ยิระมะยา บทที่ 8

ยรม. 8:1 พระยะโฮวาตรัสดังนี้ว่า ในครั้งนั้นจะมีคนเอากระดูกของบรรดากษัตริย์ยูดา กระดูกของเจ้านายของยูดา กระดูกของปุโรหิต กระดูกของผู้เผยพระวจนะ และกระดูกของผู้อาศัยในเยรูซาเล็มออกมาจากอุโมงค์ฝังศพของพวกเขา

ยรม. 8:2 และเขาจะกระจายกระดูกเหล่านั้นออกไปภายใต้ดวงอาทิตย์ ดวงจันทร์ และบริวารแห่งฟ้าสวรรค์ทั้งสิ้น ซึ่งพวกเขารักและปรนนิบัติ ซึ่งเขาได้ติดตาม ซึ่งเขาได้แสวงหาและนมัสการ จะไม่มีใครรวบรวมหรือกฝังกระดูกเหล่านี้ แต่จะเป็นเหมือนมูลสัตว์บนพื้นแผ่นดิน.

ยรม. 8:3 บรรดาคนที่เหลืออยู่จากครอบครัวชั่วร้ายนี้ ซึ่งตกค้างอยู่ตามสถานที่ต่างๆ ซึ่งเราได้ขับไล่เขาไปจะเลือกกความตายดีกว่ามีชีวิตอยู่ พระยะโฮวาจอมพลโยธาตรัสดังนี้แหละ.

ยรม. 8:4 เจ้าจงพูดกับเขาทั้งหลายว่า พระยะโฮวาตรัสดังนี้ว่า เมื่อ[มนุษย์]ล้มลง เขาจะไม่ลุกขึ้นอีกหรือ? ถ้าคนหนึ่งคนใดหันไป เขาจะไม่หันกลับมาหรือ?

ยรม. 8:5 เหตุใดชนชาตินี้คือเยรูซาเล็มจึงได้หันไปสู่การทรยศอยู่เป็นนิตย์? เขายึดการหลอกลวงไว้มั่น พวกเขาปฏิเสธไม่ยอมหันกลับ.

ยรม. 8:6 เราได้ตั้งใจและคอยฟัง แต่พวกเขาก็ไม่ได้พูดสิ่งที่ถูก ไม่มีใครกกลับใจจากความชั่วของตน กล่าวว่า ฉันได้ทำอะไรลงไปหรือ? ทุกคนหันไปตามทางของเขาเอง เหมือนม้าวิ่งรุดเข้าไปในสงคราม.

ยรม. 8:7 กระทั่งนกกระสาดำบนฟ้ายังรู้จักเวลากำหนดของมัน และนกเขา นกนางแอ่น และนกกระเรียนได้รักษาเวลามาของมัน แต่พลไพร่ของเราไม่รู้จักกฎเกณฑ์ของพระยะโฮวา.

ยรม. 8:8 เจ้าจะพูดได้อย่างไรว่า เรามีสติปัญญา และกฎบัญญัติของพระยะโฮวาก็อยู่กับเรา? แต่ดูเถิด ปากกาเทียมเท็จของพวกธรรมาจารย์ได้ทำให้กลายเป็นคำเท็จ

ยรม. 8:9 พวกคนกมีสติปัญญาจะต้องอับอาย พวกเขาจะตกใจกลัวและถูกจับตัวไป ดูเถิด พวกเขาได้ปฏิเสธละทิ้งพระคำของพระยะโฮวา และในตัวเขามีสติปัญญาอย่างไรเล่า?

ยรม. 8:10 กเพราะฉะนั้น เราจะขให้ภรรยาของพวกเขาตกไปเป็นของคนอื่น ให้ที่นาของเขาตกแก่ผู้ที่จะยึดเอา เพราะว่าตั้งแต่คนต่ำต้อยที่สุดถึงคนใหญ่โตที่สุด ทุกคนโลภอยากได้กำไรที่ไม่ยุติธรรม ทุกคนก็กระทำการด้วยความเท็จ ตั้งแต่ผู้เผยพระวจนะจนถึงปุโรหิต.

