ดานิเอล บทที่ 12

ดนอ. 12:1 1 เวลาที่ชี้ถึงในที่นี้คือช่วงสำเร็จสุดยอดของยุค (มธ.28:20ข) ซึ่งก็คือช่วงสามปีครึ่งสุดท้ายของยุคปัจจุบัน (ข้อ 7; 7:25ข). นั่นจะเป็นช่วงเวลาแห่งความทุกข์ยากลำบาก คือช่วงเวลาของภัยพิบัติใหญ่ (ยรม.30:7ก; มธ.24:15–26) ซึ่งในระหว่างนั้น การทำลายฤทธิ์อำนาจของชนชาติบริสุทธิ์จะสำเร็จครบถ้วน (ข้อ 7ข; 7:25ข; วว.13:5, 7ก; 11:2). นิมิตในบทนี้ครอบคลุมสิ่งต่างๆ ในช่วงสามปีครึ่งสุดท้ายของยุคปัจจุบัน, สิ่งต่างๆ ในยุคอาณาจักร และสิ่งต่างๆ ในโลกนิรันดร์.

ดนอ. 12:1 ก ดนอ.10:13, 21; ยด.9; วว.12:7

ดนอ. 12:1 2ก ดู 10:11 คำอธิบาย 1.

ดนอ. 12:1 ข ยซย.26:20-21; ยรม.30:7; มธ.24:21; มก.13:19; เทียบ วว.3:10

ดนอ. 12:1 ค วว.16:18

ดนอ. 12:1 ง อซด.32:32; ยอค.13:9; ลก.10:20; เทียบ วว.7:3

ดนอ. 12:1 3ง พลไพร่อิสราเอลที่ถูกพบว่ามีชื่อบันทึกไว้ในสมุดทะเบียนแห่งชีวิตของพระเจ้าจะถูกช่วยให้รอดพ้นจากมือของผู้ต่อต้านพระคริสต์. เมื่อพระคริสต์เสด็จกลับมาก่อตั้งอาณาจักร ชาวยิวที่เหลืออยู่จำนวนน้อย ซึ่งก็คือชาวยิวที่หลงเหลืออยู่นั้น (ซคย.13:8—14:2 และคำอธิบาย) จะเห็นพระคริสต์เสด็จลงมาจากท้องฟ้าและจะกลับใจ, ต้อนรับพระองค์ อีกทั้งได้รับความรอดและได้บังเกิดใหม่ (ซคย.12:10-14; 14:4-5; มธ.24:30; รม.11:26-27; วว.1:7). อย่างไรก็ตาม เนื่องจากพวกเขาจะเป็นผู้เชื่อในระยะหลัง พวกเขาจะไม่ได้มีส่วนในอาณาจักรที่เป็นฝ่ายสวรรค์ในฐานะกษัตริย์และปุโรหิต แต่พวกเขาจะคงอยู่บนแผ่นดินโลกเพื่อจะเป็นปุโรหิตของพระเจ้า (ยซย.2:2–3; ซคย.8:20–23) ในอาณาจักรพันปีในส่วนที่เป็นฝ่ายแผ่นดินโลก. ดู มธ.3:2 คำอธิบาย 2.
ในอาณาจักรพันปีจะมีคนอยู่สามกลุ่ม คือ: (1) ผู้เชื่อที่มีชัยชนะที่อยู่ในส่วนฝ่ายสวรรค์ ในฐานะกษัตริย์และปุโรหิตในขอบเขตแห่งสวรรค์ทั้งหลาย (ดู วว.20:6 คำอธิบาย 4); (2) ชาวยิวที่ได้รับความรอด จะเป็นปุโรหิตอยู่บนแผ่นดินโลกคอยสอนประชาชาติที่ได้รับการฟื้นสภาพ (ดู ซคย.8:20 คำอธิบาย 1); และ (3) ประชาชาติที่ได้รับการฟื้นสภาพ ในฐานะพลเมืองที่อยู่ภายใต้การปกครองของผู้เชื่อที่มีชัยชนะในฐานะกษัตริย์ร่วมกับพระคริสต์ และอยู่ภายใต้การสอนและดูแลของชาวยิวที่ได้รับความรอด (ดู มธ.25:32 คำอธิบาย 1 และข้อ 34 คำอธิบาย 1). หลังสิ้นสุดหนึ่งพันปีแห่งยุคอาณาจักร ฟ้าสวรรค์เดิมและแผ่นดินโลกเดิมจะถูกเผาเพื่อจะถูกเปลี่ยนใหม่ (2ปต.3:12–13 และคำอธิบาย) และกลายเป็นฟ้าสวรรค์ใหม่และแผ่นดินโลกใหม่ (วว.21:1). ในเวลานั้น ชาวยิวที่ได้รับความรอดและได้รับการบังเกิดใหม่โดยองค์พระผู้เป็นเจ้าในการเสด็จมาครั้งที่สองของพระองค์จะเข้าร่วมกับบรรดาวิสุทธิชนผู้เชื่อในยุคพันธสัญญาเดิมและยุคพันธสัญญาใหม่ เพื่อจะกลายเป็นกรุงเยรูซาเล็มใหม่อันเป็นที่ประทับและการสำแดงของพระเจ้าไปตลอดชั่วนิรันดร์ (วว.21:12, 14). ส่วนประชาชาติที่ยังคงเหลืออยู่เมื่อสิ้นสุดอาณาจักรพันปีจะถูกย้ายไปยังดินแดนในแผ่นดินโลกใหม่เพื่อเป็นพลเมืองตลอดไปเป็นนิตย์ (วว.21:24–26; 22:2ข). นั่นจะเป็นอาณาจักรที่นิรันดร์ของพระเจ้า ซึ่งในอาณาจักรนั้น ผู้ที่พระเจ้าทรงเลือกสรร, เนรมิตสร้าง, บังเกิดใหม่, แบ่งแยกบริสุทธิ์, เปลี่ยนแปลง และได้รับสง่าราศี ผู้ซึ่งเป็นหนึ่งกับพระเจ้าตลอดชั่วนิรันดร์ จะปกครองและสอนบรรดาประชาชาติที่ได้รับการฟื้นสภาพ (แต่ไม่ได้รับการบังเกิดใหม่) ซึ่งจะเป็นพลเมืองในฟ้าสวรรค์ใหม่และแผ่นดินโลกใหม่. ในที่สุด ในโลกนิรันดร์ในอาณาจักรที่นิรันดร์ของพระเจ้านั้น พระองค์จะมีปุโรหิตของพระองค์, กษัตริย์ของพระองค์ และพลไพร่ของพระองค์ (วว.22:3, 5; 21:3) ตลอดไปเป็นนิตย์.

ดนอ. 12:2 ก กจ.7:60; 1กธ.15:51; 1ธซ.4:14-15

ดนอ. 12:2 ข ยฮ.5:29; กจ.24:15

ดนอ. 12:2 1 เมื่อสิ้นสุดภัยพิบัติใหญ่ บรรดาวิสุทธิชนที่ล่วงหลับไปแล้ว (หมายถึงผู้ที่ตายไปแล้ว — 1กธ.15:51) จะฟื้นขึ้นมาในการเป็นขึ้นแห่งชีวิตเพื่อไปพบกับพระคริสต์บนท้องฟ้า (ข้อ 2ก, 13; ยฮ.5:28-29ก; 1ธซ.4:16-17; 2ธซ.2:1, 3-4, 8; วว.14:14-16). หลังจากอาณาจักรพันปี คือยุคอาณาจักรนั้น ผู้ไม่เชื่อที่ตายไปแล้วจะฟื้นขึ้นมาในการเป็นขึ้นแห่งการพิพากษา และจะต้องทนทุกข์กับการด่าประณามและความขายหน้าในโลกนิรันดร์ตลอดไปเป็นนิตย์ (ข้อ 2ข; ยฮ.5:29ข; วว.20:15).

