ดานิเอล บทที่ 10

ดนอ. 10:1 1 ประมาณ 534 ปีก่อนคริสตศักราช สองปีหลังจากที่ไซรัสออกกฤษฎีกาให้ปล่อยเชลยชนชาติอิสราเอล เพื่อให้พวกเขาสามารถกลับไปยังดินแดนของบรรพบุรุษของพวกเขาและสร้างพระวิหารขึ้นใหม่ (อษร.1:1–4) ดู 1:21 คำอธิบาย 1.

ดนอ. 10:1 ก 2คนก.36:22; ยซย.45:1; ดนอ.1:21; 6:28

ดนอ. 10:1 ข ดนอ.1:7

ดนอ. 10:1 2 หรือ ความขัดแย้ง, สงคราม. หัวข้อหลักของนิมิตในบทนี้เกี่ยวกับชะตากรรมของอิสราเอลคือ ความทุกข์ลำบากอันใหญ่หลวงที่มาเหนืออิสราเอลเพราะเหตุสงครามระหว่างกษัตริย์ทางทิศใต้ (อียิปต์) และกษัตริย์ทางทิศเหนือ (ซีเรีย). กษัตริย์ทั้งสองทำสงครามกันบนดินแดนของอิสราเอล โดยใช้ดินแดนของอิสราเอลเป็นทางผ่านเพื่อยกทัพรุกรานกันและกัน (11:2–35). สงครามเหล่านี้เป็นความทุกข์ลำบากและเป็นการทดลองสำหรับชนชาติอิสราเอล. โดยเฉพาะอย่างยิ่ง สงครามที่ก่อขึ้นโดย อันติโอคัส เอพิฟาเนส กษัตริย์แห่งซีเรียผู้เป็นพงศ์พันธุ์ของหนึ่งในสี่ผู้สืบทอดอำนาจของอเล็กซานเดอร์มหาราช และเป็นแบบเล็งที่ครบบริบูรณ์ของผู้ต่อต้านพระคริสต์. นี่เป็นการทดลองอันรุนแรงที่พระเจ้าทรงใช้มายังพลไพร่ที่พระองค์ทรงเลือกสรร เพราะหลังจากที่พวกเขากลับจากการเป็นเชลยแล้ว พวกเขาก็ได้เสื่อมเสียไปอีก.

ดนอ. 10:2 1 ตลอดยี่สิบเอ็ดวัน ดานิเอลผู้เป็นมนุษย์คนหนึ่งบนแผ่นดินโลกได้ตั้งใจที่จะเข้าใจอนาคต คือชะตากรรมของอิสราเอล (ข้อ 2-3, 12).

ดนอ. 10:3 ก มธ.6:17

ดนอ. 10:4 1 หรือ แม่น้ำไทกริส.

