บทเพลงร้องทุกข์ของยิระมะยา บทที่ 5
V. บทเพลงร้องทุกข์บทที่ห้า — บทเพลงร้องทุกข์ในฐานะคำอธิษฐานเพื่อพลไพร่ที่บริสุทธิ์ ซึ่งเป็นบทสรุปของบทเพลงร้องทุกข์บทที่สี่
5:1-22
5:1-22
พรท.
5:1 กโอ พระยะโฮวา ขอทรงระลึกถึงสิ่งที่เกิดขึ้นแก่ข้าพเจ้าทั้งหลาย ขอโปรดทอดพระเนตรและมองดูการด่าประณามที่พวกข้าพเจ้าได้รับ.
พรท.
5:2 กมรดกของพวกข้าพเจ้ากลับเป็นของคนแปลกหน้า บ้านเรือนของพวกข้าพเจ้าเป็นของพวกต่างชาติ.
พรท.
5:3 พวกข้าพเจ้าเป็นลูกกำพร้าพ่อ และแม่ของข้าพเจ้าเป็นดั่งหญิงม่าย.
พรท.
5:4 น้ำก็ต้องจ่ายเงินซื้อเขาดื่ม ฟืนก็ต้องจ่ายราคาซื้อเขาใช้.
พรท.
5:5 ผู้ไล่ล่าก็อยู่บนคอของเรา เราทั้งอ่อนเปลี้ยและไม่ได้พักเลย.
พรท.
5:6 พวกข้าพเจ้า1ยอมจำนนต่อกอียิปต์และอัสซีเรีย เพื่อจะได้อาหารกินอิ่ม.
พรท.
5:7 บรรพบุรุษของข้าพเจ้าทั้งหลายทำบาป[และ]กไม่อยู่แล้ว พวกข้าพเจ้าต้องแบกรับความบาปชั่วของพวกเขา.
พรท.
5:8 พวกทาสปกครองข้าพเจ้าทั้งหลาย ไม่มีผู้ใดช่วย[พวกข้าพเจ้า]ให้พ้นจากมือของพวกเขาได้.
พรท.
5:9 พวกข้าพเจ้าได้อาหารมาโดยเสี่ยงชีวิต เพราะเหตุดาบในป่ากันดาร.
พรท.
5:10 ผิวหนังของพวกข้าพเจ้าก็กดำคล้ำปานเตาอบ เพราะความร้อนแผดเผาแห่งการกันดารอาหาร.
พรท.
5:11 ผู้หญิงในซีโอนถูกขืนใจ รวมทั้งสาวพรหมจารีในหัวเมืองต่างๆ ของยูดา.
พรท.
5:12 บรรดาเจ้านายต้องถูกพวกเขามัดแขวนไว้ หน้าพวกผู้อาวุโสก็ไม่ได้รับการนับถือ.
พรท.
5:13 คนหนุ่มต้องโม่แป้ง และเด็กหนุ่มเดินสะดุดล้มเพราะแบกฟืน.
พรท.
5:14 พวกคนแก่หายไปจากประตูเมือง คนหนุ่มได้หยุดเล่นดนตรีแล้ว.
พรท.
5:15 ความยินดีก็หายไปจากใจของพวกข้าพเจ้า การเต้นรำของพวกข้าพเจ้ากลายเป็นการโศกเศร้า.
พรท.
5:16 มงกุฎได้ร่วงหล่นจากศีรษะพวกข้าพเจ้าแล้ว. วิบัติแก่พวกข้าพเจ้า! เพราะพวกข้าพเจ้าได้กระทำบาป.
พรท.
5:17 เพราะเหตุนี้เอง ใจพวกข้าพเจ้าจึงอ่อนล้า เพราะสิ่งเหล่านี้ ตาข้าพเจ้าจึงพร่ามัวไป
พรท.
5:18 เพราะภูเขากซีโอนรกร้าง สุนัขจิ้งจอกมาเดินเพ่นพ่านอยู่ที่นั้น.
พรท.
5:19 กโอ พระยะโฮวา พระองค์ทรง1ดำรงอยู่เป็นนิตย์ ขพระที่นั่งของพระองค์ดำรงอยู่ทุกชั่วอายุ.
พรท.
5:20 1ไฉนพระองค์ทรงลืมพวกข้าพเจ้าเสียเป็นนิตย์? ไฉนทรงทอดทิ้งพวกข้าพเจ้าเสียนานเช่นนี้?
พรท.
