การงานบรรณกิจของห้องสมุดกิตติคุณแห่งประเทศไทย
หากท่านต้องการมีส่วนในการงานบรรณกิจของห้องสมุดกิตติคุณแห่งประเทศไทย
ท่านสามารถมอบถวายทรัพย์โดยโอนเงินเข้าบัญชีของห้องสมุด:
ธนาคารกสิกรไทย สาขาพาราไดซ์ พาร์ค
ชื่อบัญชี: นายปิยะ ตั้งเสรีมั่นคง และ
นางสุมิตรา อดุลประวิตรชัย และ
นางสาวทานาธิบดี ชูมณี
เลขที่บัญชี: 218-3-99941-1

รบกวนส่งสลิปการโอนมาที่ Line ID: @gospelbookroom
1 2 3 4 5

บทเพลงร้องทุกข์ของยิระมะยา บทที่ 1

หัวข้อหลัก: การสำแดงความโศกเศร้าและความรักของยิระมะยาที่มีต่อเมืองบริสุทธิ์และพลไพร่ที่บริสุทธิ์ของพระเจ้า

ผู้เขียน: ยิระมะยา (ตามที่กล่าวใน 1:1 ของฉบับเซ็บทัวจินต์; เทียบ 2คนก.35:25).

เวลาที่เขียน: หลังจากการทำลายล้างกรุงเยรูซาเล็มในปี 586 ก่อนคริสตศักราชได้ไม่นาน.

สถานที่เขียน: กรุงเยรูซาเล็ม.

