ยะเอศเคล บทที่ 47

ยอค. 47:1 ก ยอล.3:18; ซคย.13:1; 14:8;ยฮ.7:38; วว.22:1

ยอค. 47:1 1ก น้ำในที่นี้เป็นเครื่องหมายเล็งถึงพระเจ้าตรีเอกภาพในฐานะที่เป็นน้ำแห่งชีวิต ซึ่งไหลออกมาจากนิรันดร์กาลเพื่อดับความกระหายของพลไพร่ของพระองค์ (ยนซ.2:10; อซด.17:6; 1กธ.10:4; บพส.36:8ข; 46:4; ซคย.14:8; ยฮ.4:14; 7:37-39; วว.22:1, 17). ปัจจัยที่ทำให้แม่น้ำนี้ไหลออกมาจากพระนิเวศน์คือ (1) การก่อสร้างและการสำเร็จครบถ้วนของพระนิเวศน์ (2) การดำเนินชีวิตของพลไพร่ตามแบบอย่าง, กฎบัญญัติ และบทบัญญัติของพระนิเวศน์ (43:10-11) (3) การปรนนิบัติของปุโรหิต (บทที่ 44) และ (4) การถวายเครื่องบูชาทั้งปวง (บทที่ 45—46). ปัจจัยเหล่านี้ยิ่งปรากฏอยู่ในคริสตจักร การไหลของพระเจ้าก็จะยิ่งหลั่งไหลออกมา.

ยอค. 47:1 2 การที่แม่น้ำไหลไปทางทิศตะวันออก ซึ่งเป็นทิศแห่งสง่าราศีของพระเจ้า (43:2) บ่งชี้ว่าแม่น้ำของพระเจ้าย่อมไหลไปในทิศทางแห่งสง่าราศีของพระเจ้าเสมอ. หากเราไม่ใส่ใจต่อสง่าราศีของพระเจ้า การหลั่งไหลที่อยู่ภายในเราก็จะถูกจำกัด.

ยอค. 47:1 3 แปลตามตรงคือ ด้านขวา. ในข้อ 2 ก็เช่นเดียวกัน. ด้านขวาเป็นเครื่องหมายเล็งถึงฐานะสูงสุด (เทียบ อฟ.1:20-22). การที่น้ำไหลออกมาจากด้านขวาบ่งชี้ว่า การหลั่งไหลขององค์พระผู้เป็นเจ้าต้องเป็นเอก.

ยอค. 47:1 4 การไหลอยู่ด้านข้างแท่นบูชาบ่งชี้ว่า การหลั่งไหลนั้นย่อมเกิดขึ้นผ่านการดำเนินการของกางเขนเสมอ (อซด.17:6; ยฮ.19:34).

ยอค. 47:3 1 ดู 40:3 และคำอธิบาย 1.

ยอค. 47:3 ก ยอค.40:3

ยอค. 47:3 2ก ดู 40:3 คำอธิบาย 2.

ยอค. 47:3 3 เลขหนึ่งพันเป็นเครื่องหมายเล็งถึงหน่วยที่ครบถ้วน (เทียบ บพส.84:10). ดังนั้นการวัดได้หนึ่งพันศอกจึงหมายถึงการวัดอย่างครบถ้วน. ความลึกของการหลั่งไหลที่อยู่ภายในเราขึ้นอยู่กับว่าเราได้รับการวัดโดยองค์พระผู้เป็นเจ้ามากเพียงใด (ข้อ 3-5). หากต้องการรับสุขการหลั่งไหลที่ลึกยิ่งขึ้น เราก็จำเป็นต้องถูกองค์พระผู้เป็นเจ้าทดสอบ, ตรวจสอบ, พิพากษา และถือครอง.
ดังที่การวัดสี่ครั้งในข้อ 3-5 บ่งชี้ไว้ การพิพากษาและการทดสอบขององค์พระผู้เป็นเจ้าที่มีต่อเราไม่ได้เกิดขึ้นเพียงครั้งเดียวก็สำเร็จเป็นนิตย์. เลขสี่เป็นเลขของสิ่งทรงสร้าง (1:5). การวัดสี่ครั้งในที่นี้บ่งชี้ว่า ในฐานะสิ่งทรงสร้าง เราจำเป็นต้องได้รับการพิพากษาและการทดสอบจากองค์พระผู้เป็นเจ้าอย่างถี่ถ้วน เราจึงจะถูกพระองค์ยึดครองอย่างครบบริบูรณ์.

ยอค. 47:5 ก บพส.78:16;ยฮ.7:38; วว.22:1

ยอค. 47:5 1 น้ำยิ่งลึก การเดินก็ยิ่งยากขึ้น. กรณีนี้บ่งชี้ว่า การหลั่งไหลแห่งพระคุณที่อยู่ภายในเรายิ่งลึกมากขึ้น เราก็ยิ่งทิ้งความพยายามของตนเอง, ละทิ้งทิศทางของตนเอง และยอมให้การหลั่งไหลนั้นนำพาเราไป.

ยอค. 47:6 ก ยอค.2:1

ยอค. 47:7 ก ยอค.47:12; วว.22:2

ยอค. 47:8 1 หรือ ทะเลตาย.

ยอค. 47:8 ก 2พกษ.2:19-22

ยอค. 47:8 2ก น้ำเค็มของทะเลตายจะได้รับการเยียวยารักษาโดยการไหลของแม่น้ำที่ออกมาจากพระนิเวศน์. กรณีนี้หมายความว่า ความตายจะถูกชีวิตกลืนไปเสีย.

ยอค. 47:9 1 แม่น้ำในที่นี้เป็นเครื่องหมายเล็งถึงแม่น้ำแห่งชีวิต (วว.22:1) ซึ่งทำให้ทุกสิ่งมีชีวิต.