5:21 1โอ พระยะโฮวา ขอทรงกหันพวกข้าพเจ้ากลับสู่พระองค์เถิด แล้วพวกข้าพเจ้าจะหันกลับสู่พระองค์ ขอทรงเปลี่ยนใหม่วันเวลาของข้าพเจ้าให้เหมือนดังก่อน.
พรท.
5:22 เว้นเสียแต่พระองค์ทรง1ปฏิเสธละทิ้งพวกข้าพเจ้าเสียสิ้นแล้วหรือ พระองค์1กริ้วพวกข้าพเจ้ามากยิ่งนักหรือ?
คำอธิบาย บทเพลงร้องทุกข์ของยิระมะยา บทที่ 5
พรท.
5:1 ก บพส.89:50-51
พรท.
5:2 ก บพส.79:1
พรท.
5:6 1 แปลตามตรงคือ มอบมือของเรา.
พรท.
5:6 ก ฮซอ.7:11; 9:3; 12:1
พรท.
5:7 ก ซคย.1:5
พรท.
5:10 ก พรท.4:8
พรท.
5:18 ก บพส.74:2-3; พรท.2:8; มคา.3:12
พรท.
5:19 ก บพส.9:7; 102:12
พรท.
5:19 1 ในข้อ 1-18 ยิระมะยาเขียนตามความรู้สึกของตนเองซึ่งเป็นมนุษย์ แต่ในข้อนี้ ฐานะและมุมมองของเขาได้เปลี่ยนจากตัวของเขาเองมาที่พระเจ้า. เขาได้ชี้ถึงสิ่งทรงเป็นอันนิรันดร์ของพระเจ้าและการปกครองที่นิรันดร์และไม่เปลี่ยนแปลงของพระองค์. กรุงเยรูซาเล็มถูกล้มล้าง, พระวิหารถูกเผาทำลาย และพลไพร่ของพระเจ้าก็ถูกกวาดต้อนไป แต่พระยะโฮวาผู้เป็นองค์พระผู้เป็นเจ้าแห่งจักรวาลยังคงอยู่เพื่อปฏิบัติการให้เป็นไปตามการบริหารปกครองของพระองค์.
สิ่งทรงเป็นที่นิรันดร์ของพระเจ้าและพระที่นั่งของพระองค์นั้นสูงส่งกว่าความเอ็นดูรักใคร่, ความกรุณา และความสัตย์ซื่อของพระองค์ (3:22-23). ความเอ็นดูรักใคร่และความกรุณาของพระเจ้าสามารถแปรเปลี่ยนไปได้ แต่ฐานันดรของพระองค์และการปกครองของพระองค์นั้นคงอยู่ไม่เปลี่ยนแปลงเป็นนิตย์. ในกรุงเยรูซาเล็มใหม่ พระเจ้าจะถูกเปิดเผยออกมาอย่างครบบริบูรณ์ในฐานันดรและในการปกครองของพระองค์: ฐานันดรของพระองค์คือทรงเป็นกษัตริย์องค์นิรันดร์ ส่วนการปกครองของพระองค์คืออาณาจักรนิรันดร์ที่ไม่อาจสั่นคลอนได้ของพระองค์ (ฮร.12:28; วว.22:3) ซึ่งทั้งสองสิ่งนี้เป็นฐานรากที่ไม่อาจสั่นคลอนของการที่พระองค์ทรงจัดการกับพลไพร่ของพระองค์.
สิ่งทรงเป็นที่นิรันดร์ของพระเจ้าและพระที่นั่งของพระองค์นั้นสูงส่งกว่าความเอ็นดูรักใคร่, ความกรุณา และความสัตย์ซื่อของพระองค์ (3:22-23). ความเอ็นดูรักใคร่และความกรุณาของพระเจ้าสามารถแปรเปลี่ยนไปได้ แต่ฐานันดรของพระองค์และการปกครองของพระองค์นั้นคงอยู่ไม่เปลี่ยนแปลงเป็นนิตย์. ในกรุงเยรูซาเล็มใหม่ พระเจ้าจะถูกเปิดเผยออกมาอย่างครบบริบูรณ์ในฐานันดรและในการปกครองของพระองค์: ฐานันดรของพระองค์คือทรงเป็นกษัตริย์องค์นิรันดร์ ส่วนการปกครองของพระองค์คืออาณาจักรนิรันดร์ที่ไม่อาจสั่นคลอนได้ของพระองค์ (ฮร.12:28; วว.22:3) ซึ่งทั้งสองสิ่งนี้เป็นฐานรากที่ไม่อาจสั่นคลอนของการที่พระองค์ทรงจัดการกับพลไพร่ของพระองค์.
