ยิระมะยา บทที่ 52
IV. ภาคผนวกเกี่ยวกับประวัติศาสตร์ของการเป็นเชลย
52:1-34
52:1-34
1. การล่มสลายของกรุงเยรูซาเล็ม
ข้อ 1-16
ข้อ 1-16
ยรม.
52:1 1กซิดคียามีอายุยี่สิบเอ็ดปีเมื่อเริ่มขึ้นครอบครอง ท่านครอบครองในกรุงเยรูซาเล็มสิบเอ็ดปี มารดาของท่านมีนามว่าฮะมุตัลบุตรีของยิระมะยาชาวลิบนา.
ยรม.
52:2 ท่านกระทำสิ่งที่ชั่วร้ายในสายพระเนตรของพระยะโฮวาตามทุกอย่างที่ยะโฮยาคิมได้กระทำ.
ยรม.
52:3 เพราะพระพิโรธของพระยะโฮวา เหตุการณ์นี้จึงมาถึงเยรูซาเล็มและยูดาจนพระองค์เหวี่ยงพวกเขาไปจากพระพักตร์ของพระองค์. และซิดคียาได้กบฏต่อกษัตริย์แห่งบาบิโลน.
ยรม.
52:4 กและอยู่มาเมื่อวันที่สิบ เดือนสิบ ปีที่เก้าที่ซิดคียาครอบครอง นะบูคัศเนซัรกษัตริย์แห่งบาบิโลนได้ยกมาพร้อมกับกองทัพทั้งสิ้นของท่านเพื่อโจมตีกรุงเยรูซาเล็ม ได้ตั้งค่ายและสร้างกำแพงล้อมไว้รอบเมืองนั้น.
ยรม.
52:5 กรุงนั้นจึงถูกล้อมอยู่ถึงปีที่สิบเอ็ดแห่งกษัตริย์ซิดคียา.
ยรม.
52:6 เมื่อถึงวันที่เก้าของเดือนที่สี่ เกิดการกันดารอาหารรุนแรงในกรุงนั้น ไม่มีอาหารให้แก่พลไพร่ของดินแดน.
ยรม.
52:7 แล้วกรุงนั้นก็แตก ทหารทั้งสิ้นหนีออกไปในเวลากลางคืนตามทางประตูเมือง ระหว่างกำแพงทั้งสองซึ่งอยู่ริมอุทยานของกษัตริย์ ในขณะที่ชนชาติเคเซ็ดได้ล้อมรอบเมือง และพวกเขาก็ไปตามทางมุ่งไป1อะระบาห์.
ยรม.
52:8 กองทัพของชนชาติเคเซ็ดได้ไล่ตามกษัตริย์ และมาทันซิดคียาในที่ราบเมืองยะริโฮ และกองทัพทั้งสิ้นของท่านก็กระจัดกระจายไปจากท่าน.
ยรม.
52:9 แล้วพวกเขาจึงจับกกษัตริย์ แล้วนำขึ้นมายังกษัตริย์แห่งบาบิโลนที่เมืองริบลาในดินแดนฮามัธ และกษัตริย์แห่งบาบิโลนได้ประกาศคำพิพากษาต่อเขา.
ยรม.
52:10 กษัตริย์แห่งบาบิโลนได้ประหารชีวิตบรรดาบุตรชายของซิดคียาต่อหน้าสายตาของท่าน และประหารเจ้านายทั้งสิ้นแห่งยูดาเสียที่ริบลา.
ยรม.
52:11 เขา1ควักดวงตาของซิดคียาออก และล่ามท่านด้วยโซ่ตรวนทองเหลือง แล้วกษัตริย์แห่งบาบิโลนนำท่านไปยังบาบิโลน และขังท่านไว้ในคุกจนวันที่ท่านกสิ้นชีวิต.
ยรม.
52:12 เมื่อวันที่สิบ เดือนที่ห้า ซึ่งเป็นปีที่สิบเก้าของกษัตริย์นะบูคัศเนซัรกษัตริย์แห่งบาบิโลน นะบูซาระดานผู้บัญชาการทหารองครักษ์ ผู้ปรนนิบัติอยู่เบื้องหน้ากษัตริย์บาบิโลนได้มายังกรุงเยรูซาเล็ม.
ยรม.
52:13 ท่านได้กเผาพระนิเวศน์ของพระยะโฮวา พระราชวัง และบ้านเรือนทั้งหมดของเยรูซาเล็ม ท่านเผาบ้านใหญ่ทุกหลังด้วยไฟ
ยรม.
52:14 และกองทัพชนชาติเคเซ็ดทั้งหมดผู้อยู่กับผู้บัญชาการทหารองครักษ์ได้ทลายกกำแพงรอบเยรูซาเล็มลง.
