การงานบรรณกิจของห้องสมุดกิตติคุณแห่งประเทศไทย
หากท่านต้องการมีส่วนในการงานบรรณกิจของห้องสมุดกิตติคุณแห่งประเทศไทย
ท่านสามารถมอบถวายทรัพย์โดยโอนเงินเข้าบัญชีของห้องสมุด:
ธนาคารกสิกรไทย สาขาพาราไดซ์ พาร์ค
ชื่อบัญชี: นายปิยะ ตั้งเสรีมั่นคง และ
นางสุมิตรา อดุลประวิตรชัย และ
นางสาวทานาธิบดี ชูมณี
เลขที่บัญชี: 218-3-99941-1

รบกวนส่งสลิปการโอนมาที่ Line ID: @gospelbookroom

ยะเอศเคล บทที่ 14

ค. ตำหนิติเตียนบรรดาผู้อาวุโสที่กราบไหว้รูปเคารพ
14:1-23
ยอค. 14:1 พวกผู้อาวุโสของอิสราเอลบางคนมาหาข้าพเจ้า และนั่งอยู่ต่อหน้าข้าพเจ้า.
ยอค. 14:2 แล้วพระคำของพระยะโฮวามาถึงข้าพเจ้าว่า
ยอค. 14:3 กบุตรมนุษย์เอ๋ย คนเหล่านี้ได้1ตั้งรูปเคารพของพวกเขาไว้ในใจ และวางหินที่ทำให้สะดุดล้มไปในความบาปชั่วของเขาไว้ข้างหน้าเขา. เราควรจะยอมให้พวกเขาถามเราหรือ?
ยอค. 14:4 เพราะฉะนั้น จงพูดกับพวกเขาและกล่าวกับเขาว่า องค์พระยะโฮวาเจ้าตรัสดังนี้ว่า คนหนึ่งคนใดในวงศ์วานอิสราเอลที่ตั้งรูปเคารพของเขาไว้ในใจ และวางหินที่ทำให้สะดุดล้มไปในความบาปชั่วไว้ข้างหน้าเขา แล้วมาหาผู้เผยพระวจนะ เราคือยะโฮวาจะตอบสนองเขาในเรื่องนี้ตามรูปเคารพมากมายของเขานั้น
ยอค. 14:5 เพื่อเราจะได้ยึดใจของวงศ์วานอิสราเอลผู้เหินห่างจากเราเนื่องด้วยรูปเคารพทั้งหมดของเขา.
ยอค. 14:6 เพราะฉะนั้น จงพูดกับวงศ์วานอิสราเอลว่า องค์พระยะโฮวาเจ้าตรัสดังนี้ว่า จงกลับใจและหันออกจากรูปเคารพของพวกเจ้าเสีย และจงหันหน้าของพวกเจ้าออกจากสิ่งน่าสะอิดสะเอียนทั้งหมดของเจ้า
ยอค. 14:7 เพราะว่าคนหนึ่งคนใดในวงศ์วานอิสราเอล หรือในพวกคนต่างแดนที่ค้างแรมอยู่ในอิสราเอล ซึ่งแยกตัวเขาจากเรา และตั้งรูปเคารพของเขาไว้ในใจของเขา และวางหินที่ทำให้สะดุดล้มไปในความบาปชั่วไว้ข้างหน้าเขา แล้วยังมาหาผู้เผยพระวจนะเพื่อขอถามเขาเกี่ยวกับเรา เราคือยะโฮวาจะตอบสนองเขาด้วยตัวเราเอง
ยอค. 14:8 และเราจะตั้งหน้าของเราต่อสู้คนนั้น เราจะทำให้เขาเป็นเครื่องหมายและเป็นคำอุปมาอุปไมย และเราจะตัดเขาเสียจากท่ามกลางพลไพร่ของเรา แล้วเจ้าจะกรู้ว่าเราคือยะโฮวา
ยอค. 14:9 แต่ถ้าผู้เผยพระวจนะถูกชักจูงให้กล่าวคำหนึ่งคำใด เราคือยะโฮวาได้ชักจูงผู้เผยพระวจนะคนนั้น และเราจะเหยียดมือของเราออกต่อสู้เขา และจะทำลายเขาจากท่ามกลางอิสราเอลพลไพร่ของเรา.
ยอค. 14:10 เขาทั้งหลายจะต้องแบกรับความบาปชั่วของเขา ความบาปชั่วของผู้เผยพระวจนะเป็นอย่างไร ความบาปชั่วของผู้ที่มาถามก็เป็นเช่นนั้นเหมือนกัน
ยอค. 14:11 เพื่อว่าวงศ์วานอิสราเอลจะไม่กหลงทางไปจากเราอีก และจะไม่ทำตัวให้มลทินด้วยการล่วงละเมิดทุกอย่างของเขาอีก แต่เขาทั้งหลายจะเป็นขพลไพร่ของเรา และเราจะเป็นพระเจ้าของเขา องค์พระยะโฮวาเจ้าตรัสดังนี้แหละ.
