ยิระมะยา บทที่ 43
ยรม.
43:1 เมื่อยิระมะยาพูดกับพลไพร่ทั้งปวงถึงพระคำทั้งสิ้นของพระยะโฮวาพระเจ้าของเขาทั้งหลายเสร็จสิ้นแล้ว คือพระคำทั้งสิ้นซึ่งพระยะโฮวาพระเจ้าของพวกเขาได้ทรงใช้ให้เขาไปพูดกับพวกเขา
ยรม.
43:2 อะซาระยาบุตรโฮซายา และโยฮานานบุตรคารียาและบรรดาคนที่หยิ่งยโสได้พูดกับยิระมะยาว่า 1ท่านพูดความเท็จ พระยะโฮวาพระเจ้าของเราไม่ได้ใช้ท่านให้มาพูดว่า อย่าไปอียิปต์เพื่อจะค้างแรมอยู่ที่นั่น
ยรม.
43:3 แต่บารุคบุตรเนรียาได้ยั่วยุท่านให้ต่อสู้กับเรา เพื่อจะมอบเราไว้ในมือของคนเคเซ็ด เพื่อพวกเขาจะได้ฆ่าเราหรือกวาดต้อนเราไปเป็นเชลยในบาบิโลน.
ยรม.
43:4 ดังนั้นโยฮานานบุตรคารียาและบรรดาผู้บังคับบัญชาพลรบและพลไพร่ทั้งสิ้นจึงไม่เชื่อฟังพระสุรเสียงของพระยะโฮวาที่ให้คงอยู่ในดินแดนยูดา
ยรม.
43:5 แต่โยฮานานบุตรคารียาและบรรดาผู้บังคับบัญชาพลรบได้พาคนยูดาที่เหลืออยู่ไป คือผู้ซึ่งกลับมาจากประชาชาติต่างๆ ที่พวกเขาถูกขับไล่ไป ให้มาค้างแรมอยู่ในดินแดนยูดา
ยรม.
43:6 คือพวกผู้ชาย ผู้หญิง เด็ก บรรดาราชธิดาของกษัตริย์ และทุกคนซึ่งนะบูซาระดานผู้บัญชาการทหารองครักษ์ได้เหลือไว้ให้แก่ฆะดัลยาบุตรอะฮีคามผู้เป็นบุตรซาฟาน รวมทั้งยิระมะยาผู้เผยพระวจนะ และบารุคบุตรเนรียา
ยรม.
43:7 พวกเขาได้มายังดินแดนอียิปต์ (เพราะเขาไม่เชื่อฟังพระสุรเสียงของพระยะโฮวา) และมาไกลถึงธาฟันเฮศ.
(ฉ) พระคำของพระยะโฮวาผ่านยิระมะยาเกี่ยวกับชะตากรรมของคนที่เหลืออยู่ของยูดาในอียิปต์
43:8—44:14
43:8—44:14
ยรม.
43:8 แล้วพระคำของพระยะโฮวามายังยิระมะยาในธาฟันเฮศว่า
ยรม.
43:9 จงถือหินก้อนใหญ่ๆ ไว้ในมือของเจ้า แล้วซ่อนไว้ในปูนสอที่ใช้ก่ออิฐ ซึ่งอยู่ที่ทางเข้าไปสู่วังของฟาโรห์ในธาฟันเฮศต่อหน้าต่อตาคนยิว.
ยรม.
43:10 และจงกล่าวแก่พวกเขาว่า พระยะโฮวาจอมพลโยธาพระเจ้าแห่งอิสราเอลตรัสดังนี้ว่า เราจะใช้และนำกนะบูคัศเนซัรกษัตริย์แห่งบาบิโลน ผู้รับใช้ของเรา และเราจะตั้งบัลลังก์ของเขาเหนือหินเหล่านี้ ซึ่งเราได้ซ่อนไว้ และเขาจะกางปะรำของเขาเหนือหินเหล่านี้.
ยรม.
43:11 เขาจะมาโจมตีดินแดนอียิปต์ มอบผู้ถูกกำหนดให้ถึงตายแก่ความตาย ผู้ถูกกำหนดให้เป็นเชลยแก่การเป็นเชลย และผู้ถูกกำหนดให้โดนดาบแก่ดาบ.
ยรม.
43:12 และเราจะก่อไฟในวิหารของบรรดาพระแห่งอียิปต์ และเขาจะเผาเสียและกวาดพวกเขาไปเป็นเชลย และจะปกคลุมตัวเองด้วยดินแดนอียิปต์เหมือนผู้เลี้ยงแกะปกคลุมตัวเองด้วยเสื้อคลุม และเขาจะออกไปจากที่นั่นอย่างสันติสุข.
ยรม.
43:13 เขาจะพังทลายเสา[ศักดิ์สิทธิ์]แห่งเบธเซเม็ศซึ่งอยู่ในดินแดนอียิปต์ และเขาจะเอาไฟเผาวิหารของบรรดาพระแห่งอียิปต์เสีย.
คำอธิบาย ยิระมะยา บทที่ 43
ยรม.
43:2 1 พระเจ้าทรงประสงค์ให้โยฮานานและพลไพร่คงอยู่ในดินแดนบริสุทธิ์เพื่อจะเป็นพลไพร่ที่เหลืออยู่ของพระองค์ (42:9-12) อย่างไรก็ตาม พวกเขากลับเข้าใจพระเจ้าผิดไปอย่างสิ้นเชิง เพราะการคิดพิจารณาและความเห็นของตนเอง. ความดื้อรั้นของชนชาติอิสราเอลในการทำบาปต่อพระเจ้านั้น เป็นเพราะพวกเขาไม่ได้เป็นหนึ่งกับพระเจ้า. ถ้าพวกเขาเป็นหนึ่งกับพระเจ้า พวกเขาก็จะต้อนรับพระคำของพระเจ้า และจะรู้ถึงพระทัยของพระองค์, พระนิสัยของพระองค์, ความคิดของพระองค์, และพระประสงค์ของพระองค์. นอกจากนี้ พวกเขายังจะดำเนินชีวิตพระองค์โดยปกติวิสัย และจะถูกก่อรูปด้วยพระองค์เพื่อเป็นพยานของพระองค์บนแผ่นดินโลก. บรรดาผู้ที่ไม่ได้เป็นหนึ่งกับพระเจ้าย่อมไม่รับเอาน้ำพระทัยและความชอบพระทัยอันดีงามของพระองค์ แต่กลับแสดงความเห็นของตนเองและแสวงหาความรักชอบของตนเอง. การทำเช่นนี้ก็คือการละทิ้งพระเจ้าผู้เป็นแหล่งกำเนิด เป็นต้นน้ำของน้ำที่มีชีวิต และไปสกัดอ่างน้ำที่แตก ซึ่งกักเก็บน้ำไว้ไม่ได้ (2:13). เทียบ 40:14 คำอธิบาย 1.
ยรม.
43:10 ก ยรม.25:9; 27:6; ยอค.29:19-20