I. บทเพลงร้องทุกข์บทที่หนึ่ง — บทเพลงร้องทุกข์ถึงความร้างเปล่าของเมืองบริสุทธิ์
1:1-22
1. สภาวะแวดล้อมที่น่าเวทนาของเธอ
ข้อ 1-11
พรท. 1:1 1เมืองที่เคยคับคั่งด้วยผู้คน บัดนี้มานั่งโดดเดี่ยวแล้วหนอ! เธอผู้[เคย]ยิ่งใหญ่ท่ามกลางบรรดาประชาชาติ มากลายเป็นดั่งหญิงม่ายแล้วหนอ เธอผู้เป็นดั่งเจ้าหญิงท่ามกลางมณฑลทั้งหลาย มากลายเป็นผู้ส่งเครื่องบรรณาการแล้วหนอ.
พรท. 1:2 เธอร้องไห้อย่างขมขื่นยามค่ำคืน และน้ำตาไหลอาบแก้ม. ในท่ามกลางคนที่รักเธอ ก็ไม่มีผู้ใดกปลอบโยนเธอ เพื่อนทุกคนของเธอได้ประพฤติไร้สัตย์ต่อเธอ พวกเขากลายเป็นศัตรูของเธอ.
พรท. 1:3 กยูดาถูกกวาดต้อนไป[ยังต่างแดน] ต้องทุกข์ยาก ต้องทำงานหนักอย่างทาส เธออาศัยอยู่ท่ามกลางขบรรดาประชาชาติ [แต่]ไม่พบการพักสงบเลย ในยามทุกข์ใจ ทุกคนที่ไล่ตามเธอก็ไล่ทันเธอ.
พรท. 1:4 ทางสู่ซีโอนโศกเศร้า เพราะไม่มีใครมางานเทศกาลเลี้ยงที่กำหนดไว้นั้น ประตูเมืองทุกบานของเธอก็ร้างเสียแล้ว ปุโรหิตของเธอพากันถอนใจ สาวพรหมจารีของเธอก็เป็นทุกข์ และเธอเองก็ขมขื่น.
พรท. 1:5 พวกปรปักษ์ของเธอกลายเป็นกหัวหน้า ศัตรูของเธอได้เจริญขึ้น เพราะพระยะโฮวาทรงให้เธอทนทุกข์ เนื่องด้วยการล่วงละเมิดมากมายของเธอ ลูกๆ ของเธอไปขเป็นเชลยต่อหน้าพวกปรปักษ์.
พรท. 1:6 ความสง่างามทั้งสิ้นได้พรากไปจากธิดาแห่งซีโอนแล้ว พวกเจ้านายของเธอก็เป็นดุจกวางที่หาทุ่งหญ้าไม่พบ และหมดแรงหนีต่อหน้าผู้ไล่ล่า.
พรท. 1:7 เยรูซาเล็มในยามทุกข์ยากและยาม1ระหกระเหินได้หวนระลึกถึงของล้ำค่าทั้งสิ้นที่ตนเคยมีในครั้งเก่าก่อน เมื่อพลไพร่ของเธอตกอยู่ในมือของปรปักษ์ และหามีผู้ใดจะช่วยเหลือเธอไม่ พวกปรปักษ์เห็นเธอแล้วก็เยาะเย้ยความล่มจมของเธอ.
พรท. 1:8 เยรูซาเล็มได้กระทำกบาปใหญ่หลวง ฉะนั้นเธอจึงกลายเป็นสิ่งที่ไม่บริสุทธิ์. ทุกคนที่เคยให้เกียรติเธอกลับดูหมิ่นเธอ เพราะเขาเห็นความเปลือยเปล่าของเธอ เธอเองได้แต่ถอนใจ และหันหลังกลับไปเสีย.
พรท. 1:9 ความไม่สะอาดของเธออยู่ในกระโปรงของเธอ และเธอไม่ได้คำนึงถึงจุดจบของเธอที่จะมาถึง ดังนั้นเธอจึงได้เสื่อมทรามลงเร็วอย่างน่าประหลาดใจ ไม่มีผู้ใดกปลอบโยนเธอ โอ พระยะโฮวา ขอทอดพระเนตรความทุกข์ยากของข้าพเจ้า เพราะพวกศัตรูได้พองตัวขึ้นแล้ว.
พรท. 1:10 ปรปักษ์ได้ยื่นมือออก ยึดเอาของล้ำค่าทุกชิ้นของเธอไป เธอได้เห็นบรรดาประชาชาติเข้ามาในกสถานที่บริสุทธิ์ของเธอ [คือ]คนที่พระองค์ได้ทรงห้ามไม่ให้เข้ามาในขที่ประชุมของพระองค์.
พรท. 1:11 พลไพร่ทั้งหมดของเธอได้ถอนใจใหญ่ เมื่อเขาทั้งหลายเสาะหาอาหาร และพวกเขาเอาของล้ำค่าแลกอาหาร เพื่อจะได้ประทัง1ชีวิตไว้ โอ พระยะโฮวา ขอทอดพระเนตรดู เพราะข้าพเจ้ากลายเป็นที่ถูกดูหมิ่น.
2. เธอวิงวอนขอความเห็นใจจากผู้ที่เดินผ่านไป
ข้อ 12-19