ยอค. 14:12 แล้วพระคำของพระยะโฮวามาถึงข้าพเจ้าว่า
ยอค. 14:13 บุตรมนุษย์เอ๋ย เมื่อดินแดนหนึ่งกระทำบาปต่อเราโดยประพฤติอย่างไม่สัตย์ซื่อ และเราเหยียดมือของเราออกต่อสู้ดินแดนนั้น และ1ตัดขาดไปซึ่งอาหารของดินแดนนั้น ทั้งส่งการกันดารอาหารมาที่ดินแดนนั้น และตัดมนุษย์และสัตว์ออกเสียจากดินแดนนั้น
ยอค. 14:14 ถึงแม้ว่าคนทั้งสามนี้ คือกโนฮา ขดานิเอล และคโยบจะอยู่ในงท่ามกลางนั้น พวกเขาจะช่วย[ได้แต่]ชีวิตของตัวเองให้รอดพ้นด้วยความชอบธรรมของเขา องค์พระยะโฮวาเจ้าตรัสดังนี้แหละ.
ยอค. 14:15 ถ้าเราทำให้สัตว์ป่าผ่านเข้าไปในดินแดนนั้น แล้ว1ทำลายผู้ที่อาศัยในนั้นให้หมดไป จนกลายเป็นที่ร้างเปล่าเนื่องด้วยไม่มีผู้คนเดินผ่านเพราะสัตว์นั้น
ยอค. 14:16 องค์พระยะโฮวาเจ้าตรัสดังนี้ว่า เรามีชีวิตอยู่แน่ฉันใด [แม้]คนทั้งสามนี้อยู่ในท่ามกลางนั้น พวกเขาก็ไม่อาจช่วยบุตรชายหรือบุตรสาวให้รอดพ้นได้ เฉพาะพวกเขาเท่านั้นจะรอดพ้นไปได้ แต่ดินแดนนั้นจะร้างเปล่า
ยอค. 14:17 หรือ[ถ้า]เรานำดาบมาเหนือดินแดนนั้น แล้วกล่าวว่า ให้ดาบผ่านข้ามดินแดนนั้น เราจะตัดมนุษย์และสัตว์ออกเสียจากดินแดนนั้น
ยอค. 14:18 องค์พระยะโฮวาเจ้าตรัสดังนี้ว่า เรามีชีวิตอยู่แน่ฉันใด แม้คนทั้งสามนี้จะอยู่ในท่ามกลางนั้น พวกเขาก็ไม่อาจช่วยบุตรชายหรือบุตรสาวให้รอดพ้นได้ เฉพาะพวกเขาเท่านั้นจะรอดพ้นไปได้
ยอค. 14:19 หรือ[ถ้า]เราส่งโรคระบาดเข้ามาในดินแดนนั้น และเทความโกรธของเราออกเหนือดินแดนนั้นด้วยการนองเลือด เพื่อตัดมนุษย์และสัตว์ออกเสียจากดินแดนนั้น
ยอค. 14:20 องค์พระยะโฮวาเจ้าตรัสดังนี้ว่า เรามีชีวิตอยู่แน่ฉันใด แม้ว่าโนฮา ดานิเอลและโยบอยู่ท่ามกลางนั้น พวกเขาก็ไม่อาจช่วยบุตรชายและบุตรสาวให้รอดพ้นได้ พวกเขาจะช่วย[ได้แต่]ชีวิตของตัวเองให้รอดพ้นด้วยความชอบธรรมของเขา.
ยอค. 14:21 เพราะองค์พระยะโฮวาเจ้าตรัสดังนี้ว่า ยิ่งกว่านั้นสักเท่าใด เมื่อเราส่ง1กการพิพากษาร้ายแรงทั้งสี่ประการของเราคือ ดาบ การกันดารอาหาร สัตว์ป่า และโรคระบาดมาเหนือเยรูซาเล็ม เพื่อตัดมนุษย์และสัตว์ออกเสียจากเมืองนั้น!
ยอค. 14:22 แต่จะมีกคนที่เหลืออยู่ในนั้น บุตรชายและบุตรสาวทั้งหลายของเขาจะถูกนำออกมา. เขาทั้งหลายออกมายังพวกเจ้า และพวกเจ้าจะเห็นวิถีทางและการกระทำของพวกเขา แล้วพวกเจ้าจะได้รับการปลอบโยนในเรื่องภัยพิบัติซึ่งเราได้นำมาเหนือเยรูซาเล็ม คือทุกสิ่งที่เรานำมาเหนือเมืองนั้น.
ยอค. 14:23 คนเหล่านั้นจะปลอบโยนพวกเจ้า เมื่อเจ้าได้เห็นวิถีทางและการกระทำของพวกเขาแล้ว แล้วเจ้าจะทราบว่า เราไม่ได้ทำสิ่งต่างๆ ที่เราได้ทำแล้วในเมืองนั้นโดยไร้เหตุ องค์พระยะโฮวาเจ้าตรัสดังนี้แหละ.

