสุดทรงเป็นกผู้ปกครองอาณาจักรของมนุษย์ และขประทานอาณาจักรนั้นแก่ผู้ที่พระองค์ประสงค์ และทรงตั้งผู้ต่ำต้อยที่สุดให้ปกครอง.
ดนอ.
4:18 ความฝันนี้ตัวเราคือกษัตริย์นะบูคัศเนซัรได้เห็น. เบละตะซาซัรเอ๋ย ท่านจงกล่าวคำแก้ฝันเถิด เพราะพวกนักปราชญ์ทั้งสิ้นแห่งอาณาจักรของเรากไม่สามารถแก้ความฝันแก่เราได้ แต่ท่านสามารถ เพราะวิญญาณของบรรดาพระผู้บริสุทธิ์อยู่ในตัวท่าน.
(3) ดานิเอลแก้ความฝันของนะบูคัศเนซัร
ข้อ 19-26
ข้อ 19-26
ดนอ.
4:19 แล้วดานิเอล ผู้มีชื่อว่าเบละตะซาซัร ตะลึงอยู่ประเดี๋ยวหนึ่ง ความคิดของเขาก็ทำให้เขาตกใจ. กษัตริย์กล่าวว่า เบละตะซาซัรเอ๋ย อย่าให้ความฝันหรือคำแก้ฝันทำให้ท่านตกใจเลย. เบละตะซาซัรตอบว่า เจ้านายของข้าพเจ้า ขอให้ความฝันนั้นตกแก่บรรดาผู้ที่เกลียดชังท่านเถิด และขอให้คำแก้ฝันนั้นตกแก่ศัตรูของท่าน!
ดนอ.
4:20 ต้นไม้ที่ท่านเห็น ซึ่งเติบใหญ่ขึ้นและแข็งแรง จนสูงไปถึงฟ้าสวรรค์ และแม้จะอยู่ถึงสุดปลายแผ่นดินโลกก็ยังมองเห็น
ดนอ.
4:21 และใบงดงาม ผลก็อุดมสมบูรณ์ และต้นไม้นั้นสามารถเป็นอาหารสำหรับสิ่งมีชีวิตทั้งปวง สัตว์ป่าในท้องทุ่งอาศัยอยู่ใต้ร่มเงาของมัน นกบนฟ้าก็ทำรังอยู่ที่กิ่งก้านของมัน
ดนอ.
4:22 โอ ข้าแต่กษัตริย์ นี่คือท่านเอง ผู้จำเริญและเข้มแข็ง ความยิ่งใหญ่ของท่านได้จำเริญขึ้นไปถึงฟ้าสวรรค์ และอำนาจครอบครองของท่านก็ไปถึงสุดปลายแผ่นดินโลก
ดนอ.
4:23 และที่กษัตริย์เห็นผู้เฝ้าดู แน่ทีเดียวคือผู้บริสุทธิ์นั้นลงมาจากฟ้าสวรรค์ และพูดว่า จงโค่นต้นไม้นี้ลงและทำลายเสีย แต่จงปล่อยให้ตอรากติดอยู่ในดิน มีปลอกเหล็กและทองเหลือง[ล้อมไว้] ให้อยู่ท่ามกลางหญ้าอ่อนในทุ่งนา ให้เขาเปียกชุ่มด้วยน้ำค้างจากฟ้าสวรรค์ ให้ส่วนของเขาอยู่ร่วมกับสัตว์ป่าในท้องทุ่งจนเวลาผ่านพ้นเขาไปครบเจ็ดวาระ
ดนอ.
4:24 โอ ข้าแต่กษัตริย์ ต่อไปนี้เป็นคำแก้ฝัน เป็นกฤษฎีกาขององค์ผู้สูงสุด ซึ่งมาถึงกษัตริย์เจ้านายของข้าพเจ้าว่า
ดนอ.
