ยิระมะยา บทที่ 42

ยรม. 42:1 ในส่วนบรรดาผู้บังคับบัญชาพลรบและโยฮานานบุตรคารียา และยิศซะนายาบุตรโฮซายา และพลไพร่ทั้งปวง จากผู้น้อยที่สุดถึงผู้ใหญ่ที่สุดได้เข้ามาใกล้

ยรม. 42:2 และพูดกับยิระมะยาผู้เผยพระวจนะว่า ขอให้คำอ้อนวอนของพวกเราเป็นที่ยอมรับต่อหน้าท่าน และกอธิษฐานต่อพระยะโฮวาพระเจ้าของท่านเพื่อพวกเราที่เหลืออยู่ทั้งหมดนี้ เพราะเราเหลืออยู่น้อยคนจากเดิมที่มีคนมากมาย ตามที่ท่านเห็นอยู่กับตาแล้ว

ยรม. 42:3 ขอพระยะโฮวาพระเจ้าของท่านสำแดงหนทางแก่เรา ว่าเราควรจะไปทางไหน และขอสำแดงสิ่งที่เราควรจะทำ.

ยรม. 42:4 ยิระมะยาผู้เผยพระวจนะกล่าวแก่พวกเขาว่า ข้าพเจ้าได้ยินแล้ว. ข้าพเจ้าจะอธิษฐานต่อพระยะโฮวาพระเจ้าของพวกท่านตามคำของพวกท่าน และพระยะโฮวาทรงตอบท่านประการใด ข้าพเจ้าจะบอกแก่ท่าน ข้าพเจ้าจะไม่ปิดบังสิ่งใดไว้จากท่านเลย.

ยรม. 42:5 แล้วพวกเขาพูดกับยิระมะยาว่า ขอพระยะโฮวาทรงเป็นพยานที่จริงแท้และสัตย์ซื่อต่อต้านเรา ถ้าเราไม่ได้กระทำตามพระคำทุกคำของพระยะโฮวาพระเจ้าของท่านผู้ทรงใช้ท่านมาหาเรา.

ยรม. 42:6 ไม่ว่าจะดีหรือร้าย เราจะเชื่อฟังพระสุรเสียงของพระยะโฮวาพระเจ้าของเรา ผู้ซึ่งเราใช้ท่านให้ไปหานั้น เพื่อเราจะอยู่เย็นเป็นสุข เมื่อเราเชื่อฟังพระสุรเสียงของพระยะโฮวาพระเจ้าของเรา.

ยรม. 42:7 ต่อมาเมื่อครบสิบวันแล้วพระคำของพระยะโฮวามายังยิระมะยา.

ยรม. 42:8 แล้วเขาจึงเรียกโยฮานานบุตรคารียา และบรรดาผู้บังคับบัญชาพลรบผู้อยู่กับเขา และพลไพร่ทั้งหมดจากผู้น้อยที่สุดถึงผู้ใหญ่ที่สุด

ยรม. 42:9 และบอกพวกเขาว่า พระยะโฮวาพระเจ้าแห่งอิสราเอล ผู้ซึ่งท่านได้ใช้ให้ข้าพเจ้านำเอาคำอ้อนวอนของท่านไปเสนอต่อเบื้องพระพักตร์พระองค์นั้น ได้ตรัสดังนี้ว่า

ยรม. 42:10 ถ้าพวกเจ้าจะอยู่ต่อไปในดินแดนนี้ เราจะกก่อสร้างเจ้าขึ้นและไม่ทำลายลง เราจะปลูกเจ้าไว้ และไม่ถอน[เจ้า]เสีย เพราะเราได้กลับใจจากเหตุร้ายซึ่งเราได้ทำแก่เจ้าแล้ว.

ยรม. 42:11 อย่ากลัวกษัตริย์บาบิโลนผู้ซึ่งเจ้ากลัวอยู่นั้น. พระยะโฮวาตรัสดังนี้ว่า อย่ากลัวเขาเลย เพราะเราอยู่กับเจ้าเพื่อช่วยเจ้าให้รอดและช่วยเจ้าให้พ้นจากมือของเขา.

