ยะเอศเคล บทที่ 43

ยอค. 43:1 ก ยอค.10:19; 40:6; 44:1; 46:1

ยอค. 43:2 ก ยอค.11:23

ยอค. 43:2 1ก สง่าราศีขององค์พระผู้เป็นเจ้าได้กลับคืนสู่พระวิหาร เพราะการก่อสร้างพระวิหารนั้นสำเร็จครบถ้วนแล้ว. กรณีนี้บ่งชี้ว่าถ้าจะให้พระเจ้าแห่งสง่าราศีอาศัยอยู่ในคริสตจักร คริสตจักรก็ต้องถูกก่อสร้างขึ้นจนกลายเป็นที่ประทับของพระเจ้า (อฟ.3:14-21).

ยอค. 43:2 ข ยอค.1:24; วว.1:15

ยอค. 43:2 ค ยอค.10:4; วว.18:1

ยอค. 43:3 1 ข้อความภาษาเฮ็บราย อ่านว่า ข้าพเจ้า.

ยอค. 43:3 ก ยอค.1:4, 28; 8:4

ยอค. 43:4 ก ยอค.44:2; เทียบ ยอค.10:18-19

ยอค. 43:4 1 ประตูทางใต้และทางเหนือมีไว้เพื่อความสะดวกของพลไพร่ แต่ประตูที่หันไปทางตะวันออกไม่เพียงมีไว้เพื่อความสะดวกของพลไพร่เท่านั้น แต่ยังมีไว้เพื่อสง่าราศีขององค์พระผู้เป็นเจ้าด้วย. คริสตจักรต้องเปิดออกต่อสง่าราศีขององค์พระผู้เป็นเจ้า เพื่อสง่าราศีของพระองค์จะเข้ามาสู่คริสตจักรได้.

ยอค. 43:5 ก ยอค.3:12, 14; 8:3

ยอค. 43:5 ข 1พกษ.8:10-11; ยอค.44:4

ยอค. 43:5 1 ในที่นี้องค์พระผู้เป็นเจ้าไม่เพียงเสด็จกลับมายังแผ่นดินโลกเท่านั้น แต่ยิ่งกว่านั้นได้เสด็จกลับมายังพระนิเวศน์ที่ถูกก่อสร้างขึ้นของพระองค์. ถ้าจะให้องค์พระผู้เป็นเจ้าเสด็จกลับมายังแผ่นดินโลก พระองค์จำเป็นต้องมีคริสตจักรที่ถูกก่อสร้างขึ้นมาเป็นจุดยืนของพระองค์บนแผ่นดินโลก. ดู ฮาฆ.2:7 คำอธิบาย 1 ย่อหน้า 2.

ยอค. 43:6 ก ยอค.40:3

ยอค. 43:6 1ก มนุษย์ผู้นี้คือตัวขององค์พระผู้เป็นเจ้าเอง (ข้อ 7).

ยอค. 43:7 ก ยอค.2:1

ยอค. 43:7 ข บพส.99:1

ยอค. 43:7 1 พระที่นั่งมีไว้เพื่อการปกครอง, การบริหารปกครอง และอาณาจักรของพระเจ้า ส่วนฝ่าเท้าขององค์พระผู้เป็นเจ้ามีไว้เพื่อการเคลื่อนไหวของพระองค์บนแผ่นดินโลก. มีเพียงคริสตจักรที่ถูกก่อสร้างขึ้นเท่านั้นที่ให้องค์พระผู้เป็นเจ้ามีจุดยืนเพื่อการบริหารปกครองของพระองค์ (มธ.16:18-19) และเพื่อเคลื่อนไหวบนแผ่นดินโลก (กจ.13:1-3). ยิ่งกว่านั้น คริสตจักรยังเป็นสถานที่ซึ่งองค์พระผู้เป็นเจ้าสามารถประทับเพื่อการพักสงบและความอิ่มหนำของพระองค์ (1ตธ.3:15).