พรท.
5:19 ข บพส.45:6
พรท.
5:20 1 แม้ว่าในข้อ 19 การแสดงออกของยิระมะยาจะศักดิ์สิทธิ์ แต่ในข้อ 20-22 เขาก็หวนกลับมาเขียนในแบบที่อยู่ฝ่ายมนุษย์อีกครั้ง.
พรท.
5:21 1 ถ้อยคำนี้ซึ่งพูดออกมาเป็นคำสั่งนั้นบ่งชี้ว่ายิระมะยาเห็นว่าความรับผิดชอบในการทำให้ชนชาติอิสราเอลหันกลับมานั้นขึ้นอยู่กับพระยะโฮวา. แม้ว่าในที่นี้ยิระมะยาจะเขียนด้วยวิธีการฝ่ายมนุษย์ แต่แนวคิดของเขาก็ถูกต้อง. ในเวลาที่องค์พระผู้เป็นเจ้าจะเสด็จกลับมาครั้งที่สอง องค์พระผู้เป็นเจ้าจะหันมาหาอิสราเอลและปรากฏแก่พวกเขา และพวกเขาจะหันกลับมาหาพระองค์และได้รับความรอดที่พระองค์มีต่อครอบครัวของพวกเขา (ซคย.12:10; รม.11:26; วว.1:7).
พรท.
5:21 ก บพส.80:3, 7, 19; ยรม.31:18
พรท.
5:22 1 พระยะโฮวาไม่ได้ปฏิเสธละทิ้งอิสราเอลโดยสิ้นเชิง และพระองค์ก็มิได้กริ้วต่อพวกเขามากยิ่งนัก แต่ชาวอิสราเอลจำเป็นต้องคอยท่าพระองค์จนกว่าจะถึงช่วงเวลาแห่งการฟื้นสภาพ (มธ.19:28; กจ.3:21) เมื่อพระองค์จะฟื้นสภาพชนชาติอิสราเอลให้เข้ามาอยู่ในฐานันดรของพระองค์และในอาณาจักรที่นิรันดร์ของพระองค์ เพื่อให้พวกเขาได้รับสุขในสิ่งที่พระองค์ได้ทรงสัญญาไว้กับบรรพบุรุษของพวกเขา. ดู 3:25 คำอธิบาย 1.
ในข้อ 20-22 ยิระมะยาได้กล่าวถ้อยคำที่ท้าทายพระยะโฮวา กระทั่งเป็นคำสั่งและคำต่อว่า. อย่างไรก็ตาม พระยะโฮวาไม่ได้ทรงตอบเขา แต่ทรงนิ่งเงียบ. คำท้าทายและคำถามทั้งหมดของยิระมะยาได้รับคำตอบในหนังสือเล่มต่อๆ ไปในพระคัมภีร์. การสำเร็จสุดยอดของคำตอบนี้ก็คือกรุงเยรูซาเล็มใหม่. ดังนั้น ยิระมะยาจึงต้องคอยท่าจนกว่าจะถึงยุคพันธสัญญาใหม่, จนกว่าจะถึงยุคอาณาจักรพันปี และจนกว่าจะถึงกรุงเยรูซาเล็มใหม่. แล้วในเวลานั้นเขาจะได้รับความอิ่มหนำอย่างครบบริบูรณ์.
ในข้อ 20-22 ยิระมะยาได้กล่าวถ้อยคำที่ท้าทายพระยะโฮวา กระทั่งเป็นคำสั่งและคำต่อว่า. อย่างไรก็ตาม พระยะโฮวาไม่ได้ทรงตอบเขา แต่ทรงนิ่งเงียบ. คำท้าทายและคำถามทั้งหมดของยิระมะยาได้รับคำตอบในหนังสือเล่มต่อๆ ไปในพระคัมภีร์. การสำเร็จสุดยอดของคำตอบนี้ก็คือกรุงเยรูซาเล็มใหม่. ดังนั้น ยิระมะยาจึงต้องคอยท่าจนกว่าจะถึงยุคพันธสัญญาใหม่, จนกว่าจะถึงยุคอาณาจักรพันปี และจนกว่าจะถึงกรุงเยรูซาเล็มใหม่. แล้วในเวลานั้นเขาจะได้รับความอิ่มหนำอย่างครบบริบูรณ์.