ดนอ. 10:5 1 ก่อนที่ดานิเอลจะได้รับการเปิดเผยถึงนิมิตเกี่ยวกับชะตากรรมของอิสราเอลนั้น เขาได้รับนิมิตเกี่ยวกับภาพเหตุการณ์ฝ่ายวิญญาณซึ่งอยู่เบื้องหลังสถานการณ์ทางกายภาพ (10:2—11:1). ในภาพเหตุการณ์ฝ่ายวิญญาณนี้ พระคริสต์ทรงเป็นเอก ดังนั้น พระองค์จึงทรงถูกเปิดเผยก่อน (ข้อ 4-9). ในที่นี้ พระคริสต์ผู้ประเสริฐเลิศทรงปรากฏแก่ดานิเอลในฐานะมนุษย์คนหนึ่ง เพื่อเป็นการชื่นชม, การประเล้าประโลมใจ, การหนุนใจ, การคาดหวัง, และการเสริมให้มั่นคงสำหรับเขา (เทียบ ยนซ.18:2 คำอธิบาย 1 และ วนฉ.13:6 คำอธิบาย 1). พระองค์ทรงปรากฏแก่ดานิเอลพร้อมด้วยลักษณะเฉพาะอันน่าอัศจรรย์มากมาย. ประการแรก พระองค์ทรงปรากฏในฐานะปุโรหิต ที่อยู่ในสภาพมนุษย์ของพระองค์ โดยมีเสื้อผ้าป่านเป็นเครื่องหมายเล็ง (อซด.28:31-35) เพื่อทรงดูแลพลไพร่ที่พระองค์ทรงเลือกสรรในระหว่างที่ตกเป็นเชลย. ประการที่สอง พระคริสต์ทรงปรากฏต่อดานิเอลในฐานะกษัตริย์ของพระองค์ที่อยู่ในสภาพพระเจ้าของพระองค์ โดยมีสายคาดเอวทองคำเป็นเครื่องหมายเล็ง เพื่อจะทรงปกครองชนชาติทั้งหลาย. ยิ่งไปกว่านั้น พระคริสต์ทรงปรากฏในความล้ำค่าและความสูงศักดิ์ของพระองค์ดังที่มีเครื่องหมายเล็งโดยพระวรกายที่เหมือนเพทาย (ข้อ 6ก) เพื่อให้พลไพร่ของพระองค์ได้ชื่นชม. คำว่า “เพทาย” ศัพท์ในภาษาเฮ็บรายชี้ถึงหินล้ำค่าที่มีสีน้ำเงินเขียว หรือสีเหลือง ซึ่งเป็นเครื่องหมายเล็งว่าในการแปรสภาพเป็นรูปธรรมของพระคริสต์นั้น พระองค์ทรงศักดิ์สิทธิ์ (สีเหลือง), เต็มด้วยชีวิต (สีเขียว) และอยู่ฝ่ายสวรรค์ (สีน้ำเงิน). พระคริสต์ยังทรงปรากฏในความสว่างไสวของพระองค์เพื่อจะทรงฉายส่องแก่ผู้คน ดังที่มีเครื่องหมายเล็งโดยพระพักตร์ของพระองค์ซึ่งมีลักษณะที่ปรากฏเหมือนฟ้าแลบ (ข้อ 6ข) และสายพระเนตรที่ส่องสว่างของพระคริสต์เพื่อจะสืบค้นและพิพากษานั้นมีเครื่องหมายเล็งโดยพระเนตรของพระองค์ที่เป็นเหมือนคบเพลิง (ข้อ 6ค). นอกจากนั้น พระคริสต์ทรงปรากฏในประกายแห่งการงานและการเคลื่อนไหวของพระองค์ ดังที่มีเครื่องหมายเล็งโดยพระกรและพระบาทของพระองค์ที่เป็นเหมือนทองเหลือง (ข้อ 6ง). ประการสุดท้าย พระคริสต์ทรงปรากฏต่อดานิเอลในการตรัสอย่างเข้มแข็งของพระองค์เพื่อจะพิพากษาผู้คน ดังที่มีเครื่องหมายเล็งโดยเสียงคำตรัสของพระองค์ที่เป็นเหมือนเสียงฝูงชน (ข้อ 6จ). พระคริสต์ผู้นี้ทรงมีความล้ำค่า, มีคุณค่า, ครบถ้วน และครบสมบูรณ์. ในฐานะมนุษย์ พระองค์ก็คือศูนย์กลางและการแพร่หลายแห่งการเคลื่อนไหวของพระเจ้าบนแผ่นดินโลก เพื่อทำให้แผนการบริหารของพระองค์สำเร็จลุล่วง. เทียบ วว.1:13-16 และคำอธิบาย.

ดนอ. 10:5 ก ดนอ.12:6-7

ดนอ. 10:5 ข วว.1:13

ดนอ. 10:6 ก ยอค.1:16

ดนอ. 10:6 ข ยอค.1:14; มธ.28:3

ดนอ. 10:6 ค วว.1:14; 19:12

ดนอ. 10:6 ง ยอค.1:7; วว.1:15

ดนอ. 10:6 จ ยอค.1:24; วว.1:15

ดนอ. 10:7 1 เนื่องจากนิมิตของพระคริสต์นั้นอยู่ฝ่ายวิญญาณ ไม่ใช่ฝ่ายกายภาพ จึงมีเพียงดานิเอลเท่านั้นที่ได้เห็น ส่วนบรรดาผู้ที่พึ่งพาสายตาทางกายภาพนั้นไม่อาจมองเห็นได้. ในเรื่องการมองเห็นนิมิตของพระคริสต์นั้น มุมมองทางกายภาพใช้การไม่ได้เลย (เทียบ มธ.16:16-17; กจ.9:1-9; ฆต.1:15-16).