ยรม. 8:11 เขาได้รักษาบาดแผลแห่งบุตรีแห่งชนชาติของเราเพียงผิวเผิน กล่าวว่า มีสันติสุข มีสันติสุข ทั้งๆ ที่ไม่มีสันติสุขเสียเลย.

ยรม. 8:12 เมื่อเขากระทำการอันน่าสะอิดสะเอียน เขาอับอายหรือเปล่า? เปล่า เขาไม่อับอายเลย เขาไม่รู้จักหน้าแดงด้วยความละอาย. เพราะฉะนั้น เขาจะล้มลงท่ามกลางพวกที่ล้มแล้ว เมื่อเรา1ลงโทษเขา เขาจะสะดุดล้ม พระยะโฮวาตรัสดังนี้แหละ.

ยรม. 8:13 พระยะโฮวาตรัสดังนี้ว่า เมื่อเราจะรวบรวมเขา ก็เห็นว่าเถาองุ่นไม่มีผล หรือกต้นมะเดื่อเทศไม่มีผล แม้แต่ใบก็เหี่ยวแห้งไป และอะไรที่เราให้เขาก็อันตรธานไปจากเขา.

ยรม. 8:14 เหตุใดพวกเราจึงนั่งนิ่งอยู่ จงพากันมา ให้พวกเราเข้าไปในบรรดาเมืองที่มีป้อม และนิ่งเงียบเสียที่นั่นเถิด เพราะพระยะโฮวาพระเจ้าของเราจะทรงให้เรานิ่งเงียบ และประทานน้ำมีพิษให้เราดื่ม เพราะพวกเราได้กระทำบาปต่อพระยะโฮวา.

ยรม. 8:15 ก[พวกเรา]เฝ้าหวังสันติสุข แต่ไม่มีสิ่งดีอะไร[มา]เลย พวกเรามองหาเวลาแห่งการเยียวยารักษา แต่กลับได้รับความหวาดหวั่น.

ยรม. 8:16 เสียงคะนองของม้าของเขาก็ได้ยินมาจากเมืองดาน แผ่นดินทั้งสิ้นก็สั่นสะเทือนด้วยเสียงร้องของเหล่าม้าตัวผู้ของเขา พวกมันมากลืนกินแผ่นดินและสิ่งทั้งปวงที่อยู่บนนั้นจนหมด ทั้งเมืองและผู้ที่อาศัยอยู่ในเมือง.

ยรม. 8:17 เพราะดูเถิด เราจะส่งกงูพิษเข้ามาท่ามกลางพวกเจ้า ซึ่งไม่สามารถถูกร่ายมนต์ได้ และมันจะกัดเจ้าทั้งหลาย พระยะโฮวาตรัสดังนี้แหละ.

ยรม. 8:18 [ขอทรง]ปลอบโยนข้าพเจ้าเนื่องด้วยความเศร้าโศก! ใจของข้าพเจ้าก็อ่อนเปลี้ยอยู่ภายใน.

ยรม. 8:19 ฟังสิ เสียงร้องของบุตรีแห่งชนชาติของข้าพเจ้ามาจากกแดนไกล[ว่า] พระยะโฮวาไม่ได้สถิตในขซีโอนหรือ? คกษัตริย์ของเมืองนั้นไม่อยู่ในนั้นหรือ? เหตุใดพวกเขายั่วยุเราให้งโกรธด้วยรูปเคารพสลักของพวกเขา [และ]ด้วยรูปเคารพพระต่างชาติของพวกเขา?

ยรม. 8:20 ฤดูเก็บเกี่ยวก็ผ่านไป ฤดูร้อนก็สิ้นสุดแล้ว และเราทั้งหลายก็ยังไม่รอด.

ยรม. 8:21 เพราะความเจ็บปวดแห่งบุตรีแห่งชนชาติของข้าพเจ้า ข้าพเจ้าจึงเจ็บปวด ข้าพเจ้ากคร่ำครวญ และความหวาดหวั่นก็ยึดข้าพเจ้าไว้มั่น.

ยรม. 8:22 ไม่มีกยาทาในฆีละอาดหรือ? ไม่มีแพทย์ที่นั่นหรือ? เหตุใดบุตรีแห่งชนชาติของข้าพเจ้าจึงไม่หายกลับสู่สภาพเดิมเล่า?