ยอค. 43:7 ค 1คนก.28:2; บพส.99:5

ยอค. 43:7 2 การล่วงประเวณีในที่นี้หมายถึงการกราบไหว้รูปเคารพ (16:15-21; 23:30).

ยอค. 43:7 ง อซด.29:45; บพส.68:16; 132:14; ยอล.3:17

ยอค. 43:10 1 องค์พระผู้เป็นเจ้าไม่ได้ทรงกำชับยะเอศเคลให้สอนกฎบัญญัติและพระบัญญัติสิบประการแก่พลไพร่ของพระเจ้า เหมือนกับที่พระองค์ทรงกำชับโมเซ. ทว่าพระองค์ทรงบอกให้ยะเอศเคลสำแดงพระนิเวศน์ของพระเจ้าแก่พลไพร่ (ข้อ 10-12). พระเจ้าทรงมุ่งหมายที่จะตรวจสอบการดำเนินชีวิตและการประพฤติของพลไพร่ชาวอิสราเอลโดยมีพระนิเวศน์ของพระองค์ คือที่พำนักของพระองค์เป็นกฎและแบบอย่าง. การงาน, การประพฤติ และตัวตนของพลไพร่ของพระเจ้าต้องสอดคล้องกับพระวิหารของพระเจ้าตามรูปแบบ, แบบอย่าง, กฎบัญญัติ และบทบัญญัติดังรายละเอียดที่แสดงไว้ในบทที่ 40—48. กรณีนี้หมายความว่าสิ่งที่เราเป็นและสิ่งที่เราทำทั้งหมดต้องถูกวัด ถูกทดสอบโดยพระนิเวศน์ของพระเจ้า ซึ่งก็คือคริสตจักร (1ตธ.3:15).

ยอค. 43:11 ก ฮร.8:5

ยอค. 43:12 1 การอยู่บนภูเขาคือการอยู่ในการเป็นขึ้นและอยู่ในฐานะของการเสด็จสู่สวรรค์. กรณีนี้บ่งชี้ว่าการดำเนินชีวิตคริสตจักรจะต้องอยู่บนที่สูง ซึ่งก็คืออยู่บนยอดภูเขา (อฟ.2:5-6). คริสตจักรยังต้องแยกบริสุทธิ์คือ ถูกแบ่งแยกออกมาและแบ่งแยกบริสุทธิ์จากทุกสิ่งที่เป็นฝ่ายโลก (1กธ.3:17).
กฎบัญญัติแห่งพระนิเวศน์ของพระเจ้ามีความเกี่ยวข้องกับลักษณะเฉพาะของพระเจ้า. พระเจ้าทรงเป็นพระเจ้าผู้สูงส่ง ซึ่งก็คืออยู่ในการเป็นขึ้นและเสด็จสู่สวรรค์ และพระองค์ทรงเป็นพระเจ้าผู้แยกบริสุทธิ์ด้วย. ทำนองเดียวกัน ในด้านฐานะนั้น คริสตจักรก็สูงส่ง และในด้านเนื้อแท้นั้น คริสตจักรก็แยกบริสุทธิ์ที่สุด. หากในการดำเนินชีวิตคริสตจักรของเรา เราอยู่ในการเป็นขึ้นและในฐานะของการเสด็จสู่สวรรค์และหากเราเป็นผู้ที่แยกบริสุทธิ์ที่สุด เราก็สามารถกลายเป็นที่พำนักของพระเจ้าได้.

ยอค. 43:13 ก 2คนก.4:1

ยอค. 43:13 ข ยอค.40:5; 41:8

ยอค. 43:13 1 ดู 40:5 คำอธิบาย 2.