ยรม. 42:12 เราจะสำแดงความกรุณาแก่เจ้า เพื่อเขาจะได้กรุณาเจ้าและยอมให้เจ้ากลับไปอยู่ในดินแดนของเจ้าเอง

ยรม. 42:13 แต่ถ้าพวกเจ้าพูดว่า เราจะไม่อยู่ในดินแดนนี้ โดยไม่เชื่อฟังพระสุรเสียงของพระยะโฮวาพระเจ้าของเจ้า

ยรม. 42:14 และกล่าวว่า ไม่เอา เราจะเข้าไปในดินแดน1อียิปต์ ที่ซึ่งเราจะไม่เห็นสงคราม จะไม่ได้ยินเสียงแตร จะไม่หิวโหยอาหาร และเราจะอาศัยอยู่ที่นั่น

ยรม. 42:15 โอ คนยูดาที่เหลืออยู่เอ๋ย ขอจงฟังพระคำของพระยะโฮวา พระยะโฮวาจอมพลโยธาพระเจ้าของอิสราเอลตรัสดังนี้ว่า ถ้าเจ้าตั้งหน้าจะไปยังกอียิปต์และค้างแรมอยู่ที่นั่น

ยรม. 42:16 แล้วดาบซึ่งเจ้ากลัวอยู่นั้นจะตามทันเจ้าที่นั่นในดินแดนอียิปต์ และการกันดารอาหารซึ่งเจ้าเป็นกังวลนั้นจะติดตามเจ้าอย่างใกล้ชิดไปถึงอียิปต์ และเจ้าจะตายที่นั่น.

ยรม. 42:17 ทุกคนซึ่งตั้งหน้าไปยังอียิปต์ เพื่อจะค้างแรมอยู่ที่นั่นจะตายเสียด้วยดาบ ด้วยการกันดารอาหาร และโรคระบาด พวกเขาจะไม่มีคนเหลือรอดอยู่หรือหนีพ้นจากเหตุร้ายซึ่งเราจะนำมาเหนือเขา.

ยรม. 42:18 เพราะพระยะโฮวาจอมพลโยธาพระเจ้าแห่งอิสราเอลตรัสดังนี้ว่า เราได้เทความกริ้วและความโกรธของเราลงเหนือผู้ที่อาศัยในกรุงเยรูซาเล็มอย่างไร เราจะเทความโกรธของเราเหนือพวกเจ้าเมื่อเจ้าไปยังอียิปต์อย่างนั้น. เจ้าจะเป็นการด่าว่า เป็นที่น่าประหลาดใจ เป็นคำสาปแช่ง และเป็นที่ด่าประณาม และเจ้าจะไม่ได้เห็นที่นี่อีก.

ยรม. 42:19 โอ คนยูดาที่ยังเหลืออยู่เอ๋ย พระยะโฮวาได้ตรัสกับท่านแล้วว่า อย่าไปอียิปต์! จงรู้เป็นแน่ว่าในวันนี้ข้าพเจ้าได้เป็นพยาน[ตักเตือน]ท่านว่า

ยรม. 42:20 พวกท่านได้หลอกลวงตัวเองเมื่อท่านได้ใช้ข้าพเจ้าไปหาพระยะโฮวาพระเจ้าของท่านว่า ขอโปรดอธิษฐานเพื่อเราต่อพระยะโฮวาพระเจ้าของเรา และพระยะโฮวาพระเจ้าของเราตรัสประการใด ขอบอกแก่เรา และเราจะกระทำตาม

ยรม. 42:21 และในวันนี้ข้าพเจ้าได้บอกแก่พวกท่านแล้ว แต่ท่านไม่ได้เชื่อฟังพระสุรเสียงของพระยะโฮวาพระเจ้าของท่านในสิ่งใดๆ ซึ่งพระองค์ทรงใช้ข้าพเจ้ามาบอกท่าน.

ยรม. 42:22 ดังนั้น บัดนี้จงทราบเป็นแน่ว่า พวกท่านจะตายด้วยดาบ, ด้วยการกันดารอาหาร และด้วยโรคระบาดในสถานที่ซึ่งพวกท่านปรารถนาจะไปค้างแรมอยู่.