ดนอ. 12:2 ค มธ.25:46

ดนอ. 12:3 ก สภษ.4:18; ดนอ.11:35; มธ.13:43

ดนอ. 12:3 1ก ผู้มีชัยชนะที่ถูกกล่าวถึงในข้อนี้จะส่องสว่างในยุคอาณาจักร (มธ.13:43). พวกเขาจะมีส่วนในอาณาจักรร่วมกับคนเหล่านั้นที่อยู่ในข้อ 10 รวมถึงดานิเอลในข้อ 13 และพวกเขาจะรับสุขชีวิตนิรันดร์ต่อไปในโลกนิรันดร์ตลอดไปเป็นนิตย์.

ดนอ. 12:3 ข ยนซ.22:17; 1กธ.15:41-42

ดนอ. 12:4 ก ดนอ.8:26; วว.10:4; 22:10

ดนอ. 12:4 ข ดนอ.8:17; มธ.24:6

ดนอ. 12:6 ก ดนอ.10:5

ดนอ. 12:7 ก พบญ.32:40

ดนอ. 12:7 ข ดนอ.7:25; วว.12:14

ดนอ. 12:7 1ข ดู 7:25 คำอธิบาย 2

ดนอ. 12:7 ค ลก.21:24; วว.10:7

ดนอ. 12:9 ก ดนอ.8:17

ดนอ. 12:10 1 แปลตามตรงคือ ทำให้ขาวสะอาด.

ดนอ. 12:10 ก ดนอ.11:35; ซคย.13:9

ดนอ. 12:11 ก ดนอ.8:11; 11:31

ดนอ. 12:11 1ก ดู 9:27 คำอธิบาย 1.

ดนอ. 12:11 ข ดนอ.8:13; 9:27; 11:31; มธ.24:15

ดนอ. 12:11 ค เทียบ วว.11:2-3; 12:6

ดนอ. 12:11 2ค เมื่อสิ้นสุดหนึ่งพันสองร้อยหกสิบวันของภัยพิบัติใหญ่ ผู้ต่อต้านพระคริสต์จะถูกพระคริสต์ทำลายอย่างสิ้นเชิง (2ธซ.2:8; วว.19:20). เมื่อเริ่มต้นอาณาจักรพันปี คือยุคอาณาจักรนั้นจะต้องใช้เวลาอีกสามสิบวันในการชำระและสะสางพระวิหารที่ถูกทำให้แปดเปื้อน ถูกทำลายล้าง และเป็นมลทิน. เช่นเดียวกับที่พวกมัคคาบีได้ชำระพระวิหารให้สะอาดหลังจากที่ถูกทำให้เป็นมลทินโดยอันติโอคัส เอพิฟาเนส (8:14 และคำอธิบาย) บรรดาชาวยิวที่ได้รับความรอดก็จะชำระพระวิหารให้สะอาดเมื่อเริ่มต้นอาณาจักรพันปีเช่นเดียวกัน.

ดนอ. 12:12 1 หลังจากการชำระพระวิหารให้สะอาดซึ่งถูกกล่าวถึงในข้อ 11 แล้วจะต้องใช้เวลาสี่สิบห้าวันในการฟื้นฟูระบบการนมัสการพระเจ้าด้วยเครื่องสัตวบูชาประจำวันซึ่งถูกทำลายไป. ดังนั้น ตั้งแต่เวลาที่ผู้ต่อต้านพระคริสต์ทำให้เครื่องถวายบูชาต้องหยุดลงจนถึงวันที่ชาวอิสราเอลได้รับสุขเครื่องบูชาอีกครั้งจึงเป็นเวลา 1,335 วัน. การฟื้นสภาพของเครื่องสัตวบูชาจะเป็นพระพรอันยิ่งใหญ่แก่ชนชาติอิสราเอล (ยอล.2:14).

ดนอ. 12:13 ก ยซย.57:2; วว.14:13

ดนอ. 12:13 1 บ่งชี้ว่าดานิเอลจะเป็นขึ้นมาเพื่อรับสุขส่วนที่กำหนดให้เขาในยุคอาณาจักร. ดูข้อ 3 คำอธิบาย 1.

ดนอ. 12:13 ข ดนอ.8:17