4:25 กท่านจะถูกขับไล่ไปจากท่ามกลางมนุษย์ และท่านจะอาศัยอยู่กับสัตว์ป่าในท้องทุ่ง ท่านจะต้องกินหญ้าอย่างโค และต้องเปียกชุ่มด้วยน้ำค้างจากฟ้าสวรรค์ จนเวลาจะผ่านพ้นท่านไปครบเจ็ดวาระ จนกว่าท่านจะทราบว่า องค์ผู้สูงสุดนั้นเป็นผู้ปกครองอาณาจักรของมนุษย์ และจะประทานอาณาจักรนั้นแก่ผู้ที่พระองค์ทรงประสงค์
ดนอ.
4:26 และที่มีบัญชาให้เหลือตอรากต้นไม้นั้นไว้[ก็หมายความว่า] อาณาจักรของท่านจะยังเป็นของท่านแน่นอน หลังจากที่ท่านได้รู้แล้วว่า1กสวรรค์ทั้งหลายปกครอง.
(4) คำแนะนำของดานิเอลแก่นะบูคัศเนซัร
ข้อ 27
ข้อ 27
ดนอ.
4:27 โอ ข้าแต่กษัตริย์ เพราะฉะนั้นขอท่านโปรดรับคำแนะนำของข้าพเจ้า จงเลิกทำบาปเสียโดยการทำความชอบธรรม และเลิกทำความบาปชั่วโดยการสำแดงความเมตตาต่อคนจน เผื่อว่าความเจริญของท่านอาจจะยืดยาวไปอีกได้.
(5) การสำเร็จเป็นจริงของความฝันที่มาถึงนะบูคัศเนซัร
ข้อ 28-33
ข้อ 28-33
ดนอ.
4:28 สิ่งเหล่านี้ทั้งสิ้นได้มาถึงกษัตริย์นะบูคัศเนซัร.
ดนอ.
4:29 พอสิ้น1สิบสองเดือน ท่านเดินอยู่บน[ดาดฟ้า]ราชวังที่บาบิโลน.
ดนอ.
4:30 แล้วกษัตริย์กล่าวว่า นี่คือกบาบิโลนที่ยิ่งใหญ่ ซึ่งเราได้สร้างไว้ด้วยกำลังแห่งฤทธานุภาพของเราให้เป็นราชวงศ์และเพื่อสำแดงขสง่าราศีแห่งพระบรมเดชานุภาพของเรามิใช่หรือ?
ดนอ.
4:31 เมื่อถ้อยคำในปากของกษัตริย์กล่าวยังไม่ทันจบ ก็มีเสียงลงมาจากฟ้าสวรรค์ว่า กษัตริย์นะบูคัศเนซัร นี่คือถ้อยคำที่พูดกับเจ้า อาณาจักรได้ถูกพรากไปจากเจ้าแล้ว
ดนอ.
4:32 กและเจ้าจะถูกขับไล่ไปจากท่ามกลางมนุษย์ เจ้าจะอาศัยอยู่กับ1สัตว์ป่าในท้องทุ่ง จะต้องกินหญ้าอย่างโค จนเวลาผ่านพ้นเจ้าไปครบ2เจ็ดวาระ จนกว่าเจ้าจะรู้ได้ว่า องค์ผู้สูงสุดทรงปกครองอาณาจักรของมนุษย์ และประทานอาณาจักรนั้นแก่ผู้ที่พระองค์ทรงประสงค์.
ดนอ.
4:33 ในทันใดนั้นเอง ถ้อยคำเกี่ยวกับนะบูคัศเนซัรก็สำเร็จเป็นจริง ท่านถูกขับไล่ไปจากท่ามกลางมนุษย์ และกินหญ้าอย่างโค และร่างกายก็เปียกน้ำค้างจากฟ้าสวรรค์ จนขนงอกยาวเหมือนกับ[ขน]นกอินทรี และเล็บก็เหมือน[เล็บ]นก.
(6) การกลับคืนสู่สภาพปกติของนะบูคัศเนซัรและคำพยานของเขา
ข้อ 34-37
ข้อ 34-37
ดนอ.