ยอค. 47:9 2 การไหลของแม่น้ำของพระเจ้าก่อให้เกิดต้นไม้, ปลา และฝูงสัตว์ใช้ (ข้อ 7, 12, 9-10). ต้นไม้เกิดผลสำหรับเป็นอาหาร (ยนซ.2:9; วว.22:2), ปลาและชาวประมงมีไว้สำหรับการเพิ่มพูน (มธ.4:19) และน้ำพุสำหรับลูกแพะและลูกโค (ดูข้อ 10 คำอธิบาย 2 และ 3) มีไว้สำหรับการเลี้ยงดู (ยฮ.21:15-17). ในคริสตจักรนั้น ทุกสิ่งที่มีเครื่องหมายเล็งในที่นี้ล้วนขึ้นอยู่กับการหลั่งไหลแห่งชีวิต.

ยอค. 47:10 1 แปลตามตรงคือ มัน.

ยอค. 47:10 2 หมายถึง ต้นน้ำของลูกแพะ.

ยอค. 47:10 3 หมายถึง ต้นน้ำของลูกโคสองตัว.

ยอค. 47:10 4 หรือ ทะเลเมดิเตอร์เรเนียน.

ยอค. 47:11 1 สถานที่เหล่านี้ไม่ใช่ทั้งที่แห้งแล้งและไม่ใช่ทั้งที่มีน้ำไหลอยู่ ซึ่งเป็นเครื่องหมายเล็งถึงสถานการณ์ที่เต็มไปด้วยการประนีประนอมและความไม่ร้อนไม่เย็น. สถานการณ์เช่นนี้ไม่อาจได้รับการเยียวยารักษาโดยองค์พระผู้เป็นเจ้าได้ (วว.3:15-16). องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงปรารถนาและทรงเรียกร้องความเด็ดขาดของเรา (มธ.10:37; ลก.9:62; วว.22:11).

ยอค. 47:12 ก ยอค.47:7

ยอค. 47:12 ข บพส.1:3; ยรม.17:8

ยอค. 47:12 ค วว.22:2

ยอค. 47:13 1 พระวิหารซึ่งเป็นแบบเล็งถึงคริสตจักร (1กธ.3:16-17) เป็นผลลัพธ์ที่มาจากดินแดนซึ่งเป็นแบบเล็งถึงพระคริสต์ (ดู ยนซ.1:9 คำอธิบาย 1 และ พบญ.8:7 คำอธิบาย 1). คริสตจักรเป็นผลลัพธ์ที่มาจากการรับสุขความอุดมสมบูรณ์ของพระคริสต์ (ดู อฟ.1:23 คำอธิบาย 1 และ อฟ.3:10 คำอธิบาย 3). การฟื้นฟูดินแดนนั้นเป็นเครื่องหมายเล็งถึงการฟื้นฟูการรับสุขความอุดมสมบูรณ์ของพระคริสต์. ตัวของพระคริสต์เองไม่สามารถสูญหายได้ แต่พระคริสต์ที่อยู่ในประสบการณ์ของเรานั้นสามารถสูญหายไปได้ (ฆต.5:2-4). เมื่อดินแดนได้รับการฟื้นฟูแล้ว พระวิหารก็สามารถถูกก่อสร้างขึ้นบนดินแดนนั้นได้.

ยอค. 47:13 ก ยนซ.48:5; 1คนก.5:1; ยอค.48:4-5

ยอค. 47:14 ก ยนซ.12:7; 13:15; 15:7; 17:8; ยอค.20:28, 42

ยอค. 47:15 ก เทียบ อฤธ.34:2-12

ยอค. 47:15 1 หรือ ทะเลเมดิเตอร์เรเนียน. ข้อ 20 ก็เช่นเดียวกัน.

ยอค. 47:15 2 ตามฉบับเซ็บทัวจินต์ (เทียบ ข้อ 20) ข้อความภาษาเฮ็บรายอ่านว่า ทางเข้าเมืองเซดาด คือเมืองฮามัธ.

ยอค. 47:18 1 หรือ ทะเลตาย. แผ่นดินงามตั้งอยู่ระหว่างทะเลเมดิเตอร์เรเนียนทางตะวันตก (ข้อ 15) กับทะเลตายและแม่น้ำจอร์แดนทางตะวันออก. การที่แผ่นดินคะนาอันซึ่งเป็นที่สูง (20:40-42; 34:13-14; 37:22; พบญ.32:13) ถูกล้อมรอบด้วยน้ำนั้น บ่งชี้ว่าแผ่นดินนี้ถูกล้อมรอบด้วยความตาย. ดังนั้นแผ่นดินงามจึงเป็นแบบเล็งถึงพระคริสต์ผู้เป็นขึ้นที่ได้เป็นขึ้นและถูกยกขึ้นจากท่ามกลางคนตาย (เทียบ ยนซ.1:9). ดู อฤธ.34:12 คำอธิบาย 1.
ทางตอนเหนือของแผ่นดินงามไม่มีแม่น้ำเป็นเขตแดน แต่มีภูเขาเฮระโมนที่เป็นภูเขาสูง ซึ่งเป็นเครื่องหมายเล็งถึงฟ้าสวรรค์ที่มีน้ำค้างตกลงมา (บพส.133:3). แผ่นดินงามซึ่งเป็นที่สูงกับภูเขาเฮระโมนเป็นเครื่องหมายเล็งถึงพระคริสต์ผู้เป็นขึ้นที่ได้เสด็จสู่สวรรค์.

ยอค. 47:19 ก ยอค.48:28

ยอค. 47:22 ก เทียบ อฟ.2:19