คำอธิบาย ยะเอศเคล บทที่ 14

ยอค. 14:3 ก ยอค.2:1
ยอค. 14:3 1 รูปเคารพในใจของเราคือสิ่งใดก็ตามที่อยู่ภายในเรา ซึ่งเรารักมากกว่าองค์พระผู้เป็นเจ้า และมาแทนที่องค์พระผู้เป็นเจ้าในชีวิตของเรา (1ยฮ.5:21 และคำอธิบาย 3 ย่อหน้า 1). ผู้ที่ตั้งรูปเคารพไว้ในใจย่อมเหินห่างจากองค์พระผู้เป็นเจ้าด้วยรูปเคารพเหล่านั้น (ข้อ 5). ทุกคนที่มีรูปเคารพอยู่ภายในพวกเขา แต่ยังแสวงหาพระเจ้าทางภายนอกนั้นย่อมไม่อาจพบพระองค์ได้ (ข้อ 3; เทียบ ยรม.29:13)
ยอค. 14:8 ก ยอค.6:7
ยอค. 14:11 ก ยอค.44:10; 2ปต.2:15
ยอค. 14:11 ข ยอค.11:20; 37:27
ยอค. 14:13 1 แปลตามตรงคือ หักไม้เท้าแห่งอาหาร.
ยอค. 14:14 ก ยนซ.6:8; 7:1; 8:20-21; ฮร.11:7
ยอค. 14:14 ข ยอค.28:3; ดนอ.9:23; 10:11
ยอค. 14:14 ค โยบ 1:5; 42:8-9
ยอค. 14:14 ง ยอค.14:16, 18, 20; เทียบ ยรม.15:1
ยอค. 14:15 1 หรือ พรากบุตรหลานของมันไป.
ยอค. 14:21 ก วว.6:8
ยอค. 14:21 1ก ปัจจัยทั้งสี่ประการที่กล่าวไว้ในที่นี้และใน 5:17 ซึ่งพระเจ้าได้ทรงใช้ในการพิพากษาพลไพร่ของพระองค์ในพันธสัญญาเดิมนั้นเป็นแบบเล็งถึงปัจจัยที่พระเจ้าทรงใช้ในการพิพากษาผู้ที่พระองค์ทรงเลือกสรรในพันธสัญญาใหม่ที่ได้ตกต่ำไป ซึ่งก็คือคริสตจักร (1ปต. 4:17): ความขัดแย้ง (ดาบ), การขาดแคลนอาหารฝ่ายวิญญาณ (การกันดารอาหาร), โรคฝ่ายวิญญาณ (โรคระบาด) และคนชั่วร้าย (สัตว์ป่า—เทียบ กจ.20:29). ผลลัพธ์ของการพิพากษาของพระเจ้าที่มีต่ออิสราเอล ซึ่งเป็นผู้ที่พระองค์ทรงเลือกสรรที่ได้ตกต่ำไป มีดังนี้: (1) การสูญเสียแผ่นดินงาม (ข้อ 15; 7:21; 2คนก.36:9-10, 17, 20; ยรม.52:15) ซึ่งเป็นแบบเล็งถึงการสูญเสียการรับสุขที่มีต่อพระคริสต์ (ฆต.5:2-4); (2) การละไปของสง่าราศีขององค์พระผู้เป็นเจ้า (9:3; 11:22-23) ซึ่งเป็นเครื่องหมายเล็งว่าการปรากฏเป็นที่ประจักษ์ของพระเจ้าได้ละไปจากคริสตจักร (วว.2:5; เทียบ 1ตธ.3:15-16; 1กธ.14:25); และ (3) การที่พระวิหารถูกทำลายและเมืองถูกเผา (33:21; 2คนก.36:19; ยรม. 52:12-14) ซึ่งเป็นเครื่องหมายเล็งว่าคริสตจักรไม่ใช่ที่ประทับของพระเจ้าและอาณาจักรของพระเจ้าอีกต่อไป (เทียบ อฟ.2:20-22; รม.14:17).
ยอค. 14:22 ก ยซย.10:20; ยอค.6:8
สารบัญ