ยะเอศเคล บทที่ 19

ยอค. 19:1 ส่วนเจ้า จงร้องบทคร่ำครวญเพื่อบรรดาเจ้านายของอิสราเอล

ยอค. 19:2 กล่าวว่า มารดาของเจ้าเป็นอย่างไรหนอ? เป็นสิงโตตัวเมียที่อยู่ท่ามกลางพวกสิงโต. นางหมอบอยู่ท่ามกลางพวกสิงโตหนุ่ม และเลี้ยงดูลูกๆ ของนาง.

ยอค. 19:3 เมื่อนางเลี้ยงลูกสิงโตกตัวหนึ่งให้เติบโตขึ้น มันกลายเป็นสิงโตหนุ่ม มันฝึกหัดจับเหยื่อ และมันกลืนกินคน.

ยอค. 19:4 บรรดาประชาชาติได้ยินเรื่องของมัน มันถูกจับได้ในหลุมพรางของพวกเขา พวกเขากเอาขอเกี่ยวมัน นำมายังดินแดนอียิปต์.

ยอค. 19:5 เมื่อนางเห็นว่าคอยนานแล้ว และความหวังของนางหมดไป นางก็เอาลูกมากอีกตัวหนึ่ง เลี้ยงมันให้เป็นสิงโตหนุ่ม.

ยอค. 19:6 มันไปๆ มาๆ ท่ามกลางพวกสิงโต และมันกลายเป็นสิงโตหนุ่ม และมันฝึกหัดจับเหยื่อ มันกัดกินคน.

ยอค. 19:7 มัน1ทำลายบรรดาป้อมปราการของเขา และทำให้เมืองทั้งหลายของพวกเขาร้างเปล่า เมื่อได้ยินเสียงคำรามของมัน ดินแดนและความบริบูรณ์ที่อยู่ในนั้นก็หวาดผวา.

ยอค. 19:8 แล้วบรรดาประชาชาติรอบๆ ก็ต่อสู้มันจากมณฑลทั้งหมด เขาทั้งหลายกางตาข่ายออกคลุมมัน มันก็ถูกจับอยู่ในหลุมพรางของพวกเขา.

ยอค. 19:9 พวกเขาเอาขอเกี่ยวมันไปขังไว้ในกรง และกนำมันมายังกษัตริย์แห่งบาบิโลน นำมันไปไว้ในที่กำบังเข้มแข็ง เพื่อไม่ให้ได้ยินเสียงของมันอีกบนภูเขาแห่งอิสราเอล.

ยอค. 19:10 มารดาของเจ้าเป็นเหมือนกต้นองุ่นที่อยู่ใน1สวนองุ่นของเจ้า เอามาปลูกไว้ริมน้ำ มีผลดกและมีกิ่งก้านมากมาย เพราะมีน้ำเหลือล้นบริบูรณ์.

ยอค. 19:11 มันมีกิ่งก้านที่แข็งแรงสำหรับเป็นคทาของผู้ที่ปกครอง มันชูขึ้นสูงท่ามกลางกิ่งก้านที่หนาทึบ ใครๆ ก็เห็นความสูงเด่นของมัน เพราะกิ่งก้านมากมายของมัน.

ยอค. 19:12 แต่ว่ามันถูกถอนออกด้วยความโกรธ ถูกโยนทิ้งลงบนพื้นดิน ลมตะวันออกทำให้ผลของมันเหี่ยวแห้งไป กิ่งที่แข็งแรงก็หักและเหี่ยวไป กไฟก็ผลาญมันเสีย.

ยอค. 19:13 บัดนี้มันถูกปลูกในป่ากันดาร ในดินแดนที่แห้งแล้งและกันดารน้ำ

ยอค. 19:14 ไฟออกมาจากกิ่งนั้น เผาผลาญกิ่งก้านอื่นๆ และผลจนหมด กจนไม่มีเหลือกิ่งที่แข็งแรงพอจะเป็นคทาของผู้ปกครองได้อีก. นี่เป็นบทคร่ำครวญและได้ใช้เป็นบทคร่ำครวญแล้ว.