ยอค. 43:13 2 ถ้าพิจารณาตามนิมิตของยะเอศเคล แท่นบูชามีสี่ชั้น โดยวางซ้อนกันขึ้นไปทีละชั้น ได้แก่ ฐาน (ส่วนล่างสุด), คิ้วผนังแท่นเล็ก (ชั้นล่าง), คิ้วผนังแท่นใหญ่ และเตาเผา. เลขหนึ่งในความสูงของฐานแท่นบูชาเป็นเครื่องหมายเล็งถึงพระเจ้าองค์เดียว และบ่งชี้ว่าพระเจ้าทรงเป็นฐานของแท่นบูชา กล่าวคือกางเขนซึ่งมีแท่นบูชาเป็นแบบเล็งนั้นได้เริ่มต้นขึ้นโดยพระเจ้า (กจ.2:23 และคำอธิบาย 1). เลขสองในความสูงของคิ้วผนังแท่นเล็ก (ข้อ 14) ไม่เพียงเป็นเครื่องหมายเล็งถึงพยานเท่านั้น แต่ยังเครื่องหมายเล็งถึงพระคริสต์ ซึ่งเป็นพระภาคที่สองของพระเจ้าตรีเอกภาพผู้ทรงเป็นพยานของพระเจ้า (วว.1:5ก). เลขสี่ในความสูงของคิ้วผนังแท่นใหญ่ (ข้อ 14) และเตาเผา (ข้อ 15) เครื่องหมายเล็งถึงสิ่งทรงสร้างทั้งหลาย (1:5). เลขสิบสองในความกว้างและความยาวของเตาเผา (ข้อ 16) ประกอบขึ้นจากหกคูณสอง หรือสามคูณสี่ โดยเลขหกเป็นเครื่องหมายเล็งถึงมนุษย์ซึ่งถูกเนรมิตสร้างในวันที่หก และเลขสามเป็นเครื่องหมายเล็งถึงพระเจ้าตรีเอกภาพ. ดังนั้นขนาดต่างๆ ของแท่นบูชาทั้งสี่ชั้นจึงเป็นเครื่องหมายเล็งว่าความตายของพระคริสต์นั้นครอบคลุมสรรพสิ่ง ซึ่งมีความเกี่ยวข้องกับพระเจ้า, มนุษย์ และสิ่งทรงสร้างทั้งปวง (กจ.20:28; รม.6:6; กซ.1:15).

ยอค. 43:13 3 ในแต่ละชั้นของแท่นบูชามีริมขอบที่ยื่นออกไป พร้อมทั้งมีขอบที่ยกสูงขึ้นเพื่อรองรับสิ่งต่างๆ. กรณีนี้บ่งชี้ว่าการตายของพระคริสต์บนกางเขนนั้นสามารถค้ำชูและรวมทุกสิ่งไว้ได้ (เทียบ กซ.1:20 คำอธิบาย 1 และ ฮร.2:9 คำอธิบาย 3).

ยอค. 43:15 1 เชิงงอนเป็นเครื่องหมายเล็งถึงกำลังและอำนาจ. เชิงงอนบนแท่นบูชาซึ่งหันไปยังสี่มุมของแผ่นดินโลกนั้นเป็นเครื่องหมายเล็งถึงอำนาจแห่งกางเขนของพระคริสต์ที่สามารถแผ่ไปถึงสี่มุมโลก. ดู อซด.27:2 คำอธิบาย 1.

ยอค. 43:16 1 เลขสิบสอง (ซึ่งเป็นเลขของกรุงเยรูซาเล็มใหม่ — วว.21:12, 14, 16-17, 21; 22:2) ประกอบขึ้นจากสามคูณสี่ โดยเลขสามเป็นเครื่องหมายเล็งถึงพระเจ้าตรีเอกภาพ และเลขสี่เป็นเครื่องหมายเล็งถึงมนุษย์ในฐานะที่เป็นสิ่งทรงสร้าง (1:5). ดังนั้นเลขสิบสองจึงเป็นเครื่องหมายเล็งถึงพระเจ้าตรีเอกภาพที่ผสมกลมกลืนกับมนุษย์. ความตายที่ครอบคลุมสรรพสิ่งของพระคริสต์ พร้อมทั้งการเป็นขึ้นที่มีชัยชนะเหนือทุกสิ่งของพระองค์ ได้ทำให้การผสมกลมกลืนระหว่างพระเจ้ากับมนุษย์ในพระคริสต์สำเร็จครบถ้วน โดยได้นำสภาพมนุษย์ของพระคริสต์เข้าสู่ฐานะแห่งบุตรอันศักดิ์สิทธิ์ (รม.1:3-4 และ ข้อ 4 คำอธิบาย 1).