ยรม.
52:15 พลไพร่ที่ยากจนและพลไพร่ที่เหลืออยู่ในเมือง และคนหลบหนีซึ่งหลบหนีไปหากษัตริย์แห่งบาบิโลน พร้อมกับฝูงชนที่เหลืออยู่นั้น นะบูซาระดานผู้บัญชาการทหารองครักษ์ได้กกวาดเอาไปเสีย
ยรม.
52:16 แต่นะบูซาระดานผู้บัญชาการทหารองครักษ์ได้ละกคนจนที่สุดของดินแดนไว้บางคนให้เป็นคนทำสวนองุ่นและเป็นคนทำไร่ไถนา.
2. การปล้นสะดมพระวิหาร
ข้อ 17-23
ข้อ 17-23
ยรม.
52:17 1กเสาทองเหลือง ซึ่งอยู่ในพระนิเวศน์ของพระยะโฮวา และแท่นกับอ่างสาครทองเหลือง ซึ่งอยู่ในพระนิเวศน์ของพระยะโฮวานั้น ชนชาติเคเซ็ดได้ทุบเป็นชิ้นๆ และขนเอาทองเหลืองทั้งหมดไปยังบาบิโลน.
ยรม.
52:18 พวกเขาขนกหม้อ พลั่ว กรรไกรตัดไส้ตะเกียง อ่าง ถ้วย และภาชนะทองเหลืองทั้งหมดซึ่งใช้ในงานปรนนิบัติไปเสีย.
ยรม.
52:19 ทั้งจาน ถาดรอง อ่าง หม้อ คันประทีป ถ้วย และชาม สิ่งใดที่ทำด้วยทองคำหรือเงิน ผู้บัญชาการทหารองครักษ์ก็ขนเอาไป.
ยรม.
52:20 ส่วนเสาสองต้น และอ่างสาครหนึ่งใบ กับโคทองเหลืองสิบสองตัว ซึ่งอยู่ใต้แท่น ซึ่งกษัตริย์ซะโลโมสร้างสำหรับพระนิเวศน์ของพระยะโฮวานั้น ทองเหลืองของภาชนะเหล่านี้ก็หนักกเกินกว่าที่จะชั่งได้.
ยรม.
52:21 ส่วนกเสานั้น เสาต้นหนึ่งสูงสิบแปดศอก วัดรอบได้สิบสองศอก และหนาสี่นิ้ว ตรงกลางกลวง.
ยรม.
52:22 บนเสานี้มีบัวคว่ำทองเหลือง บัวคว่ำนั้นสูงห้าศอก มีตาข่ายกับลูกทับทิมที่ล้วนเป็นทองเหลืองอยู่บนบัวคว่ำโดยรอบ และเสาต้นที่สองพร้อมกับลูกทับทิมก็เหมือนกัน.
ยรม.
52:23 มีลูกทับทิมเก้าสิบหกผลที่เผยออกสู่ภายนอก และกทับทิมทั้งหมดที่อยู่บนตาข่ายมีหนึ่งร้อยผลโดยรอบ.
3. การถูกกวาดต้อนไปเป็นเชลยของคนยูดา
ข้อ 24-27
ข้อ 24-27
ยรม.
52:24 ผู้บัญชาการทหารองครักษ์ก็จับซะรายามหาปุโรหิต และซะฟันยาปุโรหิตรอง กับผู้เฝ้าประตูสามคนไปด้วย.
ยรม.
52:25 และจากเมืองนั้นท่านได้จับขันทีซึ่งเป็นผู้ดูแลกองทัพกับที่ปรึกษาของกษัตริย์อีกเจ็ดคนที่พบในเมืองนั้น และอาลักษณ์ซึ่งเป็นผู้บัญชาการกองทัพผู้เกณฑ์พลไพร่ของดินแดน และพลไพร่ของดินแดนอีกหกสิบคนซึ่งพบในเมือง.
ยรม.
52:26 และนะบูซาระดานผู้บัญชาการทหารองครักษ์ได้จับคนเหล่านี้และนำมายังกษัตริย์แห่งบาบิโลนที่ริบลา.
ยรม.
52:27 และกษัตริย์แห่งบาบิโลนได้โจมตีพวกเขา และประหารชีวิตพวกเขาเสียที่ริบลาในดินแดนฮามัธ ยูดาจึงถูกกวาดเอาไปจากดินแดนของตน.
4. จำนวนของผู้ถูกกวาดต้อนจากยูดาโดยนะบูคัศเนซัร
ข้อ 28-30
ข้อ 28-30
ยรม.