พรท. 1:12 ท่านทั้งหลายที่เดินผ่านไป ท่านไม่รู้สึกอะไรหรือ? จงมองดูเถิด ว่ามีความเจ็บปวดใดบ้างเหมือนความเจ็บปวดที่มาสู่ข้าพเจ้า เป็นความทุกข์ยากซึ่งพระยะโฮวาได้ทรงกระทำแก่ข้าพเจ้าในวันแห่งพระพิโรธอันแรงกล้านั้น
พรท. 1:13 พระองค์ได้ทรงส่งเพลิงลงมาจากเบื้องบน ให้เข้าไปในกระดูกของข้าพเจ้า และเพลิงนั้นก็มีชัยชนะ[ต่อกระดูกเหล่านั้น] พระองค์ได้ทรงกางตาข่ายไว้ดักเท้าของข้าพเจ้า พระองค์ได้ทรงทำให้ข้าพเจ้าต้องหันกลับ พระองค์ได้ทรงทำให้ข้าพเจ้าโดดเดี่ยวอ้างว้าง อ่อนล้าอยู่วันยังค่ำ.
พรท. 1:14 แอกแห่งการล่วงละเมิดของข้าพเจ้าถูกรวบเข้าโดยพระหัตถ์ของพระองค์ ทรงรวบมัดไว้ แอกนั้นรัดรึงถึงรอบคอข้าพเจ้า พระองค์ทรงทำให้กำลังข้าพเจ้าอ่อนลง องค์พระผู้เป็นเจ้าได้ทรงมอบข้าพเจ้าไว้ในมือของผู้ที่ข้าพเจ้าไม่สามารถต้านทานได้.
พรท. 1:15 องค์พระผู้เป็นเจ้าได้ทรงมองข้ามผู้แกล้วกล้าทั้งหมดท่ามกลางข้าพเจ้า พระองค์ทรงเกณฑ์ชุมนุมชนเข้ามาต่อสู้ข้าพเจ้า เพื่อขยี้คนหนุ่มของข้าพเจ้าให้แหลกไป องค์พระผู้เป็นเจ้าได้ทรงเหยียบย่ำบุตรสาวพรหมจารีแห่งยูดา[ดั่ง]กย่ำผลองุ่นในบ่อย่ำองุ่น
พรท. 1:16 เพราะเหตุนี้เอง ข้าพเจ้าจึงร่ำไห้ ดวงตาของข้าพเจ้า เออ กดวงตาของข้าพเจ้ามีน้ำตาไหล เพราะผู้ปลอบโยนอยู่ห่างไกลจากข้าพเจ้า คือผู้ฟื้นฟูจิตข้าพเจ้า บรรดาบุตรของข้าพเจ้าโดดเดี่ยวอ้างว้าง เพราะพวกศัตรูได้ชัยชนะ.
พรท. 1:17 ซีโอนกางมือทั้งคู่ออก [แต่]ไม่มีผู้ใดกปลอบโยนเธอ. พระยะโฮวาทรงบัญชาเกี่ยวกับยาโคบ คือให้ผู้ที่อยู่ล้อมรอบเขากลายเป็นปรปักษ์ของเขา เยรูซาเล็มกลายเป็นสิ่งไม่บริสุทธิ์ท่ามกลางเขาทั้งหลาย.
พรท. 1:18 พระยะโฮวาทรงชอบธรรม เพราะข้าพเจ้าได้กบฏต่อพระบัญชาของพระองค์. ชนชาติทั้งสิ้น โปรดฟัง และมองดูความเจ็บปวดของข้าพเจ้า หญิงสาวพรหมจารีและคนหนุ่มของข้าพเจ้าตกไปเป็นเชลยแล้ว.
พรท. 1:19 ข้าพเจ้าได้ร้องเรียกบรรดาคนรักของข้าพเจ้า เขาทั้งหลายได้หลอกลวงข้าพเจ้า พวกปุโรหิตและพวกผู้อาวุโสของข้าพเจ้าก็พินาศเสียที่กลางเมือง ขณะออกหาอาหารประทัง1ชีวิตของตน.
3. คำอธิษฐานของเธอต่อพระยะโฮวา
ข้อ 20-22
พรท. 1:20 โอ พระยะโฮวา โปรดทอดพระเนตร เพราะข้าพเจ้าทุกข์ใจ จิตใจข้าพเจ้าวุ่นวาย ใจข้าพเจ้ายุ่งเหยิงอยู่ภายใน เพราะข้าพเจ้ากบฏอย่างยิ่ง บนถนน คนก็ล้มตายด้วยคมดาบ ในบ้านก็เป็นเหมือนความตาย.
พรท. 1:21 เขาทั้งหลายได้ยินว่าข้าพเจ้าถอนใจ หามีผู้ใดปลอบโยนข้าพเจ้าไม่ บรรดาศัตรูของข้าพเจ้าได้ยินถึงความยากลำบากที่ตกแก่ข้าพเจ้า เขาทั้งหลายก็พากันดีใจที่พระองค์ได้ทรงทำ[อย่างนี้]. พระองค์จะทรงนำวันที่ประกาศไว้นั้นให้มาถึง และเขาทั้งหลายจะเป็นอย่างที่ข้าพเจ้าเป็นอยู่นี้.
พรท. 1:22 ขอให้การชั่วทุกอย่างของเขาทั้งหลายปรากฏต่อเบื้องพระพักตร์พระองค์ และขอทรงกระทำแก่เขาทั้งหลายเหมือนที่ทรงกระทำแก่ข้าพเจ้าเนื่องด้วยการล่วงละเมิดทั้งสิ้นของข้าพเจ้าเถิด เพราะการถอนใจของข้าพเจ้านั้นมากมาย และใจข้าพเจ้าก็อ่อนล้า.