4:34 เมื่อสิ้นสุดวาระนั้นแล้ว ตัวเรานะบูคัศเนซัรก็แหงนหน้าดูฟ้าสวรรค์ และ1ความมีเหตุผลของเราก็กลับคืนมาแก่เรา และเราก็ถวายสรรเสริญแด่องค์ผู้สูงสุดนั้น และสรรเสริญถวายเกียรติแด่กพระองค์ผู้ทรงพระชนม์อยู่เป็นนิตย์ เพราะขอำนาจการปกครองของพระองค์เป็นอำนาจการปกครองที่นิรันดร์ และอาณาจักรของพระองค์ก็ดำรงอยู่ทุกชั่วอายุ
ดนอ.
4:35 ผู้ที่อาศัยในแผ่นดินโลกทั้งสิ้นล้วนกไม่นับเป็นอะไร แต่พระองค์ทรงขกระทำตามน้ำพระทัยของพระองค์ท่ามกลางกองทัพแห่งสวรรค์ และ[ท่ามกลาง]ผู้ที่อาศัยในแผ่นดินโลก ไม่มีผู้ใดยับยั้งพระหัตถ์ของพระองค์ได้ หรือทูลต่อพระองค์ได้ว่า คพระองค์ทรงกระทำสิ่งใด?
ดนอ.
4:36 ในเวลานั้นเองความมีเหตุผลของเราก็กลับคืนมาแก่เรา เดชานุภาพและความเจิดจรัสของเรากลับมาสู่เราอีกเพื่อสง่าราศีแห่งอาณาจักรของเรา ที่ปรึกษาและเจ้านายของเราก็เสาะหาจะพบเรา และเราได้รับการสถาปนาขึ้นอีกในอาณาจักรของเรา ความยิ่งใหญ่ที่เหนือล้ำกลับเพิ่มแก่เราขึ้นอีก.
ดนอ.
4:37 บัดนี้ตัวเราคือนะบูคัศเนซัร ขอสรรเสริญ ยกชูและถวายเกียรติแด่กษัตริย์แห่งสวรรค์ทั้งหลาย เพราะว่าพระราชกิจทั้งสิ้นของพระองค์นั้นจริงแท้ และพระมรรคาของพระองค์ก็ยุติธรรม เพราะผู้ใดที่ดำเนินอยู่ในกความเย่อหยิ่ง พระองค์ก็ทรงสามารถกระทำให้ต่ำลงได้.
คำอธิบาย ดานิเอล บทที่ 4
ดนอ.
4:1 ก ดนอ.6:25
ดนอ.
4:3 ก บพส.145:13; ดนอ.2:44; 4:34; 6:26; 7:27; ลก.1:33; 2ปต.1:11
ดนอ.
4:5 ก ดนอ.2:28-29
ดนอ.
4:7 ก ดนอ.2:10
ดนอ.
4:8 ก ดนอ.1:7
ดนอ.
4:8 ข ยซย.63:11; ดนอ.4:18; 5:11, 14
ดนอ.
4:10 ก ดนอ.4:20; เทียบ ยอค.31:3
ดนอ.
4:13 ก ดนอ.4:17, 23
ดนอ.
4:13 ข พบญ.33:2; บพส.89:5, 7; ดนอ.8:13; เทียบ ซคย.14:5; ยด.14
ดนอ.
4:14 ก ยอค.31:12; มธ.3:10
ดนอ.
4:16 ก ดนอ.4:32; 11:13; 12:7
ดนอ.
4:17 1 พระเจ้าทรงสอนนะบูคัศเนซัรให้รู้ว่า ตัวเขาเองนั้นไม่เป็นอะไรเลย และพระเจ้าผู้ทรงมหิทธิฤทธิ์ทรงเป็นทุกสิ่งผู้จะประทานอาณาจักรของมนุษย์แก่ผู้ใดก็จะประทานแก่ผู้นั้น.
ดนอ.
4:17 ก ดนอ.2:21; 4:25, 32; 5:21
ดนอ.
4:17 ข รม.13:1
ดนอ.
4:18 ก ดนอ.2:10; 5:8, 15
ดนอ.
4:25 ก ดนอ.4:32-33; 5:21
ดนอ.
4:26 ก มธ.3:2
ดนอ.