52:28 ต่อไปนี้เป็นจำนวนพลไพร่ซึ่งนะบูคัศเนซัรกวาดต้อนไปเป็นเชลย ในกปีที่เจ็ด คนยิวสามพันยี่สิบสามคน
ยรม.
52:29 ในกปีที่สิบแปดแห่งรัชกาลนะบูคัศเนซัร ท่านกวาดต้อนเชลยจากกรุงเยรูซาเล็มแปดร้อยสามสิบสองคน
ยรม.
52:30 ในกปีที่ยี่สิบสามแห่งรัชกาลนะบูคัศเนซัร นะบูซาระดานผู้บัญชาการทหารองครักษ์กวาดต้อนคนยิวไปเป็นเชลยเจ็ดร้อยสี่สิบห้าคน รวมทั้งหมดเป็นสี่พันหกร้อยคน.
5. การถูกยกขึ้นของยะโฮยาคินกษัตริย์แห่งยูดา
ข้อ 31-34
ข้อ 31-34
ยรม.
52:31 กและอยู่มาในปีที่สามสิบเจ็ดที่ยะโฮยาคินกษัตริย์แห่งยูดาถูกกวาดไป ในเดือนที่สิบสอง เมื่อวันที่ยี่สิบห้าของเดือนนั้น ในปีที่เอวิลมะโรดัดกษัตริย์แห่งบาบิโลนขึ้นเป็นกษัตริย์ ท่านได้ปล่อยยะโฮยาคินกษัตริย์แห่งยูดาพ้นจากเรือนจำ.
ยรม.
52:32 ท่านกล่าวแก่ยะโฮยาคินอย่างเมตตา และให้ที่นั่งที่สูงกว่าบรรดาที่นั่งของบรรดากษัตริย์ที่อยู่ในกรุงบาบิโลนกับท่าน.
ยรม.
52:33 [ยะโฮยาคิน]จึงได้ถอดเครื่องแต่งกายของนักโทษออก และได้รับประทานที่โต๊ะเสวยของกษัตริย์เป็นประจำทุกวันตลอดชีวิตของท่าน.
ยรม.
52:34 ส่วนค่าเลี้ยงชีพที่จำเป็นนั้นก็ได้รับจากกษัตริย์เสมอ วันละหนึ่งส่วนเสมอไปตลอดชีวิตของท่าน จนถึงวันที่ท่านสิ้นชีวิต.
คำอธิบาย ยิระมะยา บทที่ 52
ยรม.
52:1 ก 2พกษ.24:18
ยรม.
52:1 1ก บทนี้ซึ่งเป็นภาคผนวกเกี่ยวกับประวัติศาสตร์การเป็นเชลยของอิสราเอลนั้นเป็นการสำเร็จเป็นจริงตามคำพยากรณ์ของยิระมะยาอย่างแน่นอน เพื่อเป็นการรับรองความชอบธรรมให้กับผู้เผยพระวจนะที่แท้จริงผู้นี้ และเป็นการปรับโทษต่อผู้เผยพระวจนะเทียมเท็จทั้งหลาย (บทที่ 29).
ยรม.
52:4 ก 2พกษ.25:1-21; ยรม.39:1-10
ยรม.
52:7 1 ดู 39:4 คำอธิบาย 1.
ยรม.
52:9 ก ยรม.32:4
ยรม.
52:11 1 ดู 39:7 คำอธิบาย 1.
ยรม.
52:11 ก ยอค.12:13
ยรม.
52:13 ก 2คนก.36:19; บพส.74:7
ยรม.
52:14 ก นฮย.1:3
ยรม.
52:15 ก ยรม.52:30
ยรม.
52:16 ก ยรม.40:7
ยรม.
52:17 ก 2คนก.4:12-13; ยรม.27:19
ยรม.
52:17 1ก สำหรับสิ่งของเครื่องใช้ต่างๆ ในพระวิหารที่ได้กล่าวถึงในข้อ 17-23 ให้ดูคำอธิบายใน 1พกษ.6—7.
ยรม.
52:18 ก อซด.27:3; 2คนก.4:16
ยรม.
52:20 ก 1พกษ.7:47
ยรม.
52:21 ก 1พกษ.7:15; 2คนก.3:15
ยรม.
52:23 ก 1พกษ.7:20
ยรม.
52:28 ก 2พกษ.24:12-14
ยรม.
52:29 ก 2พกษ.25:11; 2คนก.36:20; ยรม.39:9; 52:12
ยรม.
52:30 ก เทียบ ยรม.6:9
ยรม.
52:31 ก ข้อ 31-34: 2พกษ.25:27-30