ยอค. 43:17 1 ดูข้อ 13 คำอธิบาย 3.

ยอค. 43:17 ก อซด.20:26

ยอค. 43:17 2 ทิศตะวันออก ซึ่งเป็นทิศที่หันไปทางดวงตะวันขึ้นนั้นเป็นเครื่องหมายเล็งถึงสง่าราศีขององค์พระผู้เป็นเจ้า (43:2). การที่บันไดของแท่นบูชาหันไปทางทิศตะวันออกนั้นบ่งชี้ว่า กางเขนชี้ไปยังสง่าราศีของพระเจ้าเสมอ และนำไปสู่สง่าราศีของพระเจ้าเสมอ (เทียบ ยฮ.12:23-24 และคำอธิบาย; 17:1 และคำอธิบาย).

ยอค. 43:18 1 แท่นบูชา ซึ่งเป็นเครื่องหมายเล็งถึงกางเขนของพระคริสต์นั้นเป็นสถานที่ซึ่งพลไพร่ของพระเจ้าได้รับการไถ่ (ชำระให้บริสุทธิ์) และถวายตัวแด่พระเจ้า (ดู ยนซ.12:7 คำอธิบาย 3). ถ้าพิจารณาตามบันทึกในข้อ 18-27 ต้องใช้เวลาเจ็ดวันเพื่อพลไพร่จะได้รับการชำระให้บริสุทธิ์. พวกเขาต้องถวายเครื่องบูชาไถ่บาปพร้อมด้วยเลือดที่ทำการไถ่ทุกวันเป็นเวลาเจ็ดวัน (ข้อ 25-26). จากนั้นในวันที่แปด ซึ่งเป็นวันแห่งการเป็นขึ้น พวกเขาต้องถวายตัวเองโดยถวายเครื่องเผาบูชา. หลังจากถวายเครื่องเผาบูชาแล้ว พวกเขาก็ได้รับสุขเครื่องบูชาสันติสุขเป็นงานเลี้ยงร่วมกับองค์พระผู้เป็นเจ้าและพลไพร่ของพระองค์ (ข้อ 27). กรณีนี้บ่งชี้ว่า หลังจากการชำระให้บริสุทธิ์แล้ว พลไพร่ขององค์พระผู้เป็นเจ้าก็เป็นที่ยินดีรับไว้ของพระองค์ เพื่อกลายเป็นความอิ่มหนำของพระองค์ และร่วมงานเลี้ยงกับพระองค์. ในเรื่องเกี่ยวกับเครื่องบูชาไถ่บาป, เครื่องเผาบูชา และเครื่องบูชาสันติสุข ดูคำอธิบายใน ลวต.1, 3 และ 4.

ยอค. 43:18 ก ลวต.1:5

ยอค. 43:19 ก อซด.29:10-12; ลวต.8:14-15; ยอค.45:18-19

ยอค. 43:20 ก อซด.29:12, 36

ยอค. 43:21 ก อซด.29:14

ยอค. 43:24 ก ลวต.2:13

ยอค. 43:25 ก อซด.29:35-36; ลวต.8:33

ยอค. 43:26 1 แปลตามตรงคือ เติมเต็มมือทั้งสอง.

ยอค. 43:27 ก ลวต.9:1