4:26 1ก หนังสือดานิเอลครอบคลุมถึงเรื่องสำคัญสามประการ คือ การปกครองฝ่ายสวรรค์ของพระเจ้า, ความเป็นเอกของพระคริสต์ และชะตากรรมที่พระเจ้าทรงกำหนดไว้สำหรับพลไพร่ของพระองค์. ในแผนการบริหารของพระเจ้า พระองค์ทรงบริหารปกครองจักรวาล รวมทั้งกษัตริย์และอาณาจักรทั้งหลายบนแผ่นดินโลก เพื่อทำให้พระประสงค์ของพระองค์สำเร็จเป็นจริง คือการให้พระคริสต์เป็นเอกในสิ่งสารพัด (กซ.1:18). การที่พระคริสต์จะเป็นเอกได้นั้น พระเจ้าจำเป็นต้องมีพลไพร่ที่พระองค์ทรงเลือกสรรมาร่วมประสานและร่วมมือกับพระองค์. ภายใต้การปกครองของสวรรค์ทั้งหลาย สรรพสิ่งกำลังร่วมมือซึ่งกันและกันเพื่อให้ผู้ที่พระเจ้าทรงเลือกสรรได้รับประโยชน์ เพื่อให้พระประสงค์ในการทำให้พระคริสต์ได้เป็นเอกสำเร็จเป็นจริง (รม.8:28-29).
ดนอ.
4:29 1 พระเจ้าทรงให้เวลาแก่นะบูคัศเนซัรสิบสองเดือนเพื่อกลับใจ. อย่างไรก็ตาม นะบูคัศเนซัรกลับไม่มีศักยภาพที่จะรู้จักพระเจ้าทางภายใน และไม่มีสิ่งใดภายในตัวเขาถูกแตะต้องเลย. ดังนั้นจึงไม่มีการกลับใจและไม่มีการหันเปลี่ยนใดๆ ตรงกันข้าม เขากลับเต็มไปด้วยความเย่อหยิ่ง (ดนอ.4:30, 37; 5:20) และด้วยเหตุนี้จึงตกอยู่ภายใต้การพิพากษาของพระเจ้า (สภษ.16:18; 1ปต.5:5).
ดนอ.
4:30 ก วว.14:8; 16:19
ดนอ.
4:30 ข เทียบ มธ.4:8
ดนอ.
4:32 ก ดนอ.4:25; 5:21
ดนอ.
4:32 1 ถ้าว่าตามนิสัยและสิ่งที่เขาเป็นแล้ว นะบูคัศเนซัรไม่ใช่มนุษย์ แต่เป็นสัตว์ป่า. ด้วยเหตุนี้ ใจของเขาจึงถูกเปลี่ยนจากใจของมนุษย์ และได้รับใจของสัตว์ป่าแทน (ข้อ 16). พระเจ้ายังทรงเอาความมีเหตุผลแบบมนุษย์ของเขาไปด้วย (เทียบ ข้อ 34)
ดนอ.
4:32 2 สำนวน เจ็ดวาระ อาจชี้ถึงเจ็ดสัปดาห์ คือสี่สิบเก้าวัน.
ดนอ.
4:34 1 เนื่องจากสัตว์ป่าเดินด้วยสี่ขา พวกมันจึงมองลงต่ำ แต่มนุษย์เดินด้วยสองเท้าและมองขึ้นเบื้องบน. ความมีเหตุผลของนะบูคัศเนซัรกลับคืนมาทันทีที่เขาเงยหน้ามองขึ้นไปยังฟ้าสวรรค์. เนื่องจากเขาได้เปลี่ยนไปแล้ว ความมีเหตุผลของเขาจึงกลับคืนมา.
ดนอ.
4:34 ก ดนอ.12:7; วว.4:9-10
ดนอ.
4:34 ข ดนอ.4:3
ดนอ.
4:35 ก ยซย.40:17
ดนอ.
4:35 ข บพส.115:3; 135:6
ดนอ.
4:35 ค โยบ 9:12; ยซย.45:9; รม.9:20
ดนอ.
4:37 ก อซด.18:11; ดนอ.5:20; ลก.1:51