ดนอ. 10:7 ก 2พกษ.6:17; กจ.9:7

ดนอ. 10:8 1 แปลตามตรงคือ ถูกทำลายล้าง.

ดนอ. 10:10 ก ดนอ.9:21; วว.1:17

ดนอ. 10:11 1 หลังจากนิมิตเกี่ยวกับพระคริสต์แล้ว ทูตสวรรค์องค์หนึ่ง (อาจเป็นฆับรีเอล — 8:16; 9:21; เทียบ ลก.1:19, 26) ได้มาหาดานิเอลเพื่อตอบคำอธิษฐานของเขา (ข้อ 12). ทูตสวรรค์นั้นบอกดานิเอลว่า ตลอดยี่สิบเอ็ดวันที่ผ่านมา ท่านเองได้สู้รบกับเจ้าผู้พิทักษ์แห่งอาณาจักรเปอร์เซีย (ข้อ 13; เทียบ ข้อ 20ก) ซึ่งน่าจะเป็นวิญญาณชั่ว เป็นทูตสวรรค์ที่กบฏ ผู้ติดตามซาตานในการกบฏต่อพระเจ้า (วว. 12:4ก, 9ข) และได้รับมอบหมายจากซาตานให้ช่วยเหลือเปอร์เซีย. ดังนั้น ในระหว่างที่ดานิเอลกำลังอธิษฐานอยู่ตลอดวันเหล่านั้น การสู้รบฝ่ายวิญญาณก็กำลังเกิดขึ้นในสถานอากาศระหว่างวิญญาณสองฝ่าย ฝ่ายหนึ่งเป็นของซาตาน และอีกฝ่ายหนึ่งเป็นของพระเจ้า. วิญญาณชั่วอีกตนหนึ่ง คือเจ้าผู้พิทักษ์แห่งกรีก (ยาวาน) ก็กำลังจะมา (ข้อ 20ข). มีเพียงหัวหน้าทูตสวรรค์มิคาเอล ผู้เป็นเจ้าผู้พิทักษ์ที่สู้รบเพื่ออิสราเอลเท่านั้น ที่ร่วมสู้รบกับทูตสวรรค์องค์นั้นเพื่อต่อต้านวิญญาณชั่วเหล่านี้ (ข้อ 13, 21; เทียบ ยด.9). นอกจากนี้ ทูตสวรรค์ยังได้ยืนขึ้นเพื่อค้ำชูและเสริมกำลังกษัตริย์ดาระยาศคนมีเดียในปีแรกที่ท่านครอบครอง เพื่อให้ท่านได้รับอาณาจักร (11:1; 5:30-31). ทั้งหมดนี้บ่งชี้ว่าเบื้องหลังภาพเหตุการณ์ฝ่ายกายภาพนั้น มีการสู้รบฝ่ายวิญญาณ คือสงครามฝ่ายวิญญาณที่มองไม่เห็นกำลังดำเนินอยู่ (เทียบ อฟ.6:10-20) ดู ยซย.14:12 คำอธิบาย 1 ย่อหน้า 2.

ดนอ. 10:11 ก ดนอ.9:23

ดนอ. 10:12 ก ดนอ.9:3-4

ดนอ. 10:12 ข ดนอ.9:22-23; กจ.10:4, 31

ดนอ. 10:13 ก ดนอ.10:21; 12:1; ยด.9; วว.12:7

ดนอ. 10:20 1 หรือ กรีก.

ดนอ. 10:21 ก ดนอ.10:13; ยด.9; วว.12:7