ยะเอศเคล บทที่ 15
ง. ตำหนิติเตียนบรรดาผู้อยู่อาศัยในกรุงเยรูซาเล็มในฐานะที่เป็นต้นองุ่น
15:1-8
15:1-8
ยอค. 15:1 พระคำของพระยะโฮวามาถึงข้าพเจ้าอีกว่า
ยอค. 15:2 ก บุตรมนุษย์เอ๋ย ไม้ของ1ต้นองุ่น[ดี]กว่าไม้[อื่น]ทั้งหมดอย่างไร? กิ่งองุ่น[ดี]กว่าหมู่ต้นไม้ในป่าอย่างไร?
ยอค. 15:3 [เขา]นำไม้จากต้นองุ่นไปทำอะไรได้หรือ? [คน]เอามันไปทำขอสำหรับแขวนภาชนะหรือ?
ยอค. 15:4 แน่ทีเดียว มันถูกทิ้งให้เป็นกฟืนก่อไฟ ไฟไหม้ปลายทั้งสองข้าง แล้วตรงกลางกลายเป็นถ่าน จะใช้ประโยชน์อะไรได้หรือ?
ยอค. 15:5 แน่ทีเดียว เมื่อมันครบถ้วนดีอยู่ก็ยังไม่อาจใช้ทำอะไรได้ ยิ่งกว่านั้น เมื่อมันถูกไฟไหม้ แล้วกลายเป็นถ่าน จะใช้ทำอะไรได้อีกหรือ!
ยอค. 15:6 เพราะฉะนั้น องค์พระยะโฮวาเจ้าตรัสดังนี้ว่า ไม้ของกต้นองุ่นซึ่งอยู่ท่ามกลางหมู่ต้นไม้ในป่า ซึ่งเราทิ้งให้เป็นฟืนก่อไฟอย่างไร เราก็จะทิ้งให้ผู้ที่อาศัยในเยรูซาเล็มเป็นอย่างนั้นด้วย.
ยอค. 15:7 เราจะตั้งหน้าต่อสู้เขาทั้งหลาย แม้พวกเขาจะหนีออกจากไฟ ไฟก็ยังจะเผาผลาญเขา และเมื่อเราตั้งหน้าต่อสู้เขา เจ้าจะกรู้ว่าเราคือยะโฮวา.
ยอค. 15:8 เราจะกระทำให้ดินแดนนั้นร้างเปล่าไป เพราะเขาได้ประพฤติอย่างไม่สัตย์ซื่อ องค์พระยะโฮวาเจ้าตรัสดังนี้แหละ.
คำอธิบาย ยะเอศเคล บทที่ 15
ยอค. 15:2 ก ยอค.2:1
ยอค. 15:2 1 อิสราเอลเป็นต้นองุ่นของพระเจ้าเพื่อมาทำให้แผนการบริหารของพระองค์สำเร็จสมบูรณ์. ในพระคัมภีร์นั้น ต้นองุ่นเป็นเครื่องหมายเล็งถึงพลไพร่ของพระเจ้าที่อยู่ภายใต้การดูแลของพระองค์และอยู่ในการเข้าสนิทกับพระองค์ (ยฮ.15:1-8). การเข้าสนิทนี้ก่อให้เกิดการไหลออกของชีวิตอันศักดิ์สิทธิ์ในการบังเกิดผล ซึ่งก่อให้เกิดเหล้าองุ่นเพื่อทำให้ทั้งพระเจ้าชื่นพระทัยและทำให้มนุษย์ชื่นใจ (วนฉ.9:13). อย่างไรก็ตาม อิสราเอลที่ตกต่ำกลับก่อกำเนิดต้นหนามและหญ้าหนามขึ้น (2:6; เทียบ ยซย.5:1-7).
ยอค. 15:4 ก ยฮ.15:6
ยอค. 15:6 ก เทียบ บพส.80:8-16; ยซย.5:1-7; ยรม.2:21; ฮซอ.10:1
ยอค. 15:7 ก ยอค.6:7