คำอธิบาย บทเพลงร้องทุกข์ของยิระมะยา บทที่ 1

พรท. 1:1 1 หนังสือเล่มนี้เขียนโดยยิระมะยาผู้เผยพระวจนะผู้ร่ำไห้และร้องทุกข์ (2:11; 3:48; ยรม.9:1) ซึ่งประกอบด้วยบทเพลงร้องทุกข์ห้าบทที่สำแดงความโศกเศร้าและความรักของยิระมะยาที่มีต่อเมืองบริสุทธิ์และพลไพร่ที่บริสุทธิ์ของพระเจ้า. ยิระมะยาได้พยากรณ์ถึงการทำลายล้างอิสราเอลซึ่งเกิดขึ้นภายใต้การจัดการแห่งการปกครองของพระเจ้า และเขาก็ได้เป็นประจักษ์พยานถึงการทำลายล้าง, การล้างผลาญ, การทำให้เป็นมลทิน, การถูกจับเป็นเชลย และซากปรักหักพังของทั้งประเทศ รวมทั้งกรุงเยรูซาเล็มด้วย. ยิระมะยาได้หลุดพ้นจากการเป็นเชลยโดยอำนาจสิทธิ์ขาดของพระเจ้า (ยรม.40:1-6). ถ้าว่าตามบันทึกทางประวัติศาสตร์ ยิระมะยาได้นั่งอยู่บนเนินเขาที่มองลงไปเห็นกรุงเยรูซาเล็ม และเห็นซากปรักหักพังทั้งสิ้นที่อยู่เบื้องล่าง. เขาจึงเริ่มร่ำไห้ และไม่อาจหลีกเลี่ยงที่จะบันทึกความรู้สึกของเขาไว้.
ยิระมะยาได้เขียนบทเพลงร้องทุกข์ทั้งห้าบทของเขาไว้อย่างละเอียดประณีตมาก. ในภาษาเฮ็บราย ตัวอักษรแรกของแต่ละข้อในบทที่ 1, 2 และ 4 ได้ถูกเรียงตามลำดับตัวอักษร 22 ตัวของพยัญชนะภาษาเฮ็บราย. ส่วนในบทที่ 3 ทุกๆ สามข้อจะประกอบเป็นหนึ่งกลุ่ม ซึ่งขึ้นต้นด้วยตัวอักษรภาษาเฮ็บรายตัวเดียวกัน และทั้งยี่สิบสองกลุ่มนี้ก็เรียงตามลำดับของตัวอักษร 22 ตัวของพยัญชนะภาษาเฮ็บรายเช่นกัน.
พรท. 1:2 ก พรท.1:9, 16-17, 21
พรท. 1:3 ก ยรม.52:27
พรท. 1:3 ข พบญ.28:64-65; พรท.2:9
พรท. 1:5 ก พบญ.28:43-44
พรท. 1:5 ข ยรม.52:28-30
พรท. 1:7 1 หรือ ยากแค้น.
พรท. 1:8 ก 1พกษ.8:46
พรท. 1:9 ก พรท.1:2
พรท. 1:10 ก บพส.74:7; 79:1; ยซย.63:18; ยรม.51:51
พรท. 1:10 ข พบญ.23:3; นฮย.13:1; เทียบ กจ.21:28
พรท. 1:11 1 หรือ จิต.
พรท. 1:15 ก ยซย.63:3; วว.14:19-20
พรท. 1:16 ก ยรม.9:1, 10; 13:17; 14:17; พรท.2:18; 3:48-49
พรท. 1:17 ก พรท.1:2
พรท. 1:19 1 แปลตามตรงคือ จิต.
สารบัญ